نقد و بررسی End Of Abyss – یک خانه عروسکی ترسناک از Resident Evil و The Thing

پلی استیشن 5 (نسخه پخش شده)، ایکس باکس، رایانه شخصی؛ انتشارات اپیک گیمز این بازی ترسناک ارائه شده سبک و ترسناک را به ارمغان می آورد، اما با تکرار بیش از حد خود را گسترش می دهد گروه کوچکی از سربازان وارد یک مرکز متروکه می شوند، جایی که گوشت های چروکیده از فولاد سرد جوانه می زند. این یک شروع امیدوارکننده اما آشنا برای یک داستان ترسناک علمی تخیلی است، با مضامین سنگینی از Alien و The Thing. با این حال

گروه کوچکی از سربازان وارد یک مرکز متروکه می شوند، جایی که گوشت چروکیده از فولاد سرد جوانه می زند. این یک شروع امیدوارکننده اما آشنا برای یک داستان ترسناک علمی تخیلی است، با مضامین سنگینی از Alien و The Thing. با این حال، هیچکدام از اینها آنقدر... بداخلاق نبودند.

امکانات End of Abyss به‌عنوان نوعی بازسازی روستای مدل The Thing’s Outpost 31 ارائه می‌شود که از بالا به آن نگاه می‌کنید. قهرمان کوچک شما با سر و صدا بخش کوچکی از صفحه را اشغال می کند و بیشتر قسمت های باقی مانده در تاریکی مه آلود غوطه ور شده یا حتی کاملاً خالی شده است. اینجا دنیایی از برش‌های سبک Usborne است، جایی که هر چیزی خارج از دیوار سیاهی مطلق است.

این ترکیب زیبا و وهم انگیز بلافاصله پایان آبیس را به عنوان بخشی از سبک Scandi-chiaroscuro نشان می دهد که توسط Limbo و Inside (از Playdead در کپنهاگ) و Little Nightmares (از استودیو Tarsier مستقر در مالمو، جایی که بنیانگذاران بخش 9 توسعه دهنده End of Abyss دندان های خود را بریدند) پیشگام شد. با این حال، آن بازی‌ها همه پلتفرم‌های پازلی بودند. End of Abyss یک بازی بقا-ترسناک در قالب Resident Evil از دوران PS1 است که با استفاده از زوایای ثابت و یادآور دوربین مداربسته، رویکرد کوچکنمایی مشابهی را در پیش گرفت. این یک راه عالی برای کنترل ترکیب هر صحنه برای حداکثر ارزش زیبایی شناختی - و، البته، برای ایجاد ترس است.

End of Abyss از دیوراماهای تزئین شده عاشقانه لذت می برد، با بدنه ها و احشاء که دقیقاً چیده شده اند، که توسط نور سوسوزن صفحه CRT روشن می شود و برخی آیتم های نارنجی درخشان (یک کلید ارزشمند یا ارتقاء سلاح) آویزان است.فقط دور از دسترس همانطور که شما در حال مطالعه این جزئیات هستید و سعی می کنید بفهمید چگونه ممکن است به آن شی مطلوب برسید، در لبه دید شما یک هیولا خود را از تاریکی جدا می کند و قبل از اینکه بتوانید آگاهانه حضور خود را ثبت کنید حمله می کند.

آنچه در ادامه می‌آید رقصی از رکاب زدن و شلیک تپانچه شما است، و دعا می‌کنید که با مهمات کافی پر شود تا مهاجم پیشرو را قبل از اینکه بتواند به شما برسد، نابود کند. یا بدتر از آن، عقب نشینی شما را به لانه دیگری از هیولاها می برد. اینها هیجانات اساسی این ژانر هستند و End of Abyss آنها را دست نخورده نگه می دارد زیرا آنها را به اندازه خانه عروسکی کوچک می کند. در واقع، ممکن است ترسناک‌تر باشند، زیرا هدف‌گیری دستی یک تفنگ از منظر بالا به پایین می‌تواند دشوار باشد، و طرح کنترل End of Abyss آنقدر گیج‌کننده است (چه کسی روی انگشت شست سمت راست بارگذاری مجدد می‌کند؟) که شما به اندازه هیولاها با حافظه ماهیچه‌ای مبارزه می‌کنید.

با این حال، در بالای این بنیاد بقا-ترسناک، End of Abyss عناصری از Dark Souls، Metroid و Hollow Knight را لایه‌بندی می‌کند – و در اینجا بیش از حد گسترش می‌یابد. این تسهیلات به اندازه کافی بزرگ و پیچیده است که بتوانید در آن گم شوید، پر از درهایی است که فقط از طرف دیگر باز می شوند و مناطق به ظاهر مجزا که به روش های غیرمنتظره ای به هم می پیوندند. اینها می‌توانند از بهترین لذت‌های بازی‌های ویدیویی باشند، اگر به درستی انجام شوند، اما در بازی‌ای که متکی بر شخصیتی است که آنقدر کند حرکت می‌کند که می‌تواند توسط یک زامبی درهم و برهم تهدید شود، تناسب ناراحت‌کننده‌ای ایجاد می‌کند.

در عین حال، آن استایل غم انگیز برجسته، چیزی شبیه پاشنه آشیل استوقتی می خواهید یک اتاق را از اتاق دیگر تشخیص دهید. نقشه صفحه مکثی که برای انتقال قلمرو در هم قفل شده تلاش می کند، کمکی نمی کند، و در زمان بازی، مستعد گیج شدن در مورد سؤالاتی است که درها قفل هستند.

این منجر به عقب‌نشینی‌های غیرضروری زیادی می‌شود و با هر بار بازدید مجدد، آن صحنه‌هایی که با دقت به صحنه می‌روند بخشی از درخشش خود را از دست می‌دهند. ترکیبی که بار اول باعث شد که شما هول کرده باشید، نمی‌تواند امیدوار باشد که این اثر را در دوازدهمین دیدار حفظ کند، در حالی که ترس‌های سایه‌انداز بر اساس منطق ساعتی قطار ارواح در میدان نمایشگاه اجرا می‌شوند. با رسیدن به رئیس نهایی پس از 12 ساعت، در حالی که بسیاری از نقشه ها هنوز خاکستری شده اند و سایر بخش ها به طور بی پایانی در حال فروپاشی هستند، من احساس خستگی می کنم، با تمایل کمی برای کشف نیمه دیگر بازی که (با توجه به درصد تکمیل) دیده نشده است. بر خلاف ارائه بسیار کوچکش، End of Abyss ممکن است به نفع خودش خیلی بزرگ باشد.