سیاستمداران اسرائیلی به دنبال جایگزینی نتانیاهو هستند

نگاهی به رهبران اصلی مخالفان اسرائیل، احزاب آنها و مواضع مشترک آنها در مورد غزه و جنگ های دیگر.

در 26 سپتامبر، پنج تن از اعضای اصلی اپوزیسیون خودخوانده صهیونیستی، پیمان عدم تجاوز را امضا کردند که به دنبال برکناری بنیامین نتانیاهو در انتخابات 27 اکتبر بود.

در خانه ییر لاپید، رهبر مخالفان در تل آویو گرد هم آمده بودند، همکار وی، نخست وزیر سابق نفتالی بنت، رهبر بیچاد. گادی آیزنکوت، رئیس سابق ستاد، رهبر حزب جدید یاشار؛ یایر گولان، رهبر حزب دموکرات؛ و آویگدور لیبرمن، رئیس حزب اسرائیل بیتینو.

فهرست 4 مورد لیست 1 از 4 چگونه جنگ نسل کشی در غزه به انتخابات اسرائیل شکل می دهد

فهرست 2 از 4 علیرغم سابقه طولانی با نتانیاهو، ترامپ با نزدیک شدن به رای‌گیری اسراییل، از آن محافظت می‌کند

لیست 3 از 4 اپوزیسیون اسرائیل نشان دهنده تغییر سبک سیاست خارجی است، اما نه ماهیت

لیست 4 از 4 اگر نتانیاهو برود، آیا واقعاً چیزی برای فلسطینیان تغییر می کند؟

در بیانیه اصولی که پس از این دیدار چند ساعته منتشر شد، رهبران گفتند: «علی رغم اختلافات ایدئولوژیک بین ما، تشکیل حکومتی صهیونیستی و دولتمردی که به تعمیر و بازسازی اختصاص دارد، هدف کلی ماست.»

با این حال، این که آیا آنها تغییرات معناداری در ماهیت و همچنین سبک ارائه می دهند، یا اینکه کدام یک از آنها ممکن است رهبری ائتلاف آینده را بر عهده بگیرد، جای سوال باقی می ماند.

به استثنای جولان، همه در قبال چالش های اسرائیل رویکردی اساساً جناح راست دارند.

هیچ کدام متعهد به ایجاد یک کشور فلسطینی نیستند و تنها دموکرات ها آن را به عنوان یک هدف دوردست و نامشخص می شناسند. هیچکدام،جولان از جمله می پذیرد که جنگ اسرائیل علیه غزه به منزله نسل کشی است یا اینکه با کشتن بیش از 74000 نفر در آنجا مرتکب جنایات جنگی شده است. همچنین هیچ گونه اقدام نظامی اسرائیل علیه لبنان، سوریه، یمن، قطر و ایران مورد تردید قرار نگرفته است، در عوض انتقاداتی را به خود اختصاص داده است که این اقدامات چگونه به اسرائیل اجازه داده است که در سطح بین المللی درک شود.

آهرون برگمن، تحلیلگر اسرائیلی و استاد ارشد در کینگز کالج لندن می گوید: «نیروهای مسلط در اپوزیسیون مانند بنت، لیبرمن یا آیزنکوت نماینده سیاست جناح راست هستند. آنها حاضر نیستند به موضوع واقعی و اساسی که در قلب همه چیز قرار دارد دست بزنند: مسئله فلسطین و آرمان های فلسطین برای استقلال. او آنها را به نتانیاهو تشبیه کرد، اما بدون اتهامات فساد و حمایت چهره های راست افراطی، مانند وزیر امنیت ملی ایتامار بن گویر و وزیر دارایی بزالل اسموتریچ. وی افزود: «اسرائیل در کل یک ملت دست راستی است.

بنابراین، چهره های اصلی اپوزیسیون چه کسانی هستند و احزاب آنها برای چه هستند؟

آیزنکوت که در سال 2008 دکترین ضاحیه را ایجاد کرد، شامل «نیروی نامتناسب» و تخریب گسترده زیرساخت‌های غیرنظامی علیه گروه‌هایی مانند حزب‌الله و حماس بود، از سال 2015 تا 2019 به عنوان فرمانده ارتش اسرائیل خدمت کرد.

این مرد 66 ساله در سال 2022 با ائتلاف وحدت ملی بنی گانتز وزیر دفاع سابق وارد سیاست شد و بعداً به کابینه جنگی که توسط نتانیاهو پس از حملات حماس تشکیل شده بود، پیوست.در جنوب اسرائیل در 7 اکتبر 2023. در دسامبر همان سال، پسرش گال، 25 ساله و دو برادرزاده او هنگام شرکت در نسل کشی غزه کشته شدند، مفسران می گویند که ضرر و زیان به ایجاد ارتباط با رای دهندگانی کمک کرده است که خود را زخمی از جنگ می بینند.

