غذاهایی که نباید قبل از ورزش بخوریم
انتخاب غذای مناسب پیش از ورزش می‌تواند به تأمین انرژی و جلوگیری از ناراحتی‌های گوارشی کمک کند. متخصصان توصیه می‌کنند وعده‌های سنگین را چند ساعت پیش از تمرین مصرف کنید و در صورت نیاز، به سراغ میان‌وعده‌های سبک و زودهضم بروید.
انتخاب غذای مناسب پیش از ورزش می‌تواند به تأمین انرژی و جلوگیری از ناراحتی‌های گوارشی کمک کند. متخصصان توصیه می‌کنند وعده‌های سنگین را چند ساعت پیش از تمرین مصرف کنید و در صورت نیاز، به سراغ میان‌وعده‌های سبک و زودهضم بروید.
به گزارش سفیر ارجان به نقل از verywellhealth ،مصرف غذاهای پرچرب، پرفیبر و سرشار از پروتئین در فاصله نزدیک به زمان ورزش می‌تواند باعث ناراحتی‌های گوارشی شود و کیفیت تمرین را کاهش دهد.
آنچه پیش از ورزش می‌خورید و زمان مصرف آن می‌تواند نقش مهمی در کیفیت تمرین و سلامت دستگاه گوارش داشته باشد. اگر تاکنون هنگام ورزش در باشگاه دچار دل‌درد شده‌اید، ممکن است یکی از دلایل آن غذایی باشد که پیش از تمرین مصرف کرده‌اید.
اگرچه دریافت انرژی پیش از ورزش اهمیت زیادی دارد، متخصصان تغذیه ورزشی توصیه می‌کنند در فاصله نزدیک به تمرین، از مصرف حجم زیاد برخی غذاها خودداری کنید.
بدن افراد با یکدیگر متفاوت است؛ بنابراین نمی‌توان فهرست ثابتی از غذاها ارائه کرد که همه افراد باید پیش از ورزش به‌طور کامل از آنها اجتناب کنند. واکنش بدن به غذا به نیازهای فردی، حساسیت‌های گوارشی و میزان تحمل هر شخص بستگی دارد. بااین‌حال، برخی گروه‌های غذایی ممکن است احتمال ناراحتی معده و روده را هنگام فعالیت بدنی افزایش دهند.
یاسی انصاری، متخصص تغذیه و رژیم‌درمانی ورزشی در لس‌آنجلس، می‌گوید بهتر است در فاصله نزدیک به تمرین، مصرف مقادیر زیاد چربی، پروتئین و فیبر محدود شود؛ زیرا این مواد می‌توانند باعث ناراحتی‌های گوارشی هنگام ورزش شوند.
هنگام فعالیت بدنی، بخشی از جریان خون از دستگاه گوارش به سمت عضلات فعال هدایت می‌شود. در نتیجه، دستگاه گوارش ممکن است خون کمتری برای هضم غذا در اختیار داشته باشد و هضم غذاهای سنگین دشوارتر شود.
امی استیونز، متخصص تغذیه ورزشی در نیویورک، نیز توضیح می‌دهد که چربی، فیبر و پروتئین می‌توانند روند هضم را کند کنند. در این شرایط، ممکن است هنگام شروع حرکت، غذا همچنان در معده باقی مانده باشد و باعث بروز مشکلات گوارشی شود.
این مشکلات می‌توانند شامل گرفتگی و درد شکم، نفخ ، تهوع یا نیاز فوری به استفاده از سرویس بهداشتی باشند. بروز چنین علائمی هنگام تمرین ممکن است عملکرد ورزشی فرد را مختل کند و مانع بهره‌مندی کامل او از ورزش شود.
سه گروه غذایی که باید در مصرف آنها پیش از ورزش احتیاط کرد، عبارت‌اند از:
سبزیجات خانواده کلم، سالادهای حجیم، لوبیا و غلات صبحانه سبوس‌دار از جمله غذاهای پرفیبر هستند. فیبر برای سلامت دستگاه گوارش ضروری است، اما مصرف مقدار زیاد آن درست پیش از تمرین ممکن است باعث نفخ، دل‌پیچه یا ناراحتی شکمی شود.
مصرف حجم زیادی از گوشت، محصولات لبنی، تخم‌مرغ، شیک‌های پروتئینی و پروتئین‌بارها در فاصله نزدیک به ورزش ممکن است هضم را دشوارتر کند و ناراحتی گوارشی ایجاد کند.
