چگونه می توان ICC را نجات داد

امید به "گفتگو" با ایالات متحده بر سر تحریم های آن بر دیوان کیفری بین المللی بی معنی است. برای حفاظت از دادگاه اقدام لازم است.

تحریم‌هایی که ایالات متحده علیه دیوان کیفری بین‌المللی وضع کرده است، ظرفیت عملکرد آن را کاهش می‌دهد و باعث می‌شود که دیوان کیفری بین‌المللی به مرگ نهادی آهسته بمیرد. ادامه فعالیت آن به عنوان یک سازمان بین المللی، چه رسد به یک دادگاه قانونی، غیرممکن خواهد شد.

جامعه بین المللی با بیانیه های ضعیف محکومیت پاسخ داده است. کشورهای عضو بیش از 20 ماه از زمان روی کار آمدن دونالد ترامپ رئیس جمهور ایالات متحده فرصت داشته اند تا برای این اقدام آماده شوند. باید برای تقویت تاب آوری نهادی دادگاه تلاش می شد.

با این حال، هنوز برای اقدام دیر نیست. مهلت ارائه شده توسط ایالات متحده نباید برای شرکت در مذاکرات بی نتیجه، بلکه برای انجام اقدامات فوری برای محافظت از دادگاه استفاده شود.

تحریم‌ها دارایی‌های دیوان کیفری بین‌المللی و سایر منافع دارایی در ایالات متحده یا در اختیار یا کنترل افراد آمریکایی را مسدود می‌کند. مشروط به معافیت ها و مجوزهای صادر شده توسط وزارت خزانه داری ایالات متحده، افراد و شرکت های آمریکایی از تجارت با دادگاه منع می شوند.

بانک‌های ایالات متحده، شرکت‌های بیمه، شرکت‌های فناوری اطلاعات و سایر کسب‌وکارها نمی‌توانند کالا یا خدمات را به ICC عرضه کنند یا از آن وجه پرداختی دریافت کنند، بدون اینکه جریمه‌ای در پی داشته باشند. بسیاری از مشاغل غیرآمریکایی به دلیل ترس از تحریم شدن، بیش از حد از خدمات خود پیروی می کنند و آنها را متوقف می کنند.

قطع رابطه دادگاه از تامین کنندگان و ارائه دهندگان خدمات می تواند فعالیت های تحقیقاتی و دادستانی آن را در همه موقعیت ها فلج کند.

با این حال، تحریم‌ها با «دوره مهلت» 180 همراه هستندچند روز برای حفظ یا خاتمه دادن به عملیات ICC. این شامل پرداخت های کشورهای عضو به ICC، پرداخت حقوق، بیمه درمانی و خدمات پزشکی برای کارمندان یا پیمانکاران آن، و پرداخت اجاره، خدمات آب و برق و خدمات معمول می شود. مجوزهای جداگانه ارائه خدمات مخابراتی، ابری و نرم افزاری خاص، پردازش پرداخت های بازنشستگی ICC، و خدمات مورد نیاز به نفع بازداشت شدگان مشخص شده ICC را اجازه می دهد.

واشنگتن «دوره مهلت» را به‌عنوان فرصتی برای کشورهای عضو ارائه کرده است تا «پیشرفت معنی‌داری در قطعنامه‌های دیپلماتیک و حقوقی» در رسیدگی به اعتراضات ایالات متحده نشان دهند. با این حال، در اصل، ابزاری برای اجبار سیاسی آشکار است که برای وادار کردن کشورهای عضو به تبعیت طراحی شده است.

پس از اعلام تحریم ها، بسیاری از کشورهای عضو یک بار دیگر حمایت خود را از دادگاه تایید کردند و از آمریکا انتقاد کردند. با این حال، در این مرحله، دادگاه کیفری بین المللی تنها با بیانیه ها قابل دفاع نیست.

پشتیبانی اجرایی توخالی است مگر اینکه با یک استراتژی منسجم و هماهنگ برای مقابله با اجبار ایالات متحده و حفاظت از استقلال دیوان بین‌المللی کیفری همراه باشد. اعلامیه‌ها مانع از بستن حساب‌های ICC، بیمه‌گران از برداشتن پوشش، شرکت‌های فناوری از توقف خدمات خود، یا سایر کسب‌وکارها از ترک دادگاه به دلیل ترس از تلافی‌جویانه آمریکا نمی‌شوند.

اتحادیه اروپا بارها تأیید کرده است که دیوان کیفری بین‌المللی سنگ بنای عدالت بین‌المللی است و استقلال آن از فشار خارجیباید محافظت شود. در 10 اکتبر، کاجا کالاس، نماینده عالی اتحادیه اروپا، این موضع را تکرار کرد و حملات یا تهدیدها علیه دادگاه، مقامات آن و کسانی که با آن همکاری می‌کنند «غیرقابل قبول» خواند.

