کیت برلانت در سریال «پارمسان» ویژه شبکه HBO، شوخی که مردی را وادار کرد او را برگرداند و پروژه بعدی او با جان اوایل

در «پارمسان» ویژه جدید کیت برلانت در شبکه HBO یک خط اصلی وجود دارد و آن پنیر نیست. کمدین در ابتدای ساعت می گوید: "اعتیاد من؟ تلفن من." برلانت با سبکی ساده و غرور اجراآمیز، برای مدتی در آرزوی تلفن های همراه در ویژه، که در 16 اکتبر منتشر می شود، است.

در برنامه ویژه جدید کیت برلانت از HBO، «پارمسان» یک خط اصلی وجود دارد، و آن پنیر نیست.

کمدین در ابتدای ساعت می گوید: "اعتیاد من؟ تلفن من."

برلانت با سبکی ساده و غرور اجراآمیز، برای مدتی مشتاق گوشی‌های همراه در ویژه است، که در تاریخ 16 اکتبر عرضه می‌شود. او در مورد مسائل مهم زمان ما حکم می دهد، مانند اینکه آیا باید صورت کودک را با یک شکلک بپوشانیم یا نظر "PARMESAN" را برای دریافت پیوندی به دستور پخت ماکارونی ارائه دهیم. در یکی از خنده‌دارترین قسمت‌ها، او درباره تماشای ویدیوهایی از «خشونت غیرقابل توصیف» برای «آرامش کردن» صحبت می‌کند، مانند «مشت گوریل‌ها با نگهبانان باغ‌وحش، توریست‌هایی که توسط کوسه‌ها خورده می‌شوند». داستان‌های مرتبط مجموعه‌های جدید انیمیشن «ناروتو» و مانگا «Shadow Rising» تریلر «Blade Runner 2099» رونمایی شد: Michelle Yeoh، Hunter Schafer در سری محدود آمازون فراری هستند

برلانت به ورایتی می‌گوید: «این من را به حسرت گذشته می‌اندازد، زمانی که ممکن است خودت را در محل آبیاری محلی بی‌حس کنی. "این یکدفعه خیلی عجیب به نظر می رسد. شما با جامعه خود خواهید بود و برخی افراد به روش های وحشتناکی از الکل سوء استفاده می کنند، اما حداقل شما با هم هستید و مجبور می شوید با افراد دیگر تعامل داشته باشید." محبوب در Variety

او در یک Airbnb در سن دیگو است و بالش های «خانه شیرین خانگی» را از روی تخت و کاناپه جدا می کند زیرا «آنها هپاتیت دارند».

"این تنهایی وجود دارد، که قابل لمس است،برلانت ادامه می‌دهد و من فکر می‌کنم که مردم را به جامعه سوق می‌دهد، زیرا ما متوجه خواهیم شد که این همان چیزی است که به آن نیاز داریم.

میدونی چی خنده داره؟ وقتی می‌خواستم فیلم ویژه را بگیرم، می‌گفتم: «در مورد پایان دنیا صحبت نمی‌کنم». آیا واقعاً می‌خواهم در ترسی که همه ما در آن غرق شده‌ایم بمانم؟ من می گویم بدبین نیستم، اما فکر می کنم ترس پاسخ مناسبی به دورانی است که در آن زندگی می کنیم، بنابراین می گویم ترس دارم.

به طور کلی، من امید و خوش بینی دارم و فکر می کنم زیبایی های زیادی در جهان وجود دارد. اما من فکر می‌کنم که ما در لحظه‌ای به‌طور غیرقابل انکار وجودی وحشتناک زندگی می‌کنیم، و بنابراین به نظر می‌رسد که در نهایت به آن نپردازیم، غیر صادقانه یا عجیب است، زیرا فکر می‌کنم این آبی است که در حال حاضر در آن شنا می‌کنیم. زمان عجیبی است، و همچنین من را به سمت خوش شانسی من که اجرای زنده اجرا می کنم، کشانده است. از نظر من، زیبایی استندآپ این است که مواجهه با افراد واقعی است و ما در حال حاضر شاهد مرگ هنرهای زنده در تمام عرصه های زندگی هستیم. بنابراین فکر نمی‌کنم چیز خاص تاریک باشد، اما فکر می‌کنم برخی از موضوعاتی را که بر زندگی معاصر حاکم هستند تصدیق می‌کند.