البته این موضوع به معنای نامناسب بودن پروتئین برای ورزشکاران نیست؛ پروتئین برای حفظ و ترمیم عضلات اهمیت دارد و نکته اصلی، توجه به مقدار مصرف و فاصله زمانی آن با تمرین است.
غذاهایی مانند پودینگ چیا، پاستا با سس خامه‌ای، همبرگر و مقدار زیاد کره مغزها از نمونه‌های غذاهای پرچرب هستند. چربی می‌تواند تخلیه معده و هضم غذا را کند کند و احتمال بروز گرفتگی شکم، تهوع یا احساس سنگینی را هنگام ورزش افزایش دهد.
انتخاب غذای مناسب پیش از ورزش تنها به نوع غذا محدود نمی‌شود. زمان خوردن، اندازه وعده و نوع فعالیت بدنی نیز در نحوه تأمین انرژی و احتمال بروز مشکلات گوارشی نقش دارند.
تنظیم زمان وعده‌های غذایی پیش از ورزش، به‌ویژه برای افرادی که برنامه روزانه شلوغی دارند، همیشه آسان نیست. بااین‌حال، خوردن یک وعده سنگین درست پیش از تمرین می‌تواند مشکلات گوارشی ایجاد کند.
یاسی انصاری توصیه می‌کند افراد، بسته به اندازه میان‌وعده و میزان تحمل بدنشان، حدود ۳۰ دقیقه پیش از تمرین از منابع کربوهیدراتی زودهضم استفاده کنند. میوه تازه خردشده، میوه خشک، برخی گرانولابارها و میان‌وعده‌های تهیه‌شده از غلات از جمله گزینه‌های پیشنهادی هستند.
کربوهیدرات‌های زودهضم می‌توانند انرژی مورد نیاز بدن را سریع‌تر تأمین کنند و در مقایسه با وعده‌های سنگین، احتمال بروز مشکلات گوارشی کمتری داشته باشند.
بهتر است وعده‌های غذایی حاوی مقادیر زیاد چربی، فیبر و پروتئین را چند ساعت پیش از ورزش مصرف کنید یا آنها را به وعده پس از تمرین موکول کنید.
این توصیه به معنای حذف غذا پیش از ورزش نیست؛ به‌ویژه اگر گرسنه هستید. در چنین شرایطی می‌توانید از کربوهیدرات‌های زودهضم مانند موز، کیک برنجی یا پوره سیب استفاده کنید.
مقدار غذایی که می‌خورید نیز به‌اندازه نوع غذا اهمیت دارد.
بریانا باتلر، متخصص تغذیه و رژیم‌درمانی و بازیکن سابق لیگ بسکتبال زنان آمریکا (WNBA)، می‌گوید نوع و مقدار غذای مصرفی می‌تواند مستقیماً بر حفظ انرژی، کیفیت عملکرد ورزشی و میزان احساس فشار هنگام تمرین تأثیر بگذارد.
به گفته او، حتی اگر فرد غذاهای مناسبی انتخاب کند، مصرف مقدار کمتر یا بیشتر از نیاز بدن ممکن است عملکرد ورزشی او را تحت تأثیر قرار دهد.
باتلر معمولاً توصیه می‌کند افراد، وعده غذایی اصلی و کامل خود را حدود ۲ تا ۴ ساعت پیش از تمرین یا مسابقه مصرف کنند و در صورت نیاز، ۳۰ تا ۶۰ دقیقه پیش از ورزش یک میان‌وعده سبک بخورند.
انتخاب غذا باید با نوع تمرین متناسب باشد؛ زیرا همه فعالیت‌های ورزشی فشار یکسانی بر دستگاه گوارش وارد نمی‌کنند.
امی استیونز توضیح می‌دهد که دویدن به دلیل تکان‌های مکرر بدن، معمولاً از نظر گوارشی تحمل کمتری نسبت به تمرین با وزنه دارد. فعالیت‌های پرفشار مانند تمرینات تناوبی شدید، مسابقات ورزشی و رقابت‌های دو نیز به انتخاب غذاهای سبک‌تری نیاز دارند که سریع‌تر از معده عبور کنند.
برای مثال، خوردن ساندویچ بوقلمون یا ماست یونانی ممکن است پیش از تمرین قدرتی برای بعضی افراد مناسب باشد، اما مصرف آنها درست پیش از دویدن می‌تواند باعث ناراحتی گوارشی شود.
