10 فیلم برای پیگیری در ال گونا، از کن و برلین تا فیلمسازان عرب در حال ظهور
نهمین دوره جشنواره فیلم ال گونا مصر نمایش قدرتمندی از سینمای عرب را در دریای سرخ با ترکیبی از صداهای نوظهور منطقه، فیلمسازان تثبیت شده و عناوین برنده جایزه از کن، برلین، ونیز، ساندنس و شانگهای گرد هم می آورد. در سراسر مسابقات روایی، مستند و فیلم کوتاه، منتخب امسال داستانهایی از عشق، خاطره […]
نهمین دوره جشنواره فیلم ال گونا مصر نمایش قدرتمندی از سینمای عرب را در دریای سرخ با ترکیبی از صداهای نوظهور منطقه، فیلمسازان تثبیت شده و عناوین برنده جایزه از کن، برلین، ونیز، ساندنس و شانگهای گرد هم می آورد.
در رقابتهای روایی، مستند و فیلم کوتاه، منتخب امسال داستانهایی از عشق، خاطره و خانواده، و همچنین جنگ و آوارگی را به نمایش میگذارد، در حالی که اجمالی از جوامعی را ارائه میدهد که در حال حرکت در تحولات سیاسی، اجتماعی و اقتصادی هستند. عناوین متعددی نیز بر نقش رو به رشد ال گونا در پرورش پروژهها قبل از رسیدن به پرده سینما تاکید میکنند، با فیلمسازان و پروژههایی که قبلاً از طریق CineGouna، بازوی صنعتی جشنواره، حمایت میشدند و با آثار تکمیلشده بازگشته بودند. داستان های مرتبط پنل انیمیشن «Pixels and Pencils» ورایتی با کارگردانان «Wildwood»، «Ray Gunn» و بیشتر «New Stanford Prison Experiment» به جشنواره فیلم SCAD Savannah بازگشت اولین تریلر تنش قبل از انتشار نتفلیکس
در اینجا 10 عنوان برای تماشای جشنواره امسال آورده شده است. محبوب در Variety
«خروج ایمن» (2026) (محمد حمد، مصر، لیبی، تونس، قطر، آلمان. تهیهکننده خلود سعد، دورا بوچوچا، دینا فاروق، ابراهیم البطوت و می عوده)
یک دهه پس از اولین نمایش بلند خود، محمد حمد، فیلمساز مصری، فیلم دوم خود با نام «خروج ایمن» را که در برلیناله امسال به نمایش درآمد، ارائه می کند. در مرکز شهر قاهره، سامان، یک محافظ امنیتی مسیحی قبطی که توسط او تسخیر شده است، متمرکز است.قتل پدر توسط افراط گرایان که با ملاقات با فاطما، یک کارگر جنسی فقیر که با مبارزات خودش روبرو می شود، زندگی او تغییر می کند. حماد ایمان، انزوا و برخی از تضادهای جامعه معاصر مصر را بررسی می کند. اولین فیلم او، "سبز پژمرده"، در نسخه افتتاحیه ال گونا در سال 2017 به نمایش درآمد.
«فقط شورشیان پیروز میشوند» (2026) (دانیل آربید، فرانسه، لبنان، قطر. تهیهکننده عمر الکادی، نادیا تورینسف و ژرژ شوکر)
سوزان (هیام عباس)، یک زن لبنانی فلسطینی الاصل که بیوه شده و اکنون فرزندانش بزرگ شده اند، خود را آزاد می بیند که خودش را در اولویت قرار دهد. هنگامی که او عاشق عثمان، یک مهاجر جوان سودانی بدون مدرک در بیروت می شود، رابطه آنها این استقلال تازه یافته را در معرض آزمایش قرار می دهد. زمانی که جنگ تصویربرداری در لبنان را غیرممکن کرد، کارگردان، دانیل آربید، از یک گروه محلی خواست که مکانهای بیروت را بدون بازیگر فیلمبرداری کنند، سپس در حین فیلمبرداری در یک استودیوی پاریس، از این فیلم بهعنوان تصویربرداری از عقب استفاده کردند. «فقط شورشیان برنده میشوند» بخش پانوراما را در برلیناله امسال افتتاح کرد.
