چیزهای شیرین، کیک ادرار و سگ های بی سر: 10 اثر هنری که ارزش دیدن در Frieze را دارد
در ریجنت پارک امسال چیزهای زیادی وجود دارد، از خودکارهای ضد افسردگی و یک بازوی روباتیک عروسک ایبوپروفن گرفته تا خودنگاری 26 ساله میریام کان و یک جمجمه دایناسور 150 میلیون ساله - هنوز با دندان تعبیه‌شده آف - در مروری بر پلتفرم میانی Battleske خواهید دید. اینستالیشن هنرمند بریتانیایی الا فلک زیر پای شما با صدای یک مرد می لرزد. او چیزهای شیرینی را زمزمه می کند، و خیالات جنسی را تداعی می کند
سکوی برافراشته در وسط نصب الا فلک، هنرمند بریتانیایی، زیر پای شما با صدای یک مرد می لرزد. او چیزهای شیرینی را زمزمه می کند، و خیالات جنسی را تداعی می کند. همه اینها بر اساس آژانس‌های شخص ثالث است که حساب‌های OnlyFans را مدیریت می‌کنند، با کاربران تعامل می‌کنند، روابط تخیلی ایجاد می‌کنند که افراد شیطون هزاران را برای آن هزینه می‌کنند. این یک کاوش چرب، ناخوشایند و ناراحت کننده از کار جنسی در مقیاس صنعتی است.
مجسمه‌های سگ فلزی بدون سر یولی سرفاتی از این غرفه محافظت می‌کنند، چنگال‌هایشان تیز است، پستان‌های سنگین‌شان روی زمین می‌کشد. این یک نماد سورئال زنانگی است که به حد افراط کشیده شده است، بدنی که ارزش آن بی ارزش شده و مورد استثمار قرار گرفته است. ویدیویی نشان می دهد که این موجود سعی می کند از غرفه فرار کند و موفق می شود. کل نصب به نظر می‌رسد که HR Giger با Wolfenstein 3D ملاقات می‌کند، اما با لبه‌ای بد و طنز.
در نهایت، چیزی برای کمک به شما برای عبور از Frieze. مجسمه هنرمند تایلندی Rirkrit Tiravanija در اینجا یک بازوی رباتیک است که قرص ایبوپروفن قرمز و سفید را با دقت به بازدیدکنندگان می دهد. اگر دستتان را دراز نکنید، فقط آن را روی زمین می‌اندازد. ربات کار خود را بارها و بارها انجام می دهد، صرف نظر از اینکه شما آنجا هستید تا آن را دریافت کنید. احساس بیهودگی، زشت، تکراری، بی معنی می کند. کاملاً نظر در مورد زندگی مدرن.
ممکن است شبیه نمایش قلم‌ها به نظر برسد، و این به این دلیل است. اما هر کدام یک کالای تبلیغاتی از یک شرکت داروسازی است که به عنوان هدیه به متخصصان پزشکی آمریکایی داده می شود. لازارد آنها را در فروش املاک از پزشکان واقعی خرید. تبدیل به یک پرتره می شونداز فروش، چگونگی خرید مراقبت های بهداشتی در ایالات متحده توسط شرکت ها. قلم‌هایی با مارک‌هایی برای داروهای ضد افسردگی، داروهای ADHD، ویاگرا وجود دارد: شرکت‌ها شما را حفظ می‌کنند و شما را بهره‌ور نگه می‌دارند. وقتی کلیک می‌کند، یک دیدگاه مفهومی فوق‌العاده تلخ از نحوه رفتار با بدن ما به عنوان کالا است.
کیک‌های ادراری در باتلاق‌های فریز امسال فقط برای دور نگه‌داشتن بو نیست، بلکه هنر هستند. این کیک ادراری به عنوان مداخله مجسمه سازی است، به لطف هنرمند Gray Wielebinski، که هر کدام را با رایحه ای سفارشی طراحی کرده و آنها را در قفس های فلزی محصور کرده است. آنها به نوعی شبیه وسایل پاکسازی کوچک به نظر می رسند، توده های درخشانی از مواد شیمیایی بدبو که می توانید روی آن ها گریه کنید. آنها مجسمه های عجیب و غریب و تقریباً وابسته به عشق شهوانی هستند. می‌توانید فریاد غمگین هزاران هنرمند را بشنوید که آرزو می‌کردند اول به آن فکر می‌کردند.
