نقد و بررسی «مامان‌های دیگر»: شخصیت‌های بازیگری جسیکا چستین در فیلم ترسناک دریم‌کور عجیب با هم برخورد می‌کنند.

اقتباس سورئال راب ساویج کارگردانی هیپنوتیزم و دیوانه از رمان جاش مالرمن در سال 2024، نقش اول برنده اسکار خود را به شدت هیولایی تبدیل می کند که دیدن آن گیج کننده است.

با ارائه اطلاعات خود، با شرایط استفاده و سیاست حفظ حریم خصوصی ما موافقت می کنید. ما از فروشندگانی استفاده می کنیم که ممکن است اطلاعات شما را نیز پردازش کنند تا به ارائه خدمات ما کمک کنند. این سایت توسط reCAPTCHA Enterprise محافظت می شود و خط مشی رازداری Google و شرایط خدمات اعمال می شود.

چیزی منحصر به فرد غم انگیز در مورد هیولایی وجود دارد که می خواهد دوستش داشته باشد. اکثر شرورهای ماوراء طبیعی به تعقیب، معلول کردن و قتل قربانیان خود راضی هستند، اما وحشت اصلی "مامان دیگر" جاه طلبی بسیار بسیار صمیمی تری دارد. او می خواهد یک دختر کوچک او را به درون قلبش دعوت کند. و مانند هر دستکاری خوب، او باید اول بچه را متقاعد کند که در واقع ایده او بوده است.

فرقی نمی‌کند ورود او توسط تریلر خراب شده باشد یا نه، ورودی آشپزخانه بزرگ «دیگر مامان» باعث می‌شود که بخواهید همزمان بخندید و فریاد بزنید. این مظهر عجیب با بازی جسیکا چستین برنده اسکار، می تواند بدن او را به شکل های غیرممکن بپیچاند، گردنش را در گوشه ها بکشد و تقریباً هر فضای تنگ و ترسناکی را اشغال کند. آنچه او واقعاً می خواهد، البته، این است که یک شخص باشد. اما، اوه، چگونه تهاجم به خانه را آرام می کنید؟ داستان‌های مرتبط تئاتر مستقل لانگ آیلند تاریخی در بحران پس از اخراج کارگردان محبوب: اعتراضات، کنسل‌ها، اتهامات «بی وفاداری» چرا «حساب اجتماعی» دفاتر فیس‌بوک را به عنوان قصر ترس تجسم می‌کند

این پایه و اساس فوق‌العاده منحرف شده اقتباس راب ساویج کارگردان از رمان ۲۰۲۴ جاش مالرمن «حوادث اطراف خانه» است. ستاره دارچستین هم به عنوان یک مادر جدا شده و هم موجود وسواسی که تهدید به جایگزینی او می کند، «مامان دیگر» یونیورسال پیکچرز یک تمرین هیپنوتیزم کننده و اغلب گیج کننده در وحشت خانگی است که هدیه بازیگر را برای انتقال لطافت و سرسختی علیه خودش تبدیل می کند. برخورد حاصل اغلب مضحک، به ندرت ترسناک و به طرز عجیبی غم انگیز است.

در مرکز این کابوس، بلا (آربلا اولیویا کلارک) قرار دارد: یک کودک هشت ساله که درک جهان هنوز از هر آنچه بزرگترهای اطرافش مایل به توضیح هستند جمع آوری می شود. مادرش، اورسولا (چستین)، و پدر، راس (جی دوپلاس)، مشکلات خاص خود را دارند، اگرچه به نظر نمی‌رسد که هیچ‌کدام از این که دخترشان از قبل چقدر می‌داند، آگاه نیستند. هنگامی که یک حضور مرموز در اطراف خانه ظاهر می شود، کودک در ابتدا با کنجکاوی محتاطانه ای که ممکن است به یک دوست خیالی تعمیم دهد با بازدیدکننده رفتار می کند.

اگر مامان دیگر اینقدر آشکارا اشتباه نمی‌کرد، این ترتیب اطمینان‌بخش‌تر بود.

چستین قبلاً در «It Chapter Two» با دلقک رقصنده استیون کینگ روبرو شده است، و تغییر نفس فراطبیعی جدید او کمتر شبیه دوست دختر پنی وایز است تا شاید یکی از دوستان ساکت‌تر او در دانشگاه. مامان های دیگر، مطمئناً دستکاری و خشمگین هستند، اما بیشتر از این، او خیلی ناراحت است. Pennywise and the Other Mother از "Coraline" حداقل جایی برای عقب نشینی داشتند که قربانیان آنها را طرد کردند. اما مامان دیگری که در ساختار خانه پنهان شده است، به نظر می رسدمیل به وجود دارد، و کانال های Chastain که از هر چیزی که دارد ناامید می شوند. تاثیرگذارترین جلوه ویژه او یک اندام کشیده یا چهره درهم کشیده نیست - بلکه غم، ترس و خشم او می تواند در چشمانش منعکس شود.