موافقم هرگز نخواهد مرد. مردم همیشه مردم را می خواهند. من به مدت شش هفته در شبکه های اجتماعی پاکسازی بودم، بنابراین برای آخرین [دوره پارانویای هوش مصنوعی] رفتم. من دوباره به سیستم وارد شدم زیرا ویژه من اعلام شده بود و می خواستم دوپامین را افزایش دهم. وقتی در شبکه های اجتماعی بودم، همه چیزهای هوش مصنوعی را دیدم و واقعاً پاهایم را زیر پا گذاشت. و بعد مندیشب دوباره آن را حذف کردم، زیرا نمی توانم این کار را انجام دهم.

ما در حال مبارزه برای زندگی خود هستیم. تا آنجایی که مانعی برای خلاقیت است - خوب، پیچیده است. بخشی از من وجود دارد که مانند "من می خواهم فرهنگ را درک کنم." من جوانان را دوست دارم. من نمی‌خواهم ردیابی آنها را از دست بدهم که کجا هستند و به چه چیزی نگاه می‌کنند. من فکر می کنم این واقعا ضروری است. من متوجه نشده ام که چگونه یک رابطه محیطی داشته باشم، جایی که شما به نوعی درک می کنید، اما کاملاً بر آگاهی شما پیشی نمی گیرد.

این یک مانع برای همه ماست، چه خودتان را فردی خلاق بدانید یا نه. از ارتباط شما با خود و دیگران جلوگیری می کند. حتما معطل میکنم تمرکز من به خاطر این موضوع از بین رفته است، بنابراین باید خودم را تغییر دهم و نظم و انضباط زیادی می طلبد. من سال ها در مدرسه بودم و همیشه مدرسه را دوست داشتم و فکر نمی کنم الان بتوانم در مدرسه باشم.

اوه خدای من. می‌دانم چرا مردم این را گفته‌اند، اما مطمئناً به من یک «کمدین عجیب» یا «کمدین جایگزین»، «چپ مرکز» خطاب شده‌ام. گاهی اوقات این من را گیج می کند، زیرا همیشه خودم را کاملاً گسترده می دانستم. چشم های لعنتی ام را می گذرم. من تقریباً عمدتاً به عنوان یک کمدین فیزیکی شناخته می شوم، و بنابراین، امیدوارم عمل من گسترده باشد. امیدوارم بتونم با همه اقشار مختلف ارتباط برقرار کنم.

به نظر من باید رده اسکار باشه! "بازیگر شخصیت" را با هر آنچه دارم در آغوش می کشم. من همیشه قرار بود بازیگر شخصیت شوم چون موهایم مجعد است و چشمانم به هم می‌ریزد. شما یا یک شخصیت هستید یا یک شخصیتبازیگر زن

نه. من هرگز به این سمت کشیده نشده‌ام که به‌عنوان تندخو تلقی شوم، یا در انجام مطالب تند. فکر نمی‌کنم تا به حال به این فکر کرده باشم، "من خیلی دور رفتم."

این واقعاً برای من جالب است: در این ساعت یک مطلب وجود دارد که باعث عصبانیت کسی شد و من شوکه شدم. یک شوخی در مورد اینکه پدرها مانند یک دوست خانوادگی هستند، دارم. داشتم آن شوخی را انجام می‌دادم، و متوجه شدم دو نفر بلند شدند و رفتند - تماشاگران مرکز. من آن را دیدم، اما فقط فکر کردم، "مطمئناً این به کاری که من انجام می دهم نیست." و بعداً به من گفتند که این مرد و همسر یا شریک زندگی او هستند. و وقتی گفتم: "پدر یک دوست خانوادگی است." و سپس در لابی، یک لیوان شراب انداخت. به اعصابی دست زدم و از آن متعجب شدم.

