جیم گری: مایک دیتکا به روش خودش این کار را کرد. فوتبال هرگز دیگری مانند او را نخواهد دید

جیم گری از مایک دیتکا در رادیو NFL SiriusXM با تام برادی، بیل بلیچیک، درو بریس و متیو استافورد به یاد مربی آمریکا تقدیر می کند.

آمریکا او را به عنوان یک اسطوره فوتبال می شناخت. او به نماد صلابت NFL و نشان شیکاگو تبدیل شد. مایک دیتکا بیش از یک بازیکن و سرمربی تالار مشاهیر بود که خرس ها را به قهرمانی فراموش نشدنی Super Bowl XX هدایت کرد. او مردی بود که فراتر از زمین فوتبال بود. مربی دیتکا نزدیک به یک دهه شریک من در رادیو بود.

در برنامه و پادکست ما این هفته، "Let's Go!" که از رادیو NFL SiriusXM پخش شد، من به همراه همکار مجریان گذشته و حال خود - تام برادی، بیل بلیچیک، متیو استافورد، درو بریس و پیتر کینگ، به زندگی مربی دیتکا ادای احترام کردم و به او احترام گذاشتم. آنها به من پیوستند تا درباره معنای دیتکا برای آنها و بازی فوتبال صحبت کنند. اینجا ادای احترام ما بود.

از زمانی که ما از درگذشت مایک دیتکا در 9 اکتبر، در سن 86 سالگی مطلع شدیم، چند روز بسیار سخت می گذرد. مردانی مانند دیتکا بسیار نادر هستند. او یک بار در زندگی مرد بود. او غیرقابل تخریب به نظر می رسید. من فکر می کردم او همه چیز و همه را شکست خواهد داد، و اینکه ممکن است برای همیشه زنده بماند، زیرا مردی مانند مایک دیتکا قرار نیست بمیرد.

مربیان NFL داستان های باورنکردنی مایک دیتکا را در حالی که دنیای فوتبال عزادار افسانه خرس ها است به اشتراک می گذارند

مربی آمریکا، این همان چیزی بود که من او را صدا کردم و او همین بود. او سال ها و سال ها شریک من در رادیو بود. من واقعا او را دوست داشتم. او خیلی سرگرم کننده بود. او زندگی خود را به کمال رساند.

سخت و در عین حال لطیف سخاوتمند، در عین حال خواستار. خنده دار مثل جهنم و خلق و خوی انفجاری بود. او می تواند شما را بخنداند، عصبی کند، باعث شودشما گریه می کنید، و همچنین احساس می کنید مهم ترین فرد در اتاق هستید، گاهی اوقات همه در یک مکالمه هستند.

ادای احترام سرمربی لاینز به مایک دیتکا پس از اطلاع از مرگ او در یک سوال در کنفرانس مطبوعاتی

او هرگز صیقلی نبود، هرگز قابل پیش بینی نبود، هرگز علاقه ای نداشت که از نظر سیاسی درست باشد یا مورد پسند همه باشد.

اما شاید در ورزش کسی نبود که محبوب‌تر هم تیمی‌هایش، بازیکنانش، همکارانش، حریفان و حتی منتقدانش باشند.

ادای احترام مایک دیتکا از اطراف NFL از جمله طرفدارانی که مانند او در GREEN BY لباس می پوشند، وارد می شوند.

او آیرون مایک بود. مربی دا. یک مرد با شخصیت، که بود، یک شخصیت.

روی سنگ قبر جکی رابینسون نوشته شده است: «یک زندگی مهم نیست، مگر در تأثیری که بر زندگی های دیگر می گذارد». تأثیر دیتکا بر شیکاگو، NFL، ورزش، فرهنگ پاپ و سراسر کشور بسیار زیاد بود.

من فکر می کردم او همه چیز و همه را شکست خواهد داد، و اینکه ممکن است برای همیشه زنده بماند، زیرا مردی مانند مایک دیتکا قرار نیست بمیرد.

او بزرگتر از زندگی بود. با این حال، او همیشه آنجا بود و شخصاً در دسترس من بود. او مسافت زیادی را طی کرد تا من را معرفی کند و روزی را که در پیاده روی مشاهیر هالیوود با یک ستاره مفتخر شدم به من معرفی کند. سخنانش صمیمانه، مفید و آموزنده بود.