این هنرپیشه تجربه قابل توجهی در بازی در نقش مادران در مضیقه دارد، از «درخت زندگی» و «پناه بگیر» گرفته تا کابوس خانوادگی «ماما». او مخصوصاً مجریان جوان مقابل را متقاعد می کند و کلارک به او فرصت زیادی برای کار در اینجا می دهد. قبل از اینکه خانه پر شود از پوست خالی، کوفتی، شیشه شکسته و خون، چستین حتی اجازه دارد در یک عینک با لبه تیره، دینامیت عجیبی به نظر برسد.

با این حال، اورسولا گزاره پیچیده‌تر از آن تصویر سالم است. گاهی اوقات، مادر واقعی یک هوای مبهم مانند «دختر رفته» از نوسانات خانگی دارد، گویی هر لحظه ممکن است چیزی مشتعل شود. در واقع، خود مامان دیگر، که به طور معمول کمی خیس ظاهر می شود (؟)، عملا بوی بنزین می دهد. این تصور غیرقابل انکار در سراسر وجود دارد که این زن… یا هر چیز دیگری که تظاهر به او می کند… ممکن است خانه را بسوزاند.

و با این حال، این موجود به طور شگفت انگیزی به بخشی عادی شده از دنیای فیلم تبدیل می شود. حتی زمانی که ستون فقرات او مانند تصویری از کتاب دکتر سوس که به طور خاص آشفته شده است، در اطراف Bela حلقه می زند، او در نهایت شروع به شبیه شدن به امتداد گوشتی مبلمان مدرن شیک خانواده می کند. فیلم Savage آنقدر به پوچ بودن خود متعهد است کهفوق العاده شروع به احساس پیش پا افتاده می کند.

این عادت عجیب به شخصیت‌های انسانی نیز تسری پیدا می‌کند که تاریخچه‌های احساسی آن‌ها به تدریج پر می‌شود. Duplass در این محیط بسیار جالب است. او که نمادی از mumblecore است، به نظر می رسد که در مجموعه اشتباهی سرگردان شده است، اما حضور بی ادعا او در نهایت باعث می شود که او احساس خانواده کند. لحظه ای آرام که در آن راس یک رقص کوچک غم انگیز را برای دخترش اجرا می کند، به طور غیرمنتظره ای دلخراش است.

با این حال، زمانی که خانواده شروع به کاوش در راه‌هایی برای جن‌گیری میهمان ناخواسته خود می‌کنند، دشوار است که آرزو نکنیم راس چیز مفیدتری بود. مثل یک کشیش

مداخله ماوراء الطبیعه آنها شامل دیچن لاچمن در نقش لوئیس آنتونی می شود، در نقشی که بهترین نقش را در نقش کریس هانسن برای ارواح توصیف می شود. بیانیه موقرانه او مبنی بر اینکه "ما مایلیم توسط نهاد شناخته شده به عنوان مامان دیگر شنیده شویم" یک قطعه مزخرف ژانر بسیار احمقانه است که دقیقاً با اعتقادی در سطح لومیس که شایسته آن است ارائه شده است. در این مرحله، تماشاگران هیولا را کمی به خوبی می شناسند که به درستی از او وحشت داشته باشند. تماشای تلاش همه برای انجام تجارت رسمی با این چیز عملا غیرقابل مقاومت است.

کلارک سزاوار اعتبار قابل توجهی برای ثابت نگه داشتن این پوچ های فزاینده است. مجری جوان که به اندازه کافی مغناطیسی است که بتواند در برابر دو استعداد اصلی بازیگری و رژه طاقت فرسا جلوه های ویژه ایستادگی کند، حتی زمانی که اطراف بلا از نظر فیزیکی بسیار طاقت فرسا شده است، حس عاملیت قانع کننده ای را حفظ می کند.

وقتی به اصطلاح عمو فرانک(آرین موید) طوری با او رفتار می کند که انگار جوانتر از آنچه هست است، جذابیت شوم توجه مامان دیگر به طرز دردناکی آشکار می شود. این موجود چیزی را به بلا پیشنهاد می کند که بزرگسالان اغلب او را انکار می کنند: این احساس که او کنترل دارد. البته، هیچ چیز نمی تواند دور از حقیقت باشد و هرج و مرج به سرعت بالا می رود.

