محمد مهاجری: اگر سیستم امنیتی ما نمی‌تواند نفوذ را کشف کند دَر مملکت را ببندیم و قفل کنیم
مجلس دوازدهم به‌عنوان ضعیف‌ترین مجلس تمام دوران پس از مشروطه است و خودش را تحقیر می‌کند. یک شعر معروف هست که می‌گوید: «طاعت از دست نیاید، گناهی باید کرد»؛ درست است که بلد نیستند اما این کارها را انجام می‌دهند. پست محمد مهاجری: اگر سیستم امنیتی ما نمی‌تواند نفوذ را کشف کند دَر مملکت را ببندیم و قفل کنیم اولین بار در سفیر ارجان ظاهر شد.
به گزارش سفیر ارجان ، محمد مهاجری، فعال سیاسی اصولگرا گفت: در بخشی از طرح نفوذ گفته‌اند، کسانی‌که قصد سفر به خارج از کشور دارند، با ید اطلاع‌رسانی کنند تا گرفتار نشوند و در دام بیگانگان نیفتند. باید بررسی کرد، اساساً این مسئله چقدر موضوعیت دارد و چرا در قالب طرح نفوذ، چنین موضوعی مطرح شده است.
کسانی که می‌خواهند به خارج از کشور بروند، باید به چه کسی اطلاع دهند؟ هر کسی که می‌خواهد از ایران خارج شود، از سفارتخانه یک کشوری ویزا گرفته است. با بررسی مدارک، مشخص می‌شود که فرد از کشور خارج می‌شود. امارات، ترکیه و کشورهای دیگر نیز از این موضوع مستثنی نیستند.
معنای طرح این است که به دنیا اعلام کنیم، ما به مردم خودمان اعتماد نداریم. در کجای دنیا برای اینکه مردم را کنترل کنند، چنین قوانینی می‌نویسند؟ این قوانین، اولاً قابل اجرا نیستند، ثانیاً اعتمادسوزند و ثالثاً عملاً دهن‌کجی به مردم محسوب می‌شوند.
برای مثال، فرض کنید یکی از صنوفی که بیشترین مهاجرت را به خارج از کشور دارند، نخبگان و دانشگاهیان هستند. با این موضوع مشخص می‌شود که به آنان اعتماد نداریم بنابراین چرا فرد باید در کشور بماند؟ چرا باید او را نگه داریم؟ فرد می‌گوید در مملکت خودم به من اعتماد ندارند.
ما در این جنگ، بسیار تلاش کردیم تا چهار نفر به کشور برگردند و به مردم بپیوندند افرادی هم برگشتند؛ از جمله آدم‌های مشهور، آدم‌های معمولی و عادی. اگر سیستم اطلاعاتی و امنیتی ما این‌قدر ضعیف است که نمی‌تواند نفوذ را کشف کند، دَر مملکت را ببندیم و به آن قفل بزنیم.
مجلس دوازدهم به‌عنوان ضعیف‌ترین مجلس تمام دوران پس از مشروطه است و خودش را تحقیر می‌کند. یک شعر معروف هست که می‌گوید: «طاعت از دست نیاید، گناهی باید کرد»؛ درست است که بلد نیستند اما این کارها را انجام می‌دهند.
ناآگاهی و عدم اطلاع از قوانین بین‌المللی و بی‌اعتمادی نسبت به مردم از دلایل طرح چنین موضوعاتی است. مردم به نمایندگان اعتماد ندارند و فقط چهار درصد آنها به نمایندگان فعلی رأی داده‌اند بنابراین طبیعی است که آنها (نمایندگان) نیز به مردم اعتماد نداشته باشند. هرچه بیشتر مردم را اذیت کنند، بی‌اعتمادی افزایش می‌یابد.