قانون سود: دو تعویض چمن با فاصله 40 سال چه چیزی می تواند درباره بحران تنوع زیستی بریتانیا به ما بگوید؟

در سال 1983، دیوید نش بخشی از باغ کنزینگتون را حفر کرد و آن را با علفزار ولز عوض کرد. چهار دهه بعد، معاوضه معکوس مایک پری، تغییری چشمگیر را در اقبال طبیعت شهری و روستایی نشان داد. در سال 1983، یک کامیون روباز محموله ای غیرعادی را در باغ کنزینگتون بارگیری کرد: 83 تکه چمن بریده شده از Cae'n y Coed، دامنه تپه ای جنگلی در Fest. حلقه ای از چمن به قطر هشت متر که از پارک کنار گالری سرپنتاین در غرب لون بر

در سال 1983، یک کامیون روباز محموله ای غیرعادی را در باغ کنزینگتون بارگیری کرد: 83 تکه چمن بریده شده از Cae'n y Coed، دامنه ای جنگلی در دره Ffestiniog. حلقه چمنی به قطر هشت متر که از پارک کنار گالری سرپنتاین در غرب لندن برای ایجاد فضایی برای چمن‌های ولزی برداشته شد، سپس از لندن به شمال ولز منتقل شد.

نش، که 80 ساله است و هنوز هم با چوب و درخت کار می کند، می گوید همه چیز با «خونسردی» خودش شروع شد. از او دعوت شد تا در یک نمایش جدید گالری سرپنتاین مجسمه سازی بریتانیایی مشارکت کند. او ایده‌ای از مجسمه‌های چوبی را برای یک گالری سرپوشیده ارائه کرد، زیرا احساس می‌کرد که مجسمه‌های بیش از حد در فضای باز «مانند بشقاب پرنده‌ها، آمدند و رفتند»، همانطور که او می‌گوید. اما گالری گفت: "اوه، دیوید، تو یک هنرمند بیرونی هستی، بنابراین ما دوست داریم در فضای باز شرکت کنی."

نش که چند سال قبل گنبد خاکستر و تخته سنگ چوبی بسیار بیرونی خود را ساخته بود، موهایش را به هم زد. او در واقع زمانی که در سال 1970 دانشجوی کارشناسی ارشد در مدرسه هنر چلسی بود، یک قطعه در فضای باز برای نمایش سرپنتاین ساخته بود. وقتی سعی کرد آن را در زمین محکم کند به او گفته شد که نمی تواند چمن باغ کنزینگتون را لمس کند زیرا متعلق به ملکه است.

بنابراین، این بار، او نقشه کشید تا با نصب حلقه‌ای از علفزارهای وحشی از شمال ولز، چمن‌های بی‌نظیر پارک لندن را خشن کند و در عین حال تعاریف «مجسمه‌سازی» را نیز به چالش کشید. نش با عصبانیت می‌گوید: «فلز قرمز روشن» در اوایل دهه 80 بسیار زیاد بود. "من می خواستم چیزی خلق کنمکه نیازی به تمیز کردن نداشت.»

او می گوید که سود سوآپ، اعلام هویت او بود. من خیلی مشتاق بودم که چیزی که گذاشتم این حس را داشته باشد که از کجا آمده است، جایی که من هستم، یعنی شمال ولز. وقتی متوجه شد که باید باری از چمن کنزینگتون را حفر کند، تصمیم گرفت آن را به ولز ببرد. «این تبدیل به مبادله شد و من از مفهوم یک چرک بودن خوشم آمد. واقعاً ربطی به محیط زیست نداشت، اما معلوم شد که اینطور است.»

نش منتظر یک واکنش بود و یک عکس گرفت. پس از چندین جلسه نگران کننده در مورد حفاری، و سر خراش مقامات شورا در مورد خطر آلودگی گیاهان "مهاجم" ولز به باغ های کنزینگتون، Sod Swap ادامه داد. پری می گوید: «او بسیار خرابکار است، دیوید. «او به آن نگاه نمی کند، اما هست. سرپانتین انتظار داشت که او یک مجسمه چوبی بزرگ بیاورد. و او گفت: «نه، من می‌خواهم چمن‌های شما را برش بزنم.» او می‌خواست نشان دهد که او کیست، اما همچنین می‌خواست مجسمه‌ای که می‌تواند باشد - لزومی ندارد که یک جسم جامد روی پایه باشد. این می تواند یک قطعه زودگذر از مواد آلی باشد.

