محمد مایلی کهن: طرفدار رنگ آبی هستم/ طرفدار رونالدو بودم اما وقتی مسی آمد...
با محمد مایلی کهن برای دقایقی از درباره رونالدو و مسی حرف زدیم.
این بار با محمد مایلی کهن حرف زدیم اما نه درباره فوتبال ایران؛ درباره فوتبال خارجی، رونالدو، مسی و حواشی تازه ای که اتفاق افتاده ست. اتفاقا مایلی کهن استقبال کرد و کوتاه، مختصر و مفید از ستاره های فوتبال دنیا گفت. او در واکنش به این سوال که بعضی‌ها می‌گویند رونالدو بعد از جام‌جهانی باید از تیم‌ملی کناره‌گیری می‌کرد تا کار به اینجا نکشد و نیمکت‌نشین شود گفت: « من هم سال‌ها بازی کرده‌ام و هم سال‌ها مربیگری. این حرفی که می‌زنید را با همه وجود لمس کرده‌ام. خیلی چیزها را در فوتبال دیده‌ام. یعنی از سر گذرانده‌ام. بازیکن حتی اگر 50 ساله هم شود نمی‌خواهد برود. این یک واقعیتی است. خود ماها اینطوری بودیم. خود من دوست نداشتم از فوتبال خداحافظی کنم. طبیعی است که رونالدو هم با این اسم بزرگ، نخواهد.»
شما چند ساله بودید که فوتبال را کنار گذاشتید؟
36 سالگی بود که تصمیم گرفتم بروم. فشار آنچنانی هم رویم نبود ولی به هر حال یکسری مسایل به وجود آمد و تصمیم گرفتم فوتبال را کنار بگذارم. واقعیت این است فوتبالیست‌ها برای خداحافظی خیلی سختگیر هستند. نمی‌خواهد بروند. این به خاطر شرایطی است که دارند.
به چه دلیل چنین تصمیمی سخت است؟ یعنی ارزش دارد بمانید و سیبل انتقادات شوید، تا با تشویق خداحافظی کنید؟
روشن برایتان بگویم که رفتن از فوتبال شبیه چیست. مثل این است که یک پایت را قطع کنند. متوجه هستید؟ فوتبال یک وابستگی عجیبی ایجاد می‌کند. کار به جایی می‌رسد که حتی اگر مردم و رسانه‌ها از تو انتقاد کنند اصلا قبول نداری و با خودت می‌گویی من بهترین هستم و دارند حقم را می‌خورند! عین واقعیت را دارم به شما می‌گویم.
دوست دارم بدانم طرفدار مسی هستید یا رونالدو؟
قبل از اینکه مسی بیاید من طرفدار رونالدو بودم. خب زودتر در فوتبال حرفه‌ای مطرح شد ولی وقتی مسی آمد همه چیز عوض شد و من عاشق این فوتبالیست شدم.
قدیم‌ها طرفدار چه بازیکنی بودید؟
مارادونا فوتبالیست عجیبی بود و همه دوستش داشتند. پلاتینی را در تیم ملی فرانسه داشتیم. یا جورج بست و بابی چارلتون که ستاره‌های انگلیس بودند. کوین کینگان و کلی فوتبالیست دیگر که الان حضور ذهن ندارم. خیلی فوتبالیست‌های بزرگی بودند. راستش من طرفدار منچستریونایتد بودم و به همین خاطر ستاره‌های این تیم را خیلی دوست داشتم. قرمز هم می پوشیدند.
پس به فرگوسن هم علاقه زیادی داشتید.
بله، این مربی را خیلی دوست داشتم و هنوز بعد از رفتن مثل او، در منچستر نیامده است. یکی از بهترین مربیان تاریخ فوتبال جهان است. من سال‌ها طرفدار منچستر بودم ولی ناگهان طرفدار رنگ آبی شدم!
بله. بعد از اینکه پپ گواردیولا به سیتی رفت، یونایتد را کنار گذاشتم و به خاطر این مربی طرفدار این باشگاه شدم. گواردیولا را واقعا دوست دارم. به نظرم او کارهای جدیدی در فوتبال جهان کرد.
دوران حضور در بارسا هم بی‌نظیر بود ولی الان بعضی‌ها اعتقاد دارند فلیک حتی بارسای بهتری را ساخته است. این بارسا به یک ستاره متکی نیست. در دوران پپ مسی در اوج اوج بود.
فلیک خودش بازیکن بزرگی نبوده است ولی به نظرم مربی بسیار خوبی است. گواردیولا اما فوتبالیست بزرگی هم بود. من به نظرم او سبک جدیدی را وارد فوتبال کرد. رفتارهایش در رختکن را دیدید؟ نه اینکه بگویم فلیک نسبت به او ضعیف‌تر باشد. این مربی آلمانی هم با بازیکنان خیلی نزدک است. گواریولا اما برای من چیز دیگری است. ویدئوهای رختکنش را می بینم لذت می برم. البته اگر همین کارها و همین حرف‌ها را ما در رختکن می‌زدیم، دفن‌مان می‌کردید. به نظر من مربی پدر بازیکن است. یعنی باید همه چیز بازیکن را بداند. مربی دوست دارد خوشبختی بازیکن را ببیند. پدری را می‌شناسید که بد فرزندش را بخواهد؟ پس ما وقتی پدر بازیکن هستیم یعنی خوشبختی‌اش را می‌خواهیم.
یک موضوعی که درباره رونالدو مطرح شد این بود که بازیکنان پرتغال پشتش نبودند؛ برعکس چیزی که ما در آرژانتین و برای مسی دیدیم. شما این را قبول دارید؟
بله. من هم این را حس کردم. به نظرتان چرا مسی را اینقدر دوست دارند؟ چون به نظرم خیلی خاکی است. خیلی آدم با محبتی است؛ مخصوصا برای همبازیانش. به نظرم بیجا نیست که بگوئیم او بهترین بازیکن تاریخ است. مگر بازیکنی داشتیم که اندازه مسی خوب بوده باشد؟ این نظر من است و خدای ناکرده طرفداران رونالدو ناراحت نشوند. یک دوره می‌گفتند پله بهترین بازیکن دنیاست. یک دوره هم مارادونا ولی از نظر من لیونل مسی چیز دیگری است. شما برخورد او را با افراد پیرامونی را دیده‌اید؟ با همبازیانش همیشه محترمانه برخورد کده است. من چیزی از مسی ندیدم ولی رونالدو فرق دارد. نه اینکه اخلاقش بد باشد ولی به نظرم یک مقدار دیکتاتور گونه داخل تیم رفتار می‌کند. رونالدو این شکلی است که همه توپ ها باید به او ختم شود. البته که نمی شود ایرادی هم گرفت. به هر حال بازیکن بزرگی است.
ممنون آقای مایلی کهن. شاید گاهی منتقد شما بوده ایم ولی همیشه از دورانی یاد می کنیم که نسل طلایی و به جرات بگوییم، محبوب ترین تیم تاریخ ایران را ساختید.
من کار خاصی نکردم. دوست داشتم جوانان را بازی بدهم. البته نه هر جوانی. بازیکنی که واقعا شایستگی‌اش را داشته باشد. آن موقع واقعا اگر بازیکنی سن و سال بالا هم داشت اما خوب بود بازی‌اش می‌دادم. حقیقتا دنبال کشف جدید بودم و خداراشکر نسلی ساختیم که واقعا فوق العاده بود.