بررسی Wildwood
نقد و بررسی: Wildwood یک حماسه فانتزی جذاب و هیجان‌انگیز است که با دست‌ساز و متحرک بودن آن بسیار تأثیرگذارتر می‌شود، حتی اگر برخی از داستان‌ها گاهی اوقات آن را متوقف کنند.
چیزی شگفت‌انگیز در مورد قدرت انتقال فیلم‌های انیمیشن استاپ موشن وجود دارد که با استانداردی که Laika برای خود تعیین می‌کند اجرا می‌شوند، و مطمئناً نام این بازی در Wildwood است. وایلدوود که برگرفته از اولین رمان کالین ملوی و کارسون الیس وایلدوود کرونیکل است، می بیند که کارگردان تراویس نایت و صنعتگران در لایکا در حال تبدیل شدن به یک ماجراجویی فانتزی شگفت انگیز زیبا و شگفت آور تاریک هستند که دارای اکشن هیجان انگیز، مسحور کننده و مسحور کننده طبیعی است، و صحبت کردن در مورد کاراکترها با محیط های شغلی و کاراکترهای جنگلی قبل از ترک سرزمین های جنگلی... به Wildwood!
ویلدود از نظر وسعت بسیار چشمگیر است. نایت به‌عنوان رکورددار جدید طولانی‌ترین فیلم انیمیشن استاپ‌موشن، در ساختن اسطوره‌های رمان‌های ملوی و الیس روی پرده، تجمل می‌کند. در حالی که پرو مک کیل 13 ساله (پیتون الیزابت لی) و همکلاسی اش کورتیس (جیکوب ترمبلی) خود را در ماموریتی به قلمرو جنگلی جادویی وایلد وود می یابند تا برادر بچه ربوده شده پرو را نجات دهند، شبکه پیچیده جوامع، نژادها و سیستم هایی که در نهایت به خوبی از این موضوع حمایت نمی کنند. زیبا به نظر می رسد فیلم‌های لایکا همیشه مرزهای امکان‌پذیر برای انیمیشن استاپ‌موشن را جابه‌جا می‌کنند، و هنر شگفت‌انگیزی که در Wildwood نمایش داده می‌شود، آنها را می‌بیند که دوباره این کار را انجام می‌دهند. از رندر پیچیده‌ای معتبر از پورتلند، از طریق هر یک از حوزه‌های مختلف عظیم و عرفانیجنگل، وایلد وود در توجه به جزئیات دقیق بی‌نظیر است.
بخش‌های طولانی فیلم به چنان حس غوطه‌وری دست می‌یابد که در مؤثرترین حالت، به راحتی می‌توان فراموش کرد که Wildwood اصلاً یک فیلم استاپ موشن است، حسی که با در نظر گرفتن طیف گسترده‌ای از تله‌های فانتزی که Wildwood به کار می‌برد، حتی تأثیرگذارتر می‌شود.
گاهی اوقات، تعجب آور است که نایت چقدر مایل است پاکت نامه را برای چیزی که می تواند در ظاهر مانند یک بازی بچه پسند به نظر برسد، فشار دهد.
