اندرو محسن، کارگردان هنری ال گونا، «کشف» را در درجه اول قرار می دهد: «در تلاش هستیم توجه را به فیلم های نادیده گرفته جلب کنیم»
اندرو محسن، کارگردان هنری، برای اولین دوره خود در رأس جشنواره فیلم ال گونا مصر، می‌خواهد دامنه آنچه و چه کسی را مخاطبان در سواحل دریای سرخ کشف می‌کنند، گسترش دهد. محسن بیان می‌کند که «کشف» در قلب این چشم‌انداز قرار دارد که بر روی مکان تثبیت‌شده جشنواره به‌عنوان ویترین شکل می‌گیرد.
اندرو محسن، کارگردان هنری، برای اولین دوره خود در رأس جشنواره فیلم ال گونا مصر، می‌خواهد دامنه آنچه و چه کسی را مخاطبان در سواحل دریای سرخ کشف می‌کنند، گسترش دهد. محسن ادعا می‌کند که «کشف» در قلب این چشم‌انداز قرار دارد، که بر روی مکان تثبیت شده جشنواره به‌عنوان ویترینی برای برندگان جوایز و عناوین برجسته از کن، ونیز و برلین ساخته می‌شود و در عین حال تأکید بر فیلمسازان نوظهور و فیلم‌هایی را که ممکن است در غیر این صورت از کانون توجه خارج شوند، گسترش می‌دهد. داستان‌های مرتبط تاد هاینز، ژانگ زییی و دانیل برول افتتاحیه فستیوال پر ستاره لومیر را رهبری می‌کنند با هینز در حال تمسخر «De Noche»، با بازی پدرو پاسکال چاک لور از کارت پایانی «جورجی و مندی» برای ترول کردن کاخ سفید ترامپ استفاده می‌کند به این دلیل که می‌گوید او به کمک دانچی نیاز دارد.
این یک تحول است تا گسست از گذشته ال گونا. پس از ماریان خوری، محسن، پیشکسوت جشنواره بین المللی فیلم قاهره، که در سال 2023 به تیم برنامه نویسی ال گونا پیوست و بعداً به عنوان رئیس برنامه نویسی فعالیت کرد، به دنبال تعمیق پیوندهای جشنواره با فیلمسازان عرب است که همچنان در حال توسعه وجهه بین المللی هستند و ارتباط قوی تری با فیلمسازان در سراسر آفریقا ایجاد می کند، به ویژه برای پروژه های کوچک بین المللی، به ویژه در جایی که پروژه های کوچک جشنواره به طور نسبی به رقابت می رسد. شدید محبوب در Variety
او به ورایتی می‌گوید: «ما سعی می‌کنیم توجه را به فیلم‌هایی جلب کنیم که پوشش یکسانی نداشتند، یا فیلم‌هایی که احساس می‌کنیم مخاطبان ما باید ببینند.
محسن خاطرنشان می‌کند که جشنواره‌های بزرگ می‌توانند حدود صد فیلم را در یک سال نمایش دهند، اما اغلب برندگان جوایز و کارگردانان معتبر هستند که در گفتگوی بین‌المللی باقی می‌مانند، در حالی که دیگران ناپدید می‌شوند.
محسن، منتقد سابق سینما، از سال 2017 در ال گونا حضور داشته است. او می‌خواهد جشنواره را به‌عنوان نقطه‌ای برای ملاقات بین فیلمسازان عرب و صنعت بین‌المللی تأسیس کند و فیلم‌های انتخابی آن را با CineGouna، بازوی توسعه استعدادهایش و صنعت آن، بیشتر ادغام کند.
از نظر داخلی، این به معنای همکاری نزدیک‌تر شاخه‌های مختلف جشنواره با یکدیگر است. محسن یک «آشپزخانه باز بین ما» را توصیف می‌کند و تیم‌هایی درباره فیلمسازان، پروژه‌ها و مهمانانی که می‌توانند با بخش‌های مختلف شبکه El Gouna ارتباط برقرار کنند، تبادل اطلاعات می‌کنند.
