"ژله شعار زندگی من است": جاها کو برنده جایزه تئاتر جک پات در کیمچی، کی پاپ و مارماهی روباتیکش

این هنرمند که به خاطر آشپزی نمایش هایی که می توانند دهان پرت کننده و همچنین تفکر برانگیز باشند، درباره تلفیق فرهنگ کره جنوبی و اروپا صحبت می کند وقتی جاها کو را در اسلو ملاقات می کنم، جایی که او به تازگی جایزه معتبر بین المللی ایبسن را دریافت کرده است، یک بسته تبریک هاریبو را به او می دهم. جایگزین یک شیشه کیمچی است، اما یکی از چیزهایی که از نمایش های تئاتر جذاب کو یاد می گیرید این است که سفر هوایی

وقتی جاها کو را در اسلو ملاقات می کنم، جایی که او به تازگی جایزه معتبر بین المللی ایبسن را دریافت کرده است، یک بسته تبریک هاریبو را به او می دهم. جایگزین یک شیشه کیمچی است، اما یکی از چیزهایی که از نمایش های تئاتر جذاب کو یاد می گیرید این است که سفر هوایی و سبزیجات تخمیر شده می توانند ترکیبی فاجعه بار باشند. هنگامی که او با 10 کیلوگرم از بهترین کیمچی مادربزرگش از کره جنوبی به برلین نقل مکان کرد، "مثل نهنگ مرده" پف کرد و در بالکن او منفجر شد. همسایگان جدید او تحت تأثیر قرار نگرفتند.

در تولید تور کنونی کو، هاریبو کیمچی، او بررسی می کند که چگونه این ترکیب بعید از دو غذا هویت فرهنگی او را نشان می دهد. او این کار را در حالی انجام می دهد که یک ضیافت روی صحنه برای دو مخاطب خوش شانس آماده می کند. کو علیرغم گذراندن سال‌های زیادی در اروپا، جایی که آدامس‌های هاریبو حدود یک قرن پیش سرچشمه گرفتند، هنوز هم اروپایی‌ها خود را کره‌ای می‌دانند. اما وقتی او به وطن اصلی خود باز می گردد، همیشه کره ای نیز دیده نمی شود.

روز بعد از مراسم جایزه ایبسن، که توسط دولت نروژ تأسیس شد و به برنده 2.5 میلیون کرون (200000 پوند) پاداش می دهد، ملاقات می کنیم. دریافت کنندگان گذشته آن عبارتند از Lola Arias، Taylor Mac و Forced Entertainment. کو با خوشحالی شیرینی‌های مرا برای پرواز روز بعد به بلژیک، جایی که اکنون در آنجا مستقر است، جمع می‌کند و شعار زندگی‌اش «ژله» را بیان می‌کند. تنها زمانی که به اروپا رسید شروع به خوردن خرس صمغی کرد. وقتی ژله را فشار می دهید، می تواند کوچک شود و شکل آن تغییر کندپس از چند ثانیه، شکل خود را بازیافت می‌کند.» او می‌گوید: «این همان انعطاف‌پذیری است که وقتی خارج از کره زندگی می‌کنم باید آن را بهبود بخشم.» در نمایش، او توضیح می‌دهد که چگونه چهره‌های خندان خرس‌ها وقتی احساس ناراحتی می‌کند او را تشویق می‌کنند.

اگر هاریبو یک کشف جدید بود، کیمچی «قبل از تولد من آنجا بود و منتظر من بود». او می‌گوید به‌عنوان یک کره‌ای، فکر کردن به غذا بدون این غذای اصلی غیرممکن است و او بخشی از «دیاسپورای کیمچی» است. بسته به آنچه در دسترس است، ممکن است ترکیبات دقیق در سراسر جهان متفاوت باشد، اما او می‌گوید: «کیمچی می‌تواند بسیار متنوع باشد». وقتی او این غذا را در بلژیک آماده می‌کند، به طور خلاصه نشان می‌دهد که چگونه به ریشه‌هایش وفادار است و در عین حال با یک محیط جدید سازگار است - «نوعی جذب فرهنگی».

