جنجال بر سر سقف سالن اپرای پاریس با تهدید به شکایت دوباره شعله ور شد

نوادگان هنرمند قرن 19 خواستار حذف بوم‌های مارک شاگال در دهه 1960 است که نقاشی‌های دیواری اصلی را می‌پوشاند در سال 1962، وزیر فرهنگ وقت فرانسه، آندره مالرو، که بنا بر گزارش‌ها از باله‌ای که در خانه اپرای پاریس تماشا می‌کرد خسته شده بود، چشمانش را به سقف کلاسیک برد و تشخیص داد که سقف کلاسیک نیاز به بازسازی دارد. مالرو در حسرت خود تصمیم گرفت دوست و هنرمندش مارک شاگال که در آن زمان در کاخ گارنیه در کن

در سال 1962، وزیر فرهنگ وقت فرانسه، آندره مالرو، که ظاهراً از باله ای که در سالن اپرای پاریس تماشا می کرد بی حوصله بود، چشمانش را به سقف کلاسیک برد و تشخیص داد که سقف کلاسیک نیاز به تغییر دارد.

مالرو در حسرت خود تصمیم گرفت که دوست و هنرمندش مارک شاگال که در آن زمان در کاخ گارنیه در کنار او نشسته بود، مرد این کار باشد و به او دستور داد تا سقف جدیدی بسازد.

در طول دو سال بعد، شاگال به صورت مخفیانه و به صورت رایگان برای تولید 24 بوم گوه ای شکل عظیم و رنگارنگ کار کرد که توسط هنرمند فراموش شده ژول اوژن لنپو بر روی سقف کلاسیک اصلی قرن نوزدهمی نصب شد.

امروز، بیش از چهار دهه پس از مرگ شاگال، یکی از نوادگان Lenepveu در حال برنامه ریزی برای اقدام قانونی برای بازسازی و کشف سقف اصلی است.

آرنو کاریون می‌گوید سه سال است که «خوب خواسته» که این اتفاق بیفتد، از جمله نوشتن دو نامه به رئیس‌جمهور فرانسه، امانوئل ماکرون. حالا او به یک وکیل دستور داده که دعوا را به دادگاه بکشاند.

کاریون گفت: «سقف Lenepveu به عنوان یک بنای تاریخی طبقه‌بندی شده است، اما 60 سال است که دیده نشده است و ما نمی‌دانیم در چه وضعیتی است.

"امروزه همه لنپوو را فراموش کرده اند. متأسفانه موج امپرسیونیسم او را فراگرفت، اما در زمان خود واقعاً یک ستاره بود. مهمتر از آن، او به طور خاص توسط چارلز گارنیه برای تزئین سقف اپرا انتخاب شد که همه چیز را در خانه اپرا درست تا آخرین دستگیره در طراحی کرد.

"اما دریک هوی و هوس، مالرو به این نتیجه رسید که با انتخاب گارنیه موافق نیست.

خانه اپرای گارنیر به سفارش ناپلئون سوم ساخته شد و در ژانویه 1875 با حضور اعضای سلطنتی و شخصیت های سیاسی اروپایی از جمله شهردار وقت لندن، سر ویلیام کاتن افتتاح شد.

لنپوئو که دوست و همکار هنری گارنیه بود، یک اثر کلاسیک و تمثیلی که مستقیماً روی صفحات مسی گنبد خانه اپرا با رنگ روغن نقاشی شده بود، تولید کرد. این اثر که The Muses and the Hours of Day and Night نام داشت و در سال 1923 در فهرست تاریخی قرار گرفت، کاملاً مطابق با سبک پرآذین امپراتوری دوم کاخ گارنیر در نظر گرفته شد.

Lenepveu که در ادامه آکادمی فرانسه را در رم رهبری کرد، بعداً مجموعه‌ای از نقاشی‌های دیواری ژاندارک را در پانتئون پاریس تولید کرد، اما نام او امروزه کمتر شناخته شده است.

گفته می شود مالرو می خواست به خانه اپرا پر هیاهو حسی مدرن تر و تندتر بدهد. 24 بوم برش کیک شکل شاگال در اطراف لوستر مرکزی که 220 متر مربع (2368 فوت مربع) از گنبد را پوشانده بود، به هم متصل شدند. این کار به رنگ های جداگانه تقسیم می شود: قرمز، آبی، سبز، زرد و سفید. و دارای رقصندگان، فرشتگان، نوازندگان و نام آهنگسازان است.

حتی قبل از نصب آثار شاگال، منازعه بین سنت گرایان و مدرنیست ها بالا گرفت و به آن طرف کانال رسید.

مؤسسه سلطنتی معماران بریتانیایی در لندن به وزیر فرهنگ فرانسه نامه نوشت و از او خواست که از طرح های پوشش سقف اصلی چشم پوشی کند. «شخصیت منحصر به فرد اینعمارت [خانه اپرا] بر این واقعیت استوار است که تمام عناصر آن: معماری، نقاشی، مجسمه‌ها و موزاییک‌ها با هم هماهنگ هستند.» ریبا نوشت. درخواست آن نادیده گرفته شد.

کاخ گارنیه بین سال‌های 2027 تا 2032 برای بازسازی بسته خواهد شد و کاریون، رئیس انجمن دوستان لپ‌وئو، گفت که به ماکرون نامه‌ای نوشته است تا پس از بازگشایی سقف‌های لپ‌وئو و شاگال را به طور متناوب پیشنهاد کند و هر کدام برای یک دهه نمایش داده شوند. او گفت که کاخ الیزه تنها پاسخ داد که رئیس جمهور "به ویژه توجه" به این موضوع داشت.

سقف شاگال از ابتدا به گونه ای طراحی شده بود که قابل جابجایی باشد. بدون هیچ آسیبی می توان آن را از بین برد. ما فکر می‌کردیم که ایده سقف‌های متناوب بسیار مثبت و امیدوارکننده بود، اما به نظر می‌رسد هیچ کس جرات لمس سقف شاگال را ندارد.

در نمایشگاه شاگال 2023-24 در مرکز پمپیدو، کیوریتور آن مونتفور-تانگوی گفت: «سقف [خانه اپرا] شاگال است: این زندگی‌نامه او، دیدگاه او از پاریس است. همه هنرمندانی که او دوست داشت و همچنین آنچه که او مهمترین بناهای تاریخی پاریس را مانند برج ایفل می‌دانست، نمایش داده می‌شوند... این اثری متحرک و روان تقریباً سینمایی است. سقف یک اثر هنری کامل است.»

این هدیه شاگال به کشوری بود که از او استقبال کرد. ادای احترام به فرانسه و پاریس.»

الکساندر نیف، مدیر اپرای پاریس، به لوموند گفت: «بحث بر سر سقف شاگال بیش از 60 سال است که ادامه دارد. Lenepveuسقف از سال 1923 به عنوان یک بنای تاریخی ثبت شده است، بنابراین ارزش میراث آن به رسمیت شناخته شده است. اینکه نوادگان او [لنپوو] می‌خواهند از یاد او دفاع کنند، مشروع است.»