دیتکا خطاب به من و حضار جمع شده گفت: "به شما می گویم این چه افتخاری است وقتی واقعاً به آن فکر می کنید. من هیچ کس دیگری را در این پیاده روی مشاهیر نمی شناسم، اما شما را می شناسم." "چه افتخار بزرگی است که توسط همسالان خود شناخته می شویدبرای دستاوردهای شما و من می دانم که شما در هر کاری حرفه ای هستید، زیرا وقتی آن را انجام می دهید، آن را درست انجام می دهید. اکنون می دانم که در زندگی هر چیزی یک هنر وجود دارد. و اگر یک مصاحبه هنری است، پس شما میکل آنژ هستید، باور کنید، زیرا در آن مهارت دارید. حالا چرا او خوب است؟ زیرا او سؤالات سخت، سخت و منصفانه ای می پرسد که شما باید به آنها پاسخ دهید. و دلیل اینکه باید به آنها پاسخ دهید این است که مصاحبه بدون پاسخ شما کارساز نخواهد بود. و این چیزی است که او را بسیار خوب می کند. من واقعا به دوست شما افتخار می کنم. دیتکا ادامه داد: ما برای مدت طولانی با هم بودیم.

"اجازه دهید چیزی را به شما بگویم که من به طور واقعی در مورد زندگی می دانم. اگر منتقد نداشته باشید، هیچ موفقیتی نخواهید داشت. خدا خیرت بده."

این احساس برای هر کسی در زندگی عمومی بسیار روشنگر و آموزنده است. او این را می دانست و موفقیت ها را انتخاب می کرد. لعنت بر منتقدان

دیتکا واقعاً همه چیز را داشت. سبیل، سیگار، نوسانات، برنده شدن، وفاداری. او در نوع خود بی نظیر بود.

و برای افرادی که او را فراتر از شخصیت عمومی می شناختند، جنبه دیگری نیز وجود داشت. یکی از مهربانی های فوق العاده آنها لحظاتی را دیدند که بلوستر ناپدید شد. مایک دیتکا کمک کرد، واقعاً به افراد زیادی کمک کرد. چه آنها همبازیکنان نیازمند بودند، چه جوانانی که در بحران بودند، چه سالمندانی که در خطر بودند، چه خانواده هایی که در حال مبارزه بودند و چه غریبه هایی که در مضیقه بودند. دیتکا سخاوتمندترین فردی بود که تا به حال می شناختم. من تعهد او را برای مشارکت، پاسخگویی و به طور مداوم از زمان و منابع خود می دیدم. و او خواست ودر ازای اعمال بی‌شماری و واقعاً بی‌پایان حسن نیت او مطلقاً هیچ انتظاری نداشت.

این همان قسمتی است که نمی توانید در حلقه هایلایت قرار دهید و شاید این قسمتی باشد که بیشترین اهمیت را دارد.

زندگی او با اشعار آهنگ "راه من" زندگی کرد.

"برای اینکه یک مرد چیست؟ چه چیزی دارد؟ اگر خودش نیست، پس ندارد. برای گفتن چیزهایی که واقعاً احساس می کند، نه حرف های کسی که زانو می زند. سابقه نشان می دهد که من ضربه ها را خوردم و آن را به روش خودم انجام دادم."

وقتی کسی مثل آن رفته است، شما فقط کاری را که او انجام داده از دست نمی دهید. دلت برای حضورش تنگ شده

مایک دیتکا مربی خرس ها و جیم گری مجری تالار مشاهیر در عکسی بدون تاریخ. (جیم گری)

هرگز مایک دیتکا دیگری وجود نخواهد داشت زیرا همانطور که رالف والدو امرسون یک بار نوشت،

"وقتی طبیعت مرد بزرگی را برمی‌دارد، مردم افق را برای جانشینی کشف می‌کنند، اما هیچ‌کس نمی‌آید و هیچ‌کس نخواهد آمد. کلاس او با او خاموش می‌شود."

مایک دیتکا، دوست عزیزم، مربی آمریکا، یک موسسه و گنج ملی، در کلاسی بود که تماما متعلق به خودش بود.

