فاجعه حفار: معنای یک فیلم حماسی برای تام کروز و هالیوود چیست
پیش‌بینی می‌شود که حماقت بی‌سابقه قضاوت نادرست، زمان‌بندی بد و غرور دیدنی ۲۴۵ میلیون دلار از دست بدهد. چگونه این اتفاق افتاد؟ هیاهو در اولین نمایش جهانی Digger در لندن چهار هفته پیش واقعی بود. هنگامی که شاهزاده و پرنسس ولز به روی صحنه رفتند، ورود آنها توسط گروه گروه هواداران نگهبانان ایرلندی اعلام شد - سوگ ها درخشان، سردوش ها می درخشند، کلاه های پوست خرس زیر چراغ ها موج می زند. با توجه به این مناس
هیاهو در اولین نمایش جهانی Digger در لندن چهار هفته پیش واقعی بود. هنگامی که شاهزاده و پرنسس ولز به روی صحنه رفتند، ورود آنها توسط گروه گروه هواداران نگهبانان ایرلندی اعلام شد - سوگ ها درخشان، سردوش ها می درخشند، کلاه های پوست خرس زیر چراغ ها موج می زند.
با توجه به این مناسبت، گروه بیش از حد لباس پوشیده نبودند. تام کروز (آرمانی) طولانی‌ترین سلطنت سینما به همراه ویلیام (تاکس مخملی) و کیت (لباس شیفون، گوشواره‌های پرنسس دایانا) برای معرفی این فیلم همراه با گروهی از جمله کارگردان آلخاندرو گونزالس ایناریتو و بازیگرانی همچون ساندرا، جانبارگ احمد، مایکل هولر، مایکل هولر و مایکل استیورز. درباریان وفادار صف های اول را پر کردند: سلما هایک، هانا وادینگهام و کمتر از سه بکهام (دیوید، کروز و رومئو).
خود فیلم با دو ساعت تأخیر شروع شد، به لطف کامل بودن علامت تجاری کروز با سلفی‌ها و خودکارهای فرش قرمز. اما هیچ کس حواسش نبود، خیلی اگر کسی این حق را به دست آورده است که 800 نفر را با افزایش هزینه های پرستار بچه در انتظار نگه دارد و آنها تمام احساس خود را در پاهای خود از دست می دهند، مطمئناً آن ستاره سینمای غیرقابل نفوذ باقی مانده است، آن معمای خندان و مقاومت ناپذیر، مردی که وقتی Top Gun: Maverick مردم را پس از دو سال دوباره به مالتی پلکس وسوسه کرد، "الاغ هالیوود را نجات داد".
ساعت 11 شب که چراغ ها روشن شد، حال و هوا متفاوت بود. ناراحتی وجود داشت. البته تشویق ها نیز، اما زمزمه ها و هجوم ها برای خروج که فقط با سوزن ها و سوزن ها به آرامی تکان می خورد. ممکنه این باشهداغ ترین بلیط در واقع یک بوقلمون سرد سنگی بود؟
اولین نمایش جهانی نقطه اوج اجرای تئاتر Digger بود. زمانی که فیلم یک هفته بعد در سراسر جهان اکران شد، با توجه به نقدهای تقریباً وحشتناک جهانی، باکس آفیس وحشتناک بود - و از آنجا به سراشیبی رفت. Digger در اولین آخر هفته خود در ایالات متحده 8 میلیون دلار به دست آورد، قبل از اینکه برای دومین هفته خود 60 درصد کاهش یابد. افتتاحیه بین المللی آن بدتر بود: 12 میلیون دلار در 74 منطقه، برای هر کشور به طور متوسط 6.1 هزار دلار. دیگر تاکنون 37.7 میلیون دلار درآمد داشته است. برآوردها حاکی از آن است که خرید نهایی 50 میلیون دلار است.
