فیورد جزئیات کابوس ناگهانی یک خانواده در نروژ را نشان می دهد

درام کریستین مونگیو با بازی سباستین استن و رناته رینسو برگرفته از یک پرونده واقعی محافظت از کودکان در نروژ است.

کریستین مونگیو، فیلمساز رومانیایی، فیلم‌های متفکرانه‌ای درباره مسائل اجتماعی می‌سازد که از مرزهای بین‌المللی عبور می‌کنند: در ۴ ماه، ۳ هفته و ۲ روز، یک زن جوان رومانیایی جان خود را به خاطر سقط جنین غیرقانونی به خطر می‌اندازد. R.M.N. بیگانه هراسی را در یک روستای کوچک ترانسیلوانیا بررسی می کند و پیچیدگی انگیزه های خود به خودی انسان را در این فرآیند تشریح می کند. فیلم‌های مونگیو می‌توانند ما را ترغیب کنند تا درباره موضوعاتی که ترجیح می‌دهیم در پس‌زمینه نگه‌داریم دوباره فکر کنیم، و گاهی می‌توانند عمیقاً تکان‌دهنده باشند. آنها همچنین می توانند احساس کسالت و آموزنده کنند، به روشی که سبزیجات را بخورند.

آبدره مونگیو که در اوایل سال برنده نخل طلای کن شد، دوز سالمی از سبزیجات بسیار مغذی را ارائه می‌کند و در جاهایی داستان تقریباً-تقریباً- مرزهای باورپذیری را گسترش می‌دهد. اما بازیگران آن، از جمله سباستین استن و رنه رینسو، و همچنین دو جوان تازه وارد، باعث می‌شوند کابوس ناگهانی یک خانواده را باور کنید. آیا مقاماتی که برای محافظت از فرزندان ما به آنها سپرده شده اند، همیشه می دانند که چه چیزی برای آنها بهتر است؟ فیورد به طرز تحریک آمیزی پیشنهاد می کند که پاسخ ممکن است همیشه مثبت نباشد.

Mihai Gheorghiu (Stan) که رومانیایی است و همسر نروژی اش Lisbet (Reinsve) به تازگی با پنج فرزند خود از رومانی به نروژ نقل مکان کرده اند تا به والدین لیسبت نزدیک تر شوند. میهای و لیسبت نیز عمیقاً مذهبی هستند و به نظر می رسد که فرزندان خود را در خانه ای گاهی سخت اما غیرقابل انکار دوست داشتنی بزرگ می کنند. یک روز، در مدرسه جدید بچه ها، مربی که وظیفه حفاظت از رفاه دانش آموزان را بر عهده دارد، متوجه کبودی روی مدرسه می شود.شانه دختر بزرگ گئورگیو، الیا (ونسا سبان). سرپرست سریعاً اقدام می‌کند، و قبل از اینکه میهای و لیسبت کاملاً بفهمند که چه اتفاقی می‌افتد، فرزندانشان - از جمله نوزادشان که هنوز شیر می‌دهد - به خانه‌های پرورش‌دهی برده می‌شوند. مبارزه آنها برای اتحاد مجدد خانواده شامل پیچش های خطرناک و بوروکراسی ناامید کننده زیادی است.

مگر اینکه سیستم قضایی نروژ را بشناسید، ممکن است وسوسه شوید که بپرسید: آیا واقعاً می توان یک خانواده را به این سرعت و با این همه شواهد کم از هم پاشید؟ فرض مونگیو تا حدودی دور از ذهن به نظر می رسد، به دلایل دراماتیک تشدید شده است، هرچند شایان ذکر است که فیلمنامه او بر اساس یک مورد واقعی در نروژ است. و اخیراً، در ایالات متحده، خدمات حفاظت از کودکان با فرزندان وزیر اسبق حمل و نقل، پیت بوتیگیگ، مصاحبه کرد و آنها را به مدت 24 ساعت از پدرانشان جدا کرد، پس از دریافت اطلاعاتی مبنی بر اینکه آنها در معرض خطر هستند. این گزارش نادرست بود، اما این حادثه نشان می‌دهد که سیستمی که برای محافظت از کودکان طراحی شده است چقدر راحت ممکن است دستکاری شود.

صرف نظر از این، قابل قبول بودن فرض فیورد در زمینه اجراهای ارائه شده توسط استن و رینزو آکادمیک است. Reinsve (بسیار فوق‌العاده در ارزش احساسی 2025) در اینجا قاطعانه بی‌جنب‌وجوش است، همسر و مادری وظیفه‌شناس که با لباس‌های دوخته‌شده پوشیده شده است. اما ناراحتی او از از دست دادن فرزندانش مانند سایه‌ای خاموش از روی صورتش می‌گذرد. زیر آن روکش ملایم کمی خشم را حس می کنی. و استن، که آمریکایی رومانیایی است، لایه‌هایی ازپیچیدگی میهای به عنوان یک شخصیت پدری. او آشکارا بچه هایش را دوست دارد، اما خلق و خوی هم دارد. استن خواندن میهای را آسان نمی کند، همانطور که فیلم اطراف او هیچ نتیجه گیری آسانی ارائه نمی دهد.

با این حال، در میان تمام درام حضانت کودک Fjord پیش روی ما قرار می گیرد، داستان فرعی مربوط به دوستی عمیق بین الیا و دختر یک زوج همسایه، نورا (هنریکه لوند-اولسن)، در نهایت به قوی ترین و تکان دهنده ترین عنصر فیلم تبدیل می شود. این دو نوجوان جوان فقط به دنبال یک دوستی جدید نیستند. آنها در حال بررسی احساساتی هستند که ممکن است ریشه عشق رمانتیک باشد یا نباشد. گاهی اوقات بچه ها آنچه را که باید در مورد زندگی بدانیم به ما می گویند، حتی اگر همیشه درسی که ما انتظار داریم یا می خواهیم نباشد. و گاهی فیلمی را از بزرگترها می دزدند. آبدره، شاید حتی برای کسی که آن را ساخته است، بی خبر، واقعاً متعلق به آنهاست.