مون چوی، ستاره «بدفورد پارک» و هیئت منصفه بوسان در قفل کردن جوایزش و طراحی نسخه‌ای از نمایشنامه برنده مولیر
مون چوی که در کره با نام چوی هی سئو شناخته می‌شود، چندین سال پس از بزرگ‌ترین دوره حرفه‌ای‌اش، جام‌های خود را از دید دور نگه داشت. حمل و نقل قابل توجهی بود. نوبت او به عنوان آنارشیست ژاپنی کانکو فومیکو در «آنارشیست از مستعمره» جوایز بازیگر زن جدید کره را به همراه داشت و نقش اصلی او در فیلم مستقل «بدن ما» که تعظیم […]
مون چوی که در کره با نام چوی هی سئو شناخته می‌شود، چندین سال پس از بزرگ‌ترین دوره حرفه‌ای‌اش، غنائم خود را دور از چشم نگه داشت.
حمل و نقل قابل توجهی بود. نوبت او به عنوان آنارشیست ژاپنی کانکو فومیکو در «آنارشیست از مستعمره» جوایز بازیگر زن جدید کره را به خود اختصاص داد و نقش اصلی او در فیلم مستقل «بدن ما» که در تورنتو تعظیم کرد، جایزه بهترین بازیگر زن سال جشنواره بین‌المللی فیلم بوسان را در سال 2018 برای او به ارمغان آورد. بر اساس شمارش خودش، دو فیلم در یک سال به او جایزه دادند. او حدود 30 سال داشت. داستان‌های مرتبط موزیک ویدیوی «بیمار صفر» تیلور سوئیفت، با بازی داکوتا جانسون و کالین فارل، برای اولین بار در VMAs. تیلور سوئیفت موزیک ویدیوی «بیمار صفر» را در VMA پخش می‌کند، و «شوگرل: انکور» جدیدش را به یک تک آهنگ دراماتیک تبدیل می‌کند.
چوی به Variety می‌گوید: "چند سال گذشت، و من جام‌ها را در کابینه گذاشتم. نمی‌خواستم آنها را به نمایش بگذارم، زیرا هر زمان که آنها را در جایی نمایش می‌دادم، به نوعی احساس فشار می‌کردم." احساس می‌کردم باید چیزی را ثابت کنم تا به آنها نشان دهم که ارزشش را دارم.» محبوب در Variety
او می‌گوید: "احساس می‌کردم که موفقیت در سنین پایین می‌تواند چیزهای بدی برای شما داشته باشد. این باعث غرور من نشد، اما در واقع به نوعی باعث شد که من احساس غرور کنم زیرا احساس می‌کردم باید به ارتفاعی برسم که فراتر از آن جوایز است."
چیزی که در پی آمد، کششی بود که او صادقانه توصیف کرد: فیلم‌های مستقل‌تر، سریال‌های تلویزیونی کره‌ای که «بسیار بد شکست خوردند» و فیلم «یک دختر»با چشمان بسته" با کیم مینه که هنوز تاریخ اکرانش دو سال پس از نمایش بوسان مشخص نشده است. در تمام این مدت او منتظر "پارک بدفورد" بود.
چوی اکنون در نقشی متفاوت به بوسان بازگشته است و در هیئت داوران هفت نفره بخش مسابقه جشنواره که تنها در دومین سال برگزاری است، حضور دارد. ژانگ ییمو ریاست هیئتی را بر عهده دارد که شامل بی گان، کی ایشیکاوا، جولای یونگ، تهیه کننده ویتنامی تران تی بیچ نگوک و بازیگر قزاق سامال یسلیاموا می شود. «پارک بدفورد» نیز در شهر است و در بخش فلش فوروارد نمایش داده می‌شود.
چوی در مورد بازگشت به عنوان هیئت منصفه می گوید: «من فشاری ندارم که لازم باشد چیزی را به کسی ثابت کنم. "من به نوعی احساس می کنم دانش آموزی هستم که سعی می کند از همه این فیلم ها یاد بگیرد که در کنار افراد شگفت انگیزی مانند ژانگ ییمو و بی گان خواهم دید."
