وقتی مجیدی از رنج وطن گفت؛ جایزه‌ای که به تریبون اعتراض تبدیل شد

مجید مجیدی پس از دریافت جایزه بهترین فیلم جشنواره بوسان ۲۰۲۶ در سخنانی صریح به حملات آمریکا و اسرائیل به ایران، جان‌باختن کودکان میناب و کشتار غیرنظامیان اشاره کرد.

مجید مجیدی پس از دریافت جایزه بهترین فیلم جشنواره بوسان ۲۰۲۶ در سخنانی صریح به حملات آمریکا و اسرائیل به ایران، جان‌باختن کودکان میناب و کشتار غیرنظامیان اشاره کرد.

به گزارش خبرنگار مهر، حضور در جشنواره‌های بین‌المللی سینما علاوه بر فرصتی برای معرفی آثار و کسب جوایز، می‌تواند مجال طرح دغدغه‌های انسانی و اجتماعی نیز باشد؛ فرصتی که مجید مجیدی پس از دریافت جایزه بهترین فیلم جشنواره بوسان ۲۰۲۶ برای فیلم «غذای نیمروز» از آن استفاده کرد و در سخنانی به وضعیت مردم ایران و کودکان قربانی جنگ پرداخت.

مجیدی در این مراسم با یادآوری فاجعه جان‌باختن کودکان میناب در حمله آمریکا و رژیم صهیونیستی به کشورمان گفت: در روز اول حمله ۱۶۸ کودک بی‌گناه را قطعه‌قطعه کردند، طوری که جنازه بعضی از این بچه‌ها هیچ‌گاه پیدا نشد. خانه‌ها، دانشگاه‌ها و مناطق مسکونی را مورد هدف قرار دادند و ۴ تا ۵ هزار نفر را از دست دادیم.

اهمیت سخنان مجیدی را باید فراتر از یک اظهارنظر در حاشیه دریافت جایزه دید. او در موقعیتی که می‌توانست صرفاً درباره فیلم، موفقیت حرفه‌ای و دستاورد سینمایی خود سخن بگوید، بخشی از تریبون بین‌المللی‌اش را به یادآوری رنج قربانیان جنگ اختصاص داد.

این در حالی است که برخی هنرمندان ایرانی هنگام دریافت جایزه یا رویدادهای خارجی ترجیح می‌دهند درباره مسائل سیاسی و اجتماعی کشور سکوت کنند، برخی دیگر نیز با اشاره‌هایی کلی و محتاطانه از کنار موضوعات حساس می‌گذرند.

در شرایطی که جنگ و حملات نظامی، جان غیرنظامیان و به‌ویژه کودکان بی‌گناه را هدف قرار می‌دهد، هنرمندان ایرانی نیز در کنار فعالیت حرفه‌ای خود، مسئولیتی انسانی و اجتماعی بر عهده دارند. حضور در جشنواره‌ها و رویدادهای بین‌المللی فرصتی است تا صدای مردم ایران به گوش افکار عمومی جهان برسد و واقعیت آنچه بر خانواده‌ها، کودکان و شهروندان بی‌دفاع می‌گذرد، در میان روایت‌های یک‌سویه گم نشود.

در چنین موقعیت‌هایی، تریبون جهانی تنها محلی برای معرفی آثار، دریافت جایزه و ثبت موفقیت‌های فردی نیست؛ بلکه می‌تواند به ابزاری برای دفاع از حقیقت، محکومیت خشونت و مطالبه صلح تبدیل شود.