مارگارت اتوود و سایر نویسندگان درباره آن کارسون برنده نوبل
نویسنده The Handmaid's Tale با امیلی ویلسون، اوشن وونگ و نویسنده برگزیده بوکر ربکا پری همراهی میکند تا برنده جایزه نوبل جدید اعلام شده آن کارسون برنده جایزه نوبل ادبیات 2026 شود. برای خوانندگان جدید، من «زیبایی شوهر» را توصیه میکنم – مستقیم و درونی، خندهدار و عصبانی و غمگین – یا مردانی در ساعات غیرفعال. لذت در انتظار! ادامه مطلب...
نویسنده The Handmaid's Tale با امیلی ویلسون، اوشن وونگ و نویسنده برگزیده بوکر ربکا پری در تجلیل از برنده جدید جایزه نوبل همراهی میشود.
آن کارسون برنده جایزه نوبل ادبیات 2026 شد
مارگارت اتوود، امیلی ویلسون، اوشن وونگ و ربکا پری
پنجشنبه 8 اکتبر 2026 19.12 CEST آخرین تغییر در پنجشنبه 8 اکتبر 2026 21.44 CEST
آثار آن کارسون مدتهاست که در بین شاعران بسیاری از کشورها تحسین شده است. برای خوانندگان جدید، من «زیبایی شوهر» را توصیه میکنم – مستقیم و درونی، خندهدار و عصبانی و غمگین – یا مردانی در ساعات غیرفعال. لذت در انتظار!
تبریک فراوان به آن کارسون برای دریافت جایزه نوبل! این همچنین خبر خوبی برای ترجمه، آثار کلاسیک، شعر، شکستن مرزهای عمومی و انضباطی و این واقعیت است که برای داشتن یک حرفه موفق و درخشان، نیازی به یک قالب قبلی ندارید.
دیدن احترام کمیته نوبل به ذهن و روحی با چنین ظرفیت و سختگیری عظیم، من را به نقش نامه ها در جهان ما در ساعتی امیدوار می کند که یکپارچگی این حرفه بیش از هر زمان دیگری در معرض خطر است. برای دههها، کار عاقلانه کارسون غرابت و رمز و راز را به عنوان روشهای مکاشفه انسانی متمرکز کرده است. و مقررات رسمی بیشماری و بیقرار آن مجوزهای بیپایانی را به چندین نسل از نویسندگان اعطا کرده است. مانند بهترین کارهای موجود، دیگران را پرورش می دهد زیرا راه های جدیدی برای بودن و فکر کردن برای خود ایجاد می کند. من حساب می کنممن خوش شانس هستم که در پی آن بنویسم.
در سال 2013، من (و تقریباً هر نویسندهای که در آن زمان میشناختم) به دیدن آن کارسون رفتم که سخنرانی سالانه انجمن شعر را برگزار میکند. او ما را گرفته بود، البته. او سخاوتمند، باهوش، تیزبین، بی عیب و نقص با چکمه های کابویی و کت و شلوار بود. شخص او نیاز به توجه کامل دارد. در پایان، در پرسش و پاسخ، مردی یک سوال طولانی و خودپسندانه پرسید که او به سادگی پاسخ داد: "نه." حضار منتظر توضیح مختصری بودند. هیچ کدام نیامد.
و جادوی آن کارسون در آنجا نهفته است - او همزمان در حال بازی و کاملاً جدی است. او هرگز کلمات زیادی را زمانی که کسی انجام می دهد، بیان نمی کند.
در بیشتر زندگی نویسندگی من، او نویسنده ای بوده است که برای تقریباً هر چیزی که نیاز داشته باشم به سراغ او می روم. من «زیبایی شوهر» را برمیدارم و دوباره عاشق شعر میشوم، جزوههای «فلوت» را پخش میکنم و به یاد میآورم که جاهطلبی و عجیبوغریب بودن خوب است، «انشای شیشهای» را تدریس میکنم و مفاهیم مرزهای رسمی را به عنوان یک پوچ نشان میدهد.
او به ما نشان میدهد که همیشه، جایی برای ریسک و چشمانداز، برای نوشتن سازش ناپذیر وجود دارد. شاعران همه جا شادند.