جنگ تمدنها
آنچه روبیو در آتن میگوید، نسخهای تقلبی از همان ایده جنگ تمدنهای هانتینگتونی است با این تفاوت که گوینده و آنچه میگوید بسیار ضعیفتر از نسخه اصلی است. یک ایدهی خام که برخلاف ایده هانتینگتون، حتی در سطح نظری نیز درنیامده و صرفا در شکلی سطحی باقی مانده و برای نخبهی غربی باورپذیر نیست. حتی همان نظریهی هانتینگتون هم در عمل با شکستی سهمگین مواجه شد و آمریکا را به دهه ۲۰۰۰ با ورود به منطقه اسلامی کشاند. نهایت آن مسیر، جنگ و سپس خروج خفتبار از عراق و افغانستان با تضعیف نقشآفرینی سنتی آمریکا در این منطقه بود.
مسئلهی این بیانیهی روبیو اما ارائه یک نظریه خام و سطحی جدید که کسی در غرب جدی نمیگیرد، نیست. مسئله، تبدیل جنگ ایران و آمریکا به امری از جنس تقابل خیر و شر است. جاییکه روبیو از زیربنای اخلاق اساطیری تمدن غرب سخن میگوید و ایرانیان را در تضاد با آن بازنمایی میکند. در تصویرسازی روبیو، ایران تجاوزگری است که به محض پیدا کردن فرصت، بنیانهای غرب را میسوزاند و اخلاق تمدنی را نابود میسازد. شری بزرگ که اگر کنترل نشود، خیر را ویران میکند. مسئله ایران در این تصویر، دفاع از خود نیست، بلکه رسیدن به نقطهی تجاوز است. آمریکای ترامپ هم با این جنگ پیشگیرانه، ایران را از رسیدن به لحظهی هستهای بازداشته تا غرب متمدن از بین نرود. چنین تصویرسازی برای غرب به معنای آن است که اروپاییها باید هم متشکر آمریکا باشند که نجات داده شدهاند و هم همکار بشوند تا این عملیات نجات تکمیل شود.
مشکل روبیو این است که چنین روایت تاریخی-تمدنی دارای تناقضهای درونی و تضادهای واضح با واقعیتهای جاری است. اولا روایت از ایران ساسانی در تقابل با یونان با ایران امروز تفاوتهای جدی دارد؛ پروژه این-همانی، آنچنان که روبیو تلاش دارد، نخواهد گرفت. این بازی نخنما در ماجرای اسلامهراسی یکبار برای غربیان نمایش داده شده و هزینههای آن پیش چشم همگان است. از طرف دیگر، روایت شرسازی از ایران درحالیکه قتل عام اسرائیل -به عنوان بزرگترین دولت مورد حمایت آمریکا- برای همگان واضح شده نیز با اختلال مواجه شده. شر در جهان آزاد، آن طرفی است که دهها هزار نفر را در غزه به شهادت رسانده. روایت از ایرانِ تجاوزگر نیز دچار اعوجاج با واقعیت است. همگان دیدهاند که ایران در میانهی مذاکرات مورد حمله قرار گرفته است. گرچه باید پذیرفت که سالها ایران هراسی باعث شده تا برخی از این گزارهها برای بخشی از غرب تمدنی قابل باور باشد.
حرف روبیو را باید از آن جهت که نیت او را نشان میدهد، جدی گرفت و پاسخش را داد و مقابله کرد. چه در داخل کشور که شاهدی دیگر برای دشمنی آمریکا با ایران قوی و نه فقط جمهوری اسلامی است و چه در خارج از کشور که میخواهد ایرانهراسی را جایگزین اسلامهراسی کند. اما از لحاظ قوام درونی و پذیرش جامعه نخبگانی غرب، نباید چندان جدی فرض شود. دولت ترامپ تهی از افراد متفکر و نظریهپرداز است و میانگین وزرای دولت او، همین سادهلوحانی هستند که فکر میکنند با تولید چند خط متن تاریخی، آن روایت ضدایرانی را بسازند. لذا سیاستگذار باید به فکر باشد اما بداند که مسئله چقدر عمق دارد. البته آنچه در واقعیت این جنگ و با لطف خدا رخ خواهد داد، بهترین پاسخ به این مهملبافی است. شکستی که البته حتما برای آمریکا بسیار پرهزینه خواهد بود.
حرکت غرب از عصر اسلام هراسی به سفیر ارجان هراسی..!
گوسالهپرستها و گوسالهشناسها!
دوره بعدی ریاست کمیته ملی پارالمپیک دو ساله شد
برای نخستین بار هیچ شناور امریکایی در خلیج فارس حضور ندارد/ هر نقطهای که مبدأ اقدام علیه ایران باشد، هدف قرار میگیرد/ مردم ایران بهاندازه سر سوزنی از آمریکا هراسی ندارند
پوتین: جهان از پایداری مردم ایران شگفتزده شده است
بیانیه سفارت ایران در خصوص گمانهزنیهای اخیر درباره پایگاه «فیرفورد»