بررسی کودک - پرل مکی به عنوان یک بازمانده از سوء استفاده دقیق است

بازی انفرادی دلسوزانه گورپریت بریکستون، کائور باتی در لندن، تلاش یک مادر جوان را دنبال می‌کند تا پس از مدتی پشت میله‌ها، زندگی را به مسیر خود بازگرداند. این خطی است که بازتاب تفسیر بی‌رحمانه‌تر در مورد پرونده محکوم به اعدام کریستا پایک است.

بیبی عنوان می‌گوید که بسیاری از بازماندگان بدرفتاری مرتکب جنایات وحشتناکی نمی‌شوند، زیرا او تلاش می‌کند تا چرخه علت و معلولی را که او را به زندان انداخت و دختر بچه گران‌بهایش را به زور حذف کردند، درک کند. این خطی است که بازتاب تفسیر بی‌رحمانه‌تر درباره پرونده محکوم به اعدام کریستا پایک است که اعدام نافرجامش در ماه گذشته به تیتر اخبار جهانی تبدیل شد.

نمایشنامه انفرادی دلسوزانه Gurpreet Kaur Bhatti که توسط Clean Break، یک شرکت تئاتر ساخته شده است، به طور خاص برای زنان ساخته شده است و در عین حال یک خط لوله شکسته را به تصویر می کشد. این استدلال می کند که وقتی از شکاف ها و در ناودان جنایت و وابستگی به مواد مخدر افتادید، دیگر غیرممکن است که از آن خارج شوید. زنده بمانید و تبدیل به یک شماره با پرونده و کمبود نمایندگی خواهید شد که سالهای باقیمانده آن صرف پین بال زدن بین افسران آزمایشی و کارکنان پرونده می شود.

دکتر هو پرل مکی با دقت نقش بیبی را بازی می‌کند، که شخصیت او را از یک کودک نابالغ که در کلاس او قرار دارد - با وجود اینکه در پشت صحنه نقش پرستار را برای مادرش بازی می‌کند - به زن جوانی منتقل می‌کند که ناآگاهانه با یک مجرم مسن‌تر درگیر شده، در پشت میله‌ها قرار می‌گیرد، سپس تلاش می‌کند تا به مسیر درست بازگردد.

مانند پایک، بیبی ممکن است در دادگاه افکار عمومی خوب عمل نکند، اما احتمالاً یک جلسه رسمی نیز داستان کامل او را که مستقیماً به ما منتقل می کند، ارائه نخواهد کرد. "باور می کنی، درست است؟" اوما را التماس می کند، با چشمانی درشت. ما انجام می دهیم.

اگرچه ما جرقه های کوتاهی از خشم معقول را می بینیم، بیبی تقریباً به طور دائم زیر نظر میلی بهاتیا لبخندی درخشان می زند، و به نظر می رسد که ضربه به او خیلی خفیف می زند. من مشتاق بودم که بیبی به آشفتگی‌هایش پاسخ گوچورانه‌تری بدهد، مانند دنیس گاف در «مردم، مکان‌ها و چیزها» یا سوفی ملویل در «ایفیگنیا» در اسپلات.

آفتاب‌زدگی غیرمشخص او او را از کلیشه‌ها رها می‌کند، و در ست زرد خدیجه رضا، ظاهراً این نکته است. اما جزییات سخت‌ترین مصائب او نیز نادیده گرفته می‌شود و این حس را ایجاد می‌کند که ما نسخه رقیق‌شده و سانسور شده داستانی تاریک‌تر را تماشا می‌کنیم.