اسرائیل همچنان نگران «نفرین دهه هشتم» و پیامدهای آن است
گزارش رسانه عبری آیس نشان می‌دهد نظریه «نفرین دهه هشتم» و احتمال فروپاشی اسرائیل همچنان ذهن برخی صهیونیست‌ها را درگیر کرده است؛ هرچند تلاش می‌شود این باور تاریخی زیر سؤال برود.
گزارش رسانه عبری آیس نشان می‌دهد نظریه «نفرین دهه هشتم» و احتمال فروپاشی اسرائیل همچنان ذهن برخی صهیونیست‌ها را درگیر کرده است؛ هرچند تلاش می‌شود این باور تاریخی زیر سؤال برود.
سفیر ارجان-گروه بین الملل : رسانه عبری زبان آیس در گزارشی نوشته است که ایده فروپاشی ساختارهای اسرائیل در آستانه ورود به دهه هشتم، همچنان در ذهن برخی چهره های اسرائیلی مطرح است. این دیدگاه، هرچند از سوی مخالفان اسرائیل نیز تبلیغ می شود، در میان بخشی از جامعه این رژیم هم طرفدارانی دارد.
در سال های اخیر، قطبی شدن جامعه اسرائیل به یکی از محورهای پرتکرار بحث ها تبدیل شده است. از اختلاف بر سر ساختار حقوقی تا منازعات سیاسی در شبکه های اجتماعی، بارها نسبت به شکل گیری شکافی عمیق و پیامدهای احتمالی آن برای آینده اسرائیل هشدار داده شده است.
پشت این نگرانی ها، روایتی تاریخی قرار دارد: دو دوره از حاکمیت های باستانی یهودیان، در حدود هشتادمین سال خود با بحران هایی جدی روبه رو شدند که بخشی از آن ها به اختلافات داخلی مربوط بود. اکنون که اسرائیل به هشتادمین سالگرد تأسیس خود نزدیک می شود، این روایت بار دیگر مورد توجه قرار گرفته است.
نظریه ای که با عنوان «نفرین دهه هشتم» شناخته می شود، به دو نمونه تاریخی استناد می کند. نمونه نخست، پادشاهی داوود و سلیمان است که بر پایه روایت های توراتی حدود ۸۰ سال به صورت یکپارچه دوام آورد و پس از کشمکش بر سر قدرت، به دو پادشاهی تقسیم شد.
نمونه دیگر، پادشاهی حشمونائیم است. این حکومت پس از حدود هشت دهه استقلال، با نزاع میان دو برادر، هیرکانوس و آریستوبولوس، مواجه شد؛ اختلافی که در نهایت به مداخله رومیان در سال ۶۳ پیش از میلاد انجامید.
این رسانه تأکید کرده است که چنین برداشتی یک قیاس تاریخی است، نه قانونی علمی و اثبات شده. با این حال، در گذر زمان از آن به عنوان هشداری درباره پیامدهای چنددستگی داخلی یاد شده و شماری از سیاستمداران و پژوهشگران، و حتی مخالفان اسرائیل، به آن اشاره کرده اند.
نگرانی از اختلافات داخلی تنها به اسرائیلی ها محدود نبوده است. حماس نیز به موضوع «نفرین دهه هشتم» پرداخته و طی سال ها پیش بینی هایی درباره پایان نزدیک اسرائیل مطرح شده است؛ پیش بینی هایی که لزوماً همگی بر این نظریه تکیه نداشته اند.
در سال ۲۰۱۵، رهبر وقت ایران پیش بینی کرد که اسرائیل طی ۲۵ سال از میان خواهد رفت. دو سال بعد نیز در تهران ساعتی نصب شد که شمارش معکوس آن تا سال ۲۰۴۰ ادامه داشت.
در سوی دیگر، رهبران اسرائیلی این سابقه تاریخی را بیشتر در قالب درسی برای پیشگیری از تکرار گذشته مطرح کرده اند. بنیامین نتانیاهو در سال ۲۰۱۷، در نشست مطالعه کتاب مقدس در خانه اش، به دوام حدود ۸۰ ساله پادشاهی حشمونائیم اشاره کرد و بر ضرورت رساندن اسرائیل به صدمین سال تأسیس آن تأکید گذاشت.
ایهود باراک، نخست وزیر پیشین اسرائیل، نیز در سال ۲۰۲۲ درباره «نفرین دهه هشتم» و خطر ناشی از دشمنی های درون گروهی هشدار داد. همچنین دیوید پاسیگ، استاد آینده پژوهی، در کتاب «فاجعه پنجم» به الگوهای منتهی به بحران و فاجعه در تاریخ یهودیان و راه های پرهیز از تکرار خطاهای گذشته پرداخته است.
این روزها به‌خوبی آثار از بین رفتن مرجعیت رسانه‌ای کشور قابل مشاهده است.کسانی که در تمام این سال‌ها از دولت روحانی تا دولت پزشکیان به بهبود وضعیت رسانه‌های کشور بی‌اعتنایی کردندو کمترین سیاست و برنامه و عملی برای درمان دردهای مطبوعات ورسانه‌ها داشتند،امروز باید نتیجه‌اش را ببینندو مسئولیتش را بپذیرند که چگونه تیزی این بومرنگ به سوی خودشان وکشور برگشته است.
در حالی که رژیم صهیونیستی حتی از هوش مصنوعی بهره می‌برد تا بیشترین آمار تلفات نظامی را میان مردم بی‌گناه غزه ایجاد نماید، مأموریت دشوار امپراطوری رسانه‌ای غرب، توجیه و مقبول نمودن این وحشی‌گری برای افکار عمومی است.
سال‌ها از شروع زیست اجتماعی بشر در کرۀ زمین می‌گذرد. انسان برای ادامۀ حیات خود در زمین شروع به جامعه‌پردازی و ساخت جوامع مختلف کرد. تحول علوم و تولد فضای مجازی به عنوان ابزار تکنولوژیک فضای سایبر سبب شد تا نوع جدیدی از جامعه‌پردازی در زندگی بشر بروز و ظهور پیداکند، «جوامع دیجیتال» تعریفی نوین برای جنبه‌های مختلف زندگی اجتماعی بشر بودند که امروز فراگیری ابزار دیجیتال در زیست انسان، اهمیت آن‌ها را برای پژوهشگران دو چندان می‌کند به همین جهت بررسی آیندۀ این جوامع ضروری به نظر می‌رسد.