داروهای ضدقارچ بارداری و تغییرات هورمونی نوزادان؛ هشداری که نیاز به بررسی دارد
پژوهشگران دانمارکی می‌گویند مصرف داروهای ضدقارچ در دوران بارداری ممکن است با تغییر سطح هورمون‌های آدرنال (هورمون‌های غدد فوق‌کلیوی) در نوزادان مرتبط باشد. این تغییرات حتی سه ماه پس از تولد هم دیده شده‌اند، اما هنوز معلوم نیست آیا بر سلامت کودکان اثر می‌گذارند یا نه.
پژوهشگران دانمارکی می‌گویند مصرف داروهای ضدقارچ در دوران بارداری ممکن است با تغییر سطح هورمون‌های آدرنال (هورمون‌های غدد فوق‌کلیوی) در نوزادان مرتبط باشد. این تغییرات حتی سه ماه پس از تولد هم دیده شده‌اند، اما هنوز معلوم نیست آیا بر سلامت کودکان اثر می‌گذارند یا نه.
به گزارش سفیر ارجان ، وبگاه مدیکال اکسپرس در گزارشی آورده است:
بسیاری از زنان باردار دچار عفونت قارچی می‌شوند که معمولاً با داروهای ضدقارچ رایجی به نام آزول درمان می‌شود. مطالعه‌ای جدید با مشارکت پژوهشگران مؤسسه ملی غذا در دانمارک و بیمارستان دانشگاه کپنهاگ نشان می‌دهد مصرف این داروها در بارداری ممکن است با تغییر تولید هورمون در جنین مرتبط باشد و این اثرات پس از تولد هم در کودکان باقی بماند.
با این حال، پژوهشگران هنوز نمی‌دانند آیا این تفاوت‌ها بر سلامت کودکان یا توانایی باروری آنها در آینده اثر می‌گذارد یا نه. این مطالعه در مجله کامیونیکِشِنز مدیسین/ Communications Medicine منتشر شده است.
عفونت‌های قارچی در بارداری بسیار شایع هستند و اغلب به‌صورت عفونت واژینال یا قارچ پوستی ظاهر می‌شوند. این عفونت‌ها معمولاً با کرم‌های موضعی یا قرص‌های واژینال درمان می‌شوند که به‌راحتی و بدون نسخه در دسترس هستند. به همین دلیل، بسیاری از زنان باردار و حتی بعضی پزشکان، این داروها را کاملاً بی‌خطر می‌دانند. اما مطالعه جدید نشان می‌دهد ممکن است این تصور همیشه درست نباشد و داروهای آزولی بتوانند بر رشد جنین اثر بگذارند.
پژوهشگران داده‌های ۵۸۹ جفت مادر و کودک دانمارکی را بررسی کردند. یافته‌های آنها با انجام آزمایش‌هایی روی بافت آدرنال (بافت غدد فوق‌کلیوی) جنین انسان و مطالعات روی موش‌های باردار پشتیبانی شد. در این مطالعات، پژوهشگران هم خون و هم بافت آدرنال جنین موش‌ها را بررسی کردند.
این مطالعه نشان داد کودکانی که مادرانشان در بارداری از داروهای ضدقارچ استفاده کرده بودند، سه ماه پس از تولد سطح هورمون‌های آدرنال متفاوتی داشتند.
هورمون‌های آدرنال (هورمون‌های غدد فوق‌کلیوی) کارهای مهم زیادی در بدن انجام می‌دهند؛ مثلاً:
تریه اسوینگن (Terje Svingen)، استاد مؤسسه ملی غذا در دانمارک، می‌گوید: این موضوع بسیار مهم است که مصرف ضدقارچ‌های آزولی در بارداری ظاهراً سطح هورمون‌های آدرنال کودکان را مدت‌ها پس از تولد تحت تأثیر قرار می‌دهد. اگرچه سطح هورمون‌ها در محدوده طبیعی باقی مانده، نتایج نشان می‌دهد رشد جنین ممکن است تحت تأثیر قرار گرفته باشد.
