کورویو به‌دنبال جذب سرمایه بی‌پایان بیمه‌گران؛ تأمین مالی سنگین زیرساخت هوش مصنوعی
لینک منبع: کورویو به‌دنبال جذب سرمایه بی‌پایان بیمه‌گران؛ تأمین مالی سنگین زیرساخت هوش مصنوعی رونق هوش مصنوعی، رقابت شرکت‌های فناوری برای ساخت مراکز داده و خرید تراشه‌های پیشرفته را به مرحله‌ای تازه رسانده است؛ مرحله‌ای که در آن، دسترسی به سرمایه ارزان به‌اندازه دسترسی به فناوری اهمیت دارد. شرکت کورویو که از ارائه‌دهندگان بزرگ خدمات رایانش ابری ویژه هوش مصنوعی است، اکنون می‌کوشد منابع مالی عظیم شر
رونق هوش مصنوعی، رقابت شرکت‌های فناوری برای ساخت مراکز داده و خرید تراشه‌های پیشرفته را به مرحله‌ای تازه رسانده است؛ مرحله‌ای که در آن، دسترسی به سرمایه ارزان به‌اندازه دسترسی به فناوری اهمیت دارد. شرکت کورویو که از ارائه‌دهندگان بزرگ خدمات رایانش ابری ویژه هوش مصنوعی است، اکنون می‌کوشد منابع مالی عظیم شرکت‌های بیمه را به سوی خود جذب کند. راهبرد این شرکت، افزایش اعتبار اعتباری و تبدیل قراردادهای بلندمدت مشتریان به پشتوانه دریافت وام‌های کلان است؛ مسیری که می‌تواند هزینه توسعه زیرساخت را کاهش دهد، اما هم‌زمان ریسک بدهی را افزایش می‌دهد.
کورویو برای تأمین هزینه توسعه زیرساخت هوش مصنوعی، به دنبال جذب سرمایه شرکت‌های بیمه است.
این شرکت طی سال جاری بیش از ۳۵ میلیارد دلار از مسیرهای مختلف تأمین مالی جذب کرده است.
مجموع بدهی‌ها و تعهدات اجاره‌ای کورویو در پایان ژوئن به حدود ۵۲ میلیارد دلار رسیده است.
تقاضای بالا برای خدمات رایانش ابری، در کنار جریان نقدی منفی و هزینه سنگین بهره، فرصت و ریسک را هم‌زمان افزایش داده است.
سرمایه بیمه‌گران؛ هدف تازه کورویو
کورویو در تلاش است با دریافت رتبه اعتباری سرمایه‌گذاری برای وام‌های بیشتری که پشتوانه آن‌ها تراشه‌ها و قراردادهای بلندمدت مشتریان است، به منابع مالی شرکت‌های بیمه دسترسی پیدا کند. برینین مک‌بی، از بنیان‌گذاران شرکت و مسئول تأمین مالی آن، معتقد است سرمایه موجود در صنعت بیمه ظرفیت بسیار بزرگی دارد و ارتقای اعتبار اعتباری می‌تواند راه ورود کورویو به این بازار را هموار کند.
اهمیت این راهبرد از آنجا ناشی می‌شود که شرکت‌های بیمه، به‌ویژه بیمه‌گران عمر، منابع مالی عظیمی مدیریت می‌کنند و معمولاً به دنبال سرمایه‌گذاری‌های بلندمدت با بازده و ریسک متناسب هستند. با این حال، جذب این سرمایه مستلزم آن است که وام‌ها و در نهایت خود شرکت، از نظر اعتبار مالی به سطح قابل‌قبولی برسند.
از استخراج رمزارز تا زیرساخت هوش مصنوعی
کورویو در چهار سال گذشته از یک شرکت کوچک استخراج رمزارز به ارائه‌دهنده خدمات رایانش ابری برای آزمایشگاه‌های هوش مصنوعی و شرکت‌های بزرگ فناوری تبدیل شده است. این شرکت بیش از ۱٫۵ گیگاوات ظرفیت برق فعال دارد و برنامه‌ریزی کرده است این رقم را تا پایان سال ۲۰۳۰ به ۸ گیگاوات برساند.
اما توسعه چنین زیرساختی به سرمایه‌گذاری سنگین نیاز دارد. کورویو برای خرید تراشه‌های پیشرفته و گسترش ظرفیت پردازشی، از وام‌های دارای پشتوانه تراشه، اوراق بدهی پربازده، اوراق قرضه قابل‌تبدیل و فروش سهام استفاده کرده است. این شرکت در سال جاری بیش از ۳۵ میلیارد دلار تأمین مالی انجام داده؛ رقمی که ابعاد سرمایه‌بر مدل کسب‌وکار آن را نشان می‌دهد.