در فریز آنقدر نقاشی (معمولاً بسیار ملایم) وجود دارد که واقعاً به یک نقاش خاص نیاز دارد تا برجسته شود. اما اینستالیشن هنرمند سوئیسی میریام کان الماس مناسبی در میان این قلاب هاست. این یک غرفه کامل پر از پرتره های شخصی 26 ساله است. هرکدام اعماق جدیدی از درون نگری مضطرب و هیولاآمیز را در خود فرو می برند. او پوزخند می‌زند و جیغ می‌زند، می‌ایستد و می‌افتد، همه با رنگ‌های تار و نامرتب. مسائل روانشناختی شدید، بیش از حد، احساسی.
ویلیام آدولف بوگرو در پله سنت
عشق من به نقاش آکادمیک فرانسوی قرن نوزدهم ویلیام آدولف بوگرو در آستانه بیماری است. منظورم این است که من یک خالکوبی بوگرو دارم. بنابراین پیدا کردن این کمیجواهری در میان نقاشی‌های گل هلندی و نیم‌تنه مصری استادان فریز واقعاً هیجان‌انگیز بود. این یک چیز کوچک عجیب و زرد رنگ است - بر اساس یک Tintoretto - مردی که به سجده روی زمین دراز کشیده است. طناب هایی که او را می بندد، پاره شده، چوب خرد شده است. در اینجا عواقب خشونت است، سکوت تکان دهنده پس از یک رویداد آسیب زا. این یکی از چیزهای عالی در مورد استادان است: پیدا کردن طلای تاریخی هنری که در دیوار پشتی غرفه ای پنهان شده است. این گالری همچنین دارای پرتره زیبای جیمز تیسوت بود. این بهشت نرد هنر قرن نوزدهمی است.
روایت‌های شگفت‌انگیزی برای کشف در بخش نورافکن Frieze Masters وجود دارد، به‌ویژه کار لوس تورنیه مدرنیست هائیتی، که بین پاریس و هائیتی زندگی می‌کرد اما تا حد زیادی توسط تاریخ هنر فراموش شده است. این نمایش کوچک پرتره‌های خشن - مانند آلیس نیل تاریک‌تر - و ویترین نگاهی اجمالی به دوره گمشده مدرنیسم بین‌المللی از هنرمندی است که احساس می‌کند برای نمایش موزه آماده است.
جمجمه کامارازوروس سوپرموس در دیوید هارون
در نهایت با قدم زدن در اطراف استادان فریز، آثار باستانی و هنر فلاندری را کور می‌کنید، بنابراین یافتن جمجمه‌های دینو فسیل‌شده‌ای که گالری دیوید آرون به چادر برده است، همیشه کمی تسکین‌دهنده ژوراسیک است. امسال آنها یک جمجمه بزرگ تری سراتوپس و یک کامارازوروس سوپرموس عالی با دندان آلوزاروس در آن آورده اند. کاملاً وحشیانه، و احتمالاً تنها چیزی که کودک چهار ساله من در هر دو صورت می‌خواهد.
مرگ و ترس هستدر تمام نقاشی های سهراب هورا اینجا نوشته شده است. آنها صحنه های اکسپرسیونیستی وحشتناک خشونت روزمره هستند: مردی که به زمین لگد می زند، کلاغی که به جسد در حال خونریزی بالای چهره ای که با تعجب به روزنامه خیره شده است، نوک می زند. شبیه ادوارد مونک است اما خون و جرات بیشتری دارد. نقاشی زن در طوفان گرد و غبار خوب نیست، اما بقیه چیزهای عالی و عصبانی هستند.