«3 هفته بعد» (2026) (میروسلاو ترزیچ، صربستان، بلغارستان، ایتالیا، کرواسی، لوکزامبورگ. تهیه شده توسط اسنژانا ون هوولینگن و برانیسلاو تریفونوویچ)
«3 هفته بعد» میروسلاو ترزیچ، تازه از برنده شدن برچسب سینماهای اروپا در کارلووی واری، به گروهی از دانشآموزان میپردازد که سه هفته پس از خودکشی همکلاسیشان در یک هتل کوهستانی گیر افتادهاند. به زودی سؤالاتی در مورد قلدری که قبل از مرگ او رخ داده است، و اینکه چه تعداد از آنها می دانستند چه اتفاقی می افتد، پدیدار می شود.ترزیچ به جای اینکه صرفاً روی افراد مسئول تمرکز کند، دایره را برای همکلاسی هایی که تماشاگران ساکتی بودند و هرگز مداخله نمی کردند، گسترش می دهد.
«حلیمه» (2026) (یاسین الادریسی، مراکش. تهیهکننده یاسین الادریسی)
«حلیمه» برنده بهترین کارگردان و بهترین بازیگر زن (خدیجه عماری) در جشنواره بینالمللی فیلم شانگهای، اولین فیلم داستانی یاسین الادریسی، فیلمساز مراکشی است. این فیلم که بین زندگی امروزی حلیمه در سواحل مراکش و گذشتهاش در کوههای ریف حرکت میکند، نشان میدهد که چگونه بیوه که تهدید به آواره شدن از سرزمینش شده بود و برای تامین هزینه زندگی خود تلاش میکرد، در تجارت غیرقانونی حشیش شرکت کرد. «حلیمه» با تکیه بر سالهای عکاسی الادریسی و برخوردهای او با جوامع حاشیهنشین در سراسر مراکش، به اقتصاد پنهان حشیش در منطقه نگاه میکند و در عین حال در برابر قضاوتهای آسان درباره مردمی که معیشتشان به آن وابسته است مقاومت میکند.
«شهروند اسامه» (2026) (احمد حسونا، فلسطین، فرانسه. تهیهکننده لورا نیکولوف و رشید مشاراوی. تهیهکننده مشترک احمد حسونا)
در شمال غزه، اسامه العشی، خبرنگار عکاسی، در حال مستندسازی یک جنگ است در حالی که تلاش می کند از آن جان سالم به در ببرد. مستند احمد حسونا که اولین نمایش در ونیز است، الاشی را در حالی دنبال می کند که کار او برای ضبط ویرانی های اطرافش با مسئولیت دور نگه داشتن همسر و پسر تازه متولد شده اش از خطر برخورد می کند. این فیلم به عنوان فیلم ورودی رسمی فلسطین برای بهترین فیلم بلند بین المللی در جوایز اسکار 2027 انتخاب شده است.
«بازگشتکاپیتان کابونگا» (2026) (امیر الشناوی، مصر. تهیهکننده احمد عبدالسلام)
در اسماعیلیه، شهری در امتداد کانال سوئز مصر، کشتیگیر کهنه کار خیابانی اشرف «کابونگا» ماهروس تلاش میکند تا نمایشهای کشتی الهام گرفته شده از WWE را که زمانی با گروهی از آماتورهای محلی اجرا کرده بود، احیا کند. امیر الشناوی این تلاش را در کنار مبارزه فوری تر کابونگا برای گذران زندگی و حمایت از خانواده اش دنبال می کند، در حالی که مصر با بحران اقتصادی دست و پنجه نرم می کند. «بازگشت کاپیتان کابونگا» پس از شرکت در CineGouna Funding در سال 2025 که در آن پروژه چندین جایزه نقدی و غیر نقدی پس از تولید دریافت کرد، اولین بار در ال گونا به نمایش درآمد.