احتمالاً او نسبت به پدر و مادرش احساس شرم یا گناه زیادی می کند.

کمدی من همیشه به صورت اریب به خودم اشاره کرده است. من هرگز به صورت زندگینامه ای درباره خودم صحبت نکرده ام. نمایش [خارج از برادوی] که من قبل از این کار کردم، "کیت"، ارسالی از آن بود. بنابراین این اولین باری بود که مطالب زندگی‌نامه‌ای را انجام می‌دادم، یا در واقع سعی می‌کردم سؤالاتی را درباره خودم که واقعاً داشتم، حل کنم. سخت تر بود؟ نه، این تنها کاری بود که می توانستم انجام دهم. من «کیت» را انجام داده بودم و این چند سال زندگی من را تلف کرد. و بعد گفتم: "حدس می زنم دوباره سعی کنم استندآپ بنویسم." فکر کردم، "خیلی چیزها در زندگی من و در جهان تغییر کرده است. من نمی توانم از جایی که ترک کردم ادامه دهم و دوباره این کار را انجام دهم. نمی توانم این کاریکاتورهای شخصی را بدون ارتباط آزادانه و بدون ارائه ارائه کنم.پرداختن به آنچه در واقع برای من اتفاق افتاده است.»

بنابراین سخت تر یا آسان تر نبود. این فقط گام بعدی منطقی بود، زیرا من به تازگی دو سال را صرف انجام کاری کرده بودم که به طور خاص مربوط به خودم نبود. خب، همه چیز به خودتان مربوط است، البته، همیشه، اما منظورم این است که من شخصی را خلق کردم که من نیستم. من یک مادر ایرلندی و بدرفتار در آن نمایش دارم، و این درست نیست. بنابراین اکنون اینگونه گفتم: "باشه، فکر می کنم باید در مورد خودم صحبت کنم."

من به طور مزمن تلاش می کنم تا با استندآپ از صحنه خارج شوم. این فشار انجام یک نزدیکتر بزرگ وجود دارد، همه بالستیک می شوند و شما می روید. چیزی ذاتاً شرم آور در آن وجود دارد، زیرا شما خود را به این انتظار از فرم تقلیل می دهید. منطقی است که بخواهید با یک خنده بزرگ بیرون بروید، یا اینکه چیزها را به هم ببندید و سپس بروید. این منطقی است اما چیزی در مورد آن همیشه وجود داشته است ... من نمی توانم آن را انجام دهم.

من در نیویورک برنامه اجرا می‌کردم و یکی از قدیمی‌ترین دوستانم، دورون هاگی، که کارگردانی ویژه را برعهده داشت، گفت: «شما به یک نزدیک‌تر نیاز دارید.» داشتم به آن فکر می‌کردم و می‌گفتم: «اگر هیچ‌وقت ترک نمی‌کردم خنده‌دار می‌شد».

من می دانم. خیلی خنده داره چون فراموش کردم شما فقط هرگز نمی توانید از خودتان دور شوید. همین سوالات و ایده ها و موتیف ها تا آخر عمر شما را آزار می دهند. حتی به این فکر نکرده بودم که برای آخرین نمایشم در لابی بودم که همه وارد شدند، و اکنون روی صحنه هستم در حالی که همه می روند.

آره اون چیه؟ عملکرد خیلی عجیب است چنین برخورد عجیبی است شما روی صحنه بیایید، مال همهمانند "آی"، و سپس شما را ترک کنید. خیلی راضی کننده است من آن را خیلی دوست دارم. این خنده دار است که چگونه همه نقش خود را می دانند، که به نظر من دیدن زنده چیزی واقعاً آرامش بخش است. برای من، جالب ترین چیز برهم زدن این انتظار است. اگر اعتراف نکنم که به یک برنامه کارشناسی ارشد به نام مطالعات عملکرد رفتم که در آن سوالاتی در مورد روابط بین مخاطب و اجراکننده بررسی می‌شود، نادیده گرفته می‌شوم.