معیار او برای رقابت از این ایده اصغر فرهادی سرچشمه می گیرد که یک فیلم خوب با خروج تماشاگران از سینما شروع می شود. دو روز قبل از رفتن به بوسان، او «عشق احتمالی» لی چانگ دونگ را با بازی دوست و شریک صحنه‌اش جئون دو یون، روی پرده بزرگ با پدرش تماشا کرد. در خارج از سالن، این زوج در مورد اینکه آیا آخرین شات فیلم از یک ماه کامل امیدوار کننده است یا خیر بحث کردند. پدرش این عنوان را به عنوان یک پارادوکس خواند که به عشقی غیرممکن اشاره می کند. او برعکس را دید
چوی می‌گوید: «به خاطر صحبت‌هایی که با پدرم داشتم، احساس رضایت می‌کردم که نادر است. "من می خواهمبه جای فیلم هایی که احساس می کنم پاسخ های قطعی به ما می دهند، به دنبال فیلم هایی باشید که در هنگام خروج از سالن با این سوالات شگفت انگیز مواجه می شویم.
او می‌افزاید که به‌عنوان یک بازیگر، نمایش‌هایی را تماشا خواهد کرد که «نه به این دلیل که آن‌قدر بی‌نقص بودند، بلکه به این دلیل که در آن لحظه بسیار صادق بودند».
«بدفورد پارک» به نویسندگی و کارگردانی استفانی آن، آدری (چوی)، فیزیوتراپیست کره ای آمریکایی در نیوجرسی را دنبال می کند که بین انتظارات والدین مهاجرش و زندگی خودش گیر کرده است. بعد از اینکه مادرش در یک تصادف رانندگی صدمه می بیند، آدری با الی (پسر سوک کو)، کشتی گیر سابق که پشت فرمان بود، پیوند نامحتملی برقرار می کند. این فیلم در ماه ژانویه در رقابت‌های دراماتیک ساندنس در ایالات متحده به نمایش درآمد و جایزه ویژه هیئت داوران را برای اولین فیلم بلند دریافت کرد. Sony Pictures Classics در طول جشنواره حقوق جهانی را به دست آورد و از آن زمان این فیلم در برنامه Discovery تورنتو پخش شد.
چوی هفت سال پیش تست داد. Ahn فیلمنامه کامل را از قبل برای او فرستاد که به گفته خودش نادر است، و او آن را در یک جلسه با تلفن خود تمام کرد. کشمکش آدری بین یک دختر وظیفه‌شناس کره‌ای بودن و زندگی برای خودش آینه تربیت او بود: ژاپن از سن نه تا دوازده سالگی، دو سال در سئول، سپس سه سال در نیوجرسی. در کره، همکلاسی ها او را به عنوان "بچه ژاپنی" مسخره کردند.
به نظر می رسید هر جا که می رفتم به جایی تعلق نداشتم زیرا وقتی از ژاپن یا ایالات متحده به سئول برگشتم، مردمچوی می‌گوید: «اگرچه من یک مهاجر کره‌ای آمریکایی نیستم، اما فکر می‌کردم که می‌توانم با آن همخوانی داشته باشم.»
حرفه آدری به چوی راه دیگری برای ورود به این شخصیت داد. او می‌گوید: «احساس می‌کردم که او قلب گرمی برای دیگران دارد، اما نمی‌دانست چگونه این کار را برای خودش انجام دهد. "من فکر می کنم آدری با آن مبارزه می کرد."
تامین مالی فیلم سال ها طول کشید. چوی در ایالات متحده ناشناخته بود، آن اولین کارگردانی بود که از تدوین می آمد، و الی در ابتدا به عنوان یک شخصیت سفیدپوست نوشته شده بود، با نام هایی مانند تام هاردی و جیک جیلنهال به عنوان یک رویا. کووید همه چیز را تعطیل کرد. چهار سال بعد، تیم یک فیلم کوتاه 15 دقیقه ای به عنوان اثبات ایده برای سرمایه داران فیلمبرداری کرد.