در ژوئن 2024، او کابینه جنگ را در کنار گانتز ترک کرد و نتانیاهو را به نداشتن استراتژی برای پایان دادن به جنگ متهم کرد. یک سال بعد، آیزنکوت یاشار (راست/صادق) میانه‌رو را تأسیس کرد که از دولت حرفه‌ای، خدمت سربازی برای همه - از جمله یهودیان افراطی ارتدوکس - و یک کمیسیون دولتی تحقیق درباره شکست‌های قبل از 7 اکتبر حمایت می‌کرد.

در حالی که در بسیاری از مواضع سیاست خارجی اسرائیل مبهم است، او از اتکای دولت به ایالات متحده در دستیابی به اهداف جنگی خود انتقاد کرده است، در حالی که خود این اهداف را زیر سوال نمی برد. او در ماه ژوئن، مذاکرات میانجی‌گری واشنگتن با تهران برای پایان دادن به جنگ علیه ایران را که واشنگتن با اسرائیل آغاز کرده بود، توصیف کرد: «معامله‌ای که دور از اینجا و به دور از منافع اسرائیل شکل می‌گیرد» و در همان ماه، از محدودیت‌های آمریکا بر آزادی عمل اسرائیل در لبنان انتقاد کرد.

آیزنکوت حضور فهرست متحد عربی یا حزب رام در ائتلاف پس از انتخابات را رد کرده است. در مصاحبه ای در 26 سپتامبر با کانال 12، او گفت که هیچ یک از طرف های عربی شرایط او از جمله به رسمیت شناختن اسرائیل به عنوان یک کشور یهودی را نمی پذیرند.

Beyachad (با هم) فهرست مشترکی است که در آوریل 2026 توسط نخست وزیران سابق اعلام شدنفتالی بنت و یایر لاپید که در مجموع ۱۸ ماه در سال‌های ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۲ بین دولت‌های نتانیاهو خدمت کردند.

بنت، 54 ساله، حامی دیرینه شهرک‌سازی‌های غیرقانونی در کرانه باختری اشغالی، با لاپید، بنیانگذار 62 ساله حزب میانه‌روی «یش آتید»، در رتبه دوم قرار دارد.

لاپید شریک خود را «سیاستمدار راست‌گرا، اما صادق» خوانده است. هیچ کدام حل و فصل مناقشه اسرائیل و فلسطین را در اولویت قرار نداده و از تشکیل کشور فلسطینی حمایت نکرده است. اگرچه ائتلاف 2021 آنها شامل رام بود، بنت اذعان کرده است که این یک وعده انتخاباتی را زیر پا گذاشت.

لاپید یکی از صریح‌ترین منتقدان اسرائیل از نحوه درک بین‌المللی نسل‌کشی و حملات متعدد به همسایگانش بوده است، در حالی که به ندرت دلیل این اقدامات را زیر سوال می‌برد. در مقابل، بنت در دیدگاه های جنگ طلبانه خود صریح تر است. او که از حامیان کامل جنگ این کشور علیه ایران بود، همچنین به ارتش و سرویس‌های امنیتی اسرائیل به خاطر حمله سپتامبر 2025 به دوحه، پایتخت قطر، که رهبران ارشد حماس را هدف قرار دادند، تبریک گفت. یک مقام امنیتی قطر در این حمله کشته شد که با محکومیت سراسر منطقه و فراتر از آن مواجه شد.

آنها اکنون به دنبال دولتی متشکل از احزاب صهیونیستی هستند و اتکا به احزاب عربی را نیز رد می کنند.

جنگ‌طلب‌ترین صدای روی میز لاپید، لیبرمن 68 ساله، یسرائیل بیتینو (اسرائیل خانه ما) را در سال 1999 تأسیس کرد تا به نمایندگی از راست‌گرایان باشد.مهاجران روسی زبان.

لیبرمن که زمانی تحت الحمایه نتانیاهو بود، خدمت تحت او یا پیوستن به ائتلافی که شامل افراطی ارتدوکس یا متکی به احزاب عربی است، که او آن را ضد صهیونیستی می خواند، رد کرده است. او همچنین یک دولت اقلیت را رد کرده است و بنا بر گزارش‌ها، او را مانع اصلی برای تبدیل شدن آیزنکوت به نامزد نخست‌وزیری بلوک می‌کند.

