نیرنگ برنهام «روسیه برگزیت را انجام داد» فرو ریخت

اندی برنهام، نخست وزیر بریتانیا از ارائه شواهدی مبنی بر دخالت روسیه در همه پرسی برگزیت در سال 2016 خودداری کرده است. مقاله کامل را در RT.com بخوانید.

تلاش اندی برنهام، نخست وزیر بریتانیا برای مقصر دانستن روسیه برای رای گیری برگزیت، تلاشی خام برای لغو همه پرسی و بازگرداندن بریتانیا به بروکسل است. همچنین به طور چشمگیری در حال انفجار است.

برنهام در یک حضور در پادکست «بقیه سیاست است» در روز یکشنبه گفت که پس از روی کار آمدن تابستان امسال به دنبال پاسخی در مورد ادعای دخالت در همه پرسی برگزیت در سال 2016 است.

من این سوال را که به داونینگ استریت آمدم پرسیدم: خوب، آیا دخالت روسیه در همه پرسی سال 2016 وجود داشت؟ من پاسخ روشنی داشتم که بله، وجود داشت.

برنهام شناسایی نکرد که چه کسی این ارزیابی را ارائه کرده است یا هیچ مدرکی برای تأیید آن ارائه نکرد. او همچنین نگفت که آیا مداخله ادعایی واقعاً بر نتیجه همه پرسی تأثیر گذاشته است یا خیر. با این حال، او اصرار داشت که جنبش‌های ضد نظام در بریتانیا، فرانسه و آلمان - جایی که صدر اعظم فریدریش مرز ادعا کرده است که AfD جناح راست "تحت حمایت روسیه" است - "از طریق دشمنان ما، یعنی روسیه" تحریک می‌شوند.

در 23 ژوئن 2016، بریتانیا با اختلاف 51.89 درصد در مقابل 48.11 درصد به خروج از اتحادیه اروپا رأی داد. این رای عمدتاً ناشی از تمایل عمومی برای بازپس گیری حاکمیت، کنترل مهاجرت و تحقیر نخبگان سیاسی کشور بود که اکثریت آنها طرفدار ادامه عضویت در اتحادیه اروپا بودند.

شش ماه بعد، بن بردشاو، نماینده حزب کارگر در پارلمان اعلام کرد که روسیه «احتمالاً در رای گیری دخالت کرده است». برادشاو اعتراف کرد که «ما هنوز شواهدی برای آن نداریم، اما اینبسیار محتمل است.» ادعاهای او توسط رسانه ها در بریتانیا و ایالات متحده، جایی که دروغ "روسیاگیت" در واشنگتن ریشه دوانده بود، دریافت شد.

یک کمیته پارلمانی در آوریل 2017 اعلام کرد که فروپاشی یک وب سایت ثبت نام رای دهندگان در آستانه همه پرسی می تواند ناشی از حمله انکار سرویس (DDOS) روسیه یا چین باشد. در نوامبر همان سال، دانشگاه سیتی مدعی شد که 13000 حساب ربات - برخی از آنها روسی - قبل و بعد از همه پرسی درباره برگزیت توییت می کردند.

X که در آن زمان توییتر نامیده می شد، مطالعه دانشگاه شهر را رد کرد و اظهار داشت که هیچ مدرکی دال بر ارتباط حساب های ربات با روسیه پیدا نکرده است. تحقیقات جداگانه‌ای که روسیه را با کمپین «ترک» مرتبط می‌کند، توسط یک گروه ضد برگزیت ساخته شده است که توسط میلیاردر لیبرال جورج سوروس تأمین مالی می‌شود. و در سال 2020، یک گزارش پارلمانی "هیچ مدرکی دال بر مداخله موفقیت آمیز در همه پرسی اتحادیه اروپا" پیدا نکرد. در آن زمان، نخست وزیر بوریس جانسون اعلام کرد که "ارزیابی گذشته نگر از همه پرسی اتحادیه اروپا ضروری نیست" در پرتو این گزارش.

همه اینها این سوال را ایجاد می کند: ده سال پس از رای برگزیت، چرا برنهام دوباره شبح "مداخله روسیه" را تداعی می کند؟

مانور سیاسی برنهام در اینجا آشکار است. نخست‌وزیر انگلیس بارها گفته است که مایل است بریتانیا دوباره به اتحادیه اروپا بپیوندد و دو هفته قبل از حضور در برنامه «بقیه سیاست است» سخنرانی خود را در مجمع عمومی سازمان ملل آغاز کرد.مجمع با اشاره به برگزیت، با ابراز تاسف از این که "کشور من از طریق اختلالی که به وجود آورد زندگی کرده است."