«نجواها در ماه مه» (2026) (Dongnan Chen، هنگ کنگ، هلند، کره جنوبی، سوئد. تولید شده توسط Jia Zhao و Kay Xu. Heejung Oh و Malin Hüber)
کیهو چهارده ساله اولین قاعدگی خود را می گیرد و با دوستانش راهی می شود تا یک دامن سنتی برای مراسم بلوغ خود در کوه های دورافتاده لیانگشان چین پیدا کند. در حالی که پدر و مادرش در شهر کار نمیکنند، سفر او نشان میدهد که زندگی جوانان چگونه در حال تغییر است، حتی با وجود اینکه آداب و رسوم دیرینه ریشهدار هستند. «Whispers in May» ساخته دونگنان چن با ترکیب مستندی با عناصر تخیلی و افسانهای، برنده جایزه برتر DOX:AWARD در CPH:DOX امسال شد.
«خرس مزاحم» (2026) (گابریلا اوسیو واندن و جک وایزمن، کانادا، ایالات متحده، بریتانیا، تولید شده توسط مایکل کد، تدی لیفر و ویل ان. میلر)
برنده جایزه بزرگ هیئت داوران در مسابقه مستند ایالات متحده در ساندنس، "آزار"خرس» خرسهای قطبی را در مسیر مهاجرت چند صد سالهشان از طریق منیتوبا، کانادا دنبال میکند، جایی که آنها به طور فزایندهای با گردشگران، افسران حیات وحش و شکارچیان تلاقی میکنند. کارگردانها گابریلا اوسیو واندن و جک وایزمن فهرست کوتاه اسکار 2021 خود را با همین نام به ویژگیای تبدیل میکنند که دیدگاه معمولی مهاجرت را از دیدگاه طبیعت تغییر میدهد. انسان ها و خود شهر تبدیل به مزاحمان می شوند.
«دهکده من زنان را برای پایان بشریت سرزنش کرد» (الخبیث) (2026) (جاد شاهین، مصر، بریتانیا. تهیه شده توسط یارا گوبران)
هنگامی که یک بیماری همه گیر مرموز شروع به آلوده کردن زنان در یک دهکده ماهیگیری دور افتاده می کند، ترس به سرعت جامعه را علیه آنها برمی انگیزد. کارگردان جاد شاهین توضیح میدهد: «در اصل، فیلم درباره مردی است که سعی میکند از سه زن در برابر مرگ محافظت کند، اما متوجه میشود که خود محافظت میتواند بخشی از خشونتی باشد که بر آنها اعمال میشود.» این تناقض به پرسش بزرگتری دامن میزند که شاهین برای مخاطب و شاید برای خودش مطرح میکند: «اگر پایان اجتنابناپذیر است، چه چیزی به ما این حق را میدهد که تصمیم بگیریم چه زمانی شروع میشود؟ و چه زمانی ترس ما از آن باعث می شود که آن را با دستان خود بسازیم؟» این فیلم که اولین نمایش جهانی خود را در ال گونا به نمایش میگذارد، فیلم «ندای بروک» به انتخاب شاهین در کن لاسینف را دنبال میکند.
«پریشان» (ایرتیبک) (2026) (مریم عبدالقابر، مصر. تهیهکننده تامر اشری، زینا عیسی، علیا الشاهبور و مریم عبدالگابر)
یک صندوقدار جوان سوپرمارکت توسط یک سالمند معمولی کلیدی به او داده می شوداز او می خواهد در صورت ناپدید شدن، آپارتمانش را بررسی کند. وقتی زن دیگر به فروشگاه نمی آید، صندوقدار تصمیم می گیرد از آن استفاده کند و او را وارد زندگی خصوصی شخصی می کند که به سختی می شناخت. «ناراحتی» اولین حضور مریم عبدالگابر در فیلمسازی روایی را نشان میدهد و راکین سعد و منها البطراوی در آن بازی میکنند. این فیلم اولین نمایش جهانی خود را در ال گونا انجام می دهد.