در نوامبر 2023، لیبرمن ادعای سال 2018 خود را که در آن زمان به عنوان وزیر دفاع مطرح شد، تکرار کرد که "هیچ بی گناهی در غزه وجود ندارد". او در ماه فوریه از گذرگاه کریم ابوسالم که برای اسرائیلی‌ها کرم شالوم نامیده می‌شود، بازدید کرد و دولت نتانیاهو را متهم کرد که از طریق اجازه دادن حداقل کمک‌های بشردوستانه به غزه، به حماس کمک مالی می‌کند.

رهبر اسرائیل بیتنو از حامیان دائمی نسل کشی اسرائیل و اقدامات نظامی متعاقب آن بوده است. در سپتامبر 2025، او در انتقاد از نتانیاهو به دلیل عذرخواهی از دوحه که توسط دولت ترامپ برای حمله آن ماه مجبور به انجام آن شده بود، به دیگر سیاستمداران اسرائیلی پیوست و گفت که این عذرخواهی مدیون مردم اسرائیل است. او در ماه مارس به جروزالم پست گفت: «اگر یک بار دیگر برای یک عملیات محدود، مانورهایی در نزدیکی مرز، شاید در مورد یک منطقه امنیتی صحبت کنیم، این دیوانگی کامل است.»

شایل بن افرایم، تحلیلگر اسرائیلی در شرکت Atlas Global Strategies، با این استدلال که انگیزه اصلی او نفرت از نتانیاهو بود، گفت: «لیبرمن به این بلوک تعلق ندارد.

با این حال، بن افرایم گفت، لیبرمن "پایگاه وفادار خود را حفظ می کند و یک نیروی حیاتی در سیاست اسرائیل است". حوزه انتخابیه اصلی او، رای دهندگان شوروی سابق هستند، اما او اعتماد بیشتری را از طریق استقلال درک شده خود به دست آورده است.

ناظران می گویند که او به طور بالقوه می تواند به بلوک راستگرای نتانیاهو بازگردد.

جولان تنها رهبر روی میز لاپید از چپ صهیونیستی و تنها کسی که برای همکاری با احزاب فلسطینی باز است، رهبری دموکرات ها را بر عهده دارد، حزبی لیبرال که در سال 2024 از طریق ادغام حزب کارگر و سوسیال دموکرات و سکولار مرتز تشکیل شد.

جولان 64 ساله، ژنرال بازنشسته و معاون سابق ستاد ارتش، به دلیل رانندگی به سمت جنوب در جریان حمله حماس در سال 2023 و کمک به دفع آن، مورد تحسین داخلی قرار گرفت.

جولان در میان بسیاری از اعضای بلوک ضد نتانیاهو در انتقاد از اهداف جنگی دولت تنها است و استدلال می‌کند که دستاوردهای نظامی بدون استراتژی منسجم دیپلماتیک و سیاسی به هدر می‌رود.

در ماه مه 2025، دو سال پس از نسل کشی در غزه، جولان در یک کنفرانس خبری گفت که "کشوری عاقل نوزادان را به عنوان سرگرمی نمی کشد" و وزیران را متهم به جشن گرفتن از گرسنگی کودکان فلسطینی در این سرزمین کرد، جنجال برانگیخت. او بعداً پس از انتقادات گسترده در اسرائیل، از این اظهارات عقب نشینی کرد. او در ماه اکتبر، ضمن تمجید از دستاوردهای جنگ 12 روزه سال قبل علیه ایران، به اعضای حزب گفت که ترور علی خامنه‌ای رهبر ایران در آغاز درگیری یک "اشتباه" بود. "نهاو متذکر شد، زیرا او مستحق مرگ نبود، فقط به این دلیل که منافع کشور اسرائیل را تامین نمی کند.

جولان علیرغم آمادگی خود برای همکاری با احزاب فلسطینی، در ماه سپتامبر از رد صلاحیت سامی ابو شحاده، رهبر حزب عربی بلد، به دلیل مقاله ای در مورد 7 اکتبر حمایت کرد که با انتقاد لیست مشترک - ائتلاف احزاب هدش، تعل و بلد به رهبری عرب ها - و مفسران مواجه شد.

روی زور، متخصص سیاست اسرائیل در دانشگاه اسکس، گفت که با وجود اختلافات ایدئولوژیک جولان و لیبرمن در مورد امنیت و درگیری، "ائتلاف برنده ای بدون این دو وجود نخواهد داشت". وی افزود که نگرانی ها در مورد درگیری بین آنها موضوع را نادیده می گیرد و خاطرنشان کرد که هر دو مخالف نتانیاهو هستند، طرفدار سکولاریزاسیون هستند و به شدت با معافیت از خدمت سربازی برای یهودیان افراطی ارتدوکس مخالف هستند.