با استعدادهای فرار جشنواره های فیلم پاییز 2026 آشنا شوید

از ونیز تا تلوراید، TIFF تا NYFF، فصل پاییز امسال ما را با استعدادهای وحشی آشنا کرده است (و در برخی موارد دوباره معرفی می‌کند) که نمی‌توانیم منتظر دیدن بیشتر آن‌ها و به زودی باشیم.

با ارائه اطلاعات خود، با شرایط استفاده و سیاست حفظ حریم خصوصی ما موافقت می کنید. ما از فروشندگانی استفاده می کنیم که ممکن است اطلاعات شما را نیز پردازش کنند تا به ارائه خدمات ما کمک کنند. این سایت توسط reCAPTCHA Enterprise محافظت می شود و خط مشی رازداری Google و شرایط خدمات اعمال می شود.

در حالی که جشنواره های فیلم پاییزی اغلب به عنوان خاستگاه موج عظیمی از رقبای اسکار و برندگان احتمالی جوایز در نظر گرفته می شوند، هفته های طولانی ونیز، تلوراید، TIFF و NYFF نیز اغلب چیزهایی را ارائه می دهند که مسلماً ارزشمندتر هستند: فیلم های پرطرفدار و استعدادهایی که نشان دهنده کارهای خوب بیشتری در آینده هستند. موج آینده، اتفاق بزرگ بعدی، اگر بخواهید. و شما می توانید همین الان سوار شوید.

پیشاپیش، به ما اجازه معرفی (و در چند مورد، معرفی مجدد) تاثیرگذارترین بازیگران برگزیده فصل جشنواره فیلم پاییز امسال را بدهید. مدعیان اسکار، دزدان صحنه، استعدادهای شناخته شده ای که مدت ها کار جدیدی انجام می دهند، چند خط فاصله جوانه زده، و نوع ستاره های فیلم فوری که هالیوود به شدت به آن نیاز دارد، اینها هفت بازیگری هستند که ما نمی توانیم منتظر دیدن بیشتر آنها باشیم. داستان‌های مرتبط «مامان دیگر» با بازاریابی بهتر از فیلم، 27.5 میلیون دلار به ارمغان آورد. حالا چی؟ چرا دیدن «Digger» در VistaVision می تواند نظر شما را در مورد باکس آفیس تام کروز تغییر دهد؟

فعلا؟ شکاف های بزرگ آنها باید به خوبی کافی باشد.

زن واقعا ناشناس ماتیلد آرسل، فراتر از تعداد انگشت شماری تیتراژ تلویزیونی درام دانمارکی که در خانه مورد توجه او قرار گرفت، امسال به عنوان یک فیلم واقعی وارد جشنواره فیلم ونیز شد.کشف و او به خاطر بازی چند لایه‌اش در نقش پرستار بچه‌ای که در کپنهاگ پس از جنگ، راز انگی را پنهان می‌کند، برنده جام ولپی جشنواره فیلم ونیز شد.

«زن ناشناس» اثر می التوخی نیز در یک برد دوبل نادر از جشنواره ایتالیا و امسال از سوی هیئت داوران مگی جیلنهال، جایزه شیر طلایی ونیز را به دست آورد. عملکرد آرسل همیشه به طرز مسحورکننده‌ای در حال تغییر شکل است، زیرا او به زودی با کارفرمای خود که اکنون بیوه شده ازدواج می‌کند، یک صعود اجتماعی را طی می‌کند. او یک کارخانه تولید پوشاک و مدافع مقاومت دانمارک پس از اشغال نازی هاست، جایی که شهروندان هوشیار هر کسی را هدف قرار می دهند، به ویژه زنانی که ممکن است به آلمان وفاداری داشته باشند. راز ماری (آرسل) بسیار صمیمی‌تر و شخصی‌تر و در نهایت انفجاری‌تر از تبانی نامحسوس نازی‌ها است. آرسل در مطالعه شخصیتی استاد است که شخصیت اصلی آن اغلب ناخوانا و گریزان است - و رگه سرد درونی که قبلاً آشکار نشده بود برای جامعه او فاجعه بار است. - RL

