فشار روبیو به گرینلند یک پیروزی بزرگ دیپلماتیک برای ایالات متحده در برابر چین به ارمغان می آورد

هدف از حرکت دیپلماتیک مارکو روبیو از پاناما به ایسلند، تامین امنیت خطوط دریایی حیاتی و مقابله با تهدید چین برای منافع ایالات متحده است.

روبیو در مورد قرارداد توسعه نظامی گرینلند: این دائمی است

چین به دنبال جایگزینی ایالات متحده به عنوان ابرقدرت پیشرو جهانی و کلید راهبرد این کشور تامین امنیت خطوط دریایی حیاتی است. کشوری که بتواند سرنوشت خطوط دریایی را کنترل کند، اهرمی بر بازارها و نوع سیستمی که تجارت جهانی بر آن تکیه خواهد کرد، دسترسی به منابع طبیعی محدود و توانایی قابل توجهی برای فرافکنی قدرت دور از سواحل خود خواهد داشت. مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، در حال برنامه‌ریزی و اجرای یک حرکت دیپلماتیک از پاناما تا گرینلند و اکنون ایسلند است تا چین را از بین ببرد، از دسترسی و منافع آن محافظت کند و مزیت آمریکا را در درازمدت ایجاد کند.

حدود 40 سال پیش، رئیس جمهور رونالد ریگان و میخائیل گورباچف، رهبر شوروی، در ریکیاویک، ایسلند ملاقات کردند و آغازگر شروع گرم شدن تنش های جنگ سرد بودند. روبیو به محل جلسه بازگشت که ریگان از تسلیم دیدگاه خود در مورد سپر موشکی مستقر در فضا به شوروی خودداری کرد و به جهان یادآوری کرد که شمال مرتفع هنوز برای قدرت و منافع آمریکا اهمیت دارد.

روبیو که در کنار وزیر امور خارجه ایسلند ایستاده بود، خاطرنشان کرد که این مکان "پستگاه مهمی برای نظارت بر رفتار مخفیانه و بازدارندگی دشمنان ما" است. هنگامی که یک خبرنگار از او پرسید که آیا ایالات متحده ممکن است ردپای نظامی خود را در آنجا گسترش دهد، او به برنامه ها متعهد نشد اما تأکید کرد که انجام این کار مستلزم رضایت ایسلندی است. مذاکرات ادامه خواهد یافت و اگرچه او به روسیه یا چین اشاره نکرداینها کشورهایی هستند که اکنون تهدیدهای حاد برای ایالات متحده و متحدانش هستند.

وسواس گرینلند ترامپ تصادفی نیست. در اینجا چه چیزی در خطر است

سفر ریکیاویک به دنبال توافق مهم اخیر با پادشاهی دانمارک است. این توافق تضمین می‌کند که ایالات متحده می‌تواند مانع از ایجاد طرح همیشگی چینی‌ها در قطب شمال شود. منتقدان توافق گفته‌اند که مذاکرات بین واشنگتن و کپنهاگ با توجه به اینکه چین (هنوز) در گرینلند نیست، «هیجان‌های زیادی در مورد هیچ چیز» بود.

این موضوع را از دست می دهد. با ذوب شدن یخ ها، مسیرهای کشتیرانی قطب شمال به طور فزاینده ای قابل کشتیرانی می شوند و خطوط دریایی جدیدی (و در نتیجه نقاط خفه کردن) ایجاد می کنند که کشتیرانی و وضعیت نظامی جهانی را برای دهه های آینده شکل خواهد داد. این توافق به واشنگتن این اختیار را می‌دهد که حضور تجاری و نظامی غیرناتو در گرینلند را مسدود کند، نقش مستقیمی در بررسی و تسریع سرمایه‌گذاری خارجی در بخش‌های حیاتی، پرواز بر فراز، دسترسی دفاع موشکی و دسترسی نامحدود زیر دریا به سراسر آب‌های سرزمینی گرینلند داشته باشد.