هزینه های آن ... بیشتر بود. بودجه اولیه آن ۱۲۵ میلیون دلار بود، تولید فیلمبرداری شش ماهه به حدود ۱۷۵ میلیون دلار رسید. 100 میلیون دلار دیگر برای بازاریابی هزینه شد. با توجه به اینکه سینماها حدود نیمی از درآمد فروش بلیت را حفظ می‌کنند، به نظر می‌رسد که فیلم باید 350 میلیون دلار به دست بیاورد تا از بین برود (اگرچه برادران وارنر این رقم را نزدیک به 300 میلیون دلار اعلام می‌کند). این اعداد با معامله "دلار اول" کروز پیچیده تر می شوند، به این معنی که برداشت های اولیه مستقیماً به او منحرف می شود، نه استودیو.
ضرر 245 میلیون دلاری پیش‌بینی‌شده توسط Digger، آن را به آرامی به رده‌های بالای پرهزینه‌ترین فلاپ‌های تاریخ منجنیق می‌کند، در کنار جزیره کاتتروت swashbuckler در سال 1995 (زیان 222 میلیون دلاری، تعدیل شده بر اساس تورم)، steampunk dud Mortal Engines 2018 (224 میلیون دلار آمریکا) خسارات تعدیل شده تخمینی بین 205 تا 250 میلیون دلار است. به نوعی، Digger در حال حاضر بدتر از هر سه عملکرد داشته است. پیش از انتشار، هیچ کسبه هر یک از آنها امید زیادی داشت - با این حال آنها هنوز هم توانستند حداقل دو برابر آنچه که دیگر انتظار می‌رفت را به دست آورند. هیچ‌کس پیش‌بینی نمی‌کرد که جزیره کاتترات ایده‌های ما را در مورد اینکه طنز نوسانی بزرگ می‌تواند باشد، تغییر دهد. یا اینکه نوبت هوگو ویوینگ در Mortal Engines او را به یک جایزه اسکار تبدیل می کند. اما دیگر منحصر به فرد است: حماقت بی سابقه ای از قضاوت نادرست، زمان بندی بد و غرور تماشایی.
برای حفاری نقص کشنده دیگر، بازگشت به ریشه های آن مفید است. ایده شخصیت اصلی آن - یک میلیاردر ثروتمند نفتی که حفاری او در قطب شمال باعث فاجعه زیست محیطی می شود - به ایناریتو، فیلمساز مکزیکی که در سال 2015 با آمورس پروس شکست خورد، شکل گرفت. سپس، او مشغول کار بر روی The Revenant بود - یک بازی گران قیمت (165 میلیون دلاری) در آن بازی حماسی و حماسی با محوریت. دی کاپریو که نقش یک مرزنشین در حال فرار را بازی می کرد، از رودخانه یخ زده عبور کرد، جگر گاومیش کوهان دار خام خورد، داخل لاشه اسبی رفت - و به درستی برنده جایزه اسکار شد. در همان مراسم، ایناریتو جایزه بهترین کارگردانی را نیز از آن خود کرد و او سومین نفری شد که در سال‌های متوالی موفق به انجام این کار شده است.
ایناریتو گفته است که برای مدتی دایگر را دنبال نکرده است، زیرا علیرغم ایجاد وسواس نسبت به این شخصیت، او "به دنبال داستان نبود" (کلمات شوم، در گذشته). اما پس از موفقیت The Revenant، او شروع به توسعه این مفهوم با نتفلیکس به عنوان وسیله ای برای دی کاپریو، تحت عنوان کاری Blah, Blah, Blah (کلاکسون شوم شماره 2) کرد. سپسیکی از استریمر متوجه شد که قبلاً یک اکو درام گران قیمت با لئوناردو دی کاپریو در قالب فیلم «به بالا نگاه نکن» آدام مک کی داشتند - که شکست آن یک هت تریک شوم سریع را کامل می کند - و دیگر کنار گذاشته شد. بنابراین ایناریتو در عوض خود را با باردو مشغول کرد، تواریخ نادرست مشتی حقیقت: یک پروژه غرورآفرین نیمه خودکار وجودی تقریباً سه ساعته، سیاه و سفید و وجودی، از آن نوع که تازه‌ترین کارگردان‌هایی که به تازگی طلاکاری شده‌اند، اشتیاقی برای تحقق آن دارند. افراد کمی آن را دیدند، کمتر آن را دوست داشتند.
