نتفلیکس می گوید 67 درصد از اعضای مورد بررسی می خواهند از کره بازدید کنند زیرا آسیا خلاق بوسان مکان ها را در کانون توجه قرار می دهد.

تحقیقات نتفلیکس نشان داد که 67 درصد از اعضای مورد بررسی در سطح بین المللی به بازدید از کره جنوبی ابراز علاقه کرده اند. برای سانگ کیو لی پخش کننده، جذابیت در داستان هایی است که در آنجا اتفاق می افتد، نه مناظر به تنهایی. لی، مدیر ارشد تولید APAC نتفلیکس، در افتتاحیه مسترکلاس Creative Asia که نتفلیکس و […]

تحقیقات نتفلیکس نشان داد که 67 درصد از اعضای مورد بررسی در سطح بین المللی به بازدید از کره جنوبی ابراز علاقه کرده اند. برای سانگ کیو لی استریمر، به جای مناظر به تنهایی، جذابیت در داستان هایی است که در آنجا اتفاق می افتد.

لی، مدیر ارشد تولید APAC نتفلیکس، در افتتاحیه مسترکلاس Creative Asia که نتفلیکس و سی و یکمین جشنواره بین المللی فیلم بوسان برای سومین سال متوالی در 10 اکتبر برگزار کردند، این موضوع را مطرح کرد. «من راکی بازی می‌کنم» را به «من سیلوستر بازی می‌کنم»: «شما فقط یک شانس برای انجام این کار دارید»

این برنامه که در پردیس سنتوم دانشگاه دونگسو برگزار شد، با همکاری شبکه کمیسیون های فیلم آسیایی و انجمن تصاویر متحرک توسعه یافت. نسخه امسال کارگاه‌هایی به رهبری مدیران نتفلیکس در کنار کلاس‌های مسترکلاس و پانل‌های صنعتی اضافه کرد. محبوب در Variety

جلسه افتتاحیه که توسط جیمز بنگ، استاد مدرسه فیلم آسیایی بوسان مدیریت می‌شد، درباره چگونگی شکل‌دهی لوکیشن‌ها به داستان‌گویی، همچنین لورن کوپر، مدیر لوکیشن و کونیدا ریکو، تهیه‌کننده «روزهای عالی» را به نمایش گذاشت.

کوپر گفت که او ابتدا یک فیلمنامه را به عنوان یک مخاطب می خواند قبل از اینکه به عنوان مدیر لوکیشن به خواسته های آن توجه کند و از نزدیک با طراح تولید همکاری می کند. او گفت: «فیلمسازی مانند یک ورزش گروهی است. "شما برای کار با خدمه و داستان به انعطاف زیادی نیاز دارید."

کونیدا به نقل از ویموندرس: "تصنع یک داستان می تواند یک فیلم را خراب کند." او گفت که کارگردان در برابر تحمیل مضامین یا مفاهیم از پیش تعیین شده مقاومت می کند. در «روزهای عالی»، که در 16 روز فیلمبرداری شد، داستان اجازه یافت که به صورت ارگانیک از مکان‌هایش توسعه یابد.

کونیدا با تشریح نقش تولید در تبدیل جاه‌طلبی‌های خلاقانه به فیلم‌سازی گفت: «موقعیت و داستان‌گویی قابل تفکیک نیستند.

او با استناد به مجموعه ججو "وقتی زندگی به شما نارنگی می دهد" گفت که احساسات جهانی مخاطبان را به مکان های ناآشنا متصل می کند.