قبرس بیش از هر زمان دیگری به پیوستن به شینگن نزدیک است، اما موانع سیاسی مربوط به خط سبز و مناطق پایگاه مستقل بریتانیا همچنان باقی است.

کمیسیون اروپا می گوید قبرس آماده پیوستن به منطقه شنگن است. با این حال، پرسش‌های مربوط به تقسیم جزیره و پایگاه‌های نظامی بریتانیا همچنان می‌تواند مسیر آن را به سمت منطقه سفر بدون مرز اروپا پیچیده کند.

قبرس: خط سبز جاه طلبی های شینگن جزیره را پیچیده می کند

10/12/2026 12 اکتبر 2026 کمیسیون اروپا می گوید قبرس آماده پیوستن به منطقه شنگن است. با این حال، پرسش‌های مربوط به تقسیم جزیره و پایگاه‌های نظامی بریتانیا همچنان می‌تواند مسیر آن را به سمت منطقه سفر بدون مرز اروپا پیچیده کند.

قبرس بیش از هر زمان دیگری به عضویت در منطقه شینگن نزدیک شده است.

قبرس همراه با ایرلند در حال حاضر تنها عضو اتحادیه اروپا است که بخشی از منطقه سفر بدون مرز اروپا نیست.

نیکوزیا پس از سال ها آماده سازی و اجرای 120 توصیه فنی، در ماه ژوئیه ارزیابی مثبتی از کمیسیون اروپا دریافت کرد که آمادگی فنی آن را تایید کرد.

این توصیه‌ها که به عنوان بخشی از ارزیابی‌های اتحادیه اروپا به سال 2021 برمی‌گردد، حوزه‌هایی از جمله کنترل مرزی، سیاست ویزا، دسترسی به پایگاه‌های اطلاعاتی امنیتی اروپا و همکاری پلیس را پوشش می‌دهد. اجرای آنها مستلزم ارتقاء فناوری و همچنین اصلاحات قانونی و اداری بود.

در 1 اکتبر، معاون وزیر مهاجرت و حفاظت بین المللی قبرس، نیکلاس ایوانیدس، تأیید کرد که "همه توصیه های ارائه شده توسط کمیسیون اروپا اکنون اجرا شده اند."

به گفته یانیدس، قبرس از نظر فنی آماده پیوستن به شینگن است و گام بعدی تضمین توافق سیاسی لازم است.

اتریش، هلند رزروهای خود را ابراز می کنند

با این حال، یک ارزیابی فنی مثبت به تنهایی برای پیوستن قبرس به آن کافی نیستمنطقه شینگن

الحاق مستلزم تصمیم متفق القول شورای اتحادیه اروپا پس از مشورت با پارلمان اروپا است.

بر اساس اطلاعات به دست آمده توسط دویچه وله، اتریش و هلند قبلاً به طور غیررسمی نسبت به نگرانی های امنیتی مرتبط با خط سبز که جزیره قبرس را تقسیم می کند و وضعیت ویژه مناطق پایگاه های مستقل بریتانیا ابراز نگرانی کرده اند.

اگرچه هیچ یک از کشورها رسماً الحاق قبرس را تهدید به وتو نکرده اند، اما ملاحظات آنها اهمیت خاصی دارد.

هم اتریش و هم هلند قبلاً نسبت به گسترش منطقه شینگن به بلغارستان و رومانی اعتراض کرده بودند.

شاید مهم ترین مانع، خط سبز، خط آتش بس به طول تقریبی 180 کیلومتر (112 مایل) باشد که قبرس را از زمان مداخله نظامی ترکیه در سال 1974 تقسیم کرده است.

این منطقه مناطق تحت کنترل جمهوری قبرس به رسمیت شناخته شده بین المللی را از بخش شمالی جزیره تحت کنترل ترکیه جدا می کند.

منطقه حائل توسط نیروهای حافظ صلح سازمان ملل در قبرس (UNFICYP) نظارت می شود، در حالی که خط سبز خود یک مرز دولتی به رسمیت شناخته شده بین المللی نیست.

گذرگاه های بین دو طرف در 9 نقطه عبور تعیین شده انجام می شود و توسط مقررات ویژه اتحادیه اروپا اداره می شود.

این ترتیب منحصربفرد برای عضویت در شینگن چالشی ایجاد می کند، زیرا جمهوری قبرس کنترل موثری در تمام طول خط اعمال نمی کند. در عین حال، نیکوزیا هر یک را رد می کندترتیباتی که می تواند خط سبز را به صورت قانونی یا حتی نمادین به مرز خارجی تبدیل کند.