کریس راک، نویسنده/کارگردان، ستاره «اسب‌های آهسته» به عنوان شخصیت اصلی طنز جدید خود در هالیوود درباره یک بازیگر برنده جایزه امی که به دنبال دومین بازی خود می‌گردد، کار آسانی ندارد. اگرچه او در مقابل چندین نامزد اسکار بازی می کند - مانند آدام درایور و آنا کندریک، و حتی برنده اسکار دانیل کالویا - الازار هنوز هم می تواند توجه تماشاگران را جلب کند و جادو بسازد، به خصوص وقتی دهانش را برای آواز خواندن باز می کند. می توان فیلم را به عنوان یکتراژیک کمدی، به خصوص زمانی که بیننده را به اندازه کافی جذب می کند که به فکر فریاد زدن روی صفحه نمایش برای میستی باشد تا انتخاب بهتری داشته باشد. این کار حتی متا می شود، با این که ستاره بریتانیایی شوخی می کند که کدام ملیت ها در بهترین نقش هایی که هالیوود باید استعدادهای سیاه پوست را ارائه دهد، انتخاب می شود. حتی اگر مشخص نیست که آیا میستی خوب خواهد بود یا خیر، الازار در ایفای نقش او در چنین شیوه‌های عمیقی اطمینان می‌دهد که ما چیزهای بیشتری از او در صفحه نمایش خواهیم دید. - ام جی

همان‌قدر که رابرت پتینسون در «Primimetime» لنس اوپنهایم عجیب و ترسناک است - بر اساس سریال بحث‌برانگیز «گرفتن یک شکارچی» و مجری آن کریس هنسن، که سعی می‌کند شکارچی‌های کودک را در تلویزیون خود جذب کند - اسکایلر گیسوندو، همبازی‌اش، «فرانچایز «Air Bud»، «Libookz» "The Righteous Gemstones"، "Superman") در نقش شکارچی جوانی که دن پلام را فریب می دهد، ما را در جریان انسانیت او نگه می دارد و به این بازیگر قدیمی شاداب ترین نقش دوران بزرگسالی خود را ارائه می دهد. چهره دوستانه و کک مک او ما را به خود جذب می کند و ما را درگیر هر اپیزود "Dateline" فیلم های بازیگر مشتاق می کند. گاهی تا حد مرگ می ترسد. گاهی اوقات؟ او از "عمل" لذت می برد. بعدی: جیمی اولسن در «مرد فردا» و «مردم در برابر گوریلا گرود» به‌علاوه دنباله کمدی «فاکر در قانون». -AT

ستاره محبوب کمدی اینترنتی، کالب هیرون، در کمدی خود به طرز غیرمسلحانه ای خنده دار و تماشاگر است و از همان مهارت ها و جذابیت ها برای ارائه یک نمایش دردناک استفاده می کند.در «کوه زباله» کریس ری، صادقانه به‌عنوان مرد پیشرو تبدیل شد. هیرون همچنین در نویسندگی فیلم (در کنار روبی کستر) مشارکت داشت که بر اساس زندگی خود او ساخته شده است که سطحی از رقت و شور و اشتیاق را اضافه می کند.

دلبستگی طبیعی هرون برای فیلم بسیار مناسب است، فیلمی که به دنبال گاوین او است که پس از مرگ پدرش به خانه روستایی میسوری می رود. این به تعادل کمدی گسترده (جکی ویور در نقش مادربزرگ گاوین یک و نیم ساله است)، سکانس‌های خنده‌دار مرتبط درباره بازگشت جهنمی به خانه (دزدی با همکلاسی قدیمی در حین خرید به خودی خود خنده‌دار و در داخل فیلم عالی است) و موارد ضروری احساسی رابطه او با خواهرش ابی (زویی دشانل) که تبدیل به قلب فیلم می‌شود) کمک می‌کند. برای هرون، کسی که توانایی رهبری و نوشتن یک ویژگی برنده را دارد، یک ضربه دوگانه است. -KE

آنتونی ایپولیتو بازیگر نقش سیلوستر استالونه را در اولین روزهایش با سطح تقریباً عجیبی از جعل هویت در فیلم «من راکی بازی می‌کنم» به کارگردانی پیتر فارلی بازی می‌کند - احتمالاً بیشتر مردم به نسخه او از صدای امضاکننده استالونه دل می‌بندند، اما من هرگز کسی را ندیده‌ام که استخوان‌های گونه‌اش را شبیه به فیلم‌های حیله‌گر کند. وجود دارد زیرا او کاملاً به این موضوع متعهد است.

و این بسیار به اعتبار ستاره شکسته است که آن را کمی احساس نمی کند. در حالی که فیلمنامه فیلم خیلی فراتر از «این یارو واقعاً عاشق بازیگری بود» نیست، ایپولیتو بسیار روح‌افزا می‌شود.اینجا حیله‌گر او (یا همان‌طور که برای اولین بار با او در طول دوره‌ای از تست‌های تحقیرآمیز ملاقات کردیم، «مایک») تلاش‌کننده‌ای است که احتمالا هرگز خود را «جاه‌طلب» خطاب نمی‌کند. اسلای می داند که ستاره ایده آل هالیوود نیست، خودآموخته، خودآموخته و خودآگاه نسبت به یک عیب است، اما او می خواهد آنچه را که دارد به دنیا نشان دهد. ایپولیتو؟ ما حدس می‌زنیم که او می‌تواند راحت‌تر این کار را انجام دهد. -KE