در همین حال، کروز، که به خاطر اعطای قدیس اخیر خود به عنوان ناجی سینما درخشیده بود، در جستجوی فیلم هایی بود که مجموعه خود را فراتر از فرنچایزهای اکشن مانند Top Gun و Mission: Impossible گسترش دهد. شاید با یادآوری ترسناکی که در فیلم تروپیک تاندر به عنوان رئیس استودیوی دفع کننده، لس گروسمن، با اینیاریتو مواجه شد، و آنها کار خود را در سال 2022 آغاز کردند. فیلمبرداری در اواخر سال 2024، در 35 میلی متری شروع شد و در Vista Vision فیلمبرداری شد - که برای جلوگیری از شک و تردید بسیار پرهزینه است.
سال گذشته این زمان، فیلم در مرحله پس از تولید بود و کروز در لس آنجلس بود و جایزه اسکار افتخاری را دریافت کرد - اولین جایزه اسکار او. سخنرانی احساسی او یک عمر را که به این صنعت اختصاص داده بود، شرح داد. او به جمعیت گفت: «فیلم ساختن کاری نیست که من انجام می‌دهم، بلکه چیزی است که من هستم. مردی که مجسمه را به او بدهد؟ ایناریتو طالعات واضح بود: اگر فیلمی بخواهد اولین اسکار خود را برای کروز به ارمغان بیاورد، این مردی است که آن را به او می‌دهد.
آیا کسی در طول تولید متوجه شد که Digger افتضاح است؟ یا اینکه تعداد کافی از مردم احتمالاً از این که فیلم یک فاجعه خواهد بود متنفر باشند؟ اگر اینطور بود، اعتماد دو مردی که در راس آن بودند، آنها را یا گنده می‌کردند یا می‌خوردند. به علاوه، استیون گیدوس، سردبیر سابق ورایتی، می‌گوید که در یک دهه گذشته یا بیشتر، این نوع تلاش بی‌ملاحظه رویه استاندارد صنعت بوده است: «حفار آخرین فیلم هنری ابر نفتکش هالیوودی است که از بین رفته است».
گاهی اوقات این استراتژی (از زمانی که در نتفلیکس قرار گرفته بود) به نوعی کار می کرد. نه «رم» آلفونسو کوارون و نه «داستان ازدواج» نوآ بامباخ، «قدرت سگ» اثر جین کمپیون یا «مانک» اثر دیوید فینچر نتوانستند نتفلیکس را که آرزوی اسکار بهترین فیلم را داشت، تضمین کنند، اما آنها بسیار نزدیک بودند. اغلب، آشکارتر ناموفق بود. گیدوس نتفلیکس ۱۷۵ میلیون دلاری را که در سال ۲۰۱۹ در فیلم The Irishman اثر مارتین اسکورسیزی غرق شد را برجسته می‌کند و سپس اپل ۲۰۰ میلیون دلاری در سال ۲۰۲۲ برای فیلم Killers of the Flower Moon به او تحویل داد. گایدوس می‌گوید: «دوباره، نامزدهای اسکار، بدون برد».
در همین حال، استودیوهای سنتی، که از تسلط استریمرها ترسیده بودند، از کتاب بازی کپی کردند - از جمله نتایج. دیمین شزل پس از دریافت جوایز با Whiplash و La La Land، پارامونت را با بابیلون زینت داد: شکستی حیاتی که به گفته گایدوس، «بازپرداخت 135 میلیون دلاری را از دست داد». پس از جارو کردن اسکار با انگل، میکی 17 بونگ جون هو این ترفند را در برادران وارنر تکرار کرد و 200 میلیون دلار فرو رفت.
شکل آن استودیو با فیلم هنری ابر نفتکش هالیوود هم بد نیست: سال گذشته آنها 150 میلیون دلار ضرر کردند.در یکی دیگر از VistaVision فوق العاده، اما حداقل یک نبرد پس از دیگری پل توماس اندرسون جوایز اسکار زیادی از جمله بهترین فیلم را برای آنها به ارمغان آورد. و در آن مرحله، وارنرها می‌توانستند این ضربه را حفظ کنند، خزانه‌هایی مانند Sinners، The Minecraft Movie و F1 پر شده بود.
این بار، هیچ شبکه ایمنی پرفروشی وجود نداشت - از این رو، گیدوس می‌گوید: «این ابر نفتکش ممکن است سران استودیو مایکل د لوکا و پم عبدی را غرق کرده باشد.» انتشار نهایی از استودیو قبل از تصاحب پارامونت اسکای‌دنس، چنان فاجعه‌ای بود که اولین اقدام مالک جدید دیوید الیسون این بود که هر دوی آنها را تیرباران کند.
قبل از ادغام، بسیاری نگرانی خود را در مورد انواع پروژه هایی که ممکن است توسط سوپر استودیو جدید روشن شود، ابراز کرده بودند. اکنون آنها می‌دانند: اشتهای الیسون برای ایده‌های جدید و IP اصلی کمتر از این کاهش یافته است. گایدوس می گوید: «خرج بیش از حد برای هنر هرگز یک استراتژی برنده در هالیوود نبوده است. اما هیچ کس تا به حال وسعت این روزهای اخیر و اقیانوس‌های جوهر قرمزی را که فیلم‌های هنری ابرنفتکش‌ها از خود به جای گذاشته‌اند ندیده است.»
از میان تمام مجروحانی که از خرابه های دیگر بیرون می آیند - به جز دی لوکا و عبدی - کروز بیشترین مجروحیت مرگبار را دارد. او قبلاً اشتباهاتی داشته است: مومیایی 2017 95 میلیون دلار ضرر کرد، اما همچنان بیش از 400 میلیون دلار درآمد داشت. تنها نتیجه‌ای که می‌توان گرفت برای مردی تنبیه‌کننده است که تصور می‌کرد از او به اندازه یک هنرمند به‌عنوان یک مستمری بگیر جوان با تعهد شدید به بدلکاری‌های تقریباً کشنده و گرفتن بالاترین مقامش قدردانی می‌شود.خاموش
با این حال، به وضوح، به نظر می رسد، مردم به یک فیلم تام کروز نمی روند تا بازی او را ببینند. آنها به دیدن یک ستاره سینما می روند. بله، او در تروپیک تاندر از پروتز استفاده می‌کرد، اما هنوز می‌توانستید مرد را زیر ماسک ببینید، و به هر حال او مدت زیادی در آن نبود. در Digger، لایه های لاستیکی آنقدر ضخیم هستند که ممکن است هر کسی زیر آنها باشد.
به غیر از موتور سواری از صخره، طرفداران کروز نمی‌خواهند که او ریسک کند و یا در سطح جنون جنگ‌جویانه خود و شخصیتش در اینجا افراط کند، که یادآور سال‌های مبل‌پریدن اپرا است. آنها همچنین می خواهند که او مرد خوبی باشد. در تاپ گان و به خصوص Mission: Impossible، او یک شبه مسیحا است: تنها مردی که می تواند جهان را نجات دهد. در Digger، او نقش تنها مردی را بازی می کند که می تواند آن را نابود کند. این برخلاف آن چیزی است که طرفداران کروز می خواهند.
با این حال، فراتر از شرکای معمول کروز، افراد زیادی هستند که اگر می‌دانستند دیگر واقعاً چیست، می‌خواستند ببینند: یک طنز لیبرال جاه‌طلبانه و فرامتنی که به دنبال پرداختن به گناه جمعی برای فروپاشی زیست‌محیطی است. متأسفانه همه تبلیغات فیلم به دنبال سرکوب این موضوع بوده است - تا حدی به این دلیل که توضیح می دهد که چگونه افشای یک اسپویلر اصلی داستان را ضروری می کند.
در عوض، این فشار روی دگرگونی ستاره‌اش، روی کنایه‌ها و افشاگری‌های غم‌انگیز و هجوم نفرت‌انگیز دیگر متمرکز شد. سازندگان Digger در جذابیت پیش فروش شده فیلم خود آنقدر مطمئن بودند که فراموش کردند واقعاً آن را بفروشند.