دکتر Nasia Hadjigeorgiou، دانشیار عدالت انتقالی و حقوق بشر در دانشکده حقوق UCLan قبرس، به دویچه وله گفت: "مساله ای که توسط برخی کشورهای شنگن مطرح شد این است که جمهوری قبرس کل خط سبز را کنترل نمی کند. ممکن است نقاط عبور را کنترل کند، اما زمین های باز نیز وجود دارد."

حاجی جورجیو گفت: "برای اینکه کنترل کامل آن در نظر گرفته شود، باید چیزی تغییر کند. یا باید مشکل قبرس حل شود، یا یک مرز فیزیکی کاملا کنترل شده ایجاد شود. راه دیگری وجود ندارد."

چرا مناطق پایگاه های مستقل بریتانیا یک مسئله هستند؟

مانع دیگر برای جاه طلبی های شینگن قبرس، وجود پایگاه های مستقل بریتانیا در آکروتیری و دکلیا است که با استقلال قبرس در سال 1960 تحت حاکمیت بریتانیا باقی ماندند.

این دو منطقه با هم 254 کیلومتر مربع (98 مایل مربع)، تقریباً 3 درصد از جزیره را پوشش می دهند و همچنان قلمرو مستقل بریتانیا باقی می مانند.

عارضه اصلی مربوط به منطقه پایگاه دکلیا است که هم مرز با قلمرو تحت کنترل جمهوری قبرس و هم با جمهوری ترکیه خودخوانده قبرس شمالی است که در سطح بین المللی به رسمیت شناخته نشده است.

دو گذرگاه، در پرگاموس و استروویلیا، در این منطقه قرار دارند که بررسی‌ها توسط مقامات بریتانیایی انجام می‌شود. بریتانیا دیگر عضو اتحادیه اروپا نیست.

دکترناسیا حاجی جورجیو مشکلات ناشی از این ترتیب غیرمعمول را توضیح می دهد: "این مشکل ساز است زیرا منطقه مورد نظر از یک طرف توسط مقامات در شمال اشغالی و از طرف دیگر توسط مناطق پایگاه های مستقل بریتانیا کنترل می شود."

او گفت: "در نتیجه، بریتانیا کنترل خواهد کرد که چه کسی وارد منطقه شینگن می شود و چه کسی را ترک می کند. این یک وضعیت غیرعادی است، زیرا معمولاً این خود کشورهای عضو شنگن هستند که تصمیم می گیرند چه کسی می تواند وارد منطقه شود و از آن خارج شود."

بر اساس اطلاعات به دست آمده توسط دویچه وله، نیکوزیا و مناطق پایگاه مستقل بریتانیا از قبل بحث هایی را در مورد ارتقای رویه های کنترل مرزی در پرگاموس و استروویلیا آغاز کرده اند تا آنها را با الزامات اتحادیه اروپا منطبق کنند.

در این میان، نیکوزیا تلاش های دیپلماتیک خود را برای دستیابی به اجماع لازم افزایش داده است.

نیکلاس ایوانیدس معاون وزیر مهاجرت در تاریخ 1 اکتبر در حاشیه نشست شورای عدالت و امور داخلی اتحادیه اروپا در لوکزامبورگ با همتایان خود از اتریش، هلند و فنلاند دیدارهای دوجانبه ای داشت. الحاق قبرس به شینگن از جمله موضوعات مورد بحث بود.

قبرس همچنین در 7 اکتبر در جریان نشست سران نه کشور مدیترانه ای اتحادیه اروپا (MED9) در کرواسی از حمایت سیاسی قابل توجهی برخوردار شد.

رهبران در بیانیه مشترک خود از ارزیابی مثبت کمیسیون اروپا استقبال کردند و خواستار تکمیل به موقع روند الحاق قبرس شدند.

با این وجود، منابع دیپلماتیک در گفتگو با دویچه وله درشرط ناشناس ماندن هشدار داد که با وجود سیگنال های مثبت، ورود قبرس به منطقه شینگن به هیچ وجه نباید مسلم انگاشته شود.

همان منابع احتمال می‌دهند که اتحادیه اروپا پیش از اتخاذ تصمیمی که می‌تواند عوارض سیاسی و عملی بیشتری ایجاد کند، منتظر نتیجه تلاش‌های جاری برای حل مشکل قبرس باشد.

Loucianos Lyritsas خبرنگار با تمرکز بر سیاست در قبرس، مشکل قبرس و بحران پناهندگان.