آیا داستان عیسی از امپراتور آگوستوس الهام گرفته شده است؟ ترفند هوشمندانه ای که مسیحیان اولیه برای تغییر دین روم باستان استفاده می کردند

داستان های تولدی چشمگیر، وعده های نجات و اعلام «خبر خوب» اولین امپراتور روم را احاطه کرد. تیم ویتمارش کلاسیک معتقد است که مسیحیان اولیه عناصر این زبان امپراتوری را برای توضیح اهمیت عیسی اقتباس کردند.

این یک داستان باستانی است یک کودک قرار است پادشاه شود. اما وقتی صاحبان قدرت از آمدن او مطلع می شوند، سعی می کنند مرگ او را سازماندهی کنند. کودک فرار می کند، عظمت آینده اش ظاهراً فراتر از دسترس کسانی است که ترجیح می دهند او را مرده ببینند.

این یک قوس روایی است که البته به تلاش هیرودیس برای کشتن عیسی نوزاد اشاره دارد. اما این همچنین داستان منشأ اولین - و مسلماً بزرگترین - امپراتور رم: آگوستوس است.

برای تیم ویتمارش، کلاسیک نویس، که در پادکست HistoryExtra صحبت می کرد، این شباهت به اندازه ای طنین انداز است که می توان آن را عمدی دانست. اگر مسیحیان اولیه می توانستند عیسی را به عنوان شخصیتی قابل مقایسه با آگوستوس معرفی کنند، آیا این به آنها کمک می کرد تا توضیح دهند که چرا شخصیت مذهبی ارزش جایگزینی خدایان رومی قدیمی را دارد؟ این بحثی است که به طور خاص به نحوه توصیف و درک عیسی مربوط می شود، نه مقایسه زندگی نامه زندگی این دو مرد.

او می‌گوید: «آگوستوس و عیسی به وضوح از نظر پیشینه و پیامی که ارائه می‌کنند، چهره‌های بسیار متفاوتی هستند. «اما من فکر می‌کنم شیوه‌ای که عیسی، اگر بخواهید، در قرن اول «بسته‌بندی» بود، طوری طراحی شده بود که عناصر تبلیغاتی رومی را در اطراف شخصیت آگوستوس قرار دهد.

آگوستوس در سال 63 قبل از میلاد در رم متولد شد، تقریباً شش دهه قبل از عیسی. او که در اصل گایوس اکتاویوس نام داشت، در طول جنگ های داخلی که پس از ترور ژولیوس سزار به قدرت رسید، به قدرت رسید. در سال 27 قبل از میلاد، او لقب آگوستوس را دریافت کرد که نشان دهنده ی متعارف بودآغاز سلطنت او به عنوان اولین امپراتور روم. او تا سال 14 بعد از میلاد حکومت کرد.

در چارچوب سنت ها و هنجارهای جمهوری روم، این حرکتی بود که نیاز به روابط عمومی داشت. رومیان سلطنت را با استبداد مرتبط می‌دانستند و جمهوری آنها به طور سنتی اختیارات را بین قضات و مجلس سنا تقسیم می‌کرد. آگوستوس قدرت را در دستان خود متمرکز کرد و در عین حال خود را به عنوان بازسازی کننده نهادهای مستقر معرفی کرد.

ویتمارش توضیح می‌دهد: «آگوستوس این رابطه متناقض را با گذشته ایجاد می‌کند، که به موجب آن جمهوری رومی هم در شکل آگوستوس که در حال بازگشت به جمهوری است، هم تحقق می‌یابد، بلکه به یک معنا کاملاً توسط آن تغییر کرده است».

بنابراین شما این حس را دارید که به طور همزمان امپراتوری روم را در سنت ریشه دوانده و همچنین آن را متحول می کنید.

ادعای مسیحیان درباره عیسی ساختار مشابهی داشت. پیروانش او را از طریق کتاب مقدس و انتظارات یهودی درک کردند، در حالی که اعلام کردند که زندگی، مرگ و رستاخیز او چیز جدیدی را به ارمغان آورده است: گسترشی در گذشته، در حالی که هنوز در پی کسب اعتبار از آن بودند. هم امپراتوری روم و هم دین جدید مسیحی ریشه در فردی متحول کننده داشتند که از برخی منظرها به دنبال مشروعیت از گذشته های قدیمی تر و محترمانه بودند.

این اثر روایی با داستان های تولد آغاز می شود. اناجیل متی و لوقا که در قرن اول بعد از میلاد نوشته شده اند، آغاز عیسی را از طریق اعلامیه های الهی و تحقق نبوی اهمیت آینده او توصیف می کنند.