شخصیت‌های جادویی و انسان‌محور طبیعت محور پرو و کورتیس بدون شک برای هر طرفدار فانتزی‌های پرتالی مانند Spirited Away، Labyrinth یا The Chronicles of Narnia آشنا خواهند بود (بدون ذکر کورالین لایکا)، اما نایت به اقتصاد داستان‌گویی متمایل می‌شود که با اعتماد به نفس به او داده شده است. سبک «فقط با آن برو» رویکرد او به آنچه که او برای جزئیات در مورد تاریخچه Wildwood انتخاب می‌کند، لحظاتی را به وجود می‌آورد که در آن فیلم از طریق نمایش احساسی بسیار بی‌خطر می‌کند، به‌ویژه با توجه به اینکه چقدر جهان تا پایان فیلم کاملاً احساس می‌کند. با همه این‌ها، به لطف درگیری‌هایی که به سرعت آبشار می‌شوند، اقدامات پرو و کورتیس پس از عبور از بیابان بسیار بالاست. ضررها واقعی به نظر می رسند، شکست ها عواقبی دارند و مردم در این فیلم می میرند و البته با مقداری تکرار. گاهی اوقات، تعجب آور است که نایت چقدر مایل است پاکت نامه را برای چیزی که می تواند روی آن دیده شود فشار دهد.سطحی مانند یک رمپ مناسب برای کودکان. مطمئنا، هیچ چیز در اینجا به سوخت کابوس جهنمی موجود در فیلم Mad God به کارگردانی فیل تیپت با درجه R نزدیک نمی شود، اما اشتباه نکنید: Wildwood بیشتر از امتیاز PG-13 خود را دریافت می کند.
با این حال، این مانع از این نمی‌شود که انگیزه‌های شخصیت‌ها برای وایلد وود موانعی باشند. همان‌قدر که دنیای Wildwood خارق‌العاده و به‌خوبی تصور می‌شود، پروتاگونیست پرو، گاهی اوقات احساس می‌کند که در این اختلاط گم شده است. پرو یک دختر 13 ساله بسیار مدرن است که در برابر مادر و بابای گرانولا خود (مایا ارسکین و جیک جانسون) مو می‌زند و مسئولیت از دست دادن برادرش را بر عهده می‌گیرد و به شخصیت وزن زیادی می‌دهد تا مجبور به تحمل آن شود زیرا شجاعت و شکار بیشتر از او لازم است. بازی پیتون الیزابت لی به اندازه کافی پرانرژی و پویا است که پروو را دوست داشتنی نگه دارد، اما فیلمنامه فضای زیادی برای او پیدا نمی کند که به طور خاص با چیز دیگری غیر از اشتباهاتی که سعی در اصلاح آن دارد تعریف شود. این ممکن است تا حدی از روی طراحی باشد، شاید برای این که به مخاطبان جوان اجازه دهد خود را در ماجراجویی او نشان دهند، اما باعث می شود پروو نسبت به دنیایی که در آن به ماجراجویی می پردازد، کمتر به یاد ماندنی شود.
کورتیس رومیزی عاشق RPG، که هنوز هم وقتی همتایانش به قهوه می‌روند روی شکلات داغ چسبیده است، آرک مورد انتظار «صفر تا قهرمان» را بازی می‌کند و جیکوب ترمبلی زمان‌بندی کمدی شخصیت را به خوبی مدیریت می‌کند. داستان Wildwood کرتیس را برای بسیاری از فیلم‌ها از Prue دور می‌کند، و زمانی که ما دوباره با او و فیلم وارد می‌شویم، سرعت آن کمتر می‌شود.راهزنان قهرمانی که او در قلمرو دشمن با آنها برخورد می کند. در حالی که رکوردشکنی زمان اجرا 131 دقیقه ای بیش از آن که خود را از نقطه نظر بصری محض توجیه کند، انحرافات طرح مانند این گهگاه باعث می شود که Wildwood کمی طولانی در دندان باشد.
الکساندرا (کری مولیگان) که در وایلدوود قدرتش را افزایش می‌دهد، یک فرماندار ساوت وود است که غم و اندوهش که از صحنه آغازین تکان‌دهنده فیلم بیرون می‌آید، او را به سمت انتخاب‌های به همان اندازه تاریک در طول داستان سوق می‌دهد. رابطه الکساندرا با اندوهش بسیار جالب تر و باورپذیرتر از دسیسه های او برای فرونشاندن آن است، اما عملکرد متزلزل و هیجانی مولیگان یک نقطه برجسته ثابت است. برخی تلاش‌های دیرهنگام برای ترسیم شباهت‌هایی بین الکساندرا و والدین پرو انجام می‌شود، که می‌توانست الکساندرا را به یک آنتاگونیست قانع‌کننده‌تر تبدیل کند، اما این ارتباط‌ها به‌درستی در صحنه‌های اولیه ایجاد نمی‌شوند تا بعداً مورد توجه قرار گیرد. با این حال، از غم و اندوه الکساندرا، نایت فرصتی برای تولید برخی از خاطره انگیزترین تصاویر وایلد وود دارد، و آن لمس های گوتیک تضاد خوشایند با زندگی روشن و پرشور است که اکثریت هویت بصری فیلم را تشکیل می دهد.
