نقد و بررسی "روزی روزگاری در خاورمیانه": ورود چین به اسکار یک فیلم پرفروش است که پورن غذایی را با ویرانی دوران جنگ ترکیب می کند

از زمانی که ژانگ ییمو در سال 2002 نمایشنامه ووشیا «قهرمان» را به نمایش گذاشت، چین نامزدی اسکار بهترین فیلم بین‌المللی را به دست نیاورد – و این طلسم خشک مطمئناً با فیلم سینمایی «روزی روزگاری در خاورمیانه» امسال شکسته نخواهد شد. مانند بسیاری از آثار این کشور در دهه گذشته، این حماسه پرفروش - یک […]

این حماسه ضدجنگ که به طرز شگفت‌انگیزی سرگرم‌کننده و از نظر سیاسی مذموم است، یک سرآشپز چینی را در طوفانی از حوادث پوچ و وحشیانه در آغاز جنگ عراق دنبال می‌کند.

نقد و بررسی «حس و حساسیت»: جورجیا اوکلی یک چرخش بدیع و طبیعی در کلاسیک جین آستن می‌گذارد

نقد "چاقو: تلاش برای قتل سلمان رشدی": الکس گیبنی نویسنده جنجالی را در طول بستری شدن در بیمارستان معرفی می کند

نقد و بررسی «Hombre al Agua»: گائل گارسیا برنال کارگردانی و ستاره‌ای در فیلمی درامدی درامدی درباره بحران هویت یک مرد

از زمانی که ژانگ ییمو در سال 2002 نمایشنامه ووشیا «قهرمان» را به نمایش گذاشت، چین نامزدی اسکار بهترین فیلم بین‌المللی را به دست نیاورد - و این طلسم خشک مطمئناً با فیلم سینمایی «روزی روزگاری در خاورمیانه» شکسته نخواهد شد. مانند بسیاری از فیلم‌های این کشور در دهه گذشته، این حماسه پرفروش - یک موفقیت در گیشه تابستانی در خانه - نمایشی عجیب از قدرت صنعت فیلم تجاری این کشور است. استحکام، به این معنا که هیچ عملیات ساده‌ای نمی‌تواند جادوگری فنی و جهان‌سازی در مقیاس بزرگ را که در اینجا به نمایش گذاشته شده است، انجام دهد، جایی که کل شهر در یک نقطه به جهنمی از ساختمان‌های در حال فرو ریختن تبدیل شده است، و یک پایگاه نظامی عظیم، در صحنه‌ای بعد، در یک باران سوزان کمین شده است.مواد آتش نشانی

این فیلم همچنین، همانطور که از این محصول مورد حمایت دولت انتظار می رود، به طرز آشکار تبلیغاتی است - اما به گونه ای که به طور خاص گیج کننده و به طرز تکان دهنده ای بی مزه است. اگر آن‌ها به‌معنای B-movie مانند عناصر برای زمان خوبی به نظر می‌رسند، پس شما هم درست می‌گویید. برخلاف احتمالات، «روزی روزگاری در خاورمیانه» نیز، متأسفانه و شگفت‌انگیز، بسیار قابل تماشا است. قسمت جکیل مغزتان به شما می‌گوید که بروید، اما سمت هاید شما را در مدت زمان دو و نیم ساعته فیلم در مجذوبیتی بیمارگونه و چشم‌های پرپیچ‌وخم نشسته نگه می‌دارد.

اگر بخواهیم مستقیماً به اصل مطلب برسیم، این فیلمی است که در آن چین به طور نمادین از زیر آوار جنگ عراق به عنوان یک پدرسالار صلح طلب و نگهبان همه کودکان جهان بیرون می آید. کارگردان ون مویو این زیرمتن را از طریق داستان زو فو (شن تنگ)، آشپزی بدهکار ارائه می‌کند که موافقت می‌کند تا به طور موقت یک رستوران چینی در شهر خیالی باهاتا در منطقه خلیج فارس را تصاحب کند و قصد دارد تا دو سال دیگر نزد دختر و مادرش در چین بازگردد.

