زنگی مست؛ همه مسلمانان را بکشید / کارنامه سیاه پیت هگست از استودیو فاکس‌نیوز تا اتاق جنگ پنتاگون / نمایش خشونت عریان به سبک تارانتینو در قلب وزارت جنگ
تصمیم اخیر وزارت جنگ ایالات متحده آمریکا مبنی بر پخش زنده اینترنتی مراسم اعدام نظامی با جوخه آتش پس از هشت دهه، بار دیگر توجه افکار عمومی جهان را به شخصیت غریب و تهاجمی سکاندار پنتاگون جلب کرده است؛ مردی که از استودیوهای تلویزیونی فاکس‌نیوز مستقیماً به رأس بزرگ‌ترین ماشین جنگی جهان پرتاب شد و با ادغام بنیادگرایی مذهبی، مصرف مفرط الکل، سوابق تعرض جنسی، نشت اطلاعات طبقه‌بندی‌شده به بستگان در پیام‌رس
سفیر ارجان - شهاب شهسواری: تصمیم پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا برای تبدیل تیرباران نظامی به یک نمایش زنده اینترنتی ، تازه‌ترین حلقه از رفتارهای هنجارشکنانه‌ای است که نشان می‌دهد کرسی هدایت پنتاگون در اختیار چهره‌ای با روحیات غیرمتعارف و به شدت افراطی قرار دارد.
بر اساس اعلام رسمی وزارت دفاع، نضال حسن روانپزشک پیشین ارتش که در حمله سال ۲۰۰۹ در پایگاه فورت‌هود تگزاس ۱۳ نفر را کشت و ۳۲ تن را زخمی کرد، در تاریخ ۳ دسامبر ۲۰۲۶ (۱۲ آذر ۱۴۰۵) در همان پایگاه و تقریباً در همان ساعت روز تیرباران خواهد شد و این رویداد به شکل آنلاین برای عموم پخش می‌شود.
این اقدام نه تنها پس از تیرباران سرباز ادی اسلوویک در سال ۱۹۴۵ پس از ۸۱ سال نخستین اجرای حکم مرگ با جوخه آتش در ارتش آمریکاست، بلکه به دلیل پخش اینترنتی، در کل تاریخ مدرن ایالات متحده سابقه‌ای نداشته و با انتقاد تند حتی چهره‌های هم‌حزبی نظیر تام تیلیس سناتور جمهوری‌خواه روبه‌رو شده که آن را «قرون‌وسطایی»، «نفرت‌انگیز» و منطبق بر رفتار رژیم‌های استبدادی نامیده است.
مقررات ارتش حضور کودکان در چنین صحنه‌هایی را ممنوع می‌داند، اما پخش بدون سانسور در فضای مجازی، هگست را در برابر بن‌بست‌های حقوقی و اخلاقی بزرگی قرار داده است.
با این حال، سابقه اقدامات وزیر جنگ ترامپ نشان می‌دهد که شیفتگی به خشونت عریان و لگدمال کردن پروتکل‌های قانونی، شیوه زیست سیاسی او در تمامی سال‌های گذشته بوده است.
جنگ مذهبی با دیالوگ‌های تارانتینو و نفی حقوق جنگ
رویکرد هگست در جریان جنگ آمریکا علیه ایران در سال ۲۰۲۶، ماهیت قانون‌گریز و جنگ‌طلبانه او را به عریان‌ترین شکل آشکار ساخت.
او در جریان سخنرانی‌های مکرر، قواعد متعارف نظامی و حقوق بشردوستانه را که با هدف حفاظت از غیرنظامیان و مهار تلفات جانبی وضع شده‌اند، «قواعد احمقانه درگیری» نامید و اعلام کرد: «هیچ قواعد احمقانه درگیری، هیچ باتلاق ملت‌سازی و هیچ پروژه دموکراسی‌سازی سیاسی وجود ندارد؛ ما فقط برای پیروزی می‌جنگیم و وقت و جانمان را تلف نمی‌کنیم.»
