تاثیر منفی جنجال کریس بر مردم/ کریستیانو رونالدو پرتغال را دوپاره کرد!
بحث کریستیانو رونالدو همچنان داغ است و کشور پرتغال را وارد بحرانی جدی کرده است.
به گزارش "ورزش سه"، حواشی رونالدو همچنان در مرکز توجهات در پرتغال قرار دارد. یک هفته پس از ترک اردوی تیم ملی در پی درگیری با ژرژ ژسوس ، این مهاجم به‌صورت علنی روایت خود از اتفاقات را بیان کرد. او در اظهاراتش از تعهداتی صحبت کرد که به گفته خودش رعایت نشده بودند، بخشی از مسئولیت اتفاقات را پذیرفت و با مجازات تعیین‌شده موافقت کرد. با این حال، صحبت‌های او نتوانست به جنجال پایان دهد که پیش‌تر باعث شده بود فدراسیون فوتبال پرتغال روند رسیدگی انضباطی را آغاز کند.
با وجود این اختلاف، کاپیتان پرتغال به صراحت اعلام کرد که پس از پشت سر گذاشتن محرومیتش قصد دارد به تیم ملی بازگردد. رونالدو تأکید کرد که می‌خواهد همچنان از پرتغال دفاع کند و برای کسب افتخارات جدید با کشورش بجنگد. با این حال، موضع او نتوانسته است به بحرانی پایان دهد که از محدوده ورزش فراتر رفته و بحث‌های گسترده‌ای میان هواداران، خبرنگاران و کارشناسان به راه انداخته است.
در پی بازتاب گسترده این پرونده، پدرو پروئنسا، رئیس فدراسیون فوتبال پرتغال، روز شنبه گذشته تلاش کرد از شدت تنش‌ها بکاهد. این مدیر اعلام کرد که هم سرمربی تیم ملی، هم هم‌تیمی‌های رونالدو و هم خود فدراسیون می‌خواهند در پنجره بازی‌های ملی آینده که برای ماه نوامبر برنامه‌ریزی شده است، بار دیگر از این مهاجم در ترکیب این تیم برخوردار باشند.
پروئنسا بر اهمیت این بازیکن برای فوتبال پرتغال تأکید کرد و از اطمینان خود نسبت به بازگشت او سخن گفت. با این حال، او همچنین توضیح داد که روند رسیدگی انضباطی ادامه خواهد یافت و تصمیم نهایی بر عهده نهادهای ذی‌صلاح است. این پیام آشتی‌جویانه نتوانسته است تردیدها درباره نحوه مدیریت این اختلاف را برطرف کند. در پرتغال، صداهای مختلفی به شیوه رسیدگی به این ماجرا اعتراض دارند و نسبت به مشکلاتی هشدار می‌دهند که ممکن است با بازگشت رونالدو و قرار گرفتن دوباره او در کنار ژرژ ژسوس و سایر هم‌تیمی‌هایش به وجود بیاید.
نلسون فیتیرونا، خبرنگار پرتغالی، در یادداشتی که با عنوان «بهترین فیل جهان» در روزنامه آبولا منتشر شد، به نحوه برخورد با چهره‌ای در ابعاد کریستیانو رونالدو پرداخت. این روزنامه‌نگار اهمیت عظیم ورزشی، اقتصادی و رسانه‌ای این مهاجم را به رسمیت می‌شناسد، اما معتقد است اعتبار او نباید باعث شود از قواعد حاکم بر تیم مستثنی شود.
فیتیرونا این موضوع را زیر سؤال می‌برد که آیا رونالدو می‌تواند بدون هیچ پیامد آشکاری بازگردد و می‌پرسد آیا تمام افراد درگیر حاضرند این اتفاق را بدون توضیحات بیشتر پشت سر بگذارند. تأملات او به مسئله‌ای اساسی اشاره دارد: چگونه می‌توان اهمیت تاریخی این فوتبالیست را با ضرورت حفظ انضباط و انسجام در تیم ملی سازگار کرد؟
فیتیرونا در یادداشت خود می‌نویسد: «و چرا او برمی‌گردد؟ برای این که در ترکیب اصلی باشد؟ روی نیمکت بنشیند؟ فقط در چند مسابقه بازی کند؟ برای این که با جایگاه و نفوذش فخر بفروشد تا زمانی که خداحافظی آبرومندانه‌تری داشته باشد؟ مگر این که راهبرد بسیار حساب‌شده‌ای وجود داشته باشد و همه با آن موافق باشند، مشکل آشکار همچنان اهمیت بیشتری پیدا خواهد کرد و شاید فقط مسئله زمان باشد تا سوءتفاهم تازه‌ای به وجود بیاید.»
گونچالو آلمیدا، وکیل و قاضی دادگاه داوری ورزش فیفا، نیز در روزنامه آبولا و در تحلیل خود با عنوان «۲۵ سال فوتبال و حماسه‌ای که هیچ‌کس نخواسته بود»، از ابعاد عمومی پیدا کردن این اختلاف انتقاد کرد. از نظر او، این ماجرا به زنجیره‌ای از اظهارنظرها، پیام‌های شبکه‌های اجتماعی، روایت‌های متناقض و مداخلات رسمی تبدیل شده که در نهایت هم به شخصیت‌های درگیر و هم به تصویر تیم ملی و این کشور آسیب زده است.
آلمیدا معتقد است طرفین باید به دنبال راه حلی دور از هیاهوی عمومی باشند و اجازه ندهند اختلافات شخصی همچنان فضای اختصاص یافته به اخبار ورزشی را اشغال کند. تحلیل او نشان می‌دهد که یک اختلاف داخلی، هنگامی که به‌طور مداوم به بحث عمومی کشیده می‌شود، تا چه اندازه می‌تواند فرساینده باشد.
آلمیدا توضیح می‌دهد: «ترک اردوی تیم ملی از سوی کریستیانو رونالدو، در آستانه مسابقه مقابل دانمارک، به یک سریال تلویزیونی واقعی در سطح ملی تبدیل شده است. از انتشار مطالب در شبکه‌های اجتماعی و وعده افشای حقیقت گرفته تا اظهارات تأییدشده، روایت‌های متناقض و حتی بیلبوردهای تبلیغاتی، همه اینها را شاهد بوده‌ایم. از نظر فروتنانه من، این اتفاقات به مرز مضحک بودن رسیده‌اند و به‌شدت به شخصیت‌های درگیر، تیم ملی و خود کشور آسیب می‌زنند. این وضعیت در بسیاری از ما احساس ناخوشایند شرمندگی از رفتار دیگران را ایجاد می‌کند.»
این قاضی دادگاه داوری ورزش در ادامه تأکید کرد: «علاوه بر این، فکر می‌کنم به‌طور کلی پذیرفته شده است که با توجه به شایستگی‌های حرفه‌ای و ورزشی کریستیانو و ژرژ ژسوس که به خوبی به رسمیت شناخته شده‌اند، هیچ‌یک از آنها سزاوار قسمت‌های بیشتری از این سریال نیستند، چه برسد به مردم پرتغال که سزاوار نیستند هر بار که می‌خواهند اخبار را دنبال کنند، با این موضوع شکنجه شوند.»
دیوگو لوئیس، فوتبالیست سابق و اقتصاددان، در یادداشت خود با عنوان «پرونده رونالدو؛ هیچ‌کس پیروز نشد» موضعی حتی صریح‌تر اتخاذ کرد. از دیدگاه او، فدراسیون هنگام ترک اردوی تیم ملی از سوی کاپیتان، به‌اندازه کافی سریع و قاطع عمل نکرد و همین مسئله به طولانی شدن جنجال دامن زد.
این بازیکن سابق گفت: «پس از ترک اردوی تیم ملی از سوی رونالدو، نبود واکنش عمومی فوری از جانب فدراسیون فوتبال پرتغال به سختی قابل درک بود. پدرو پروئنسا چهار روز طول کشید تا موضع‌گیری کند و هنگامی که این کار را انجام داد، از رونالدو به عنوان نماد هویت پرتغالی یاد کرد و اطمینان داد که فدراسیون فوتبال پرتغال نهادی بدون قانون و مقررات نیست. انتظار نداشتم لحنی تهاجمی اتخاذ کند، اما امیدوار بودم موضعی روشن درباره پیامدهای تصمیم رونالدو بگیرد.»
لوئیس در ادامه گفت: «همه ما با سبک رهبری ژرژ ژسوس آشنا هستیم. این سبک برای هیچ‌کس غافلگیرکننده نبود. او گاهی می‌توانست و باید حساسیت بیشتری نشان می‌داد، اما واقعیت این است که هیچ کاری نکرد که واکنش رونالدو را توجیه کند. ژسوس در نهایت به دلیل دخالتش در تمام این ماجرا و تلاش‌ها برای معرفی او به‌عنوان مسئول اتفاقات، توجه جهانی را به خود جلب کرد. به نظرم این اتفاق در داخل گروه، جایگاه رهبری او را تقویت می‌کند. او نشان داد که عروسک خیمه‌شب‌بازی نیست و منافع تیم را در اولویت قرار می‌دهد. نمی‌گویم کسی در این ماجرا پیروز شد، چون صادقانه معتقدم همه شکست خوردند.»
احتمال بازگشت کریستیانو رونالدو در ماه نوامبر همچنان انتظارات را زنده نگه داشته است، اما در عین حال پرسش‌های زیادی را بی‌پاسخ گذاشته است. جایگاه او در این تیم، نقشی که ایفا خواهد کرد و رابطه‌اش با کادر فنی از جمله مسائلی خواهند بود که بازگشت احتمالی‌اش را تحت تأثیر قرار می‌دهند.
در حال حاضر، واکنش‌ها از شکاف آشکاری حکایت دارند، شکافی میان کسانی که بازگشت یکی از بزرگ‌ترین چهره‌های تاریخ فوتبال پرتغال را در اولویت قرار می‌دهند و کسانی که خواستار رعایت قوانین و مسئولیت‌های جمعی هستند.
این بحران تاکنون قطعیت‌های اندکی به همراه داشته و پرسش‌های فراوانی بر جای گذاشته است. به نظر نمی‌رسد این درگیری به سود هیچ‌یک از طرفین تمام شده باشد. چالش پیش روی پرتغال این است که بدون نادیده گرفتن اتفاقات رخ داده، از این ماجرا عبور کند و اجازه ندهد اختلاف میان چهره‌های برجسته فوتبال، بر عملکرد و ثبات تیم ملی تأثیر منفی بگذارد.