با این حال، فراتر از این اظهارات، اتحادیه اروپا ظاهراً از ترس دشمنی بیشتر با ترامپ و اعمال تعرفه های آمریکا منفعل مانده است.

این نگران کننده است که برخی از کشورهای عضو و اتحادیه اروپا از "دوره مهلت" تحقیرآمیز به عنوان ایجاد "زمینه گفتگو" و "فضای دیپلماسی" با واشنگتن استقبال کرده اند. چه مصالحه معناداری ممکن است زمانی که هدف ایالات متحده، که به صراحت بیان شده، تخریب دادگاه باشد؟

در طول 20 ماه گذشته، ایالات متحده به طور پیوسته جنگ خود را علیه دیوان کیفری بین المللی تشدید کرده است. برای کشورهای عضو و اتحادیه اروپا انتظار یک نتیجه متفاوت در حال حاضر نوعی خودفریبی است که به همان اندازه به احترام واهی به واشنگتن و عدم احترام به خود خیانت می کند. مماشات با قلدرها فقط آنها را جسور می کند.

گفت‌وگو تحت چنین شرایط اجباری، راه را برای فشار بر دیوان کیفری بین‌المللی باز می‌کند تا در ازای لغو تحریم‌ها، از وظایف خود در فلسطین عقب‌نشینی کند. پذیرش خواسته های ایالات متحده، به ویژه قربانی کردن تحقیقات فلسطین برای جلب رضایت رژیم سرکش در واشنگتن، دادگاه را به عنوان یک نهاد مستقل و بی طرف از بین می برد.

این تصور را تقویت می کند که عدالت بین المللی بسته به قدرت سیاسی کسانی که در حیطه صلاحیت آن هستند، به صورت گزینشی عمل می کند. خیانت به دستور دادگاه بین المللی کیفری و عدالتخواهی قربانیاناین به معنای از دست دادن غیرقابل تحمل مشروعیت برای دادگاه و بی اعتبار کردن این ایده است که هیچ کس بالاتر از قانون نیست.

اقدام معنادار مدت هاست که دیر شده است، اما برای آن دیر نیست. کشورهای عضو اکنون باید یک انتخاب اصولی داشته باشند و به آن پایبند باشند. آنها باید از دیوان کیفری بین‌المللی دفاع کنند و توانایی عملکرد آن را تضمین کنند - به دنبال گفت‌وگوی بی‌ثمر با یک دولت غیر حزبی متخاصم نباشند، از آن درخواست رحمت کنند و امتیازاتی را که نه آن‌ها و نه دادگاه توان تحمل آن را ندارند، ارائه دهند.

آنها باید علناً متعهد به افزایش بودجه دیوان کیفری بین‌المللی شوند و منابع و امکانات مورد نیاز برای مقاومت در برابر فشارهای سیاسی و اقتصادی را در اختیار آن قرار دهند. آنها باید با اتخاذ تدابیر قانونی مؤثر، قوانین و تدابیری را در برابر کاهش ریسک مالی اتخاذ کنند تا از دادگاه، مقامات آن و کسانی که با آن همکاری می کنند در برابر اثرات فراسرزمینی تحریم های ایالات متحده محافظت کنند. این حمایت ها باید به طور یکسان شامل سازمان های جامعه مدنی فلسطینی شود که هدف آنها حمایت از تحقیقات دادگاه است.

اتحادیه اروپا باید فوراً قانون مسدودسازی خود را فعال کند تا اپراتورهای اتحادیه اروپا را از تبعیت از تحریم های ایالات متحده منع کند. اگرچه هیچ گلوله نقره ای وجود ندارد، اما این اقدام تا حدودی در جهت محافظت از ICC خواهد بود. تعداد فزاینده ای از کشورهای عضو و نمایندگان پارلمان اروپا از کمیسیون اروپا خواسته اند که این قانون را به تحریم های ضد ICC تعمیم دهد و اطمینان حاصل کند که در صورت تحریم های سراسر دادگاه، حمایت ها وجود دارد. این مرحله را دیگر نمی توان به تعویق انداخت.

به موازات آن، کشورهای عضو باید فوراً ترتیبات را نهایی کنندبرای بانکداری جایگزین، پرداخت و زیرساخت دیجیتال برای اطمینان از دسترسی بی وقفه دادگاه به خدمات ضروری. اقدامات باید یک واکنش هماهنگ و ساختاری را تشکیل دهند که فراتر از اعلامیه های همبستگی و اصلاحات موقت باشد.

اگر جامعه بین‌الملل در کنار برچیدن دیوان کیفری بین‌المللی از سوی ایالات متحده بایستد، توانایی هر دادگاه بین‌المللی - یا حتی هر دادگاه ملی - برای فعالیت بدون ترس یا لطف غیرممکن خواهد شد.

نظرات بیان شده در این مقاله متعلق به نویسندگان است و لزوماً منعکس کننده موضع تحریریه الجزیره نیست.