کو هنرمندی است که در راه اندازی غرفه خود ماهر است - به معنای واقعی کلمه در مورد هاریبو کیمچی، که در آن مجموعه یک گاری اسنک کره ای به نام پوجانگماچا است. او می‌گوید: این یک جشن متحرک است که معمولاً مشتریان گرسنه از هر پیشینه و نسلی در آن شرکت می‌کنند - «مثلاً یک مکان روحی». "آنها می خواهند آسایش پیدا کنند، غذای بسیار متواضعانه بخورند." سقف بار کو دارای درخشش قرمز هاریبو است که شفاف است - به گفته او، دال بین حالت‌ها، همان‌طور که پوجانگماچا زندگی در حال عبور را نشان می‌دهد. «آنها متحرک هستند. آدرسی وجود ندارد. آنها در غروب ظاهر می شوند و سپس ناپدید می شوند. او با فرهنگ فروشگاه‌های پاپ‌آپ کشور، که می‌تواند یک خیابان را در طول شب متحول کند، و سرعت سریع تغییر کره‌ها، مشابهت دارد.که با نگاهی از اروپا به او احساس دوری و عقب‌نشینی می‌دهد.

یک پنکیک کیمچی ساده در منوی هاریبو کیمچی وجود دارد که عطر آن اتاق را در نمایشی پر می کند که روایت کو اغلب حسی است - مانند درختان میوه خرمالو که از دوران جوانی اش به یاد دارد. به تماشاگران تئاتری که در بار او می‌نشینند، ابتدا یک کوکتل سوجو و آبجو، سپس چند غذا از جمله سوپ سرد جلبک دریایی به آنها داده می‌شود. همانطور که از ژانر آشپزی تئاتر انتظار دارید، که شامل تولیدات متفاوتی مانند Burgerz تراویس آلابانزا و My English Persian Kitchen اثر Hannah Khalil است، هر آیتم در منو طنین احساسی متفاوتی دارد - کو آن را به مجموعه‌ای از آهنگ‌های با دقت انتخاب شده تشبیه می‌کند. برای مثال جلبک دریایی با سنت های تولد در کره و با اسطوره های اقیانوسی پیوند دارد.

این ما را به همبازی غیرمعمول کو می رساند: یک مارماهی روباتیک که دور صحنه می لغزد و حتی یک تصنیف ارائه می دهد. (یک خرس صمغی غول پیکر و یک حلزون نیز در آواز می ریزند.) آنقدرها هم که به نظر می رسد تصادفی نیست - کو می گوید که او به این سمت کشیده شده که مارماهی ها خانه تولد خود را ترک می کنند، سفری دورتر، اما "سپس قبل از مرگ به خانه خود باز می گردند".

Haribo Kimchi، طراحی شده توسط Eunkyung Jeong (که با کو ازدواج کرده است) و با دراماتورژی توسط همکار همیشگی آنها Dries Douibi، اولین نمایش خود را در بریتانیا در جشنواره بین المللی تابستان امسال ادینبورگ داشت، جایی که تماشاگران برای بوفه پایان نمایش او به صحنه حمله کردند. این اولین بار نیست که کو متوجه می شود که زمان صرف غذا می تواند استعاره های کاملی برای یک نفر باشدنشان می دهد. در کره، او می‌گوید: «وقتی سلام می‌کنیم، همیشه می‌پرسیم: «یک غذای خوب خوردی؟» مردم کره به خانواده‌ها «سیکو» می‌گویند که به معنای «افرادی که با هم غذا می‌خورند». محصول قبلی او «فخته»، که در اسلو احیا کرد، از پلوپزها به عنوان سمبل «امپریالیسم اقتصادی و فشار بر جامعه» استفاده می‌کند.

