نقد کوارتت برانفورد مارسالیس و دایان ریوز: تقدیم به شما - ادای احترام فصیح کولترین
(نت آبی) این ابداع زیبای معاصر آلبوم 1963 جان کولترین و جانی هارتمن ساکس پست باپ مارسالیس را با آواز چابک ریوز جفت می کند تا اثری متوقف کننده در اوایل دهه 1960، Impulse! این لیبل سعی کرد ساکسیفونیست ستاره خود جان کولترین را از موسیقی غیرقابل سازش و تجربی که می ترسید مشتریانش را بترساند دور کند. رئیس لیبل، باب تیل، یک آلبوم تمام تصنیف دلپذیرتر را با یک خواننده کوچک آمریکایی آفریقایی تبار در کلوپ شا
من در اوایل دهه 1960، Impulse! این لیبل سعی کرد ساکسیفونیست ستاره خود جان کولترین را از موسیقی غیرقابل سازش و تجربی که می ترسید مشتریانش را بترساند دور کند. رئیس لیبل، باب تیل، یک آلبوم تمام تصنیف دلپذیرتر را با یک خواننده کوچک آفریقایی آمریکایی در کلوپ شام به نام جانی هارتمن پیشنهاد کرد، که باریتون گرم و بینگ کرازبی مانند او اما غیبت شدید اشمالتز قبلاً فرانک سیناترا و تونی بنت را تحت تاثیر قرار داده بود. Coltrane و Hartman به خوبی به آن رسیدند و آلبوم 1963، John Coltrane and Johnny Hartman، یک شاهکار کوچک غیرمنتظره از محدودیت، بیان بی عیب و نقص صدا و درک متقابل بود.
برانفورد مارسالیس، خواننده برجسته ساکس پس از باپ، که توسط Blue Note Records در صدمین سالگرد کولترین دعوت شده بود تا ادای احترام خود را مدیریت کند، آن آلبوم را به الگوی Dedicated to You تبدیل کرد - که به عنوان اختراع مجدد معاصر انجام شد، نه نسخه های جلد. مارسالیس از دایان ریوز، یک خواننده باتجربه جاز با ترکیبی شبیه سارا وان از لحن بی عیب و نقص و خودانگیختگی چابک دعوت کرد تا نقش آوازی را ایفا کند. ریوز گفت: "با گوش دادن به تمام خوانندگان بزرگی که می آیند"، "من فهمیدم که آنها در گروه ایستاده اند، نه در مقابل گروه. آنها خود را به عنوان یکی از سازندگان صدا می دیدند."
زمزمه تنور مارسالیس و پیچ و تاب‌هایی در پشت نوستالژی و امید ریوز در سرناد پاییزی می‌چرخد، و تیتراژ باعث می‌شود زمان در گرامی داشتن هر کلمه و صدا متوقف شود. ساعت های کوچک معروف Lush Life که در زندگی نشخوار می کنداشتباهات در استعفای تقریباً سرکشی ریوز و کسالت خواب آلود ساکس تنور و پیانو دوباره ابداع می شوند، در حالی که کشش حیله گرانه طعنه آمیز هجاهای «برنده» به طور اشتباه طنز دوست داشتنی «آنها می گویند شگفت انگیز است» را میخکوب می کند.
مارسالیس سازهای Trane را از همان دوره در اینجا اضافه می‌کند، از جمله سوپرانوی بسیار هیجان‌انگیز Big Nick، نواخته‌ای هیجان‌انگیز چارلی پارکرسک در بالاترین سرعت 26-2، به‌علاوه سه قطعه جایزه‌ای که به طور جذابی بین آواز و فصاحت سازهای جاز این آلبوم خوب تعادل برقرار می‌کند.
مایکل وولنی، پیانیست فوق‌العاده التقاطی آلمانی، مجموعه تک‌نوازی پیانو Eine Winterreise (ACT) را منتشر می‌کند، نشخواری در مورد چرخه آهنگ شوبرت که پیانیست معمولاً آن را به‌عنوان «مراقبه‌ای در راه رفتن - در حرکت به جلو بدون داشتن هیچ راهنمایی قابل اعتماد، بدون مقصد مشخص» بازخوانی می‌کند. وولنی از صدای انتزاعی، بدیهه سازی و جمله بندی جاز لذت می برد، اما دامنه اصطلاحی او عمیق است. در کنار مضامین شوبرت، برف ریزه کیت بوش نیز در اینجا بسیار شگفت‌انگیز است، همانطور که شفق بیورک نیز در اینجا مورد توجه قرار می‌گیرد، زیرا وولنی - ناخواسته - به تقویت قد خود به عنوان یک رویاپرداز پیانو در لیگ جرت، هنکوک یا مهلداو ادامه می‌دهد. تارا مینتون، نوازنده/خواننده چنگ لندنی، از آمیختگی حساس ایده‌های ریتمیک آمریکای لاتین و اشعار اسپانیایی و انگلیسی در مجموعه زندگی‌نامه‌ای متمایزش به نام The Devil Invites to Dance (Adhyâropa Records)، در حالی که پیانیست/آهنگساز مایرا ملفورد شامل کوئینتت آتش و آب،گیتاریست مری هالورسون و نوازنده ویولن سل، تومکا رید، Sure Grand Out (RogueArt) را ارائه می‌کنند، سومین کاوش متقاعدکننده او در مورد موازی‌های صوتی برای فیزیک، انیمیشن و ظرافت کار نقاش Cy Twombly.