راهنمای جامع اپ NVIDIA؛ بهترین تنظیمات برای بازی‌های جدید و قدیمی، DLSS و موارد دیگر

در این راهنما، بهترین تنظیمات NVIDIA App برای بازی‌ها، فناوری‌های DLSS، قابلیت Frame Generation و بهینه‌سازی کارت‌های RTX را بررسی می‌کنیم. The post راهنمای جامع اپ NVIDIA؛ بهترین تنظیمات برای بازی‌های جدید و قدیمی، DLSS و موارد دیگر appeared first on سفیر ارجان .

در این راهنما، بهترین تنظیمات NVIDIA App برای بازی‌ها، فناوری‌های DLSS، قابلیت Frame Generation و بهینه‌سازی کارت‌های RTX را بررسی می‌کنیم.

جهت بهره‌مندی و دسترسی به امکانات ویژه و بخش‌های مختلف در سفیر ارجان عضو ویژه سفیر ارجان شوید.

برنامه NVIDIA از زمانی که جایگزین GeForce Experience شد، تغییرات زیادی کرده است. این برنامه در ابتدا یک لانچر ساده‌تر برای دریافت درایورها، بهینه‌سازی بازی‌ها و استفاده از ShadowPlay بود؛ اما به‌تدریج تقریباً تمام قابلیت‌هایی را در خود جای داد که کاربران کارت‌های گرافیک GeForce پیش‌تر برای دسترسی به آن‌ها باید در بخش‌های مختلف NVIDIA Control Panel جست‌وجو می‌کردند.

اکنون این انتقال عملاً کامل شده است. انویدیا در سال ۲۰۲۶ تأیید کرد که تمام قابلیت‌های NVIDIA Control Panel که همچنان برای کاربران GeForce پشتیبانی می‌شوند، به NVIDIA App منتقل شده‌اند. در نتیجه، نسخه کلاسیک کنترل پنل برای کاربرانی که از درایورهای Game Ready و Studio استفاده می‌کنند، به‌تدریج بازنشسته می‌شود.

مهم‌تر از همه اینکه NVIDIA App اکنون قابلیت‌هایی بسیار بیشتر از کنترل پنل قدیمی دارد. تنظیمات DLSS Override، فناوری NVIDIA Smooth Motion، قابلیت RTX HDR، فناوری RTX Video Super Resolution، تنظیمات اورکلاک و تیونینگ GPU، ضبط ویدیو با ShadowPlay تا نرخ ۲۴۰ فریم بر ثانیه، پایش عملکرد، تنظیمات نمایشگر، کنترل‌های G-SYNC و تنظیمات گرافیکی قدیمی، همگی از طریق یک رابط در دسترس هستند.

البته این موضوع به معنای افزایش تعداد تنظیماتی است که ممکن است اشتباه پیکربندی شوند.

در این راهنما، تمام بخش‌های NVIDIA App را بررسی می‌کنیم و سپس بهترین تنظیمات پیشنهادی برای بازی‌های جدید، عناوین قدیمی، نمایشگرهای G-SYNC و نسل‌های مختلف کارت‌های گرافیک GeForce RTX را توضیح می‌دهیم.

این راهنما بر اساس قابلیت‌های NVIDIA App در نیمه دوم سال ۲۰۲۶ تهیه شده است. نسخه فعلی برنامه، یعنی 11.0.9، شامل تنظیمات DLSS 4.5 Ray Reconstruction Override، کنترل Resizable BAR برای هر برنامه و جدیدترین قابلیت‌های منتقل‌شده از Control Panel است.

در صفحه Home تنظیمات زیادی برای افزایش عملکرد بازی‌ها وجود ندارد.

این بخش عمدتاً برای نمایش بازی‌هایی استفاده می‌شود که اخیراً اجرا کرده‌اید، اطلاعیه‌های انویدیا و برنامه‌های مختلف این شرکت. با کلیک روی هر بازی، می‌توانید سریع به تنظیمات گرافیکی آن دسترسی پیدا کنید. بخش Discover نیز امکان نصب نرم‌افزارهایی مانند NVIDIA Broadcast ،RTX Remix ،GeForce NOW و Project G-Assist را فراهم می‌کند.

