غرب دیدگاهی کور از موسیقی آفریقایی دارد - و این به فرهنگ کل قاره لطمه می زند.

اصطلاح Afrobeats به همه انواع ژانرها اطلاق می شود و آنها را به یک ژانر تبدیل می کند. هنرمندان، رسانه‌ها و صنعت موسیقی باید در نشان دادن غنای پاپ آفریقایی بهتر عمل کنند در سال 2024، تایلا، ستاره پاپ آفریقای جنوبی، جایزه بهترین Afrobeats را در MTV VMA دریافت کرد. او که در لباسی زرد می درخشید، سخنرانی پذیرش خود را با لحنی جشن آغاز کرد. "این لحظه بزرگی برای موسیقی آفریقایی است. تاثیر جهانی آب" - تک آه

در سال 2024، تایلا، ستاره پاپ آفریقای جنوبی، برنده جایزه بهترین Afrobeats در MTV VMA شد. او که در لباسی زرد می درخشید، سخنرانی پذیرش خود را با لحنی جشن آغاز کرد. "این لحظه بزرگی برای موسیقی آفریقایی است. تاثیر جهانی آب" - تک آهنگ موفق او - "ثابت می کند که موسیقی آفریقایی می تواند موسیقی پاپ باشد." اما با افزایش تشویق تماشاگران، او غمگین تر شد و آن لحظه را تلخ توصیف کرد. او ادامه داد: «تمایلی وجود دارد که تمام موسیقی آفریقایی به عنوان Afrobeats گروه بندی شود. "اگرچه Afrobeats درهای زیادی را به روی ما باز کرده است، موسیقی آفریقایی بسیار متنوع است. من از آفریقای جنوبی آمده ام، من نماینده آماپیانو هستم"، با اشاره به زیرژانر رقص غلتکی و حسی این کشور. با وجود این درخواست پرشور او، ماه‌ها بعد او دوباره برنده شدن خود را در بخش Afrobeats جوایز موسیقی آمریکا تکرار کرد.

تایلا به سختی تنها هنرمند آفریقایی است که با برچسب Afrobeats مخالفت می کند. تمز این اصطلاح را رد کرده و موسیقی خود را ترکیبی از "افرو، آر اند بی، روح و عناصر جایگزین" توصیف کرده است. به همین ترتیب، Burna Boy ترجیح می‌دهد که موسیقی خود را Afrofusion بنامد، که توصیفی مناسب از صداهایی است که در موسیقی او همگرا می‌شوند. Wizkid، Ckay، King Promise و Davido نیز اصطلاح Afrobeats را نادیده گرفته اند، اما همچنان ادامه دارد و موسیقی آفریقایی را متوقف می کند.

این اصطلاح در اوایل دهه 2010 به عنوان یک برچسب چتری که برای دسته بندی موسیقی رقص معاصر از غرب آفریقا، مانند D'Banj's Oliver Twist استفاده می شود، ظاهر شد و در شهرهای اروپایی گسترش یافت. دی‌جی آبرانتی مستقر در لندن – بر اساس گزارش درگاردین - یک "s" را به Afrobeat Fela Kuti اضافه کرد، و برای بازاریابی این صداها در رادیو و یک بازار در حال رشد استریم، جذابیتی ایجاد کرد. با این حال، در سال‌های اخیر، از آنجایی که موسیقی آفریقایی در سطح جهانی رشد کرده است – که توسط آهنگ‌هایی مانند Water و همچنین Rema’s Calm Down یا Moliy’s Shake It to the Max برجسته شده است – Afrobeats تبدیل به یک برچسب واقعی برای همه موسیقی‌های پاپ، رقص، رپ، R&B، گاسپل، هایلایف و بخش قابل توجهی از صحنه‌های موسیقی آفریقایی شده است.

این ممکن است به عنوان یک دعوای کوچک به نظر برسد که توسط علاقه مندان به موسیقی کنار گذاشته شود، و "Afrobeats" بدون شک به عنوان یک استراتژی بازاریابی بی رحمانه موفق بوده است - زمانی که شرکت نمودارهای رسمی بریتانیا نموداری را برای پاپ آفریقایی در سال 2020 معرفی کرد، آن را Afrobeats نامیدند. اما چه اتفاقی می‌افتد وقتی که توصیف غربی به روش غالب یک فرهنگ تبدیل می‌شود؟ Bloody Civilian تهیه کننده و خواننده نیجریه ای برنده جایزه گرمی، که در ماه اکتبر با تایلا تور برگزار می کند، می گوید که این لیبل "عمیقاً محدود کننده" است و آن را "گیج کننده می داند که غربی ها به روش های متعدد آفریقایی ها برای آزمایش صدا ادامه می دهند."

موسیقی عامه پسند غربی مجاز است در طیف گسترده ای از ژانرها وجود داشته باشد، در حالی که موسیقی کل قاره به طور معمول در این دسته بندی تک کفش قرار می گیرد. این امر بیش از پنهان کردن تنوع آن است. تفاوت‌های ظریف سنت‌های موسیقی متمایز را صاف می‌کند و با انجام این کار، هنرمندان را از آن سنت‌ها جدا می‌کند. موسیقی غرب آفریقا، که دارای بزرگترین طیف هنرمندان به نام Afrobeats است، نیز داردبه طور نامتناسبی تأثیرات این واژه را احساس کرد: هنرمندان و تولیدکنندگان منطقه همچنان به ترکیب ژانرهای جدید ادامه می‌دهند، اما این نوآوری‌ها اغلب به‌عنوان علوفه‌ای برای دستگاه بزرگ‌تر Afrobeats تلقی می‌شوند، و تبلیغات تبلیغاتی را تا زمانی که برای چیز درخشان بعدی دور ریخته می‌شوند، حفظ می‌کنند.