فاخته به بررسی تاثیر بلندمدت بحران مالی اواخر دهه 90 کره و تغییر نئولیبرالی آن پس از مداخله صندوق بین‌المللی پول با یک بسته نجات 58 میلیارد دلاری می‌پردازد. نقشی که رابرت روبین، وزیر خزانه داری ایالات متحده در آنچه که کو آن را «امپریالیسم اقتصادی» می نامد، ایفا می کند، آهنگ الکتروپاپ جذابی برای برکناری جف بزوس به رهبری بو برنهام داده شده است. کو در نمایشی به خشم و خامی که هاریبو کیمچی ملایم و خونگرم است، یک جهش شدید در بیکاری، نابرابری و انزوا را توصیف می کند - «نسلی بدون آینده»، از جمله روایتی از خودکشی دوست نزدیکش.

Cuckoo نام برند کره ای پلوپزهای ناطق همه جا حاضر است - کو با سه نفر از آنها که هک شده اند روی صحنه ظاهر می شود به طوری که آنها به یکدیگر گریه می کنند و حتی آواز می خوانند. کو با گوش دادن به پیام تلفن پاسخگوی پدرش، یک اجاق گاز را طوری نگه می دارد که انگار بچه خودش است. این نمایش همچنین بسیاری از غم و اندوه خشخاش هاریبو کیمچی را دارد و با هنر پرفورمنس محو می‌شود: در اوج، تلی از برنج را از اجاق گاز بیرون می‌کشد، بخار بلند می‌شود، و او با تب آن را در قسمت‌هایی آماده می‌کند - عملی کنترل و تقسیم به اندازه آشپزی.

نمایش های دیگر او به استعمار زبانی می پردازند: Lolling ورولینگ در مورد جراحی زبان است که برخی از کره جنوبی ها برای تلفظ "R" انگلیسی دنبال می کنند. تاریخچه تئاتر غربی کره به بررسی چیزی می پردازد که می توانید آن را امپریالیسم تئاتری بنامید. او می‌گوید: «من در دانشگاه کره تحصیل کردم و محیط کاملاً محافظه‌کارانه‌ای بود که تئاتر می‌تواند باشد. در این تعریف کلاسیک غربی از درام، جایی برای یک مارماهی روباتیک یا یک پلوپز پر حرف وجود نداشت و کو قصد دارد فناوری را روی صحنه ببرد. "وقتی به دنیای معاصر خود فکر می کنیم، غیرممکن است که فقط با دیدگاه انسانی فکر کنیم و درک کنیم. اگر می خواهیم زمان خود را درک کنیم، باید به دیدگاه های مختلف - طبیعت، حیوانات - و همچنین فناوری مانند روباتیک فکر کنیم."

کو در سخنرانی خود در مراسم اسلو به درستی به طنز دریافت جایزه ای به نام شخصیتی متعارف مانند ایبسن اشاره کرد: "اما او هنرمندی بود که تئاتر و جامعه زمان خودش را زیر سوال برد." پروژه بعدی او با هنر دیگری که تبدیل به "نیروی تغییر" شده است، دست و پنجه نرم خواهد کرد: کی پاپ، که طرفدارانش از صدای ژانر و چوب های درخشنده آن به عنوان نوعی اعتراض سیاسی استفاده می کنند، به ویژه علیه تلاش رئیس جمهور سابق یون برای حکومت نظامی در سال 2024. این اولین نمایش کو خواهد بود که در آن اجرا نخواهد کرد. بازیگران را خوانندگان تشکیل می دهند. او می گوید: «من می خواهم جامعه جهانی خود را از دریچه کی پاپ بررسی کنم. این صنعت به عنوان شکل جدیدی از فرهنگ پاپ قدرت قوی دارد... از سوی دیگر، این صنعت جنبه واقعاً تاریکی دارد.»

تئاتر، برای کو، یکاو می‌گوید: عرصه‌ای برای «فکر کردن با هم». او می افزاید: «این نوع همبستگی بسیار مهم است. این درام به عنوان عملی برای شکستن نان با تماشاگر - یا خوردن سوپ سرد جلبک دریایی است.

هاریبو کیمچی تا 21 نوامبر در اروپا تور می کند. سفر کریس ویگاند به اسلو توسط جایزه بین المللی ایبسن انجام شد.