کنیا چقدر برای شیوع ابولا آماده است؟

دو مورد اول تایید شده ابولا در کنیا سوالات فوری در مورد آمادگی بهداشت عمومی و کنترل مرزی این کشور ایجاد کرده است. اما وزارت بهداشت می گوید نیازی به وحشت نیست.

لوسی رایلی | اسحاق موگابی | فلیکس مارینگا

2026/10/16 16 اکتبر 2026 دو مورد اول تایید شده ابولا در کنیا سوالات فوری را در مورد آمادگی بهداشت عمومی کشور و کنترل های مرزی ایجاد کرده است. اما وزارت بهداشت می گوید نیازی به وحشت نیست.

کنیا در حال عجله برای مهار ابولا است که به مرگبارترین شیوع در جمهوری دموکراتیک کنگو (DRC) مرتبط است. کشور آفریقای شرقی دو مورد و یک مورد مرگ را گزارش کرده است، در حالی که جمهوری دموکراتیک کنگو بیش از 9000 مورد و 4400 مرگ را گزارش کرده است.

اولین بیمار مبتلا به ابولا در کنیا در 5 اکتبر در بیمارستان نایروبی درگذشت. این مرد کنیایی 40 ساله قبل از سوار شدن به پرواز به نایروبی در انتبه در 3 اکتبر از طریق جاده از جمهوری کنگو به اوگاندا سفر کرده بود.

اکنون تایید شده است که یکی از بستگان وی به این ویروس مبتلا شده است. این مرد 39 ساله در 13 اکتبر در قرنطینه بود. وزارت بهداشت کنیا گفت: "هر دو مورد به هم مرتبط هستند و هیچ مدرکی مبنی بر گسترش در جامعه وجود ندارد."

ردیابی تماس از زمانی که مقامات برای اولین بار این مورد را شناسایی کردند ادامه دارد. به گفته وزارت بهداشت، از 128 نفری که با اولین بیمار ابولا در تماس بودند، 113 نفر شناسایی شده اند. همه به جز پنج نفر - که در کشورهای نامشخص خارج از کشور هستند - قرنطینه شده اند.

آیا کنیایی‌ها باید نگران شیوع ابولا باشند؟

نگرانی عمومی با ترس از قرنطینه و اختلال اقتصادی و تردید در مورد آمادگی دولت در حال افزایش است.

"این بسیار استیکی از ساکنان نایروبی به دویچه وله گفت: بیماری خطرناک، بنابراین بسیار تکان دهنده است. به نظر من دولت آمادگی لازم را نداشت، به خصوص در محل ورود این فرد خاص که مشخص شد مبتلا به ابولا است.

یک زن گفت که احساس می کند اطلاعات عمومی در مورد این بیماری وجود ندارد. وی گفت: «دولت باید در زمینه آموزش و حساسیت در مورد آن و افزایش آگاهی بیشتر تلاش کند.

وزارت بهداشت کنیا، از طریق دبیر کابینه خود، آدن دوئل، به دنبال کاهش ترس است و از مردم کنیایی می خواهد که هوشیار باشند و هرکسی را که علائمی را ایجاد می کند تشویق می کند تا به نزدیکترین مرکز پزشکی گزارش دهد. طبق گفته سازمان جهانی بهداشت (WHO)، علائم ممکن است بین 2 تا 21 روز پس از عفونت ایجاد شود.

علائم اولیه عبارتند از: تب، خستگی، بی حالی، درد عضلانی، سردرد و گلودرد. بعداً ممکن است بیمار دچار استفراغ، اسهال، درد شکم و عفونت کلیه و کبد شود.

با این حال، این علائم ممکن است شبیه به سایر بیماری‌ها مانند مالاریا یا حصبه باشد و فقط آزمایش ابولا می‌تواند تایید کند که فرد در معرض ویروس قرار گرفته است.

چندین شخصیت برجسته، اتحادیه های پزشکی و سیاستمداران مخالف از واکنش کنیا به اولین موارد ابولا انتقاد کرده اند. دیوید ماراگا، رئیس سابق دادگستری، که برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری 2027 ابراز علاقه کرده است، این سوال را مطرح کرد که چگونه یک مرد حامل ویروس ابولا می تواند از غربالگری عبور کند.در فرودگاه بین المللی جومو کنیاتا، نایروبی.