فوروارد فوروارد به یک شو فو بزرگتر با لکه های کبدی و زخمی آشکار روی گونه اش به ما می گوید که او واقعاً به خانواده اش بازخواهد گشت، اما خیلی بیشتر از چند سال طول می کشد - دلایل بیهوده تأخیر او نتیجه بدبختی های ژئوپلیتیک او است. او مردی است که در زمان نامناسب در مکان نامناسبی قرار گرفته است، هرچند، فیلم هوشمندانه به این نکته اشاره می کند که یک غذای چینی خوب هرگز ناخواسته نیست. در واقع همینطور استتقاضا در سطح جهانی - راه نجاتی که بقای شو فو را در طوفان رویدادهای فیلم تضمین می کند.

قبل از اینکه به تصاویر وحشتناک کودکان مرده پوشیده از خاکستر برسیم، فیلم به عنوان یک درام با احساس خوب شروع می شود که در آن شو فو با محیط جدید خود سازگار می شود. ما جون‌شنگ (جیانگ کیمینگ)، مدیر رستوران، پل قهرمان ما بین چین و خانه جدیدش است که در طول بحث‌های پرتنش اما دیپلماتیک با صاحب رستوران، زید (شریف سابی) بین عربی و چینی برای شو فو ترجمه می‌کند. کلوزآپ‌های براق و خوش‌مزه از گوشت‌های کبابی و خورش‌های سنگی حباب‌دار گواه موفقیت تصاحب آشپزخانه توسط شو فو است. پرورش استعدادهای محلی نیز زمانی در دستور کار قرار می گیرد که او یک مربی، سیف (عمر شریف - نه، نه آن یکی)، یک یتیم عصبانی که یاد می گیرد خشم خود را به هنر آشپزی چینی تعالی دهد، در دستور کار قرار می گیرد. اگرچه با ادامه فیلم، این خشم به یک میل خشمگین و سخت جنگ شده برای تلافی تبدیل می شود. آیا یک اردک سوخاری خوشمزه شانسی دارد؟ در ذهن این فیلم، این کار با کمک زو فو دلسوز پیش از طبیعت انجام می شود.

«روزی روزگاری در خاورمیانه» چیزی شبیه به یک فیلم دو طرفه است که هم آمریکایی‌ها و هم عراقی‌های نه چندان نازک حجاب، کاریکاتورهای درشتی از خودشان هستند، و خشم خاصی برای خائنانه‌ترین ظلم‌ها وجود دارد: غذای چینی-آمریکایی. در همبستگی حماسی، شو فو و زید توافق کردند که رستوران آنها هرگز غذاهای چینی به سبک آمریکایی سرو نکند.مثل مرغ ژنرال تسو. و هنگامی که سربازان آمریکایی باهاتا را بمباران می کنند و شهر را اشغال می کنند، یک سرباز چینی آمریکایی (عارف لی ژی تینگ) با قلدری به سمت غذای رایگان در رستوران شو فو می رود. سرآشپز که نه یک تسلیم کننده، بلکه یک واقع گرای عملی است، مشت می زند و با آمریکایی ها معامله قاچاق مشروبات الکلی می بندد تا یتیمانی را که در رستورانش زندگی می کنند، ایمن نگه دارد.

غیرقابل قبولی دیوانه کننده ای که حرکت بی امان و هیپنوتیزم کننده عجیب و غریب فیلم را حفظ می کند، به این معنی است که ما هرگز در یک مکان - یا یک حالت - برای مدت طولانی نیستیم. خانه زید در یک سکانس به شدت ملودراماتیک بمباران می‌شود که با زوم آهسته روی زید که همسر و فرزند مرده‌اش را در آغوش گرفته است، به اوج می‌رسد. نکته بعدی که می دانیم، او رادیکال شده است و به یک گروه تروریستی می پیوندد. شو فو، ما جونشنگ و سیف - سه نفر آشپزی - بلافاصله توسط ارتش ایالات متحده دستگیر می شوند و مجبور می شوند در پایگاه ریاست آشپزخانه را بر عهده بگیرند. این اجازه می دهد تا عکس های مجلل بیشتری از غذاهای خوشمزه داشته باشید در حالی که شو فو، به هر دلیلی، توسط یک سرباز آمریکایی آگرو و آرواره بلوک هدف قرار می گیرد. شو فو و ما جونشنگ همچنین نقش پدران جانشین سیف را بازی می‌کنند که فوران‌های خشونت‌آمیز فزاینده‌شان بیش از یک بار مسیر زندگی او را تغییر می‌دهد.