تصور نقش سخت‌تر از «دزد صحنه» در فیلم‌هایی مانند «بچه باشگاه» جردن فرستمن و «اولین» جسی آیزنبرگ، نه تنها دو تا از بهترین فیلم‌های سال، بلکه دو ویژگی کاملاً پر از قدرت ستاره‌ای دیوانه‌کننده، دشوار است. و با این حال، در هر دو ویژگی، الدار ایسگانداروف، ستاره نوظهور آذربایجان دقیقاً این کار را انجام می دهد، با برخی از خنده دارترین قطعات، ظالمانه ترین عبارات، و فراموش نشدنی ترین خط خوانی ها.

در فیلم Firstman، ایسگانداروف نقش یک تخته‌آویز و تخته‌آویز را بر عهده می‌گیرد که ستاره و فیلمساز نمی‌توانند آن را تکان دهند، تا اینکه پیتر از فیلم Firstman ایده‌ای مبتکرانه به ذهنش می‌رسد تا «فیلسوف عجیب غریب مشتاق» را بر سر همسایه‌اش بیاندازد. شما هرگز حدس نمی‌زنید که بعداً چه اتفاقی می‌افتد، و بیشتر آن به خاطر جذابیت بشکه باروت و خواندن خط‌های مرده است. در «Debut»، او بسیار شیرین‌تر است، در نقش دستیار تئاتر جامعه بیش‌سوار مشتاق، که با بازی حتی دیوانه‌کننده‌ترین درخواست‌ها را نیز انجام می‌دهد، مانند خرید موکا «بدون شیر». او در طی تنها دو نقش، دامنه کمدی شگرف خود را ثابت می کند. ایفای نقش به زودی؟-KE

نت‌فلیکس در حال برنامه‌ریزی اسکار برای فیلم «عشق احتمالی» لی چانگ‌دونگ، نامزدی اسکار کره‌ای، و همچنین جئون دو یون برای بهترین بازیگر زن است. او نقش می اوک، کارگر کارخانه تولید ماسک را بازی می‌کند که با یک کارگر کارخانه (سول کیونگ-گو) که اخیراً دوباره استخدام شده است، ازدواج کرده است، یک مشروب‌خوار شدید که پس از اعتصاب کارخانه که توسط مدیریت شکسته شد، که او را کتک زد و اخراج کرد، هنوز از خشم می جوشد. این زوج توافق می‌کنند که سوژه مستندی درباره اعتصاب آن کارگر توسط فیلمساز ثروتمند یه جی (بازیگر «انگل» چو یئو جئونگ) باشند، که آنها را دعوت می‌کند تا آخر هفته از خانه تعطیلات خود در ساحل بازدید کنند، جایی که می‌وک به شوهر هوس‌باز یه‌جی، سانگ وو (زو اینس) علاقه پیدا می‌کند.

لی اولین فیلم خود را پس از فیلم «سوختن» در سال 2018 در کن در ونیز به نمایش گذاشت و بلافاصله بهترین نقدهای مسابقه را دریافت کرد. بسیاری از منتقدان، جئون، قلب فیلم را که چهره ظریفش طیفی از احساسات را با مشاهده شوهر مبارزش و رفتارهای عجیب طبقات بالا منتقل می‌کند، انتخاب کردند. او به IndieWire گفت، در یک لحظه مهم، Mi-ok، کاملا برهنه، در اعتراض از "تمام بدن خود" استفاده می کند. -AT

هر کسی که حتی از راه دور با زندگی و آثار جودی هیومن، فعال معلولیت آشنا باشد، می‌داند که او چه حضوری محو نشدنی بود. روث مادلی، ستاره «هیومن بودن» انرژی واقعی جودی هیومن را به زیبایی به تصویر می کشد. او خنده دار و چخماق و سیخ دار و باهوش تر از هر کس دیگری در اطرافش است و کاملاً توسط او هدایت می شوداحساس عدالت و برابری اما این همیشه کافی نیست، درسی که فیلم سیان هدر از آن خجالتی نیست. جنگیدن برای آنچه که درست است شامل همین است، جنگیدن. گاهی اوقات، این حتی به معنای مبارزه با غرایز خود است.

با این حال، مادلی هرگز یک نت غلط نمی زند. او قهرمان داستان است – بالاخره این فیلم یک فیلم زندگینامه ای درباره سال های اولیه جودی است – اما او همچنین کسی است که باید بیاموزد که واقعاً قهرمان بودن به چه معناست. مادلی بریتانیایی در هر لحظه شگفت‌انگیز است، شور و درد را با طنز عالی به تصویر می‌کشد، عملکردی که نمی‌توانی چشم از آن بردار. -KE