Savage، که دستاورد دوران همه‌گیری «میزبان» او محدودیت‌های تماس زوم را به یک مکانیسم ترسناک بسیار مؤثر تبدیل کرد، تقریباً با فلسفه بصری مخالف به این ماده نزدیک می‌شود. جایی که فیلم کشف شده 2020 وحشت را در یک پنجره دیجیتالی سفت و سخت جا می دهد، «مامان دیگر» دوربین خود را از دیوارها، سقف ها و حاشیه های متافیزیکی خود می فرستد. فیلم بین دیدگاه بی‌گناه‌تر بلا و دیدگاه غیرممکن مامان دیگر جابه‌جا می‌شود: لنز دیوانه‌کننده‌ای از حق و درد که هرگز متوقف نمی‌شود.

بین یک کابوس سورئال بادکنک‌زن روی سقف و انبوهی از توپ‌های گودال رنگارنگ در نیمه دوم فیلم، «مامان دیگر» گاهی اوقات از طریق «The Backrooms» به «اسکیمارینک» شبیه می‌شود. تصاویر مصنوعی تهاجمی آن، نوعی ویدیوهای رویایی با هوش مصنوعی را تداعی می‌کند که این روزها در رسانه‌های اجتماعی پرطرفدار است و مخاطب را به فضاهای نگران‌کننده‌ای سوق می‌دهد که به نظر می‌رسد از کودکی مه‌آلود یک غریبه ایجاد شده است.

خود مامان‌های دیگر می‌توانند بدن خود را مانند یک پازل تانگرام مرتب کنند، و با این کار، او فقط قوانین آناتومی را نقض نمی‌کند. او به عنوان شخص می آیداز اینکه کسی انتظار دارد که او از آنها اطاعت کند، آزرده خاطر است، و ولخرجی بصری آن اعتماد به نفس لغزنده در ابتدا واقعاً سرگرم کننده است. متأسفانه، هر چیزی ممکن است اتفاق بیفتد - و همچنان اتفاق می افتد. و اتفاق می افتد و اتفاق می افتد و اتفاق می افتد.

پس از یک رویارویی پر اکشن که در میانه راه پیش می‌آید اما شبیه 15 دقیقه پایانی یک فیلم متفاوت بلومهاوس است، «مامان دیگر» تعلیق را به سرعت بالا می‌برد و تا حد زیادی به آن اجازه می‌دهد تا آنجا بماند. سفر جاده ای بعدی خانواده برای یافتن ایمنی به داستان حس جذابی از کاوش می دهد. اما درست زمانی که فضا به یک سبک خاص تبدیل می شود، فیلم بارها و بارها تهدید می کند که آکاردئون از خودش دور شود. مامان دیگری غول پیکر روی قاب نفوذ می کند، یا یک غیرممکن عجیب و غریب دیگر صحنه تثبیت شده را مانند غبار پیکسی از هم می پاشد.

پایان، که اساساً از رمان مالرمن فاصله دارد، انتخاب غنی تری نسبت به منبع اصلی ارائه می دهد. فیلمنامه ناتان الستون به جای تلقی عشق والدین به عنوان یک دفاع بی عارضه، به اورسولا اجازه می دهد تا حقیقت شرم آورتری را تصدیق کند. A Chastain مونولوگ اوج زیبایی را ارائه می دهد که تقریباً نشان می دهد ملودرام انباشته شده نتیجه می دهد. تقریبا

چه او مانند یک قهرمان اکشن رفتار می‌کند که آماده دفاع از خانواده‌اش است، یا شبیه استوری‌بردی است که مستقیماً از تولید «سگ شجاعت ترسو» پاره شده است، نادیده گرفتن چستین همیشه غیرممکن است. تعداد زیادی بازیگر در «مامان دیگر» وجود دارد، و با این حال، درخواست بیشتر به نوعی وسوسه انگیز است.اما در اوج، مشکلات بلا و والدینش به قدری عجیب و غریب شده است که تنها با خروج از تئاتر احساس تلاش برای تکان دادن درمانگر شخص دیگری می شود.

گفته می‌شود، «مامان دیگری» یک فیلم فوق‌العاده عجیب است و هیولای آن به اندازه‌ای خاطره‌انگیز است که شایسته تشویق برای آن است. مهمتر از آن، سیر تکاملی Savage از Lo-Fi "Host" به "Boogeyman" تحت حمایت استودیو و اکنون این انفجار فوق‌العاده فنی به هنرمندی نشان می‌دهد که در حال کشف چگونگی گسترش مرزهای کاری است که می‌تواند انجام دهد.

Savage، با اشتهای تماشایی که گاهی اوقات از صبر او برای داستان سرایی پیشی می‌گیرد، به اندازه‌ای در احساسات خود صادق می‌ماند که باعث می‌شود مازاد خلاقانه ارزش تماشا را داشته باشد. در مورد مامان دیگر، فیلمساز در نهایت درک او را آسان می کند - حتی اگر دوست داشتن فیلم آنها کمی سخت تر باشد.

«مامان دیگری» که از یونیورسال پیکچرز منتشر شده، اکنون در سینماها پخش می‌شود.