مهم ترین برنامه های تسلیحاتی آمریکا را بیشتر بشناسید | جزئیاتی از قرارداد تسلیحاتی تازه پنتاگون
با وجود اینکه مقام‌های آمریکایی می‌کوشند موضوع «کمبود ذخایر مهمات راهبردی» ارتش آمریکا را «نه چندان مهم» جلوه دهند، اما تکاپوی پنتاگون و شرکت‌های بزرگ تسلیحاتی در این زمینه، پرده از واقعیت‌های موجود دراین حوزه برداشته است.
با وجود اینکه مقام‌های آمریکایی می‌کوشند موضوع «کمبود ذخایر مهمات راهبردی» ارتش آمریکا را «نه چندان مهم» جلوه دهند، اما تکاپوی پنتاگون و شرکت‌های بزرگ تسلیحاتی در این زمینه، پرده از واقعیت‌های موجود دراین حوزه برداشته است.
سفیر ارجان – گروه سیاسی: این روزها بحران ذخایر مهمات راهبردی آمریکا همچنان به‌عنوان یکی از چالش‌های مهم پنتاگون مطرح است؛ تا جایی که رئیس‌جمهور این کشور بالاخره پس از بارها انکار، در گفت‌وگو با «نیوزمکس» این کمبود را پذیرفت و اذعان کرد «ذخایر مهمات ما رو به کاهش است».
اگرچه دونالد ترامپ دلیل این کمبود را نه جنگ ایران، بلکه ارسال «مقادیر عظیمی» موشک «تاماهاک» به اوکراین ازسوی بایدن اعلام کرد، اما کارشناسان معتقدند در شرایطی که واشنگتن موشک تاماهاک به اوکراین تحویل نداده، این، جنگ با ایران بود که ذخایر تسلیحات راهبردی آمریکا را کاهش چشمگیری داده؛ موضوعی که در هفته‌های اخیر از سوژه‌های مورد توجه رسانه‌های آمریکایی بوده‌است.
در جدیدترین خبر دراین زمینه، وبگاه آمریکایی «دیفنس نیوز» شرکت «لاکهید مارتین» از سرمایه‌گذاری ۳۰۰ میلیون دلاری برای توسعه کارخانه موشکی خود در ایالت تگزاس خبر داده است؛ اقدامی که در کنار قراردادهای چند ده میلیارددلاری وزارت جنگ آمریکا برای افزایش تولید موشک‌های رهگیر، از فشار فزاینده بر زیرساخت‌های تسلیحاتی واشنگتن برای جبران ذخایر مصرف‌شده حکایت دارد.
از منظر راهبردی، نیاز واشنگتن به توسعه ظرفیت تولید مهمات را نمی‌توان صرفاً یک برنامه عادی صنعتی تلقی کرد، چراکه مصرف گسترده موشک‌های رهگیر در ماه‌های اخیر و دشواری جایگزینی سریع مهمات پیشرفته، بار دیگر موضوع پایداری ذخایر تسلیحاتی آمریکا را به کانون توجهات بازگردانده‌است. دراین میان، مساله اصلی اینجاست که تولید این تسلیحات، علاوه‌بر هزینه‌های سنگین، به زنجیره تأمین پیچیده، تجهیزات تخصصی و زمان قابل‌توجهی نیاز دارد؛ عواملی که جبران سریع ذخایر مصرف‌شده را دشوار می‌کند.
جزئیات سرمایه‌گذاری و توسعه کارخانه
شرکت لاکهید مارتین قصد دارد ۳۰۰ میلیون دلار برای توسعه کارخانه خود در «گرند پریری» ایالت تگزاس سرمایه‌گذاری کند و هدف از این طرح، افزایش ظرفیت تولید قطعات موشکی و پشتیبانی از برنامه‌های مختلف بخش موشک‌ها و سامانه‌های کنترل آتش این شرکت است.
این کارخانه از برنامه‌های تسلیحاتی مهمی پشتیبانی می‌کند:
PAC-۳ MSE : رهگیر پیشرفته سامانه پاتریوت
THAAD : سامانه دفاع موشکی ارتفاع بالای منطقه‌ای
AIM-۲۶۰ : موشک پیشرفته تاکتیکی مشترک
افزایش ظرفیت تولید و گسترش زیرساخت‌ها
براساس برنامه توسعه، مساحت بخش تولیدی کارخانه به بیش از ۷۳۵ هزار فوت مربع خواهد رسید. اقدام‌های اصلی این طرح عبارت است از:
تبدیل بخش قابل توجهی از فضای اداری به فضای کارخانه
توسعه ظرفیت ماشین‌کاری خودکار و فوق‌دقیق
نصب تجهیزات جدید برای افزایش سرعت و حجم تولید قطعات موشکی
درحال‌حاضر حدود ۸۰۰ نفر در بخش تولید این کارخانه فعالیت می‌کنند. این مجموعه در سال ۲۰۲۵ حدود ۲۵۰ هزار قطعه تولید کرده است. لاکهید مارتین همچنین اعلام کرده طی ماه‌های اخیر بیش از ۳۰ دستگاه ماشین‌کاری فوق‌دقیق به کارخانه افزوده شده و انتظار می‌رود تا پایان سال ۲۰۲۶، نزدیک به ۱۰۰ دستگاه دیگر نیز نصب شود.
توسعه کارخانه «گرند پریری» بخشی از تلاش گسترده وزارت جنگ آمریکا و لاکهید مارتین برای افزایش تولید موشک‌ها و انعقاد قراردادهای بلندمدت تسلیحاتی است. از ماه ژانویه، وزارت جنگ آمریکا مجموعه‌ای از توافق‌نامه‌های چارچوبی را با این شرکت امضا کرده که هدف آنها، افزایش ظرفیت تولید تسلیحات و فراهم کردن زمینه برای قراردادهای چندساله است.
مهم‌ترین برنامه‌ها و قراردادهای مرتبط :
PAC-۳ MSE : افزایش تولید سالانه از حدود ۶۰۰ به نزدیک ۲ هزار رهگیر طی ۷ سال
PAC-۳ MSE : قرارداد تولید ۷ساله با ارزش کلی حدود ۵۸.۶ میلیارد دلار؛ پس از قرارداد اولیه ۴.۷ میلیارد دلاری در آوریل و تبدیل آن در ژوئیه
THAAD : قرارداد بیش از ۳۵ میلیارد دلاری با آژانس دفاع موشکی آمریکا در ژوئن، با هدف ۴ برابر کردن تولید رهگیرها
PrSM : اعلام توافق مشابه در ۲۵ مارس
AIM-۲۶۰ : اعلام توافق مشابه در ۱۷ سپتامبر
برنامه سرمایه‌گذاری لاکهید مارتین تا سال ۲۰۳۰
سرمایه‌گذاری در کارخانه «گرند پریری» بخشی از برنامه بلندمدت لاکهید مارتین برای توسعه زیرساخت‌های تولید تسلیحات در آمریکاست است. براساس این برنامه، شرکت قصد دارد تا سال ۲۰۳۰، بین ۸ تا ۹ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری انجام دهد. اهداف اصلی این برنامه عبارت‌است از: