«مهر شیراز» روایتی از امید در روزگار سخت گردشگری
علیرضا تابش، مدیرعامل هلدینگ گردشگری تأمین اجتماعی (هگتا) در یادداشتی نوشت: گاهی برای رونق گردشگری، نباید منتظر تغییر شرایط ماند، می‌توان در دل دشواری‌ها، برای سفر، دیدن و تجربه کردن، «دلیل تازه» ساخت.
«مهر شیراز» از همین جنس است، رویدادی که شکل‌گیری آن، حاصل تصمیم جمعی خانواده گردشگری فارس در هفته‌های گذشته بوده است. تصمیمی با یک هدف روشن؛ کمک به تأسیسات و فعالان گردشگری و ایجاد تحرک در بازار سفر، در شرایطی که این صنعت روزهای آسانی را نمی‌گذراند.
از ۵ مهر، روز جهانی جهانگردی، تا ۲۵ مهر، در یک بازه ۲۰ روزه، نزدیک به ۱۶۰ برنامه فرهنگی، هنری، علمی و گردشگری طراحی شده است تا در نهایت به «یادروز حافظ» و پس از آن به اکسپو شیراز متصل شود؛ از کنسرت‌های بزرگ و رویدادهای هنری و سینمایی تا تورهای متنوع، همایش سرمایه‌گذاری گردشگری و رویدادهای حوزه سلامت.
اما ارزش «مهر شیراز» فقط در تعداد برنامه‌ها نیست، در مدل شکل‌گیری و میزان نقش‌آفرینی بخش خصوصی و تشکل‌های گردشگری است.
اینکه فعالان بخش خصوصی گردشگری استان، زیر چتر دبیرخانه رویداد گردشگری «مهر شیراز» در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند و هر گروه بخشی از این رویداد را طراحی و اجرا می‌کند، اتفاق مهمی است. برای نمونه، «۲۰ گنج شیراز» حاصل ایده و کار تیمی از همین بخش خصوصی است و تلاشی برای آنکه شهر، میراث و جاذبه‌های شناخته‌شده‌اش را در قالب تجربه‌هایی تازه و متفاوت به گردشگر معرفی کند.
در کنار این هم‌افزایی، استفاده از اطلس هوشمند رویدادهای گردشگری و فرهنگی نیز اتفاقی قابل توجه است. رویدادهای این بازه در یک بستر واحد ثبت و توزیع می‌شوند و هر شهروند یا گردشگری که این اپلیکیشن را نصب کند، می‌تواند رویدادهای نزدیک خود را تا شعاع ۱۰ کیلومتری مشاهده کند و همسیر رسیدن به آنها را دریافت کند. این یعنی رویداد دیگر فقط در پوستر، خبر یا شبکه‌های اجتماعی معرفی نمی‌شود بلکه در جغرافیای واقعی شهر، به مخاطب نزدیک می‌شود. پیوند رویداد، داده، مکان و تجربه، می‌تواند یکی از پایه‌های مهم مدیریت هوشمند مقصد باشد.
این همان نقطه‌ای است که یک رویداد را از یک برنامه اداری جدا می‌کند. وقتی اهل میدان، خودشان برای مقصد ایده و محصول خلق می‌کنند و دولت و مدیریت میراث فرهنگی استان، زمینه هم‌افزایی آنها را فراهم می‌کنند.
این روزها در شیراز، فقط مجموعه‌ای از برنامه‌های گردشگری، فرهنگی و هنری برگزار نمی‌شود، چراغی از ایران فرهنگی در خانه ایرانیان و دوستداران فرهنگ ایران روشن شده است چراغی که جنگ و تحریم و تهدید، توان خاموش کردنش را ندارد. چراغی که روشنایی‌اش از شعر حافظ و سعدی، از موسیقی و هنر، از میراث و تاریخ این سرزمین و از خلاقیت ایرانیان می‌آید.
شیراز برای ما، یکی از روشن‌ترین چراغ‌های ایران فرهنگی است، شهری که شعر و هنر و تاریخ در آن هنوز زندگی می‌کنند و از پنجره حافظ و سعدی، ایران را به ایرانیان و جهان یادآوری می‌کند.
دو سال پیش، در سال ۱۴۰۳، افتخار داشتم دبیر سومین جشنواره چندرسانه‌ای میراث فرهنگی باشم که در شیراز برگزار شد. آن روزها فرصت همکاری نزدیک با خانواده میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی استان فارس و بسیاری از فعالان این حوزه را داشتم و خاطرات خوبی از آن همکاری‌ها در ذهنم مانده است.از همین رو، «مهر شیراز» را با علاقه دنبال می‌کنم و از مدیرکل میراث فرهنگی، همکاران ایشان، دبیرخانه رویداد، تشکل‌ها، هنرمندان، فعالان گردشگری و همه کسانی که در این مدت کوتاه برای شکل‌گیری آن وقت، ایده و انرژی گذاشته‌اند، صمیمانه تشکر می‌کنم.
در روزهایی که گردشگری ایران با دشواری‌های متعدد روبه‌روست، تلاش برای تبدیل رکود به تحرک فرهنگی و تحرک فرهنگی به تقاضای سفر، یک اقدام ارزشمند مدیریتی است.
مهم‌تر اینکه این تجربه نشان می‌دهد برای ایجاد رونق، همیشه نیازمند پروژه‌های بزرگ و پرهزینه نیستیم، گاهی یک تصمیم جمعی، یک دبیرخانه مشترک، یک تقویم منسجم، استفاده از فناوری و میدان دادن به خلاقیت بخش خصوصی می‌تواند در مدت کوتاهی انرژی تازه‌ای در مقصد ایجاد کند.
امیدوارم «مهر شیراز» از یک رویداد تقویمی فراتر برود و به برندی پایدار در مدیریت مقصد تبدیل شود، تجربه‌ای که بتواند برای دیگر استان‌های ایران نیز الهام‌بخش باشد.
درس روشن این تجربه شاید همین باشد که برای رونق گردشگری، همیشه لازم نیست جاذبه تازه‌ای ساخت؛ گاهی کافی است جاذبه‌های موجود را در یک روایت تازه، یک تقویم منسجم، یک بستر هوشمند و یک ائتلاف واقعی میان دولت، بخش خصوصی، تشکل‌ها، هنرمندان و جامعه محلی کنار هم قرار دهیم.
شیراز این روزها، با «مهر» فقط گردشگر دعوت نمی‌کند؛ شکوه ایران فرهنگی را دوباره روایت می‌کند.