چیزی که برای بازیکنان اصلی باقی مانده است، بیش از آن است که فهرستی از موجودات و قهرمانان جادویی وایلدوود ساخته شود. ماهرشالا علی و آماندلا استنبرگ؟ راهزنان بدجنس! ریچارد ای. گرانت؟ یک پادشاه جغد به نام جغد رکس! تام ویتز؟ سرباز کایوت پر از خشم! روز چارلی؟ کایوت کت و شلواری ترسوسرباز! صداپیشگان از همه افراد به بزرگی ژنرال عقاب غول پیکر آنجلا باست گرفته تا سپتیما موش صحرایی آوکوافینا، یکی از جنبه های کلیدی شخصیت وایلد وود است. رنگی که هر یک از این شخصیت‌ها به ترکیب اضافه می‌کنند، به‌ویژه روش‌هایی که غرایز پایه‌تر شخصیت‌های حیوانی در شخصیت‌هایشان به چشم می‌خورد، به همان اندازه که دره‌های آفتاب‌گرفته یا ویرانه‌های پیچک‌پوشی که پرو و کرتیس از آن عبور می‌کنند، در ایجاد حس مکان نقش دارد.
در حالی که پرو و کورتیس تلاش می کنند تا از نیروهای الکساندرا گول بزنند، عمل وایلد وود به طرز نفس گیری صحنه سازی می شود. ربوده شدن زودهنگام برادر کوچک مک توسط قتل کلاغ های الکساندرا و تعقیب و گریز که در پی آن انجام می شود، اشاره ای به برخی از کارهای دوربین گونزو دارد که قرار است دنبال شود، و هنگامی که دنیای واقعی در آینه دید عقب قرار گرفت، نایت از هر گوشه از فریم های پرجمعیت خود ترسیم می کند تا پیچ و تاب شگفت انگیزی را به خطر کشته شدن یا کشته شدن اضافه کند. نایت همچنین در مورد زمان قفل کردن دوربین به سبکی مبتنی بر پوشش و اینکه چه زمانی آن را از زنجیره خارج کند، نگاه بسیار عاقلانه ای دارد. تمام این هیجان به طور موثر توسط موسیقی آهنگساز داریو ماریانلی پشتیبانی می شود، یک بستر ارکسترال سرزنده که به طور متناوب توسط سازهای زهی فولکلور یا صداهای گیتار مدرن تر بسته به محیط رهبری می شود.
Wildwood یک حماسه فانتزی جذاب و هیجان انگیز است که با این واقعیت که دنیای کاملاً تحقق یافته و فکر شده آن دست ساز و متحرک دست ساز است، بیش از پیش چشمگیر شده است. صنایع دستی به نمایش گذاشته شدهاز لایکا و کارگردان تراویس نایت از طریق این داستان غم و اندوه و بزرگ شدن قابل ستایش است و حس عظیم مقیاس و هوس وایلد وود شادی های همیشگی است. جاه طلبی های وایلد وود به اندازه کافی با داستان های فردی پرو، کرتیس و الکساندرا شرور در میان آن همه شکوه بصری مطابقت ندارد، به خصوص تا زمانی که فیلم وجود دارد، اما اصالت احساسی صداگذاری شده - از سرنخ ها گرفته تا کاراکترهایی با تنها چند سطر - باعث می شود تا کارهای کوتاهی انجام شود.