ابزارهای چوبی نئاندرتال از اسپانیا که در سنگ حفظ شده اند

سنگ های حل شده در اطراف ابزار رسوب کردند که سپس پوسیده شدند.

سنگ های حل شده در اطراف ابزار رسوب کردند که سپس پوسیده شدند.

عصر حجر نام خود را مدیون ابزارهایی است که تا زمان ما باقی مانده است. ماده‌ای که انسان‌های اولیه با بیشتر آنها کار می‌کردند، احتمالاً چوب بود، زیرا پردازش آن بسیار آسان‌تر است. متأسفانه، ما اطلاعات کمی در مورد کارهای چوبی دوره پارینه سنگی داریم زیرا چوب نسبتاً سریع پوسیده می شود. اما در Abric Romaní، پناهگاه صخره‌ای در Capellades، در غرب بارسلونا، آب غنی از مواد معدنی ابزارهای چوبی نئاندرتال را در پوسته‌ای مانند سنگ آهک پوشانده است. زمانی که چوب پوسیده شد، قالب های توخالی را پشت سر گذاشت که شکل آن را به درستی منعکس می کرد.

در مطالعه اخیر Science Advances، تیمی از باستان شناسان اسپانیایی 597 بقایای چوبی از مناطق زندگی نئاندرتال ها را فهرست کرده اند که مربوط به 62000 تا 40000 سال پیش است. آنها نیزه‌ها، چوب‌های حفاری، سینی‌های پوست، بخش‌هایی از پناهگاه‌ها و کلوپی را پیدا کردند که شبیه هر چیزی که قبلاً دیده نشده بود، نشان می‌دهد که نئاندرتال‌ها احتمالاً خیلی بیشتر از عموزاده‌های احمق انسان‌ها هستند.

قدیمی ترین مصنوعات چوبی که در اختیار داریم عمدتاً سلاح هستند. آنها شامل نیزه‌هایی از یک شهر آلمانی به نام شونینگن، نوک نیزه‌ای از Clacton-on-Sea در انگلستان، و نیزه‌ای که در کنار اسکلت فیل در Lehringen، آلمان یافت شده است. بیشتر آنها از رسوبات غرقاب ناشی می شوند، جایی که کمبود اکسیژن باعث کند شدن پوسیدگی می شود.

نیزه ها بیشتر اطلاعاتی در مورد نحوه شکار نئاندرتال ها به ما می دهند. یافته‌های Abric Romaní متفاوت است، زیرا این یافته‌ها از مکانی می‌آیند که نئاندرتال‌ها در آن زندگی می‌کردند، می‌خوابیدند.در طول حدود 20000 سال پخته و ابزار ساخته است.

M. Gema Chacón، باستان شناس در مؤسسه کاتالونیایی پالئواکولوژی انسانی و تکامل اجتماعی (IPHES-CERCA) و یکی از نویسندگان این مطالعه می گوید: «ما نمونه ای از ابزارهای چوبی برای فعالیت های معیشتی مختلف، نه فقط شکار، داریم. از آنجایی که چوب مرتباً به سطح می‌رسد، نشان می‌دهد که نجاری برای نئاندرتال‌ها امری عادی بوده است تا یکباره.

این پناهگاه در پای صخره ای از سنگ تراورتن قرار گرفته است، سنگ آهکی که توسط آب چشمه غنی از کلسیم فرو رفته است. هنگامی که آن آب در کف پناهگاه چکه می کرد، کربنات کلسیم روی هر چیزی که در اطراف بود - کنده ها، برگ ها، مخروط های کاج و ابزار نئاندرتال ها نشست. در داخل پوسته مهر و موم شده، چوب به آرامی تجزیه می شود و قالب های توخالی باقی می ماند. اینها نگاتیوهای کاملی از اشیاء اصلی هستند که گاهی آنقدر جزئیات دارند که خطوط کلی سلول های چوبی زیر میکروسکوپ قابل مشاهده است.

در گذشته، تیم حفره‌ها را با رزین یا گچ پر می‌کرد تا گچ‌گیری مثبت به دست آید. چاکون می گوید: «اکنون تمام بقایای چوبی به صورت سه بعدی چاپ می شوند. قالب ها با اسکن سه بعدی و فتوگرامتری دیجیتالی می شوند و نسخه های چاپ شده سه بعدی هم برای تحقیقات و هم برای نمایش موزه ها استفاده می شوند.

معلوم شد که بیشتر 597 بقایای تنه های طبیعی، شاخه های افتاده و مقدار زیادی هیزم، عمدتاً کاج اسکاتلندی هستند. تنها 13 شی توسط نئاندرتال ها ساخته یا اصلاح شده است. چاکون می گوید: «مورفولوژی این 13 ابزار در طبیعت غیرممکن است.

چهار سینی کم عمق از پوست درخت عرعر، بزرگترین55 در 20 سانتی متر، در نزدیکی آتشدان ها پیدا شد. آنها ممکن است برای حمل غذا یا اخگرها مورد استفاده قرار گرفته باشند، دقیقاً مانند ظروف پوستی به نام کولمون که توسط بومیان استرالیا استفاده می شود. تیرهای متقاطع روی یک آتشدان ضخیم ممکن است بقایای یک سه پایه باشد، احتمالاً برای پردازش غذا. یک تیرک بدون شاخه به طول بیش از پنج متر در درونی ترین قسمت پناهگاه پیدا شد.