هگست با افتخار مدعی شد که نیروهای تحت امرش از سوی او و دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا بالاترین سطح اختیارات را گرفته‌اند تا قدرت ارتش را رها سازند، نه اینکه آن را در زنجیر اصول تناسب و قوانین بین‌المللی نگه دارند.
نگاه هگست به صحنه نبرد، آمیزه‌ای خطرناک از اوهام آخرالزمانی و خشونت هالیوودی است؛ چنان‌که در یکی از مراسم دعای رسمی در داخل ساختمان پنتاگون، با حرارت به قرائت مونولوگ مشهور فیلم سینمایی «پالپ فیکشن» (داستان عامه‌پسند) پرداخت .
این قطعه که در فیلم توسط شخصیت گانگستر با بازی ساموئل ال. جکسون پیش از شلیک به قربانی درمانده خوانده می‌شود، در واقع متنی دست‌ساز و تلفیقی از سوی کوئنتین تارانتینو کارگردان فیلم است و شباهت اندکی با باب ۲۵ آیه ۱۷ کتاب حزقیال نبی دارد.
هگست در این مراسم با فریاد جملاتی چون «من با خشم و غضب فراوان بر تو فرود خواهم آمد»، عبارت «نشانه تماس من سندی ۱ خواهد بود» (اشاره به کد پروازی هواپیمای تهاجمی ضدزره A-10) را به آن افزود و سعی کرد دیالوگ یک اثر سینمایی جنایی را به عنوان دعای جنگی علیه ایران قالب کند.
او در مراسمی دیگر در پنتاگون رسماً دعا کرد که خداوند به ارتش آمریکا «خشونت فراگیر علیه کسانی که سزاوار هیچ رحمتی نیستند» عطا کند و مقدر سازد که «هر گلوله شلیک‌شده دقیقاً به هدف اصابت کند».
تبدیل ساختمان وزارت دفاع به صحنه دعاهای تهاجمی مذهبی، خشم حامیان اصل جدایی دین از دولت را برانگیخت که این اقدامات را نقض صریح متمم اول قانون اساسی دانستند.
هگست در سپتامبر ۲۰۲۶ تأسیس “دفتر امور دینی” را در وزارت دفاع اعلام کرد. این اقدام در ادامه برگزاری منظم مراسم دعای مسیحی در پنتاگون و استفاده مکرر وزیر از ادبیات مذهبی در سخنرانی‌های نظامی انجام شد. منتقدان می‌گویند این سیاست مرز میان آزادی مذهبی کارکنان و ترویج رسمی مسیحیت را مخدوش می‌کند؛ حامیان اما آن را بازگرداندن معنویت به نیروهای مسلح می‌دانند.
دوران صدارت پیت هگست در وزارت جنگ آمریکا سرشار از نمونه‌های اقدامات جنایتکارانه، بدون توجه به اصول حقوقی و حتی تلاش برای پنهانکاری و لاپوشانی اقدام‌های جنایتکارانه است.
یکی از جدی‌ترین پرونده‌های حقوقی دوره هگست، کمپین حمله به قایق‌های مظنون به قاچاق مواد مخدر در کارائیب است. تا اوت ۲۰۲۶، شمار کشته‌شدگان این حملات به ۲۲۷ نفر رسید؛ رقمی که منتقدان آن را نشانه استفاده گسترده و بدون روند قضایی از زور می‌دانند. گروه‌های حقوقی و برخی قانون‌گذاران می‌گویند حمله به افراد پیش از محاکمه، بدون اثبات قطعی نقش آنان در قاچاق و بدون امکان دفاع، با موازین حقوق بین‌الملل و حق حیات ناسازگار است. هگست و دولت ترامپ این عملیات را بخشی از مبارزه با شبکه‌های قاچاق معرفی کرده‌اند.