Project G-Assist را می‌توان یکی از جذاب‌ترین قابلیت‌های اضافه‌شده به این مجموعه دانست. این ابزار روی سخت‌افزارهای RTX سازگار به‌صورت محلی اجرا می‌شود و می‌تواند اطلاعات سیستم را بخواند، برخی تنظیمات پشتیبانی‌شده انویدیا را تغییر دهد، عملکرد سخت‌افزار را بررسی کند و با تجهیزات جانبی سازگار تعامل داشته باشد.

بااین‌حال، برای کاربران حرفه‌ای، صفحه Home بیشتر یک نقطه عبور به بخش‌های Graphics ،Drivers و System است.

در بخش Drivers می‌توانید بین دو شاخه اصلی درایورهای انویدیا جابه‌جا شوید.

Game Ready Drivers انتخاب منطقی برای کامپیوتری هستند که عمدتاً برای بازی استفاده می‌شود. این درایورها هنگام عرضه بازی‌های مهم، انتشار به‌روزرسانی‌ها و معرفی فناوری‌های جدید RTX، بهینه‌سازی‌ها و پروفایل‌های تازه دریافت می‌کنند.

در مقابل، Studio Drivers بیشتر روی سازگاری و پایداری در برنامه‌های خلاقانه و پردازش‌های حرفه‌ای تمرکز دارند.

البته هیچ قانون قطعی‌ای وجود ندارد که بگوید نمی‌توان با درایور Studio بازی کرد یا درایور Game Ready برای اجرای Blender ،Premiere Pro و DaVinci Resolve مناسب نیست. تفاوت اصلی این دو، در زمان‌بندی انتشار و اولویت‌های اعتبارسنجی آن‌هاست.

اگر کامپیوتر شما عمدتاً برای بازی استفاده می‌شود، بهتر است از Game Ready Drivers استفاده کنید.

اما اگر یک ورک‌استیشن برای تولید محتوا دارید و پایداری حداکثری برایتان مهم‌تر از دریافت بهینه‌سازی هر بازی در روز انتشار است، Studio Drivers می‌تواند انتخاب مناسب‌تری باشد.

NVIDIA App امکان نصب مجدد درایور و بازگشت به نسخه قبلی را نیز فراهم می‌کند. این قابلیت هنگام عیب‌یابی مشکلاتی که پس از به‌روزرسانی درایور ایجاد می‌شوند، کاربرد زیادی دارد.

پیشنهاد ما ساده است: با انتشار هر نسخه جدید درایور، نیازی نیست حتماً نصب تمیز انجام دهید. در بیشتر مواقع، به‌روزرسانی معمولی کافی است. نصب تمیز درایور و استفاده از ابزار Display Driver Uninstaller یا DDU را بهتر است به زمان‌هایی محدود کنید که با مشکل مواجه شده‌اید، نه اینکه آن‌ها را بخشی از روال همیشگی به‌روزرسانی قرار دهید.

بخش Graphics دو مجموعه تنظیماتی را که پیش‌تر جدا از هم بودند، ترکیب می‌کند.

در قسمت بالایی، قابلیت Optimal Playable Settings قرار دارد که پردازنده، کارت گرافیک و نمایشگر شما را بررسی می‌کند و بر اساس آن‌ها تنظیمات پیشنهادی بازی را ارائه می‌دهد.

در بخش پایین‌تر نیز Driver Settings قرار گرفته که جایگزین صفحه Manage 3D Settings در کنترل پنل قدیمی شده است.

Optimal Playable Settings نقطه شروع مناسبی است؛ به‌خصوص برای کاربرانی که تجربه زیادی در تنظیم بازی‌ها ندارند. بااین‌حال، نباید آن را بهترین و قطعی‌ترین روش پیکربندی هر بازی در نظر گرفت.

