خشن، دیوانه و مملو از تهدید: 20 آهنگ برتر Fontanes DC - رتبه بندی شده!

قبل از پنجمین آلبوم موردانتظار آلت-راکرهای ایرلندی، اتاق دوپامین، کاتالوگ قدرتمند و گاهاً سیاسی آنها را شمارش معکوس می کنیم. تک آهنگی که با الهام از تولد دختر بیسیست کانر دیگان، جوان بودن شگفت انگیز است، نمونه ای دوست داشتنی از Fontaines DC است که اخیراً در حال اجرا در حالت هیجانی و هیجانی است. گریان چتن، خواننده، "خوش بینی یک توهم ضروری است." ادامه مطلب...

آهنگی که از تولد دختر کانر دیگان، نوازنده بیس الهام گرفته شده است، «جوان بودن شگفت‌انگیز است» نمونه‌ای دوست‌داشتنی از فونتینز دی‌سی است که در حالت سرخوشی کار می‌کند، یک افزوده نسبتاً جدید به هیئت احساسی آن‌ها: «بعضی وقت‌ها»، به گفته گریان چتن، خواننده، «خوش‌بینی یک توهم ضروری است».

اغلب بسیار سخت است که دقیقاً بفهمیم تأثیرات Fontaines DC چیست، اما سایه Pixies قطعاً بر Death Kink از Romance آویزان است، از خط لید گیتار زهی در گروه کر گرفته تا تکنوازی شگفت‌انگیز و پایانی ناگهانی. لذتی، البته به همان رنگ تیره که عنوان نشان می دهد.

بهترین برداشت از A Lucid Dream ممکن است «نسخه زنده» کاملاً متفاوتی باشد که به صورت تک آهنگ در سال 2021 منتشر شد، که سرعت را کاهش می‌دهد، یک پیانو را به کار می‌برد و حس تهدید ناپذیر آهنگ را تقویت می‌کند. همانطور که گفته شد، نسخه اصلی - طبل های سریع، صدای گیتار انتزاعی، اوج وحشیانه - نیز کاملاً چیزی است.

همزمان با معرفی یک گروه جدید، آهنگ آغازین اولین آلبوم فونتینز دی سی، Dogrel، کمی تحسین برانگیز است. Big بیانیه ای خشن، دمدمی مزاج، پرهیجان و بسیار هیجان انگیز از قصد است («دوبلین در باران مال من است ... من بزرگ خواهم شد») که بلافاصله به شنوندگان اجازه می دهد بدانند که در حضور چیزی خاص هستند.

حماسه "یک نفر خیالی با هم در میان آرماگدون" - داستانی به قدمت زمان و غیره - که توسط چتن در خلال یک طلسم انزوا در لس آنجلس نوشته شده است، در دنیای مدرن کمی شبیه به یکی از داستان های LA نوآر لانا دل ری است.از لنز کثیف فونتینز گرفته شده و نتایج شگفت انگیزی به همراه داشت.

مانند بسیاری از آهنگ‌های آلبوم سوم فونتینز، اشعار تیتراژ با ابهام و سردرگمی همراه است، زیرا یک ایرلندی اخیراً مهاجر با مفاهیم متفاوتی از ایرلندی بودن در میان مهاجران دست و پنجه نرم می‌کند. اما هیچ چیز مبهمی در مورد موسیقی وجود ندارد - یک بخش ریتم عضلانی و بد بو که با گیتار گوتیک وهم انگیز و نویز صنعتی پوشانده شده است.

رویکرد کوبنده اولیه فونتینز در مینیاتور: یک ریف بی امان Krautrock-y - فکر کن Can's Mother Sky - تا 11 نفر رسید، گیتارهای پست پانک دیوانه وار، آوازهایی که به نوعی می توانند در عین حال احساس لکن و نیرومندی داشته باشند، حس قابل توجهی از اعتماد به نفس و هدف که از کل شرکت می چکد.

در نگاهی به گذشته، بیگ شات بی شباهت به صدایی خشک برای صفحه عریض و صدای گسترده ای نیست که فونتینز در رمانس ۲۰۲۴ کاوش می کرد، اما در نوع خود آهنگی شگفت انگیز است که توسط یک ریف گیتاری عظیم و درخشان هدایت می شود. نسخه زنده زهی و پیانو را بررسی کنید که عظمت غم انگیز ملودی آن را برجسته می کند.

A lot of A Hero’s Death، دومین آلبوم آنها، موفقیت سلف خود، Dogrel را نشان داد که با Fontaines DC با ناراحتی روبرو شد. دربازکن I Don’t Belong، پرتره‌ای بی‌تفاوت و تأثیرگذار از بیگانگی و خودپرستی در تور، قطعاً همینطور است. موسیقی شنونده را در می آورد و به اشتباه می اندازد: شما فکر می کنید که در حال ساختن به یک نقطه اوج حماسی است، اما به سادگی از بین می رود، حل نشده.

به سختی می توان به آلبوم آلترناتیو راک دیگری در سال 2026 فکر کرد که مشتاقانه منتظر آن هستیماتاق دوپامین فونتینز دی سی، به عنوان همتای بدتر رمانس دنبال می شود. آهنگ آهسته موشن اولین تک آهنگ، ماریان - حماسی، دارای ملودی پاپ عالی و غزلی کم‌آرام‌کننده - هیچ کاری برای کاهش انتظارات انجام نداد.