برخی افراد تصور می‌کنند ورزش کردن با معده خالی برای دستگاه گوارش بهتر است؛ اما متخصصان تأکید می‌کنند که تأمین انرژی کافی همچنان اهمیت دارد.
استیونز می‌گوید ورزش کردن بدون دریافت غذای کافی ممکن است باعث کاهش انرژی، افت کیفیت تمرین و اختلال در ریکاوری شود. ورزش سبک و کوتاه با معده خالی برای برخی افراد قابل‌تحمل است، اما برای بسیاری از افراد بهتر است نوع، مقدار و زمان مصرف غذا تنظیم شود، نه اینکه وعده غذایی به‌طور کامل حذف شود.
نوشیدن آب کافی نیز اهمیت دارد؛ زیرا کم‌آبی بدن می‌تواند احتمال بروز علائم گوارشی را افزایش دهد.
متخصصان توصیه می‌کنند افرادی که پیش از ورزش به یک میان‌وعده سریع نیاز دارند، می‌توانند حدود ۳۰ تا ۶۰ دقیقه پیش از تمرین، با توجه به میزان تحمل بدن خود، یکی از گزینه‌های زیر را انتخاب کنند:
اگر هنوز نمی‌دانید کدام غذا پیش از تمرین برای شما مناسب‌تر است، می‌توانید خوراکی‌های مصرفی و علائم خود هنگام ورزش را یادداشت کنید. پیدا کردن الگوی غذایی مناسب ممکن است به آزمون‌وخطا نیاز داشته باشد. ثبت غذاها و علائم و مشورت با متخصص تغذیه می‌تواند به شناسایی محرک‌های گوارشی و تنظیم برنامه‌ای مناسب برای تأمین انرژی و بهبود عملکرد ورزشی کمک کند.
پژوهشگران دانشگاه استنفورد با مهار پروتئینی که با افزایش سن بیشتر می‌شود، موفق شدند غضروف ازدست‌رفته زانوی موش‌های مسن را بازسازی کنند و احتمال بروز آرتروز پس از آسیب زانو را کاهش دهند. واکنش امیدوارکننده نمونه‌های غضروف انسانی نیز این پرسش را مطرح کرده است که آیا در آینده می‌توان بدون تعویض مفصل، غضروف آسیب‌دیده را ترمیم کرد.
پژوهشگران در مطالعه‌ای جدید دریافتند ترکیب مبندازول، داروی ضدکرم انگلی، با جفیتینیب، داروی هدفمند سرطان ریه، می‌تواند رشد تومورهای مقاوم به درمان را در آزمایش‌های پیش‌بالینی کندتر کند.
دانشمندان با بررسی ژنوم جاناتان دریافتند که برخی سازوکارهای زیستی بدن او با طول عمر ارتباط دارند. از جمله این ویژگی‌ها می‌توان به ژن‌های مرتبط با ترمیم آسیب‌های دی‌ان‌ای، تنظیم سوخت‌وساز و محافظت در برابر سرطان اشاره کرد.
رئیس دوازدهمین کنگره ریه و مراقبت ویژه با تاکید بر نقش دخانیات و آلودگی هوا در بروز بیماری‌های ریوی و سرطان، گفت: در بین سرطان‌ها،هیچ سرطانی در ایران و کل دنیا کشنده‌تر از سرطان ریه نیست.
بر اساس نتایج یک مطالعه بین‌المللی بزرگ، شمار افرادی که سالانه در سراسر جهان به زوال عقل (دمانس) مبتلا می‌شوند، ممکن است از ۱۱.۴ میلیون نفر در سال ۲۰۲۳ به بیش از دو برابر یعنی ۲۴.۷ میلیون نفر تا سال ۲۰۵۰ میلادی افزایش یابد.
پژوهشی جدید استفاده مداوم از اکستنشن مژه را با افزایش مایت‌های دمودکس، تحریک چشم و اختلال در غدد پلک مرتبط دانسته است.
استاتین‌ها یکی از رایج‌ترین گروه‌های دارویی تجویزشده هستند. اگرچه این داروها معمولاً با کاهش کلسترول شناخته می‌شوند، اما مشخص شده است که مغز نیز ممکن است از آنها سود ببرد.
دانشمندان مدلی را توسعه داده‌اند که نشان می‌دهد باکتری‌های روده نقش شگفت‌آوری در میزان کالری دریافتی ایفا می‌کنند؛ بدین معنا که برچسب‌های مواد غذایی ممکن است تمام واقعیت را بیان نکنند.