چوی آن را به سون نشان داد، دوست یک دهه از روزهایی که با هم رزومه بازیگری را رها می کردند. در آن زمان او به عنوان یک ستاره شناخته شده بود و به او گفت که اگر الی یک آمریکایی کره ای بود، این نقش را می خواست. او ایده بازنویسی الی را به‌عنوان یک فرزندخوانده آمریکایی کره‌ای در اختیار Ahn قرار داد، او در زوم با سون ملاقات کرد و فیلمنامه را برای او بازسازی کرد. سون به نوبه خود شرکت هیوندای موتور را وارد کرد، که از فیلم به عنوان اولین سرمایه گذاری آن در یک فیلم مستقل حمایت کرد و فاستر و آن، چوی را به عنوان تهیه کننده اجرایی ساختند. فاستر در کنار راس کراسنوف، کریس اس. لی، ترزا کانگ، سون و نینا یانگ بونگیووی، که ساندنس قبلی آن را راه اندازی کرده بود، تولید می کند.شامل «متاسفم برای مزاحم شما» و «گذر» از ربکا هال.
چوی می‌گوید: «آنها به اندازه‌ای مهربان و سخاوتمند بودند که بتوانم روی صحنه‌برداری تمرکز کنم. پس از تولید، تماس‌های زوم سه ساعته بر روی برش‌ها و نشانه‌های موسیقی را به همراه داشت. فکر می‌کنم این زمانی بود که احساس کردم «اوه، این همان چیزی است که تولید می‌کند».
او می‌گوید که با تماشای فیلم تمام‌شده در ساندنس، احساسی که سون در آن به اشتراک گذاشته بود، «به دنیا آوردن چیزی بسیار ارزشمند بود».
چوی به ندرت مسیر متعارف یک بازیگر کره ای را دنبال کرده است. او که در کودکی خواننده ای مشتاق بود، مدام به دنبال فیلمنامه هایی بود که بتواند او را شگفت زده کند. این همیشه با درام‌های K و فیلم‌های تجاری کره‌ای خوشایند نبود، جایی که او می‌گوید با برخی فیلمنامهها، دقیقاً می‌دانید که در صفحه بعدی چه اتفاقی خواهد افتاد. این انتخاب باعث شهرت او برای «فیلم های مستقل و هنری» شد. پس از نیوجرسی، او در دانشگاه یونسی سئول ثبت نام کرد تا روزنامه نگاری و ادبیات انگلیسی بخواند، شب های خود را به عنوان بازیگر در باشگاه تئاتر دانشجویی آن گذراند و بعداً یک سال دوره های بازیگری را در دانشگاه کالیفرنیا برکلی در یک برنامه تبادلی گذراند. او همچنین نویسنده مجموعه داستان کوتاه و شعر است. در طول راه او در فیلم "Okja" بونگ جون هو ظاهر شد و فیلمی دو ساعته در Gangneung با جو اوداگیری بازیگر ژاپنی فیلمبرداری کرد که به گفته او به کره آمده و تقریباً برایش کار نکرده است.
چوی مکالمه ای با جئون در نیویورک را به یاد می آورد، جایی که آن زوجاخیراً آخرین مرحله از نمایش «باغ آلبالو» به کارگردانی سایمون استون بسته شده است. این محصول در سال 2024 در سئول با حضور جئون و بازیگر «بازی ماهی مرکب» پارک هه سو به نمایش درآمد، سپس در تور هنگ کنگ، سنگاپور و آدلاید پیش از فرود آمدن در اسلحه‌خانه پارک خیابان نیویورک در ماه سپتامبر به اجرا درآمد.
چوی می‌گوید: «او فقط دست‌هایم را گرفت، و گفت: «ماه... من برای تو خیلی خوشحالم، و فقط بدان که تو بزرگ‌تر از آن چیزی هستی که فکر می‌کنی.»