آن قطب با الگویی که در هر سطحی که تاکنون حفر شده است، مطابقت دارد. در امتداد دیوار پشتی، نئاندرتال‌ها ردیفی از اجاق‌های کوچک را با عرض حدود 50 سانتی‌متر و با فاصله یک متری از هم نگه داشتند و تقریباً هیچ زباله‌ای در اطراف آنها وجود نداشت. چاکون مشکوک است که این اجاق‌های خواب هستند. او می گوید: "این به شما روشنایی می دهد و همچنین از شما در برابر گوشتخواران احتمالی یا سایر حیواناتی که می توانند به گروه حمله کنند محافظت می کند." این تیم فکر می‌کند که تیر به دیوار تکیه داده تا بادگیر یا کلبه‌ای ساده را تشکیل دهد و آزمایش‌ها نشان داد که پنج متر طولی است که چنین سازه‌ای به آن نیاز دارد.

انتهای شلوغ این پناهگاه شامل اجاق‌های بزرگ و همپوشانی بود که اطراف آن را استخوان‌های حیوانات، زباله‌های سنگ‌زنی و هیزم احاطه کرده بودند. اینجاست که غذا آماده می‌شود، ابزار ساخته می‌شود، و تیم فکر می‌کند، وعده‌های غذایی به اشتراک گذاشته می‌شود.

این تیم یک چوب نوک تیز و دو نیزه را پیدا کردند که نزدیک جمجمه های شاخ گوزن قرمز قرار داشت. بهترین نیزه حفظ شده 2.45 متر طول دارد. Chacón می‌گوید که کاست از نقطه آن، شکستگی ضربه‌ای را نشان می‌دهد که مشابه شکستگی‌های روی نیزه‌هایی است که بومیان استرالیایی استفاده می‌کردند. این نوع آسیب زمانی اتفاق می‌افتد که نقطه‌ای به استخوان یا چیزی مشابه آن به سختی برخورد کند. بیشترینبا این حال، کشف شگفت انگیز یک باشگاه بود.

چماق از یک تکه چوب، با یک دسته 16 سانتی متری و یک سر نوک تیز و تقریباً مثلثی شکل به ارتفاع حدود 14 سانتی متر تراشیده شده بود. در جایی که این دو به هم می رسند، یک گام ناگهانی با زاویه راست وجود دارد که ممکن است از لیز خوردن دست جلوگیری کند. تنها شیء قبلی که فرض شده بود باشگاه است، در آبشار کالامبو در زامبیا پیدا شده است و تقریباً 400000 سال قدمت دارد. به گفته چاکون، چیزی شبیه به باشگاه رومی در هیچ کجا پیدا نشده است.

مردم شناسان گروه های شکارچی-گردآورنده را در چند قرن اخیر مشاهده و مستند کرده اند و دریافته اند که از چماق های مشابه برای کشتن شکار از فاصله نزدیک، مبارزه و گاهی اوقات به عنوان نمادی از جایگاه اجتماعی استفاده می کنند. چاکون اذعان می کند: «اما وقتی صحبت از این باشگاه می شود، درست است که ما مطمئن نیستیم. این باشگاه در یک منطقه نشیمن، در کنار استخوان‌ها، ابزار سنگی و یک آتشدان پیدا شد، بنابراین تیم فرض می‌کند که از آن برای کارهای روزمره استفاده می‌شود تا مراسم.

انتخاب مواد نشان می دهد که نئاندرتال ها چوب خود را می شناختند. کارکردن کاج اسکاتلندی آسان است و به سرعت خشک می شود، بنابراین ساخت و جایگزینی ابزار ارزان بود. پوست فیبری درخت عرعر برای سینی ها مناسب بود. هیزم معمولاً چوب خشک است، در حالی که ابزارها از چوب تازه ساخته می شدند. چاکون می‌گوید: «وقتی به دنبال چوب می‌رفتند، مثل زمانی بود که به دنبال سنگ می‌رفتند؛ دقیقاً می‌دانستند چه چیزی می‌خواهند بسازند. "این نه تنها به برنامه ریزی، بلکه کمی پیچیدگی در مغز برای سازماندهی فعالیت های شما اشاره دارد."

این با تغییری گسترده‌تر مطابقت دارد، زیرا شواهد انباشته شده استکه نئاندرتال‌ها الیاف را به بند ناف می‌پیچانند، اشیاء نمادین می‌سازند و با گونه‌های ما آمیخته می‌شوند. چاکون می‌گوید: «نئاندرتال‌ها دیگر به‌عنوان عموزاده‌های گنگ انسان‌های خردمند شناخته نمی‌شوند. او پیشنهاد کرد که ابزار Abric Romaní ممکن است دیدگاه جدیدی برای تفسیر یافته‌ها در سایت‌های دیگر ارائه دهد.

Chacón می‌گوید: «برای مطالعه درست همه این نوع ابزارها، به زمان و بودجه زیادی نیاز دارید. ابزارهای نئاندرتال از Abric Romaní برای اولین بار در دهه 1990 توصیف شدند، بنابراین چندین دهه طول کشید تا تیم آنها را شناسایی و فهرست بندی کند. این باعث می‌شود که او نگران باشد که زمان و بودجه ناکافی ممکن است به قیمت از دست دادن اکتشافات مشابه در جاهای دیگر تمام شود. او می‌گوید: «از همکاران می‌شنوم که به من می‌گویند «شاید چیزی پیدا کردیم که فکر می‌کردیم چوب است، آن را حفاری کردیم، عکس گرفتیم، اما آن را نگه نداشتیم». اکنون آنها می گویند شاید این می تواند یک ابزار باشد.

پیشرفت های علم، 2026. DOI: 10.1126/sciadv.aeh2287

Jacek Krywko یک نویسنده مستقل علم و فناوری است که اکتشافات فضایی، تحقیقات هوش مصنوعی، علوم کامپیوتر و انواع جادوگری های مهندسی را پوشش می دهد.