در سال 2023، زمانی که پری یک پروژه بازسازی و هنری را در 4.9 هکتار (12 هکتار) زمین کشاورزی در غرب ولز آغاز کرد، به این فکر کرد که آیا ممکن است مفهوم نش را پس از چهار دهه دوباره بررسی کند. کمی عصبی، با نش تماس گرفت و وقتی مجسمه‌ساز یک «بله» مشتاقانه گفت، خیالش راحت شد. یک هفته بعد، پری به سمت شمال ولز رفت، جایی که نش او را برای دیدن محل باغ کنزینگتون برد. به طرز شگفت انگیزی، 40 سال بعد، آنها هنوز هم می توانستندیک دایره ضعیف را در علف های خزه ای که اکنون با درختان بالغ نقطه گذاری شده است شناسایی کنید.

چمن ولز در لندن چندان دوام نیاورد. پس از پایان نمایش، گالری قصد داشت به سادگی چمن را حذف کند، اما، خوشبختانه برای نش، «فرشتگان هنر بیرون»، سو کلیفورد و آنجلا کینگ، وارد عمل شدند. دو بنیانگذار مؤسس خیریه هنرهای محیطی Common Ground عجله کردند که خانه غیرمحتمل دیگری در لندن برای چمن‌های نش ولش پیدا کنند: در چمن‌زارهای هامپ کنادست.

کلیفورد و کینگ همچنین ایده درخشانی داشتند که بوم شناسان را برای شمارش گونه ها در هر دایره چمن دعوت کنند. چمن‌زارهای ولز 28 گونه مختلف از جمله علف‌ها، گل‌های وحشی، برامبل و حتی گزنه را در خود جای می‌دادند، در حالی که چمن‌زارهای آراسته شده از باغ کنزینگتون از سه گونه ناچیز علف تشکیل شده بود. ناگهان، چالش کوچک نش با دنیای هنر پیامی اکولوژیکی داشت که تنوع زیستی موجود در مراتع روستایی و کیفیت استریل پارک‌های شهری را برجسته می‌کرد.

در حالی که قطعه کوچک نش از ولز با Hampstead Heath سازگار بود، هنرمند با وجدان به چمن لندن در Cae'ny Coed آبیاری کرد، حتی یک ماشین چمن زنی دست دوم خرید تا بتواند آن را در شرایطی که به آن عادت کرده بود نگه دارد. طرح اولیه این بود که آن را به باغ کنزینگتون بازگردانند، اما نش می‌گوید شورای هنر به او گفته بود که پول پروژه تمام شده است و نمی‌توانستند آن را برگردانند. Sod Swap دائمی شد.

در نهایت، پس از 10 سال در خانه کنوود، میراث انگلیسی، ولز ولز را حذف کرد.نش به یاد می آورد: «چمن لندن در ولز ماند. درخت‌های شاه بلوط که کاشتم رشد کردند و رشد کردند و روی چمن سایه انداختند، و خزه‌ها وارد شدند. گل‌های بابونه از لندن بودند که حدود پنج سال رشد کردند اما بعد ناپدید شدند. من به مدت 20 سال آن‌ها را طوری که انگار در لندن بود ادامه دادم تا اینکه تقریباً تمام خزه بود و بعد فکر کردم که آن را رها کنم.» در طول سالیان متمادی، هنرمندان، متصدیان و دانشجویان برای زیارت آن به زیارت رفتند.

پری می گوید که Reverse Sod Swap "یک نوع قطعه بیوگرافی برای من بود." او 20 سال در لندن زندگی کرد و سپس به مزرعه ای قدیمی در کنار دریا در شمال پمبروکشایر نقل مکان کرد. او می‌گوید: «والدین من در اینجا بازنشسته شدند، بنابراین من همیشه بین شرق لندن و غرب ولز می‌رفتم. مناظر و مناظر دریای پارک ملی ساحل پمبروکشایر هنوز هم زیبا به نظر می رسد، اما "راه رفتن به سمت دریا بسیار غم انگیز است، زیرا چیزی در پرچین ها وجود ندارد. آنها دقیقاً برهنه شده اند و علف ها فقط 24 ساعته و 7 روز هفته توسط گوسفندان زیادی درو می شوند. رئیس RSPB [برای انجمن وحشی ملی] گفت:" برای مردن.»