ماراگا به استاندارد گفت: "ما نمی دانیم چند نفر مبتلا شده اند. ما باید خواهان انجام اقدامات مناسب باشیم تا مرگ و میر ناشی از آن بیماری نداشته باشیم."

کالنزو موسیوکا، معاون رئیس جمهور کنیا از سال 2008 تا 2013، در عین حال خاطرنشان کرد که پزشکان بیمارستان نایروبی، نه سیستم های مرزی، خطر را تشخیص دادند.

دکتر دنیس میسکلا از اتحادیه پزشکان، داروسازان و دندانپزشکان کنیا معتقد است که موارد ابولا نشان می‌دهد که سیستم بهداشتی کنیا برای همه‌گیری آماده نیست. او گفت: "این سیستم هنوز مقاوم نیست. این سیستم از همه گیری کووید که چند سال پیش داشتیم درس نگرفت."

"از ماه مه، ما این شیوع را در منطقه داشته ایم. اوگاندا، همسایه فوری ما، تقریبا 20 مورد داشت. بنابراین، ما زمان کافی برای آماده سازی کافی داشتیم. اما به نظر می رسد که کسی توپ را رها کرده است."

کنیا پس از اعلام شیوع ابولا در ماه مه توسط جمهوری دموکراتیک کنگو به حالت آماده باش درآمد. دولت چندین بیمارستان را به عنوان مراکز ایزوله تعیین کرد.

همچنین غربالگری در فرودگاه ها و نقاط مرزی را افزایش داد و آزمایشگاه های سیار را مستقر کرد. به پروازهای چندین کشور آفریقایی دستور داده شد تا در بال‌های تعیین‌شده فرودگاه فرود آیند.

شکاف ها در سیستم بهداشت کنیا کجاست؟

میسکلله گفت: «مهم از همه اینها این است که یک فقدان جدی رهبری در اداره بهداشت و درمان این کشور رخ داده است. "همه آن ستون های شکسته، هیچ مسئولیت یا زنجیره فرماندهی مشخصی وجود ندارد، خواه وزارت بهداشت باشد یا وزارت بهداشت.47 دولت شهرستانی که نیمه خودکار هستند."

ظرفیت برخی از مراکز ایزوله محدود است. به گفته Miskellah، تسهیلات روستایی فاقد منابعی مانند تجهیزات حفاظتی موجود در بیمارستان‌های بزرگ هستند. و همچنین کمبود کارکنان بهداشتی به دلیل توقف کار کارکنان خدمات عمومی وجود دارد.

در همین حال، طبق گزارش‌ها، کارکنان مراقبت‌های بهداشتی، که بسیاری از آنها فاقد پوشش مراقبت‌های بهداشتی هستند، از به خطر انداختن جان خود محتاط هستند. ده ها پرستار و پزشک کنیایی در جریان همه گیری کووید-19 جان خود را از دست دادند.

برای مشاهده این ویدیو لطفا جاوا اسکریپت را فعال کنید و به مرورگر وب که از ویدیوی HTML5 پشتیبانی می کند ارتقا دهید.

توافقات کنیا با همسایگانش در مورد ابولا از زمانی که اولین مورد در کنیا ثبت شد، که یکی از قوی ترین سیستم های مراقبت های بهداشتی در منطقه را دارد، زیر سوال رفته است.

کارشناسان وضعیت همکاری منطقه‌ای در مورد ابولا را زیر سوال می‌برند، جایی که با وجود افزایش موارد و مرگ و میر، مرزها عمدتاً باز مانده‌اند. میسکلا گفت: «پیش از اینکه به این توافق‌ها و همکاری‌ها اعتماد کنیم، باید آن‌ها را حسابرسی کنیم و آنها را زیر سؤال ببریم تا کورکورانه باور نکنیم که کنیا کار درست را انجام می‌دهد یا اینکه جمهوری دموکراتیک کنگو کار درست را انجام می‌دهد.»

سپس، مسئله مسئولیت فردی مطرح می شود. کنیا از مسافرانی که از کنگو، اوگاندا، تانزانیا، اتیوپی، آنگولا، زامبیا، رواندا، بوروندی، جمهوری آفریقای مرکزی و سودان جنوبی می‌آیند، می‌خواهد فرم اعلامیه سلامت خود را تکمیل کنند.