با گذشت زمانبررسی ها منتشر شد، بازاریابی چاره ای جز تقلا نداشت. کمپین جدیدی راه‌اندازی شد که هم نقدهای منفی و هم مثبت را نقل می‌کرد و از مخاطبان می‌خواست منتقدان را نادیده بگیرند و خودشان قضاوت کنند. قرار دادن عمدی بودن تفرقه در یک فیلم، لزوماً طرح بدی نیست. اما این استراتژی ناگزیر به یاد آن چیزی می‌افتد که در فاجعه ۱۲۵ میلیون دلاری فرانسیس فورد کاپولا در مگالوپولیس در سال ۲۰۲۴ اتخاذ شد - که با نسبت دادن نقل قول‌های ساختگی به منتقدان واقعی، خود را بیشتر خراب کرد. این یک تداعی ناخوشایند بود و در عرض چند روز، تبلیغات دیگر دوباره چرخید، و ناگهان به بازیکنان می‌گفت که در نهایت باید به منتقدان توجه کنند، زیرا اگرچه منتقدان آمریکایی بدبین بودند، اما فرانسوی‌ها واقعاً آن را دوست داشتند.
تا آن زمان، این آشفتگی اهمیتی نداشت. فقط کنجکاوهای بیمارگونه می توانستند به سینما وسوسه شوند. تبلیغات دهان به دهان هم کار خودش را کرد: Digger's CinemaScore (که واکنش تماشاگران را در شب افتتاحیه ایالات متحده ثبت می کند) C+ بود. این به طور قابل‌توجهی کمتر از فیلم جدید Paw Patrol (A) و حتی بدتر از درام جدید مارک زاکربرگ، The Social Reckoning (B+) است – که باکس آفیس داف خود نشان می‌دهد مردم به‌طور خودکار مشتاق نیستند آخر هفته‌های خود را با خیره شدن به میلیاردرهای بزرگ در حال انجام کارهای وحشتناک بگذرانند.
کروز ممکن است همچنان با احتیاط برای نامزدی اسکار کمپین کند - هزینه انجام این کار در مقایسه با ضررهایی که قبلاً متحمل شده است، تغییر کمی خواهد داشت. در یک سال اجرای برجسته از بازیگرانی مانند اندرو اسکات (السینور) و جان مالکوویچ (اسب وحشی نه)،پیروزی غیرممکن است، با این حال کروز و همکارانش ممکن است محاسبه کنند که برخی از چنین تصدیق هایی از سوی همتایانش ممکن است به کاهش ضربه کمک کند - و تصمیم گیری همه را توجیه کند.
و در واقع، نشانه های اولیه ای وجود دارد که نشان می دهد مقیاس فاجعه Digger ممکن است به نفع آن عمل کند. به هر حال، این یک اسکوی مرطوب باردویش نیست که قرار است پاورقی در کتابی باشد که هیچ کس هرگز نمی خواند. این فیلمی است که عنوان آن مترادف با حماقت غم انگیز است. یک لابی ظاهراً مردمی در حال ساختن مورد قانع کننده ای است که Digger یک کلاسیک کالت در حال ساخت است. سلبریتی‌ها سرشان را بالای جان پناه گذاشته‌اند تا از آن دفاع کنند – و نه تنها افراد طرفدار مانند آن هاتاوی، که قرار است با کروز در دنباله‌ی بعدی روزهای تندر بازی کنند، که به آن امتیاز ۱۰/۱۰ در Letterboxd داد، یا گلن پاول – که کروز در Top Gun: Maverick آن را راهنمایی کرد – و چه کسی آن را سینماتیک نامید.
جین فوندا به مدت طولانی برای این فیلم در اینستاگرام تشویق کرد و کروز را "بسیار خوب و بسیار شجاع" خواند. «جسورانه، جسورانه و پیچیده سینمایی» در گیرمو دل تورو. نیل یانگ آن را "بهترین فیلمی که تا به حال دیده ام" نامیده است. در همین حال، برنامه های بزرگداشت آن اولین نمایش جهانی - هنوز کمتر از یک ماه پیش - در حال حاضر مبالغ قابل توجهی را در eBay دریافت می کنند. به نظر می رسد که حفار بعید است که برای همیشه دفن شود.