گیلی مولا (Gylli Mola)، پژوهشگر و پزشک در بیمارستان ریکشوسپیتالت، توضیح می‌دهد: این موضوع بسیار مهم است، چون این درمان‌ها عمدتاً فرآورده‌های موضعی بدون نسخه مثل کرم‌ها و قرص‌های واژینال بودند که به‌طور معمول برای استفاده در بارداری بی‌خطر تلقی می‌شوند؛ در نتیجه، پژوهشگران معتقدند ایمنی ضدقارچ‌های پرکاربرد در بارداری نیازمند بررسی بیشتر است.
مونیکا کام دراسکو (Monica Kam Draskau)، پژوهشگر مؤسسه ملی غذا در دانمارک که بر روی تحلیل مطالعات آزمایشی کار کرده است، می‌گوید: اینکه یافته‌های مربوط به کودکان با نتایج بافت آدرنال جنین انسان و آزمایش‌های موش پشتیبانی می‌شود، فرضیه ما را تقویت می‌کند که ارتباطی با مصرف داروهای ضدقارچ آزولی وجود دارد.
این مطالعه نمی‌تواند مستقیماً ثابت کند که داروهای ضدقارچ آزولی باعث تغییرات هورمونی مشاهده‌شده در کودکان می‌شوند. همچنین پژوهشگران نمی‌توانند از این مطالعه نتیجه بگیرند که داروهای ضدقارچ رایج برای کودکان مضر هستند.
با این حال، نتایج این مطالعه بر نیاز به تحقیقات بیشتر درباره ایمنی ضدقارچ‌های پرکاربرد در بارداری تأکید می‌کند. به گفته پژوهشگران، زنان باردار نباید بدون مشورت با پزشک مصرف این داروها را قطع کنند، اما بهتر است درباره گزینه‌های درمانی با پزشک خود صحبت کنند.
پژوهشگران دانشگاه استنفورد با مهار پروتئینی که با افزایش سن بیشتر می‌شود، موفق شدند غضروف ازدست‌رفته زانوی موش‌های مسن را بازسازی کنند و احتمال بروز آرتروز پس از آسیب زانو را کاهش دهند. واکنش امیدوارکننده نمونه‌های غضروف انسانی نیز این پرسش را مطرح کرده است که آیا در آینده می‌توان بدون تعویض مفصل، غضروف آسیب‌دیده را ترمیم کرد.
پژوهشگران در مطالعه‌ای جدید دریافتند ترکیب مبندازول، داروی ضدکرم انگلی، با جفیتینیب، داروی هدفمند سرطان ریه، می‌تواند رشد تومورهای مقاوم به درمان را در آزمایش‌های پیش‌بالینی کندتر کند.
دانشمندان با بررسی ژنوم جاناتان دریافتند که برخی سازوکارهای زیستی بدن او با طول عمر ارتباط دارند. از جمله این ویژگی‌ها می‌توان به ژن‌های مرتبط با ترمیم آسیب‌های دی‌ان‌ای، تنظیم سوخت‌وساز و محافظت در برابر سرطان اشاره کرد.
رئیس دوازدهمین کنگره ریه و مراقبت ویژه با تاکید بر نقش دخانیات و آلودگی هوا در بروز بیماری‌های ریوی و سرطان، گفت: در بین سرطان‌ها،هیچ سرطانی در ایران و کل دنیا کشنده‌تر از سرطان ریه نیست.
بر اساس نتایج یک مطالعه بین‌المللی بزرگ، شمار افرادی که سالانه در سراسر جهان به زوال عقل (دمانس) مبتلا می‌شوند، ممکن است از ۱۱.۴ میلیون نفر در سال ۲۰۲۳ به بیش از دو برابر یعنی ۲۴.۷ میلیون نفر تا سال ۲۰۵۰ میلادی افزایش یابد.
پژوهشی جدید استفاده مداوم از اکستنشن مژه را با افزایش مایت‌های دمودکس، تحریک چشم و اختلال در غدد پلک مرتبط دانسته است.
استاتین‌ها یکی از رایج‌ترین گروه‌های دارویی تجویزشده هستند. اگرچه این داروها معمولاً با کاهش کلسترول شناخته می‌شوند، اما مشخص شده است که مغز نیز ممکن است از آنها سود ببرد.
دانشمندان مدلی را توسعه داده‌اند که نشان می‌دهد باکتری‌های روده نقش شگفت‌آوری در میزان کالری دریافتی ایفا می‌کنند؛ بدین معنا که برچسب‌های مواد غذایی ممکن است تمام واقعیت را بیان نکنند.