به عنوان یک استعداد در حال ظهور، احساس می کنم - گوش کنید، من یک ژامبون هستم، و همیشه خواهم بود، و بنابراین هر فرصتی را دوست دارم که یک احمق باشم یا یک نمایش کوچک اجرا کنم. اگر کسی به سراغ من بیاید و از کمدی من خوشش بیاید، این فقط مرا هیجان زده می کند. من ماریا کری نیستم. زندگی من با لذت بردن از کمدی من قطع نشده است. با آن غنی شده است. اما داشتن یک پرسونا، آگاهی از شخصیت خود - همه اینها به طور مزمن توسط رسانه های اجتماعی تقویت شده است. من احساس می کنم هیچ مشکلی در دنیا وجود ندارد، گوشت و خون. این خوب است. این برای من اصلاً پیچیده نیست، زیرا من ماریا کری نیستم. جایی که پیچیده است، پیمایش در آن شخصیت و تماشا و اجرای آنلاین است. این چیز جدید است. این خیلی جدید نیست، اما بسیار جدید است. این چیزی است که می تواند من را گیج کند یا من را خاموش کند: چگونه می توان آن عملکرد را در اینترنت ادامه داد.

مردم به طرز قابل توجهی محترم هستند و آن را درک می کنند. مردم باهوش هستند. مردم می دانند چه باید بکنند. وقتی می گویید که یک استندآپ کمدین هستید، اغلب یکی از اولین سوالاتی که برایتان پیش می آید این است: "اوه، آیا شما بدجنس می شوید؟" و اساسا اینطور نیستوجود داشته باشد. این یک وسواس جدید و منحرف در مورد کلیپ های استندآپ است، اما واقعی نیست. واقعاً اتفاق نمی افتد. مطمئناً در تاریخ کمدی این اتفاق افتاده است و من چندین بار آن را داشته ام. من در واقع داشتم که یک جورایی صدای من را صدا می زد. زنی در ردیف اول بود که با من صحبت می کرد، و من باید اینطور می گفتم: "لطفا با من صحبت نکن!"

و کار جمعی چنین شکل هنری است. من می خواهم واضح بگویم: تاد بری، موشه کشر، آنها کمدین هایی هستند که این کار را به زیبایی انجام می دهند. این یک مقوله متفاوت است. که واقعا وجود دارد. اما آنچه شما در مورد آن صحبت می‌کنید نشانه مستقیم رسانه‌های اجتماعی و آن کلیپ‌ها است، و افرادی که فکر می‌کنند دیدن کمدی همین است. اما حتی اگر در یک باشگاه اجرا کنم، اکثر مردم این کار را با من انجام نمی دهند.

بیایید بگوییم که ما آماده ایم یک برنامه تلویزیونی داشته باشیم، و من آن را به حال خود رها می کنم. ما چند مورد داشته ایم - نمی خواهم از کلمه "شکست خورده" استفاده کنم: اتفاقات تلویزیونی که رخ نداده اند. خلبان‌هایی که نرفتند، یا ما در واقع در مرحله پیش‌تولید آزمایشی بودیم که کووید شیوع پیدا کرد، و سپس از بین رفت. بنابراین ما به کارگاه برگشتیم و در حال حاضر مشغول نوشتن هستیم.

فیلم کاملاً، و جان کارگردان و نویسنده درخشانی است، و من بسیار خوشحالم که او در نهایت به عنوان فیلمسازی که واقعاً هست دیده می شود. اما ما در حال حاضر در حال بررسی تلویزیون به عنوان رسانه ای هستیم که می تواند برای ما کار کند.

من سعی نمی کنم بیش از حد مرموز باشم. ما واقعاً در ابتدای راه هستیم - ما یک ایده داریم. پس بیاییداذیت کردن بازار: ما یک ایده شگفت انگیز داریم! ما دوست داریم برای مردم تلویزیون بسازیم.

«Parmesan» در تاریخ 16 اکتبر ساعت 10 شب از شبکه HBO و HBO Max پخش می شود. PT. این مصاحبه ویرایش و فشرده شده است.