Televised Mind که قبل از A Hero’s Death منتشر شد، بازتابی مبهم بر تاثیر رسانه‌های اجتماعی است، اشعار آن بسیار مورب است که نمی‌توان به صورت کلیشه‌ای درآید. بین باس خاموش (که ظاهراً تحت تأثیر اعجوبه‌ها قرار گرفته است)، گیتارهای خراشیده و خورنده‌ای که به‌طور خورنده‌ای تحریف شده‌اند و کشش چشمان مرده چتن، حالتی قدرتمند و عفونی از اضطراب ایجاد می‌کند.

هرگز تصور نمی‌کردید که گروه تیره‌رنگ پشت دوگرل روزی به چیزی به‌عنوان شیرین‌کننده غیرقابل‌مقاومت‌تر از رمانس، Favourite دست پیدا کند. این یک نوع ژانگل گیتار باشکوه و با نور آفتاب است که در 40 سال گذشته تقریباً در هر نقطه‌ای از دیسکوی مستقل می‌توانست کف‌پوش‌کننده‌ای باشد.

در ابتدا، حداقل، فونتینز دی سی به عنوان یک گروه پانک معرفی شد. معلوم شد که آنها چیزی بسیار ساده تر از آن هستند. اما می توانید ببینید که چگونه این اتفاق از Liberty Belle رخ داد، انبوهی نیروبخش از گیتارهای دیوانه وار کوبیده شده، طبل های کوبنده و اشعار که چشمان غمگینی را بر زندگی خیابانی دوبلین می افکند.

در میان آلبوم پر دردسری به همین نام، A Hero’s Death مانند مجموعه‌ای از نت‌ها به خود می‌آید - «خیلی سریع تسلیم نشو / فقط یک خط می‌گیری، بهتر است آن را بچسبانی» - با موسیقی تنظیم شده است که تاریکی را با سوسو زدن‌های نور در ریتم و پشتوانه شناور متعادل می‌کند.آواز

نزدیکتر خیره کننده Skinty Fia آلبوم را با نت تلخی به پایان می رساند. اشعار نمایی تلخ از سازش های موجود در یک رابطه بلندمدت را ارائه می دهد، در حالی که موسیقی گردابی از گیتارها از انتهای تاریک طیف shoegazing است. هیچ چیز رویایی در مورد غوغا کردن آنها وجود ندارد، فقط یک کلاستروفوبیا گمراه کننده.

در حالی که دیواری از گیتار به طرز شگفت‌انگیزی در امتداد می‌چرخد، تعطیلات رومی تداعی درخشان احساسات پیچیده‌ای را ارائه می‌دهد که با رفتن به لندن برانگیخته می‌شود، بخش‌های مساوی با هیجان - «عزیزم بیا، کفش‌های پاشنه بلندت را بپوش» - و محتاطانه و گیج‌کننده، احساسات دومی که با رابطه مشکل‌ساز ایرلند با بریتانیا تقویت می‌شود.

این از یک پارچه موسیقی کاملاً متفاوت بریده شده است - هجوم شدید گیتارهای تحریف شده، آپوتئوز انفجار جوانی Dogrel - اما شما می توانید Boys in the Better Land را به عنوان نقطه مقابل تعطیلات رومی ببینید: مجموعه ای به همان اندازه پیچیده از احساسات که توسط شهر زادگاه Fontaines DC Dublin برانگیخته شده است.

این حماسه یک رابطه توهین آمیز را نشان می دهد که از دیدگاه سوءاستفاده گر پشیمان نشده است - آواز چتن خطوط فوق العاده تلخی را با شانه ای بی رحمانه بالا می دهد - و با ملودی جهنمی گیرا آن بسیار دلچسب تر می شود. یک آهنگ واقعا شگفت انگیز

آهنگی که Fontaines V2.0 را معرفی کرد: – تصویر چشمگیرتر، موسیقی پاپ تر بدون فدا کردن هیچ یک از فوریت های آشفته آنها. ضرب آهنگ هیولایی Starburster، نمونه های ارکسترال و صدای گیتار به طور مبهمی شبیه به تریپ هاپ است که برای یک دوره جدید ساخته شده است.دوران پر هیجان‌تر، با آواز چتن که با صدای نفس‌های حمله‌ی هراس مشخص می‌شود. جذاب اما درخشان و فوق العاده قدرتمند.

قسمت مرکزی Skinty Fia به اندازه کافی مستقیم شروع می شود: یک عنوان کلیشه ای، یک مقدمه ملایم و کم رنگ از گیتار باس و گوتی. اما I Love You فقط به ساختن و ساختن ادامه می‌دهد، و تنش را از طریق یک میان‌آهنگ طولانی با ضربات طبل افزایش می‌دهد، زیرا نامه سرگشاده غنایی چتن به ایرلند پیچیده‌تر و متناقض‌تر می‌شود، صدای او تندتر و متضادتر می‌شود: «این جزیره توسط کوسه‌هایی اداره می‌شود که استخوان‌های کودکان در فک‌هایشان گیر کرده است». این پنج دقیقه موسیقی است که شنونده را آزار می دهد: متراکم، پیچیده، احساسی و خردکننده. شما نمی توانید تصور کنید که هیچ یک از همتایان Fontaines DC چیزی شبیه آن را از راه دور بسازند.