"موسیقی بانکو" آقای ایازی را در نظر بگیرید، صدایی که از پاپ نیجریه و زندگی برجسته غنا ترکیب شده است. آقای ایازی، نیجریه‌ای که در دانشگاه کشور همسایه غنا تحصیل کرده بود، در سال 2015 به شهرت قاره‌ای دست یافت. نمی‌توان گفت که چقدر موسیقی سست و مشتاق او در غرب آفریقا و موسیقی بانکو بسیاری از ویژگی‌های یک ژانر را دارد: سرعت آرام و فرهنگ متمایز چهار زمانه‌اش. هنرمندانی مانند Runtown و Tekno واژگان صوتی آن را به کار گرفتند و روی آن چرخیدند، در حالی که دانشجویان دانشگاه در سراسر منطقه سبک متمایز لباس آقای Eazi را پذیرفتند: کلاه حصیری و داشیکی.

در دنیایی دیگر، موسیقی بانکو، مانند آماپیانو آفریقای جنوبی (که تقریباً در همان زمان ظهور کرد)، به یک نیروی فرهنگی شکوفا می‌شود و شاید ژانرهای دیگر را ایجاد می‌کند. در عوض، در غرب عرضه نشد یا به صورت محلی به‌عنوان یک صدای متمایز تعریف نشد، بنابراین به جای اینکه به یک فرم موسیقی فرهنگی خاص تبدیل شود، در ابهام محو شد. ژانرها و سبک های بی شمار دیگری با سرنوشت مشابهی روبرو شده اند: azonto، zanku، cruise، afropiano. روزنامه‌نگار فرهنگ، Tilewa Kazeem توضیح می‌دهد که نشریات بین‌المللی اغلب این موارد را نوپا می‌دانندژانرها و سبک‌ها «باطنی» بودن. او استدلال می کند که افروبیت ها «نه تنها ژانرهای دیگر را پنهان کرده است، بلکه بر مستندات آنها نیز تأثیر گذاشته است».

به نظر می رسد غرب به طور فزاینده ای تمایلی به درگیر شدن با غنای موسیقی آفریقا ندارد: دسته بندی Afrobeats امسال از MTV VMA حذف شد، اما نه به این دلیل که این اصطلاح محدود کننده بود، و اکنون اصلاً دسته موسیقی آفریقایی وجود ندارد. اما کاظم اضافه می‌کند که نشریات غرب آفریقا، که با برچسب Afrobeats استفاده می‌شوند، نیز در مستندسازی اساسی ژانرها و سبک‌های جدید تردید دارند و به طور مشابه آنها را باطنی می‌دانند.

سبک‌های جدید همچنان به ظهور می‌رسند، از آدورای آفرو با تفکر معنوی تا مارا، تلفیقی انفجاری از موسیقی پاپ خیابانی و موسیقی الکترونیک. دولاپو آموسات، بنیانگذار موسیقی نیجریه و شبکه خلاق WeTalkSound، می‌گوید برای اینکه آن‌ها در مسیری که مثلاً گرانج یا هایپرپاپ در غرب انجام داده‌اند، تسلط پیدا کنند، «باید مدارک کافی، اطلاعات کافی و غرض‌ورزی در اطراف آنها وجود داشته باشد. مارا مثال خوبی از این است که وقتی افرادی که واقعاً به صدا اهمیت می‌دهند شروع به ساختن هویت‌های اساسی کنند تا این صداها به تنهایی بایستند، به نظر می‌رسد.»

این مسئولیت بر عهده کسانی است که این موسیقی را در غرب بازاریابی می کنند، اما همچنین بر عهده هنرمندان و کسانی که در صنعت موسیقی و رسانه آفریقا هستند. دنیس آد پیتر، نویسنده فرهنگ می گوید: «تنشی بین فرهنگ و تجارت وجود دارد. «هنرمندان و سهامداران Afrobeats به طور معمول با این اصطلاح مخالفت می کنند، اما همچنان موسیقی خود را به عنوان Afrobeats عرضه می کنند و اعتبار می دهند.جوایز و رویدادهایی که موسیقی آنها به این صورت توصیف می شود. این متناقض است." همانطور که بل هوکس در مجموعه مقالات خود Art on My Mind اشاره کرد، سیاه پوستان «باید پاسخگو باشند، زمانی که ما مداخلات ضروری لازم را انجام نمی دهیم» برای اصلاح دیدگاه های جزیره ای در مورد هنر سیاه.

همانطور که به افراد مستقری مانند کوتی و کینگ سانی آده اجازه داده شد تا ژانرهای جدیدی را عرضه کنند که همچنان فرهنگ معاصر آفریقا را تعریف می کند، به نسل جدید - که خود را به همان اندازه کاریزماتیک و از نظر موسیقی مهارت نشان داده اند - باید همین فرصت داده شود.