برای هگست انتقاد از قواعد درگیری در جنگ ایران صرفاً یک موضع نظری نبود. در نخستین روز جنگ، یک موشک آمریکایی به دبستانی در ایران اصابت کرد و بر پایه گزارش‌ها حدود ۱۷۰ نفر، عمدتاً کودکان، کشته شدند. این حادثه پرسش‌ها را درباره تناسب عملیات، حفاظت از غیرنظامیان و پیامد گشایش “حداکثر اختیارات” برای نیروهای آمریکایی تشدید کرد. هگست همچنین با اظهارنظر درباره پوشش رسانه‌ای تلفات آمریکایی، متهم به بی‌حساسی شد؛ هرچند او گفت صرفاً به تفاوت میان پوشش رسانه‌ای و واقعیت میدانی اشاره کرده است.
حمله جنایتکارانه و قتل عام کودکان در مدرسه شجره طیبه میناب، صرفا یکی از پرده‌های جنایت‌های جنگی متعدد و مکرر ایالات متحده آمریکا در تجاوز نظامی مشترک با اسرائیل علیه ایران بود.
پرونده «سیگنال‌گیت»؛ خیانت به امنیت ملی در چت‌های خانوادگی
بی‌مبالاتی هگست در حوزه امنیت اطلاعات، به شکل‌گیری رسوایی بزرگی موسوم به «سیگنال‌گیت» در اسفند ۱۴۰۳ (مارس ۲۰۲۵) منجر شد.
ماجرا زمانی فاش شد که جفری گلدبرگ، سردبیر نشریه آتلانتیک به شکلی اتفاقی و به دلیل اشتباه در شماره‌گیری به یک گروه گفت‌وگوی محرمانه در پیام‌رسان تجاری سیگنال افزوده شد؛ جایی که عالی‌رتبه‌ترین مقامات امنیتی کاخ سفید در حال بحث بودند.
در این گروه، هگست ساعت دقیق آغاز حملات هوایی علیه مواضع حوثی‌های یمن، پنجره زمانی عملیات، مختصات اهداف، نوع مهمات و زمان برخاستن جنگنده‌ها را پیش از انجام حمله با گوشی شخصی ارسال کرده بود.
تحقیقات بازرس کل پنتاگون ثابت کرد که استفاده وزیر از تلفن شخصی و پیام‌رسان‌های متفرقه نقض فاحش پروتکل‌های امنیتی بوده و در صورت رهگیری توسط طرف مقابل، جان خلبانان و پرسنل نظامی به طور جدی به خطر می‌افتاد.
رسوایی زمانی ابعاد گسترده‌تری یافت که اسناد نشان داد هگست گروه دیگری در سیگنال با عنوان «تیم دفاعی» تشکیل داده بود و در آنجا نیز زمان دقیق عملیات‌های نظامی و پرواز جنگنده‌ها را با همسر، برادر و وکیل شخصی‌اش—افرادی که هیچ‌گونه دسترسی یا صلاحیت امنیتی نداشتند—به اشتراک می‌گذاشت.
طنز ماجرا اینجا بود که هگست هم‌زمان با ارسال اسرار نظامی برای اعضای خانواده، کارکنان پنتاگون را به ظن درز دادن اطلاعات تحت تعقیب قرار می‌داد و چهره‌هایی مانند دن کالدول، دارین سلنیک و کالین کارول را به اتهام واهی افشای اخبار اخراج یا تعلیق کرد؛ در حالی که تحلیلگران اخراج این افراد را تسویه‌حساب سیاسی با مخالفان مشی افراطی او علیه ایران توصیف کردند.
تسویه خونین در ارتش؛ قلع‌وقمع ژنرال‌ها به نام روحیه جنگاوری
حضور هگست در پنتاگون به یک زلزله ساختاری در سلسله‌مراتب فرماندهی ارتش آمریکا انجامید.
او در ماه‌های نخست حضورش، حدود ۲۰ درصد از ژنرال‌ها و مقامات عالی‌رتبه نظامی را بازنشسته، برکنار یا وادار به استعفا کرد.
از جمله قربانیان این تصفیه می‌توان به ژنرال چارلز براون رئیس ستاد مشترک ارتش و دریاسالار لیزا فرانچتی نخستین زن فرمانده نیروی دریایی آمریکا اشاره کرد.
