سنگربانان غیور «چنار سفلی»؛ روایتی از حماسه ۲ برادر شهید در اسدآباد
همدان- در روستای چنار سفلی از توابع شهرستان اسدآباد ۲ شهید سرافراز به نام‌های «شیرحسین» و «هوشنگ» آرام گرفته‌اند که سندی از پایداری و ولایت‌مداری در تاریخ انقلاب اسلامی هستند.
سفیر ارجان گروه استان‌ها - فاطمه گوگردی: در کوچه پس کوچه‌های پرمهر روستای «چنار سفلی» از توابع شهرستان اسدآباد استان همدان روایتی از جنس نور، پایداری و عشق به وطن جریان دارد.
خانواده‌ی فرامرزی مامن مردانی است که در روزگار آزمون بزرگ الهی جان بر کف به میدان آمدند تا از انقلاب و خاک میهن دفاع کنند.
این ۲ برادر شهید که هر یک در دوره‌ای از دوران دفاع مقدس پرچم‌دار ایثار و مقاومت بودند، کارنامه درخشانی از شجاعت و اخلاص را به یادگار گذاشته‌اند.
شهید «شیر حسین فرامرزی» متولد اول اردیبهشت ۱۳۲۰ و دارای یک فرزند بود که در تاریخ ۱۱ شهریور ۱۳۶۰ در دامنه‌های قله قراویز به درجه رفیع شهادت نائل آمد.
سال‌ها بعد برادر نوجوانش «شهید هوشنگ فرامرزی» راه این شهید گرانقدر را ادامه داد؛ شهید هوشنگ فرامرزی متولد ۱ خرداد ۱۳۴۹ مظهر شجاعت و اخلاص بود و سرانجام در تاریخ ۲۸ خرداد ۱۳۶۵ در سن ۱۶ سالگی در جریان نبرد در جزیره مجنون به شهادت رسید.
یونس فرامرزی برادر شهیدان گرانقدر «شیرحسین و هوشنگ فرامرزی» در خصوص ابعاد شخصیتی برادر شهیدش «شیرحسین فرامرزی» اظهار کرد: شیرحسین برای من فراتر از یک برادر بود و او چون پدری دلسوز، مربی و راهنمایی مهربان نقش‌آفرینی می‌کرد و با وجود بضاعت مالی اندک روحیه‌ای دست و دلباز و مهمان‌نواز داشت به گونه‌ای که در خانه‌اش همواره به روی همگان باز بود و فریضه دینی صله‌ی رحم را هرگز ترک نمی‌کرد.
شهید «شیر حسین» از نوجوانی با تعالیم دینی مانوس بود
وی ادامه داد: برادرم شیرحسین از دوران نوجوانی با تعالیم دینی مانوس بود و اهتمام ویژه‌ای به کار فرهنگی داشت و در روستا کلاس‌های آموزش قرآن کریم را به صورت رایگان برای کودکان و نوجوانان برگزار می‌کرد.
این برادر شهید در بخش دیگری از خاطرات خود به نحوه حضور «شیرحسین» در جبهه‌های نبرد حق علیه باطل اشاره کرد و افزود: در خرداد ماه سال ۱۳۶۰ برادرم با لبیک به ندای امام خمینی (ره) و مقابله با تجاوز رژیم بعث عراق به استخدام سپاه پاسداران انقلاب اسلامی درآمد.
وی ادامه داد: شیرحسین پس از گذراندن دوره‌های آموزشی در پادگان‌های «قهرمان» و «ابوذر» همدان به همراه کاروانی متشکل از ۱۳ تن از جوانان غیور اسدآباد راهی جبهه‌های غرب کشور شد.
فرامرزی تصریح کرد: شیر حسین در جبهه نیز نمونه بارز تواضع و فروتنی بود و در مناطق عملیاتی «قراویز» با فروتنی تمام به یاری همرزمان می‌شتافت و در جابه‌جایی تجهیزات پیشقدم بود و سرانجام در ۱۱ شهریور ماه ۱۳۶۰ در جریان حمله‌ای در دامنه‌های قله قراویز در کنار شهید «خزایی» و دیگر همرزمان دلاورش به درجه‌ی رفیع شهادت نائل آمد.
وی بیان کرد: پیکر برادرم پس از ۱۱ ماه چشم انتظاری خانواده همزمان با عقب‌نشینی نیروهای متجاوز دشمن، به آغوش خانواده بازگشت و در گلزار شهدای اسدآباد آرام گرفت.
این برادر شهید در ادامه به ابعاد شخصیتی برادر شهید دیگرش «هوشنگ فرامرزی» اشاره کرد و افزود: هوشنگ از دوران نوجوانی یکی از چهره‌های فعال و پرانرژی عرصه انقلاب در مدرسه، مساجد و پایگاه‌های بسیج بود و او مجری انقلاب اسلامی در مدرسه را بر عهده داشت و به دلیل فن بیان و تسلط بر مسائل روز در آیین گوناگون سخنرانی می‌کرد به طوری که حتی استانداری وقت نیز خواستار سخنرانی او در مجامع عمومی می‌شد.
شهید «هوشنگ فرامرزی» با پای آسیب دیده هم به جبهه رفت
وی اظهار کرد: هوشنگ با وجود فعالیت‌های شبانه‌روزی تحصیلات خود را با نمرات خوبی پیش می‌برد و از اعضای فعال انجمن اسلامی مدرسه بود.
فرامرزی ادامه داد: با آغاز جنگ تحمیلی هوشنگ با وجود سن کم درس و مدرسه را رها کرد و پس از سپری کردن ۴۵ روز آموزش نظامی از طریق مدرسه راهی جبهه‌های نبرد حق علیه باطل شد و حتی در مقطعی که پای هوشنگ دچار شکستگی شده بود به هیچ عنوان تن به استراحت نداد و با پای آسیب دیده به جبهه رفت.
وی افزود: هوشنگ در جبهه نیز نمونه‌ای برجسته از شجاعت و اخلاص بود و بارها به دلیل درایت و عملکرد خیره‌کننده‌اش به او پیشنهاد پذیرش مسئولیت گروهان داده شد اما با فروتنی تمام امتناع می‌کرد و می‌گفت «من به خودم اجازه نمی‌دهم به بچه‌های مردم دستور بدهم و مناسب این کار نیستم» و همواره در خط مقدم پیشتاز فعالیت‌ها بود.
این برادر شهید تصریح کرد: در جریان نبرد در جزیره مجنون در عملیات کربلای ۴ در تاریخ ۲۸ خرداد ۱۳۶۵ هوشنگ بر اثر اصابت ترکش و مجروحیت شدید در حالی که در آمبولانس در حال انتقال به پشت جبهه بود بر اثر اصابت مجدد ترکش و انفجار خودروی امدادی با پیکری سوخته به دیدار حق شتافت.
وی اضافه کرد: پیکر هوشنگ در گلزار شهدای اسدآباد در جوار دیگر برادر شهیدم «شیرحسین» و دیگر همرزمان دلیرش به خاک سپرده شد.
یاد و خاطره‌ی این ۲ برادر شهید «شیرحسین و هوشنگ فرامرزی» نمادی ماندگار از نسلی است که با بصیرت عمیق، دین‌باوری محض و عشق عمیق به ولایت و میهن سنگرهای مقاومت را فتح کردند. خاندان فرامرزی تا ابد سند زنده افتخار، وفاداری و پایداری در تاریخ انقلاب اسلامی ایران باقی خواهند ماند.