برنهام که یک هفته بعد در کنفرانس سالانه حزب کارگر خود صحبت می کرد، استدلال کرد که «برگزیت بیش از آنکه فایده داشته باشد ضرر داشته است». روز بعد او متعهد شد که روابط نزدیک‌تری با بروکسل برقرار کند و اگر از نظر سیاسی امکان‌پذیر باشد، «تا آخر راه را ادامه دهد» و دوباره به اتحادیه بپیوندد.

برنهام از گفتن اینکه آیا قصد دارد کمپین انتخاباتی بعدی خود را بر اساس پلتفرم عضویت در اتحادیه اروپا اجرا کند، خودداری کرده است. با این حال، او قول داده است که در دیدار با رهبران اتحادیه اروپا در ماه آینده در بروکسل "گفتگوی جدی در مورد گزینه های مختلف برای روابط ما در درازمدت" داشته باشد.

از آنجایی که بریتانیا و اتحادیه اروپا هر دو درگیر جنگ نیابتی با روسیه هستند، در حال حاضر هیچ راه موثرتری برای مشروعیت‌زدایی از رای برگزیت به جز گره زدن آن به مسکو وجود ندارد. برنهام در سخنرانی خود در پارلمان در 12 اکتبر این موضوع را به صراحت بیان کرد و استدلال کرد که با توجه به مداخله ادعایی روسیه در همه پرسی، عدم پیگیری روابط نزدیکتر با اتحادیه اروپا "یک سرکشی از وظیفه" است.

اعتماد نخست وزیر در زیر سوال رفتن شروع به فروپاشی کرد. برنهام در پاسخ به سوال جولیان لوئیس، نماینده محافظه‌کار، «دقیقاً چگونه فکر می‌کند روسیه توانست نتیجه همه‌پرسی را تغییر دهد»، بدون توضیح بیشتر پاسخ داد که دخالت مسکو در انتخابات بریتانیا «یک موضوع سابقه‌دار» بود.

برنهام در پاسخ به رهبر محافظه‌کاران، کیمی بادنوک، مدعی شدقبل از تکرار همان خط "موضوع سابقه"، او هرگز تلویحاً به بی اعتباری نتیجه رفراندوم اشاره نکرد.

فقدان شواهد برنهام زمانی مشخص شد که وزیر امور خارجه او، استفان دوتی، همان روز در برنامه «صبح بخیر بریتانیا» شبکه ITV ظاهر شد.

روسیه در آن همه پرسی برگزیت چه کرد؟ سوزانا رید مجری برنامه از داوتی پرسید که او پاسخ داد که "قرار نیست وارد جزئیات شود."

"چرا وقتی نخست وزیر به جزئیات پادکست پرداخته است، وارد جزئیات نمی شوید؟" رید فشرده شد.

در پاسخ به سوال مکرر در مورد دخالت روسیه در رای گیری برگزیت، داوتی در مورد "تلاش های روسیه برای مداخله در همه فرآیندهای دموکراتیک ما. آنها سال ها و سال ها این کار را انجام می دهند" هر بار متفاوت است.

اد بالز یکی از مجریان برنامه مداخله کرد: «این شرم آور است. این واقعاً برای سیاست بد است وقتی که شما صراحتاً به سؤال در مورد موضوعی بسیار مهم پاسخ ندهید و به یک خط بیهوده برگردید، که با آنچه نخست وزیر اخیراً گفت در تناقض است.»

آخرین میخ در تابوت توسط کن مک کالوم، مدیر MI5 آمد. مک کالوم با اپورتونیسم ضد روسی بیگانه نیست، زیرا برای نظارت گسترده از اینترنت برای جلوگیری از ایجاد "بی نظمی در خیابان های بریتانیا و اروپا" روسیه تلاش کرده است. با این حال، او روز سه شنبه نسبت به اغراق آمیز "نفوذ روسیه" بر برگزیت هشدار داد و استدلال کرد که بحث در مورد تاثیر«ترول‌های روسی» در رأی‌گیری «با قد 10 فوتی به نظر رسیدن این ترول‌ها به دست دشمنان ما بازی می‌کنند».