ترامپ در معامله تاریخی با گرینلند پیروز شد زیرا او حقوق نظامی "دائمی" ایالات متحده را تضمین می کند

به طور اساسی، این قرارداد به حاکمیت گرینلند احترام می گذارد، موضوعی غیرقابل مذاکره برای دانمارک، در حالی که تا ابد به قوت خود باقی می ماند، صرف نظر از اینکه گرینلند هرگز مستقل شود یا خیر. با انجام این کار، این معامله روشن می کند که معاهده 1951 در کجا سکوت کرده است. رد این توافق شاید به دلیل تمایل به انکار دولت ترامپاعتبار همچنین امتیازات واقعی و مهارت دیپلماتیک دانمارکی ها را کاهش می دهد. علاوه بر این، این توافق درست به موقع برای ناتو انجام شد که همبستگی استوار آن در حالی که روسیه کارزار حملات تروریستی خود را در سراسر این ائتلاف افزایش می دهد تا حمایت از اوکراین را از بین ببرد، کلیدی است.

برای سال ها، هر دو دولت چین و پاناما تسلط چین بر کانال پاناما را انکار می کردند. اما رئیس‌جمهور گفت که چینی‌ها به‌طور غیرقانونی سربازان خود را برای بهره‌برداری از کانال مستقر کرده‌اند و یک شرکت چینی به‌طور غیرقانونی هزینه عبور از این کانال را به زیان ایالات متحده می‌گیرد که میلیاردها دلار برای نگهداری کانال پرداخت کرده است، که از این تعداد ۷۲ درصد از کل کشتی‌ها (به گفته دولت ایالات متحده) به یا از یک بندر آمریکایی ترانزیت می‌کنند.

ماشین نفوذ چین: سوابق فدرال فشار پکن برای تحت تأثیر قرار دادن آمریکا را افشا می کند

برای سال‌ها، ایالات متحده روی فرمان خواب بود و به گسترش تدریجی و تجاری چین اجازه داد تا بر کانال مسلط شود. پس از گفتگوهای روبیو با پانامایی‌ها، دادگاه پاناما حکم داد که قرارداد بهره‌برداری از پایانه‌های کانتینری در ورودی‌های اقیانوس آرام و اقیانوس اطلس کانال، قانون اساسی را نقض می‌کند و به قرارداد پایان داد.

برخی «هنر معامله» رئیس‌جمهور دونالد ترامپ را به خاطر این موفقیت‌های دیپلماتیک تحسین کرده‌اند، یعنی طرح خواسته‌های حداکثری از جمله تهدید به تجاوز علیه متحدان مورد اعتماد به امید دستیابی به توافقی در جایی کمتر از تهدید آغازین، اما نزدیک به آن. اما این درس اشتباهی است که در اینجا باید یاد گرفت.

مجموعه معاملات گرینلند ترامپبرای امضای پس از ماه ها مبارزه طولانی بر سر کنترل ایالات متحده

تهدیدهای ترامپ برای تصرف گرینلند به زور کمکی به ایالات متحده در دستیابی به این توافق با دانمارکی ها نکرد که متحدان خوبی بوده اند. درعوض، باعث ایجاد وحشت در سراسر ناتو شد، که تلاش‌های دولت برای به‌روزرسانی و تقویت ائتلاف را تضعیف کرد. پیشرفت به سوی توافق تنها زمانی آغاز شد که ترامپ تهدیدات خود را در پاسخ به این حمله متوقف کرد.

در 21 ژانویه، در آستانه برگزاری مجمع جهانی اقتصاد داووس، تهدیدهای ترامپ به کاهش شدید بازارهای مالی کمک کرد. نظرسنجی ها نشان داد که 91 درصد از رای دهندگان آمریکایی با گرفتن گرینلند با نیروی نظامی مخالف بودند و کنگره نیز قاطعانه با آن مخالف بود.

به گفته روبیو، دولت ترامپ معتقد است که امنیت ایالات متحده همچنان به اروپا مرتبط است و ایالات متحده باید مطمئن شود که ناتو قوی است تا بتواند به "بازدارندگی در برابر خصومت" ادامه دهد که "ملت ها و قاره های ما را از تهدیدهای خارجی ایمن تر می کند و برای مردم ما امن تر می کند."

تهدیدها حواس پرتی بود. آینده نگری و دیپلماسی موثر داستان واقعی است. و در آن جبهه، روبیو برای رئیس جمهور و کشور دستاوردهای قابل توجهی را نسبت به چینی ها و روس ها به دست آورد.

خلاصه نظرات برتر و محتوای اصلی را در طول هفته دریافت کنید.