هر بار که مکالمه ای را تمام می کردیم، مایک هرگز خداحافظی نمی کرد. کلمات او همیشه این بود: "خدا رحمت کند، جیمی."

بنابراین، من با مربی دیتکا خداحافظی نمی کنم. من از او پیروی خواهم کرد. خدا رحمت کنه مربی

خداوند روح شما را قرین رحمت و به خانواده محترمتان صبر دهد.

این چیزی است که بزرگان تمام دوران در طول نمایش در مورد مربی دیتکا گفته اند. قسمت این هفته «بریم!» را می توان در اینجا شنید.

تام بردی، کوارتربک برنده 7 بار سوپربول:

"خیلی چیزها وجود دارد که من در مورد مربی دیتکا از تماشای دوردست و دریافت آن دوست داشتماو را در طول دوران حرفه ای ام در NFL بشناسم. او به سختی شهری بود که در آن مربیگری کرد و اولین نفری بود که در تالار مشاهیر حضور داشت. از گرونک در برنامه قبل از بازی شنیدم که می‌گفت او خیلی به مربی دیتکا بدهکار است. بدون مربی دیتکا، هیچ بازیکنی مانند راب گرونکوفسکی وجود ندارد که موقعیت پایانی را متحول کند. و بدون راب گرونکوفسکی، من یکسری سوپر بولز را از دست داده ام. بنابراین من باید به دلایل زیادی از مربی دیتکا تشکر کنم. او یک سوپر باول را به عنوان بازیکن برد، یک سوپر باول را به عنوان سرمربی برد. و به عنوان یک کوارتربک، من همیشه می دانم که یک پایان عالی برای یک حمله چه معنایی دارد. او سوپاپ اطمینان من است. این سومین پاسخ شماست. و هرکسی که تا به حال به آنها پرتاب کردم، چیزی به مایک مدیون است."

او در تلویزیون نیز با فعالیت رسانه ای خود انقلابی در بازی ایجاد کرد. او هرگز با یک کلمه نرم نشد. هیچ وقت فیلتری وجود نداشت. هیچ کرکی وجود نداشت. همه اش فوتبال بود. آسوده باش، مربی دیتکا."

بیل بلیچیک، سرمربی 6 بار برنده سوپر بول:

مایک به‌عنوان یک بازیکن، بسیار سخت‌گیر، رقابت‌پذیر، کاملاً حرفه‌ای بود، مردی که مطمئناً نمی‌خواستی با او درگیر شوی و او لحن تیم‌هایی را که در آن بازی می‌کرد تعیین می‌کرد. مثل یک مربی بود. او همان سرسختی را داشت که به تیم و بازیکنانش منتقل شد. و می‌دانستید که هر زمان به مصاف او می‌روید، انگار قرار است در یک نزاع مطلق باشید و تا انتها بجنگید، زیرا او و تیم‌هایش به این ترتیب رقابت کردند. مایک را دوست داشت. مایک را دوست داشتم و منظورش از بازی چیست. و دلمون براش تنگ میشه."

متیو استافورد، MVP NFL لس آنجلسکوارتربک رامز:

"من از حضور در برخی از برنامه های NFL با او لذت بردم. می دانید، حضور او واقعا چیز دیگری بود. همه این بچه ها، آنها فوتبال بازی می کنند، فوتبال مربی می کنند، سپس به صحبت کردن در مورد فوتبال می پردازند و تبدیل به مردی می شوند که در مورد فوتبال صحبت می کند. اما دیتکا همیشه مربی بود، درست است؟ منظورم این است، و یادم می آید که این برنامه ها را با او انجام می داد. او این سیگار را داشت که زیر میز روشن نمی شد."

درو بریس، تالار مشاهیر، کوارتربک برنده سوپر بول:

"او نه تنها یک بازیکن باورنکردنی بود، بلکه یک مربی باورنکردنی بود. یک نوع رهبری وجود دارد که شما فقط می بینید که اتفاقات قبل از وقوع آنها رخ می دهد. شما فقط یک چشم انداز دارید که همه چیز باید چگونه باشد، و سپس مشارکت شما در رسیدن به آن نقطه. این یک ویژگی نادر است. من فکر می کنم مایک هیچ سوالی نداشت، مطمئنا یکی از آن بچه ها و مردها بود که از دست می رفت."