با تمام احساسات شبنم‌آمیزش، فیلم همچنین به طرز شگفت‌انگیزی بی‌رحمانه و خونین است، و یک اثر شلاق شلاقی را به وجود می‌آورد که قوی‌ترین اثر را در قسمت آخر فیلم احساس می‌شود، فیلمی که در قلعه‌ای تروریستی اتفاق می‌افتد، جایی که پیپس‌کیک‌ها با شستشوی مغزی تبدیل به بمب‌گذار انتحاری می‌شوند. دنج،صحنه‌های برادرانه (مثل زمانی که ما جونشنگ به سیف یک قوطی نوشابه قاچاق می‌خورد) مستقیماً با اعدام و مونتاژ بچه‌های خرس‌های مخملی همراه است که به جهاد دعوت می‌کنند. لطافتی در قتل عام وجود دارد که به طرز ناخوشایندی به اخلاق اومانیستی فیلم می سایید و تراژدی های هولناکی را که بر سر شخصیت های فیلم می آید مصنوعی (برای تمام کارهای لرزان و دهان گردان شن تنگ) می کند. این تصویری از وحشیگری در زمان جنگ است که هم با خیال راحت موضوعیت واقعی دارد و هم ناامیدانه می‌خواهیم به رگ‌های قلبمان فشار بیاوریم. به عبارت دیگر، کاملاً هذیانی و دور از نگاه کردن به آن سخت است.

بازبینی آنلاین، 12 اکتبر 2026. مدت زمان: 141 دقیقه.

(چین) انتشار Well Go USA Entertainment یک شرکت استودیوی Dirty Monkeys Shanghai, Beijing Damai Entertainment Culture Co., China Film Group Co., Ruyi Film Entertainment Company, General Dream Studio Co., Beijing Cheer Entertainment Co., Zhejiang FunAge Pictures Co., Beijing Group Production Film & Culture Co. سازندگان: وانگ ییبینگ، جری لی، لی شیان‌زنگ، که لیمینگ، لیو مینگی، یوفانگ چن، یو شیائوکسو، ژانگ جونجی، یددا چن. تهیه کنندگان مشترک: بای یمین، ون شین، یو دونگ، چو یان، ژانگ نینگ، ژوانگ یان، ژو نایشی، وانگ لین، ما یین، فو لیون، زو تیانفو، لی لی، یان ژونگ، یانگ های، ژی یینگ، گوان زو، آملی چن، ژو لیو، دایهو یون، وانگ یوانگ یوانگ، دای‌هو یون، یوانگ یوانگ ژو.

کارگردان: Wen Muyue. فیلمنامه: Wen, Lang Qunli, Wei Zhong. دوربین: وانگ باکسو. ویراستار: لیو جینگهائو. موسیقی: هوانگ چائو.

شنتنگ، جیانگ کیمینگ، عمر شریف، لی ژیتینگ، شریف سوبی. (گفتگوی ماندارین، عربی، انگلیسی)

سام لوینسون، خالق «Euphoria» وارد قرارداد کلی تلویزیونی در استودیوی آمازون MGM شد

نمایش مسابقه "قاتلان" طاووس بر اساس بازی محبوب مدرسه ای؛ اسکارلت جوهانسون برای تهیه کنندگی

اپلیکیشن Peacock «Your Bravoverse» را با فید ویدیویی شخصی سازی شده به سبک TikTok که توسط اندی کوهن تولید شده توسط هوش مصنوعی میزبانی می شود، راه اندازی می کند.