"به طرز شگفت آوری وجود داردویتمارش می‌گوید: داستان‌های مشابهی درباره آگوستوس گفته می‌شود.

سوئتونیوس، زندگی نامه نویس رومی، در زندگی آگوستوس، از نکته ای خبر می دهد که پادشاهی برای مردم روم متولد خواهد شد. سنای نگران شده مقرر کرد که هیچ فرزند پسر متولد شده در آن سال نباید اجازه زندگی داشته باشد. با این حال، سناتورهایی با همسران باردار مانع از ثبت رسمی این فرمان شدند: هر کدام امیدوار بودند که حاکم پیش بینی شده ممکن است پسر خودش باشد.

اکنون به داستان های کتاب مقدس فکر کنید. در روایت متی، هیرودیس، پادشاه موکل روم در یهودیه، متوجه می‌شود که کودکی به دنیا آمده است که به عنوان پادشاه یهودیان توصیف می‌شود. او دستور کشتن پسران دو ساله و کمتر را در بیت لحم و اطراف آن می دهد. عیسی زنده می ماند زیرا یوسف که در خواب هشدار داده شده بود، او و مریم را به مصر می برد.

[داستان تولد آگوستوس] به طرز وحشتناکی به داستان متی کشتار بیگناهان نزدیک است که بعید به نظر می‌رسد که کشتار بی‌گناهان، به یک معنا، بازتابی بر آن نباشد.»

پیوند دیگر بین روایت های این دو شخصیت، کتیبه ای است که تولد آگوستوس را به آغاز سال مرتبط می کند.

در سال 9 قبل از میلاد، فرماندار رومی آسیا، پاولوس فابیوس ماکسیموس، اصلاح تقویمی را پیشنهاد کرد که توسط شهرهای یونانی استان به تصویب رسید. آسیا در اینجا به معنای استان رومی در غرب ترکیه امروزی است.

بر اساس این ترتیب، سال در 23 سپتامبر، روز تولد آگوستوس آغاز می شود. نسخه هایی از متون مربوطه از چندین مکان، که معروف ترین آنها پرین است، باقی مانده است. آنها نشان می دهند که چقدر استانی استنهادها وفاداری به امپراتور روم را در سازماندهی زندگی روزمره به عنوان نماد و روش فداکاری وارد کردند.

ستایش همراه آگوستوس را به عنوان نجات دهنده ای معرفی کرد که به جنگ پایان داده و نظم را به وجود آورده است. تولد او آغاز فوایدی برای جهان بود که از طریق کلمه یونانی euangelia بیان می شود: "خبر خوب".

این اوانجلیا توسط مسیحیان برای نشان دادن انجیل گرفته می شود.

مرقس گزارش خود را با اعلام «مژده» عیسی مسیح آغاز می کند. در نامه های قبلی پولس نیز از این زبان استفاده شده است.

فرهنگ یهودی نیز در اینجا نقش به هم پیوسته ای دارد. در کتاب مقدس یهود، اشعیا اعلام خبر خوش را در مورد نجات قوم خود توسط خدا توصیف می کند. نسخه‌های یونانی آن متون مقدس به مسیحیان اولیه واژگانی داد که از طریق آن امیدهای خود را بیان کنند.

به نظر می رسد مسیحیان اولیه از ریشه های یهودی مذهب خود استفاده می کردند و در عین حال به تاریخ حکومت امپراتوری روم نیز اشاره می کردند. این خاستگاه های دوگانه نباید تعجب آور باشد - مسیحیت به صراحت از زندگی یهودیان در دنیای امپراتوری روم بیرون آمد.

بنابراین برای ویتمارش، شواهد نشان می‌دهد که مسیحیان اولیه آگاهانه داستان عیسی را برای همسویی با کهن الگوهای آشنای اقتدار تطبیق می‌دادند، حتی اگر جزئیات ادعاهای آنها عمیقاً با ادعاهای آگوستوس متفاوت باشد.

او می‌گوید: «به ما نمی‌گویند که عیسی آگوستوس است، اما آنها از همان زبان و همان استنباط‌ها استفاده می‌کنند، اگر بخواهید، تا عیسی را به‌عنوان یک شخصیت کاملاً جدید معرفی کنند.ما را در گذشته ریشه می دهد.»

تیم ویتمارش در پادکست HistoryExtra با اسپنسر میزن صحبت می کرد. به گفتگوی کامل گوش دهید.