این تلاش برای سینمای عرب اهمیت ویژه ای پیدا کرده است. محسن می گوید که ال گونا سال گذشته تنها یک فیلم عربی غیرمصری در رقابت روایی و یک فیلم مستند داشت که کمترین نمایش آن برای سینمای منطقه از زمان شروع جشنواره است.
رقابت در سطح صنعت برای فیلم ها، به ویژه نمایش های جهانی یا منطقه ای، بخشی از چالش است. محسن می‌گوید: «ما تمام تلاش خود را می‌کنیم تا به همه درها بکوبیم تا ببینیم چگونه می‌توانیم ارتباط خود را با فیلمسازان گسترش دهیم.
پروژه‌هایی که توسط جشنواره‌ها و صندوق‌های دیگر حمایت می‌شوند، می‌توانند با تعهدات نمایشی همراه باشند، بنابراین ال گونا با سرمایه‌گذاری از طریق برنامه مالی خود و نزدیک شدن به فیلمسازان زودتر پاسخ داده است.
محسن هم همینطورگسترش دامنه برنامه نویسی سینمای ژانر امسال حضور گسترده‌تری دارد، انتخابی که به گفته او نشان‌دهنده اهمیت روزافزون آن در جشنواره‌های بزرگ بین‌المللی است. جریان دیگری در سرتاسر انتخاب ظاهر شد، البته نه با هیچ طرح واضحی: ترس، چه در درون خانواده ها، چه در رژیم های سیاسی، یا از طریق اضطراب ها و واقعیت های دشوار که خود شخصیت ها برای شناسایی تلاش می کنند.
محسن به فیلم «سه هفته بعد» اثر میروسلاو ترزیچ اشاره می‌کند، مطالعه‌ای روی دانش‌آموزان صرب که با عواقب مرگ همکلاسی‌شان در اثر خودکشی مواجه می‌شوند، به‌عنوان فیلمی که این ناراحتی به تدریج در آن ایجاد می‌شود. او می‌گوید: «وقتی فیلم را تماشا می‌کنید، احساس می‌کنید واقعاً راحت نیستید، اتفاقی در حال رخ دادن است، اما نمی‌توانید دست خود را روی آن بگذارید. من متوجه شدم که این با آنچه در جهان امروز اتفاق می‌افتد همخوانی دارد.»
یکی دیگر از موارد اضافه شده، سریال CineGouna است که توسط فیلمنامه نویس مصری مریم نعوم رهبری می شود، توسعه برنامه صنعت به رسانه ای محبوب تر، هم در سراسر منطقه و هم در صنعت سرگرمی بین المللی گسترده تر. محسن این حرکت را برای مصر مناسب می‌داند که صنعت تلویزیون آن مدت‌هاست سرگرمی‌های روی صفحه را برای مخاطبان سراسر جهان عرب فراهم کرده است. او می‌گوید: «سریال‌ها، آنها همیشه اتفاق می‌افتند. آنها همیشه در حال فروش هستند. بنابراین ما بسیار قوی هستیم. برای محسن، این قدرت به ال گونا فرصتی برای سرمایه‌گذاری در زمینه‌ای می‌دهد که در جشنواره‌های فیلم در منطقه حضور نسبتاً کم‌تری دارد.
گسترش به سریال بخشی از تلاش گسترده تر برای ساخت الگونا برای سازندگان فراتر از نمایش ساده آثارشان مفید است. از نظر محسن، این به معنای ساختن مواردی است که جشنواره می‌تواند به فیلمسازانی ارائه دهد که در یک مدار بین‌المللی شلوغ‌تر حرکت می‌کنند. "شما می خواهید در معرض دید قرار بگیرید، می خواهید ارتباط برقرار کنید، می خواهید مخاطبان به فیلم شما واکنش نشان دهند؟ ما می توانیم همه اینها را ارائه دهیم."
محسن در پاسخ به سوالی درباره فیلمسازانی که بیشتر دوست دارد به ال گونا بیاورد، دو نام در فهرست آرزوهای خود دارد: گیرمو دل تورو و پارک چان ووک در هیئت داوران جشنواره، رهبری یک کلاس کارشناسی ارشد، یا صرفاً شرکت در جشنواره. او به اشتراک می گذارد: «دو رویای من».