SpaceX خواستار هماهنگی بهتر در مدار پس از نزدیک شدن به استارلینک است

"اینها به اتصالات ده ها متری تا صدها متری منجر شد. خیلی نزدیک به راحتی."

یکی از مدیران ارشد اسپیس ایکس و زیرمجموعه هوش مصنوعی آن در این هفته گفت که فضا فضای زیادی برای ابرصورت‌های فلکی بیشتر دارد، اما تنها در صورتی که همه اپراتورها بخواهند اطلاعاتی درباره مکان و مکان رفتن ماهواره‌هایشان به اشتراک بگذارند.

مایکل نیکولز، معاون اسپیس ایکس برای استارلینک و رئیس شرکت هوش مصنوعی ایلان ماسک، xAI، از ارائه روز سه‌شنبه در کنگره بین‌المللی فضانوردی در ترکیه به عنوان یک فراخوان شفاف برای بهبود اشتراک‌گذاری داده‌ها در میان اپراتورهای ماهواره‌ای استفاده کرد.

صورت فلکی استارلینک اسپیس ایکس اکنون بیش از 11000 ماهواره دارد که حدود دو سوم کل فضاپیماهای فعال در مدار پایین زمین است. رادارها و تلسکوپ ها به طور معمول هزاران قطعه دیگر از زباله های فضایی را ردیابی می کنند.

استارلینک، با اختلاف، بزرگترین صورت فلکی ماهواره ای است که امروزه در حال کار است. اما اگر وزوز را بخرید، Starlink فقط نوک کوه یخ است. اسپیس ایکس قصد دارد تا یک میلیون ماهواره را برای یک صورت فلکی جدید به نام Starmind به فضا پرتاب کند تا ظرفیت محاسباتی هوش مصنوعی را در مدار پایین زمین مستقر کند. آمازون در مراحل اولیه پرتاب شبکه ای متشکل از هزاران ماهواره برای رقابت با استارلینک است و دو ابرصورت فلکی چینی اکنون در مقیاس کامل در حال استقرار هستند.

همه این ها این سوال را مطرح می کند که چگونه می توان خطر برخورد در مدار را کاهش داد، رویدادی که می تواند هزاران قطعه زباله فضایی دیگر ایجاد کند و به طور بالقوه باعث ایجاد چرخه خود تداوم تولید زباله شود. خطر برخورد در هر روز به طور فوق العاده کم است. فضا وسیع است وخالی است و مدار پایین زمین تا پر شدن فاصله زیادی دارد. اسپیس ایکس و اکثر اپراتورهای غربی دیگر راکت‌ها و ماهواره‌های خود را در پایان ماموریت‌های خود از مدار خارج می‌کنند تا از زباله‌های اضافی در مدار جلوگیری کنند.

نیکولز گفت: «به گفته‌ی او، قانون اعداد بزرگ می‌گوید که اگر این اتفاق بیفتد، اتفاق می‌افتد.

هنوز راه زیادی برای بهبود ردیابی، آگاهی و هماهنگی در مدار وجود دارد. گاهی اوقات به آن مدیریت ترافیک فضایی می گویند. هیچ معاهدات یا مقررات جهانی ماهواره ها را ملزم به پخش مکان ها و مانورهای خود یا اجباری برای هماهنگی بین اپراتورهای ماهواره ای نمی کند. بدون قوانین جاده ای، تعیین هنجارهای رفتاری بر عهده دولت ها و شرکت هاست.