بررسی شورش - داستان بردفورد 12 بازبینی گذشته زشت نژادپرستانه بریتانیا
مستند کن فرو و طارق محمود مبارزه با نژادپرستی در بریتانیای دهه 1980 را به یاد می آورد - حتی اگر روایت همبستگی آن حذفی قابل توجه باشد. باعث انفجار برای در اختیار داشتن ده ها کوکتل مولوتف - بطری های شیر پر از بنزین، با یک پارچه کهنه
فیلم خشن او از کن فیرو و طارق محمود، فیلمسازان سوسیالیست، داستان و زمینه برادفورد 12 را به ما می دهد. دوازده عضو آسیای جنوبی اتحادیه جوانان سیاهپوست در سال 1981 به اتهام توطئه برای ایجاد انفجار دستگیر شدند. پلیس با عصبانیت شدید مقامات بریتانیایی، یک هیئت منصفه مختلط آنها را تبرئه کرد و استدلال آنها را مبنی بر دفاع از خود (و اینکه خود این اقلام به آتش بازی نزدیکتر بود تا بمب) پذیرفت، زیرا جوامع سیاه پوست و آسیایی به طور معمول و سیستماتیک مورد حمله اسکین هدها و نژادپرستانی قرار می گرفتند که فعالیت های آنها توسط قدرت شانه خالی می شد.
این یادآور دوران مخصوصاً زشت، فقیرانه، متعصب و متوسط در زندگی عمومی بریتانیا است، زمانی که مارگارت تاچر، درست قبل از نخستوزیر شدن، تلاش کرد تا بخشی از انرژی سیاسی جبهه ملی راست افراطی را با اعلام این که مردم احساس میکنند توسط مهاجران «غرق شدهاند» را از بین ببرد. همچنین دورانی بود که بلر پیچ، معترض ضد نژادپرستی توسط گروه گشت ویژه مت که هنوز منحل نشده بود، کشته شد، زمانی که آتش سوزی هنوز حل نشده نیو کراس در لندن جان 13 جوان سیاه پوست را گرفت، زمانی که انور دیتا زن آسیایی جنوب با یک حرکت کینه توزانه بازدارنده از سوی وزارت کشور انگلیس برای جلوگیری از آوردن فرزندانش به بریتانیا مواجه شد.ظاهراً به این دلیل که آنها واقعاً مال او نبودند، اگرچه یک آزمایش DNA در نهایت حق او را ثابت کرد. شاید بیشتر از همه، دورانی بود که شهادت افسران پلیس یونیفرم پوش در جعبه شاهد به طور فزاینده ای تقریباً بی ارزش در این موارد دیده می شد. این فیلم همچنین به ما یادآوری میکند که پلیس یورکشایر در دستگیری قاتل زنجیرهای پیتر ساتکلیف چقدر بیکفایت و بیکفایت بود.
Rebellion میخواهد تصویر بزرگتری از سیاستهای آزادیخواهانه به ما بدهد، با استناد به فرانتس فانون و آوردن صداهای فلسطینی، آفریقای جنوبی، آفریقایی آمریکایی و ایرلندی شمالی. اما در اینجا، من یک انتقاد دارم: با توجه به اهمیت اعلام شده همبستگی، شرم آور است که هیچ مصاحبه شونده ای نمی تواند کلمه «یهود ستیزی» را در دل خود بیابد – به خصوص که فیلم از تعداد زیادی فیلم از جبهه ملی استفاده می کند، که نظرات بسیار آشکاری درباره یهودیان داشت و مرتباً به آنها حمله می کرد. واضح است که نژادپرستی چیزی بود که در آن زمان همراه با زن ستیزی و تحقیر افراد کارگر در هوا وجود داشت. شاید این روزها مردم بهتر آن را پنهان می کنند، اما یادآوری هوای سنگین تعصب در آن روزها و یادآوری کسانی که در دادگاه در برابر آن ایستادند، همچنان شوکه کننده است.
شورش در جشنواره فیلم لندن نمایش داده شد.