وام‌های مبتنی بر تراشه؛ نوآوری یا ریسک پنهان؟
نخستین معامله مهم کورویو در سال ۲۰۲۳، وامی به ارزش ۲٫۳ میلیارد دلار بود که با مشارکت بلک‌استون و با پشتوانه پردازنده‌های گرافیکی انویدیا و قرارداد تأمین ظرفیت پردازشی برای مایکروسافت تنظیم شد. نرخ مؤثر بهره این وام حدود ۱۵ درصد بود؛ هزینه‌ای بسیار بالا که نشان می‌داد تأمین مالی چنین زیرساخت‌هایی در آن زمان با ریسک قابل‌توجهی همراه بوده است.
در ساختار این وام‌ها، تراشه‌ها در شرکت‌های تابعه قرار می‌گیرند و درآمد حاصل از آن‌ها ابتدا صرف پرداخت بهره، بازپرداخت اصل بدهی و هزینه‌های عملیاتی می‌شود. تنها پس از پوشش این تعهدات، بخشی از درآمد به شرکت مادر می‌رسد. کورویو از آن زمان پنج وام مشابه دیگر نیز منعقد کرده و حدود ۲۷ میلیارد دلار از این مسیر تأمین مالی کرده است.
این ساختار به قراردادهای بلندمدت مشتریان متکی است؛ اما اگر تقاضا کاهش یابد، مشتریان دچار مشکل مالی شوند یا فناوری با سرعت بیشتری تغییر کند، ارزش اقتصادی تراشه‌ها و توان بازپرداخت بدهی می‌تواند تحت فشار قرار گیرد.
«راهبرد کورویو نمونه‌ای روشن از تبدیل رونق هوش مصنوعی به یک چرخه بزرگ تأمین مالی است؛ چرخه‌ای که در آن، تراشه‌ها، قراردادهای بلندمدت و اعتبار شرکای تجاری به ابزار جذب بدهی تبدیل می‌شوند. ورود بیمه‌گران می‌تواند هزینه سرمایه را کاهش دهد و رشد شرکت را تسریع کند، اما رتبه اعتباری بهتر لزوماً به معنای کاهش ریسک اقتصادی نیست. مسئله اصلی این است که آیا درآمد حاصل از ظرفیت پردازشی، در بلندمدت برای پوشش استهلاک سریع تجهیزات، هزینه انرژی و تعهدات بدهی کافی خواهد بود یا خیر. در چنین مدلی، مزیت رقابتی واقعی نه صرفاً در خرید تراشه، بلکه در حفظ مشتریان معتبر، بهره‌برداری سودآور از ظرفیت و انضباط مالی شکل می‌گیرد. اگر این توازن برقرار نشود، همان اهرم مالی که امروز موتور رشد کورویو است، می‌تواند در دوره افت تقاضا به مهم‌ترین نقطه آسیب‌پذیری آن تبدیل شود.»
بر اساس برآورد تحلیلگران، جریان نقدی آزاد کورویو در سال جاری حدود ۲۵ میلیارد دلار منفی خواهد بود و برای سال‌های ۲۰۲۷ و ۲۰۲۸ نیز به‌ترتیب کسری ۲۸ و ۱۸ میلیارد دلاری پیش‌بینی شده است. هزینه بهره شرکت در سه‌ماهه دوم بیش از دو برابر سال قبل شد و به ۶۴۰ میلیون دلار رسید. همچنین نسبت بدهی به سود عملیاتی تعدیل‌شده آن حدود ۵٫۸ برابر گزارش شده است؛ وضعیتی که نشان‌دهنده فشار مالی بالاست.
در همین حال، ارتباط کورویو با انویدیا نقشی اساسی در رشد آن دارد. انویدیا بیش از ۲ میلیارد دلار در این شرکت سرمایه‌گذاری کرده، توافقی به ارزش ۶٫۳ میلیارد دلار برای خرید ظرفیت پردازشی استفاده‌نشده آن دارد و در عرضه اولیه سهام کورویو نیز نقش حمایتی ایفا کرده است. مک‌بی همچنین گفته شرکت به برنامه تأمین مالی ۵۰۰ میلیارد دلاری انویدیا با مشارکت نهادهای مالی علاقه‌مند است.
کورویو در بازاری فعالیت می‌کند که تقاضای خدمات پردازشی هوش مصنوعی همچنان بالاست و بخش عمده ظرفیت سال ۲۰۲۷ آن، بنا بر گفته مدیران شرکت، پیش‌فروش شده است. با این حال، رشد درآمد و ظرفیت به‌تنهایی تضمین‌کننده پایداری مالی نیست. توانایی تبدیل قراردادها به جریان نقدی واقعی، کنترل هزینه بهره و دسترسی مستمر به سرمایه، عوامل تعیین‌کننده مسیر آینده شرکت خواهند بود.
در ترجمه برخی نقاط این گزارش از هوش مصنوعی کمک گرفته شده است.