پری امیدوار بود Reverse Sod Swap یک بیانیه زیست محیطی باشد، اما نمی توانست حدس بزند که چقدر این بیانیه بیان می شود. در ولز، او چمن را از مرتعی گرفت که هنوز به شدت توسط گوسفندان متعلق به یک کشاورز مستاجر چرا می شد. در انتهای لندن، او در پارک اسپرینگفیلد یک قطعه «واقعاً ضعیف» با «تکه‌های بد خاک از همه جا و کمی علف از انواع مواد خشن» به او داده شد.اما من آن را بسیار دوست داشتم زیرا باباآدم های غول پیکر و علف های هرز و خار وجود داشت. من آن ترکیب را دوست داشتم.»

اولین چالش پری تکرار ابعاد بود. نش نمی‌توانست اندازه دقیق دایره‌های چمن سال 1983 خود را به خاطر بیاورد، اما پری بیانیه کاتالوگ قدیمی را کشف کرد، که اشاره کرد که 83 چمن به اندازه 90x30 سانتی‌متر (35x12 اینچ) وجود دارد. سپس ایده نش را دنبال کرد که «کشنده‌های» چوبی کوچکی بسازد تا هر خاک را از روی زمین به کامیون‌های منتظر ببرد. در سفر به ولز، آنها دو بار در خدمات بزرگراه توقف کردند تا چمن‌های گرانبها را آبیاری کنند.

در طی دو سال و نیم پس از تعویض معکوس سدیم، پری از اینکه چگونه این پروژه به او ادامه داده است شگفت زده شده است. دیوید دستش را روی شانه‌ام گذاشت و به چشمانم نگاه کرد و گفت: «مایک، وقتی بیرون کار می‌کنی، اتفاقاتی می‌افتد.» من واقعاً نمی‌دانستم منظور او چیست. اما چیزی که شگفت‌انگیز است این است که کار دائماً در حال زندگی و تغییر است – به من تصاویر و یافته‌های جدید می‌دهد.»

پس از پیوند معکوس، گیاه شناسان چمن های پیوند شده را بررسی کردند و به طرز شگفت انگیزی، عکس مبادله نش در سال 1983 را یافتند. چمن گرفته شده از پارک اسپرینگفیلد در مجموع شامل 39 گونه بود، در حالی که چمن چرای گوسفندان ولزی شامل تنها چهار گونه بود. و بنابراین، در طول چهار دهه، این دو اثر به وضوح از دست دادن تنوع زیستی روستایی را به تصویر می‌کشند - فقدانی که اغلب توسط ویژگی ظاهراً تغییرناپذیر منظره بریتانیا، با پرچین‌ها، مزارع و جنگل‌ها پنهان می‌شود. اما Reverse Sod Swap نیز نشان می‌دهدروند امیدوارکننده‌تر در لندن، جایی که گونه‌ها با تلاش‌های بازگرداندن شهری احیا شده‌اند، از ایجاد مناطق گل‌های وحشی در پارک‌ها تا ساخت مناطق جدید زهکشی شهری پایدار.

پری هنگام بازگشت به لندن و قدم زدن در کانال گرند یونیون از آنچه می بیند تشویق می شود. به نظر می‌رسد پروانه‌ها وجود دارند، چیزهای خشن وجود دارد. این علمی نیست، زیرا واضح است که مناطقی در ولز وجود دارد که نمی‌توان آنها را کشاورزی کرد و تنوع زیستی شگفت‌انگیزی وجود دارد، اما من واقعاً تلاش می‌کردم از طریق هنر نکته‌ای را بیان کنم.»

نش از طول عمر معاوضه Sod خود و پیام زیست محیطی که دریافت کرده است، تحت تأثیر قرار می گیرد. او می‌گوید: «کاری که مایک انجام داده یک امتیاز شگفت‌انگیز است. "Sod Swap من کمبود گونه های گیاهی در لندن را برجسته کرد، نه این که هدف اصلی من این بود. تعویض معکوس سدیم از نظر زیست محیطی بسیار مناسب تر است، زیرا کمبود زمین های روستایی را برجسته می کند. ما هنرمندان کار خود را در آنجا انجام می دهیم و امیدواریم مردم آن را ببینند و چیزی از آن بسازند - تحریک شوند یا آن را به عنوان بخشی از آگاهی خود بپذیرند."

Reverse Sod Swap اثر مایک پری و دیوید نش توسط Little Toller در 16 اکتبر (25 پوند) منتشر می شود. برای حمایت از گاردین، نسخه خود را در سفارش دهید. هزینه های تحویل ممکن است اعمال شود.