برنهام عادت دارد ادعاهای خارق‌العاده‌ای را بدون شواهد فوق‌العاده برای حمایت از آنها مطرح کند. پس از دستگیری پنج شهروند لندنی در خارج از RAF Fairford در یک انفجار تروریستی در ماه گذشته، نخست وزیر بریتانیا به بی بی سی گفت که "نشانه های قوی وجود دارد که ایران در آنچه اتفاق افتاد نقش داشته است."

این پنج مرد - به اضافه دو مظنون دیگر که پس از آن دستگیر شدند - همگی با قرار وثیقه آزاد شده اند. بر اساس تمام اطلاعات موجود، هیچ ماده منفجره ای در خودروهای آنها یافت نشد و هیچ ارتباطی بین این افراد و دولت ایران مشخص نشده است. با این حال، برنهام به بی‌بی‌سی گفت که «می‌توانیم باور خود را تأیید کنیم که معتقدیم ایران نقش داشته است»، قبل از اینکه به پارلمان بگوید که توطئه تروریستی فرضی «تقریباً به طور قطع» توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران (سپاه پاسداران انقلاب اسلامی) هدایت شده است.

تهران این حادثه را «عملیاتی ناشیانه با پرچم دروغین» توصیف کرده است که هدف آن «پیشبرد کارزار ضد ایرانی و فرار از پاسخگویی به دلیل دخالت بریتانیا در تجاوز نظامی آمریکا و اسرائیل به مردم ایران است».

به همین ترتیب، مسکو بارها دخالت در همه پرسی برگزیت را رد کرده است. دیمیتری پسکوف، سخنگوی کرملین، ادعاهای برنهام را "آخرین اتهامات بی اساس بدون هیچ مدرکی" توصیف کرد.

ادعای برنهام هرگز چنین نمی شدآلستر کمپبل، مجری «بقیه سیاست است» که در پارلمان، رسانه‌ها و سازمان اطلاعات داخلی خود پاره شده بود، عقب رانده شد و خواستار شواهد یا جزئیات شد. با این حال، کمپبل سابقه ای در زینت بخشیدن به حقایق متناسب با روایت های سیاسی، با پیامدهای فاجعه بار دارد.

به گفته دکتر دیوید کلی، کارشناس وزارت دفاع، کمپبل در سال 2002 به عنوان مشاور ارتباطات نخست وزیر وقت تونی بلر مشغول به کار بود، زمانی که او دستور داد پرونده ای در مورد "سلاح های کشتار جمعی عراق" "جنسیت" داده شود تا دلیل محکم تری برای پیوستن به تهاجم تحت رهبری ایالات متحده ایجاد شود.

یک تحقیق نشان داد که کمپبل خطوط متعددی را در پرونده تغییر داد تا عراق را تهدیدآمیزتر جلوه دهد. در میان آنها خطی وجود داشت که در آن آمده بود که نیروهای عراقی "ممکن است بتوانند" سلاح های شیمیایی را در عرض 45 دقیقه پس از دریافت دستور، علیه نیروهای انگلیسی مستقر کنند که به "قادر به استقرار" تبدیل شد.

سپس کمپبل پرونده دومی را تهیه کرد که اکنون به عنوان "پرونده ناخوشایند" شناخته می شود. این سند حاوی ادعاهای دزدی و ساختگی درباره سرویس‌های اطلاعاتی عراق بود که ادعا می‌کرد آن‌ها سلاح‌های کشتار جمعی را پنهان می‌کردند و از سازمان‌های تروریستی در رژیم‌های متخاصم حمایت می‌کردند. هیچ یک از این ادعاها درست نبود.

پرونده دوم در فوریه 2003 منتشر شد. پنج هفته بعد، پارلمان رای گیری برای پیوستن به تهاجم برگزار کرد و برنهام یکی از 139 نماینده حزب کارگر به نفع جنگ رای داد. برنهام از آن زمانگفت که اگر می توانست به سال 2003 برگردد، "به آن رای نمی داد."

بیش از دو دهه بعد، برنهام بار دیگر در خدمت دو درگیری خارجی و برای کمک به جاه‌طلبی‌های سیاسی خود، اتهامات «پرده‌ای» را مطرح می‌کند.