چوی در حال حاضر یک کارگردانی دارد، «بندی»، کوتاه او برای گلچین «بدون قاب» 2021، که در آن او، سون، پارک جونگ مین و لی جئون هرکدام یک فیلم کوتاه را کارگردانی کردند. چوی و سون نیز مال خود را نوشتند. او می‌گوید که هرگز تصمیم به کارگردانی نکرده است و فیلمنامهها را عمدتاً برای لذت بردن از آن می‌نویسد.
یک پروژه جدید ممکن است آن را تغییر دهد. چوی برای رهبری یک اقتباس صحنه ای کره ای از «Une histoire d'amour»، نمایشنامه نویسنده-کارگردان و بازیگر فرانسوی الکسیس میچالیک که به دنبال تلاش یک زوج لزبین برای داشتن فرزند است، امضا کرده است. این نمایشنامه در سال 2020 به نمایش درآمد، در همان سال مولیر را برای روی صحنه بردن خود انتخاب کرد و میچالیک از آن زمان به بعد آن را به فیلم تبدیل کرد. چوی سال آینده آن را در سئول اجرا خواهد کرد و پس از یک تماس زوم با میچالیک، او این نعمت را دارد که آن را برای نسخه صفحه نمایشی که در بروکلین تصویر می کند، انتخاب کند.
چوی می گوید: "آیا باید آن را کارگردانی کنم، تهیه کنم؟ مطمئن نیستم." چیزی که او می‌داند این است که می‌خواهد فیلمنامه را خودش بنویسد، که می‌گوید «به نوعی این کار را می‌کند.اگر بخواهم آن را تولید کنم، یا در آن بازی کنم، یا کارگردانی کنم، ایده ای برایم ایجاد می کند.»
چوی می‌گوید وسعت جهانی کی‌پاپ و سریال‌هایی مانند «بازی ماهی مرکب» درها را برای بازیگران کره‌ای در خارج از کشور باز کرده است، اما اینکه آیا آنها می‌توانند به زبان انگلیسی بازی کنند، محدودیت باقی می‌ماند. چوی اکنون به زبان‌های انگلیسی، کره‌ای و ژاپنی فعالیت می‌کند، اما او فقط در ۱۵ سالگی شروع به یادگیری زبان انگلیسی کرد و آن یک مربی گویش را برای هر دو رهبر استخدام کرد تا شبیه آمریکایی‌های کره‌ای اهل نیوجرسی باشند. او می‌گوید: «می‌دانم که می‌توانم این کار را انجام دهم، زیرا یک بار آن را انجام داده‌ام.
در خانه، او سینمای کره را در حال بهبود می بیند، اما به شدت به ژانر، به ویژه ترسناک تکیه می کند، الگویی که او در جلسات لس آنجلس نیز متوجه آن شد. پارک چان ووک و لی چانگ دونگ در سال‌های متوالی فیلم‌های جدیدی ارائه کرده‌اند، و او به Na Hong-Jin و Byun Sung-hyun در میان کسانی که آنها را دنبال کردند اشاره می‌کند. اما او فیلمسازان هم سن و سال خودش را می خواهد، در اواخر دهه 30 یا اوایل دهه 40، و سون را که شرکت تولید خودش را اداره می کند و اولین فیلم بلندش را می نویسد، جدا می کند.
او در آنجا هم احساس مسئولیت می‌کند، او می‌گوید: «چون الان هم تولید می‌کنم، احتمالاً می‌توانم پیشتاز آن باشم، زیرا این نسل است، درست است؟ بعد از لی چانگ دونگ و پارک چان ووک چه کسی داریم؟
در حال حاضر، چوی با «پارک بدفورد» در مدار جشنواره حضور دارد و به دنبال نقشی انگلیسی زبان است. او شش ماه پیش با گرش و شرکت مدیریتی Cognition قرارداد امضا کرد و از آن زمان در حال تست دادن و ارسال نوارهای خود بوده است.
من یک تازه وارد هستمهالیوود،» او می گوید.
و نسخه صفحه نمایش "Une histoire d'amour"؟ من نمی دانم، شاید 10 سال طول بکشد.