اسلایدر Performance-to-Quality انویدیا نمی‌تواند ترجیحات شخصی شما درباره Ray Tracing و Path Tracing، جلوه‌های پس‌پردازشی، کاهش تأخیر ورودی یا فناوری‌های بازسازی تصویر را به‌طور کامل در نظر بگیرد.

برای کاربران حرفه‌ای، بخش Driver Settings اهمیت بیشتری دارد.

بازی‌های مدرن مبتنی بر DirectX 12 و Vulkan معمولاً مدیریت مناسبی روی فرایند رندر خود دارند. به همین دلیل، بهترین تنظیمات سراسری انویدیا برای این بازی‌ها برخلاف تصور، نسبتاً محافظه‌کارانه است. تغییر اجباری همه تنظیمات از طریق درایور ممکن است به‌جای بهبود عملکرد، مشکلات بیشتری ایجاد کند.

یکی از تنظیماتی که باید به آن توجه ویژه‌ای داشته باشید، Shader Cache است.

انویدیا اجازه می‌دهد محدودیت حافظه کش شیدر را از ۱۲۸ مگابایت تا ۱۰۰ گیگابایت یا حتی حالت نامحدود تنظیم کنید. این شرکت صراحتاً هشدار می‌دهد که کوچک بودن بیش از حد کش ممکن است باعث حذف شیدرهای مفید شود و در نتیجه، مکث‌های ناشی از کامپایل شیدر دوباره ظاهر شوند.

بعضی بازی‌ها، مانند Borderlands 4، برای ذخیره تمام شیدرهای خود به حافظه کش بسیار بزرگی نیاز دارند. افزایش این فضا می‌تواند مکث‌های ناشی از کامپایل شیدر را به میزان قابل‌توجهی کاهش دهد.

اگر کامپیوتر گیمینگ شما فضای SSD کافی دارد، تعیین سقف ۱۰۰ گیگابایت انتخابی منطقی است. در سیستم‌هایی که فضای ذخیره‌سازی محدودی دارند، مقدار پیش‌فرض ۱۶ گیگابایت گزینه محافظه‌کارانه‌تری خواهد بود.

توصیه نمی‌کنیم از ابتدا گزینه Unlimited را انتخاب کنید. این گزینه کارت گرافیک را سریع‌تر نمی‌کند و فقط محدودیت فضای ذخیره‌سازی کش را برمی‌دارد.

انویدیا همچنین قابلیت Automatic Shader Compilation را معرفی کرده که فعلاً در مرحله بتا قرار دارد. این ویژگی می‌تواند پس از به‌روزرسانی درایور، هنگامی که سیستم بیکار است، شیدرهای DirectX 12 را دوباره کامپایل کند. استفاده از آن به نسخه نسبتاً جدیدی از درایور Game Ready نیاز دارد و می‌توان فرایند را از منوی Shader Cache نیز به‌صورت دستی آغاز کرد.

برای بازی‌های جدید، بهتر است تنظیمات سراسری را تا حد امکان روی مقادیر پیش‌فرض نگه دارید و فقط گزینه‌هایی را تغییر دهید که واقعاً به بهبود عملکرد یا کیفیت تصویر کمک می‌کنند.

قابلیت DLSS Override را می‌توان یکی از کاربردی‌ترین امکانات NVIDIA App برای بازی‌های جدید دانست.

به‌جای اینکه مجبور باشید از همان فایل DLL یا مدل DLSS استفاده کنید که سازنده بازی در ابتدا ارائه کرده است، در بازی‌های پشتیبانی‌شده می‌توانید مدل‌های جدیدتر انویدیا را فعال کنید.

مسیر دسترسی به این قابلیت به این صورت است:

Graphics → Program Settings → Driver Settings → DLSS Override

این تنظیمات را می‌توان به‌صورت سراسری یا برای هر بازی به‌طور جداگانه اعمال کرد.

بسته به پشتیبانی بازی، قابلیت‌های Super Resolution، شامل DLAA در وضوح اصلی، Ray Reconstruction و Frame Generation نیز می‌توانند تحت تأثیر این تنظیمات قرار بگیرند.