هگست این اخراج‌های گسترده را گامی ضروری برای ریشه‌کن ساختن مفاهیم «ووک» (Woke) و بازگرداندن «روحیه تهاجمی جنگجویان» نامید، اما مقامات کنگره از هر دو حزب هشدار دادند که این پاکسازی‌های سیاسی، انباشت تجربه راهبردی ارتش را منهدم کرده و سازمان نظامی را در برابر بحران‌ها فلج می‌سازد.
این اقدامات در حالی صورت گرفت که هگست اصولاً فاقد صلاحیت و پیشینه مدیریتی برای اداره بزرگ‌ترین نهاد نظامی جهان با میلیون‌ها پرسنل بود.
سوابق او صرفاً به مجری‌گری در برنامه صبحگاهی فاکس‌نیوز و اداره چند گروه کهنه‌سربازان محدود می‌شد؛ ضعفی بنیادین که سبب شد صلاحیت او در مجلس سنا در لبه تیغ قرار گیرد و تنها با رأی شکننده ۵۱ در برابر ۵۰ و با مداخله مستقیم جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا در جایگاه رئیس سنا به تصویب برسد.
اهمیت این پرونده‌ها فقط در شخص هگست نیست. وزیر دفاع آمریکا هم‌زمان بر بزرگ‌ترین بودجه نظامی جهان، زنجیره فرماندهی هسته‌ای، عملیات در خاورمیانه و تصمیم‌گیری درباره جنگ و صلح اثر می‌گذارد. به همین دلیل، ترکیب ادبیات مذهبی-جنگی، بی‌اعتمادی به قواعد درگیری، ضعف در امنیت اطلاعات و برکناری گسترده فرماندهان، از منظر رسانه‌ای و راهبردی اهمیتی فراتر از یک پرونده اخلاقی یا سیاسی دارد.
خشونت جنسی، نقض اخلاق و فریاد مادر: «تو آزارگر زنانی»
پرونده‌های اخلاقی و رفتارهای شخصی هگست در سال‌های پیش از وزارت، سندی از زیست نامتعادل و بی‌ثباتی فردی اوست.
در جریان بررسی صلاحیتش، پرونده شکایت زنی در مونتری کالیفرنیا به سرخط خبرها تبدیل شد؛ رویدادی در مهر ۱۳۹۶ (اکتبر ۲۰۱۷) که در آن زن مدعی شد هگست پس از قفل کردن در اتاق هتل و گرفتن تلفن همراهش، به وی تجاوز کرده است.
اگرچه هگست با پرداخت حق‌السکوت مالی سنگین و امضای قرارداد محرمانگی از پیگرد قضایی گریخت و مدعی رضایت طرفین بود، اما انتشار گزارش بازجویی پلیس افکار عمومی را به شدت تکان داد.
بر پایه گزارش پلیس مونتری، زن شاکی گفت هگست در اکتبر ۲۰۱۷ تلفن همراهش را گرفت، با بدنش مانع خروج او از اتاق هتل شد و به او تعرض جنسی کرد. هگست وجود رابطه را تأیید اما آن را کاملاً رضایت‌مندانه خواند و اتهام را رد کرد. دادستانی در ۲۰۱۸ اعلام کرد شواهد برای طرح اتهام فراتر از تردید معقول کافی نیست. وکیل هگست گفت توافق مالی و محرمانگی برای جلوگیری از شکایت مدنی و حفظ حرفه هگست بوده است؛ برخی گزارش‌ها مبلغ توافق را ۵۰ هزار دلار اعلام کرده‌اند. نکته قابل توجه آنکه وکیل هگست بعدها گفت موکلش در زمان ماجرا به‌وضوح مست بوده، در حالی که هگست پیش‌تر به پلیس گفته بود فقط “مست نبوده” اما “مستی خفیف” داشته است.
این بحران با انتشار متن ایمیل تکان‌دهنده مادر هگست در سال ۲۰۱۸ هم‌زمان با طلاق از همسر دومش دوچندان شد؛ جایی که مادرش با صراحت نوشته بود: «تو آزارگر زنان هستی؛ این حقیقتی زشت است»، و فرزندش را به دروغ‌گویی، خیانت، تحقیر اطرافیان و سوءاستفاده ابزاری از زنان متهم کرده بود.