مارک سیگل: مرگ آزمایشگاهی مرموز روسیه خطری را آشکار می کند که جهان برای آن آماده نیست
مرگ مرموز یک کارگر آزمایشگاهی روسی در اثر ذات الریه سؤالات فوری را در مورد طاعون، مهندسی زیستی و عدم نظارت بر سلامت جهانی ایجاد می کند.
گزارش های نظارتی ایالات متحده در مورد روسیه مرگ و میر را به همراه دارد
طاعون یک آفت باستانی است و ترس از طاعون در اعماق ناخودآگاه ما مدفون است. مرگ سیاه باعث مرگ بیش از 100 میلیون نفر در قرن چهاردهم، شش قرن قبل از ظهور آنتی بیوتیک ها شد. آن را با 50 تا 100 میلیون مرگ ناشی از آنفولانزای اسپانیایی در سال 1918 یا بیش از 15 میلیون مرگ ناشی از کووید مقایسه کنید. علاوه بر بیماری شدید و مرگ، این همه گیری های ویرانگر باعث ترس و وحشت در سراسر جهان شده است.
شش سال از منشأ کووید به جلو برویم و یک بار دیگر از مرگ مرموز یک دانشمند، این بار یک کارگر آزمایشگاهی، دریا شیپیلووا، که در آزمایشگاهی در سیبری مشغول به کار بود، در مورد عوامل بیماریزای خطرناک، از جمله طاعون، کار میکردیم.
داریا شیپیلووا، 28 ساله، کارمند مؤسسه تحقیقاتی ضد طاعون ایرکوتسک در سیبری و خاور دور، پس از ابتلا به ذات الریه با علت ناشناخته، که باعث قرنطینه و اقدامات پیشگیرانه بهداشتی در منطقه شد، درگذشت. مقامات روسی می گویند که آزمایش ها هیچ مدرکی پیدا نکرده است که بیماری او با عوامل بیماری زا مرتبط است. (اخبار شرق 2 غرب)
بار دیگر، مانند کووید، سوالات بسیار بیشتر از پاسخ وجود دارد. آیا عامل بیماری زا طاعون پنومونیکی است؟ روس ها آن را تکذیب می کنند. آیا مهندسی زیستی آن به گونه ای طراحی شده است که در برابر آنتی بیوتیک ها مقاوم تر باشد و به راحتی از طریق هوا قابل انتقال باشد؟ مقامات بهداشت روسیه آن را رد می کنند. آیا صدها بیمار ایزوله شده اند و چندین بیمارستان به دلیل احتیاط فراوان تعطیل شده اند.مقامات آنجا می خواهند باور کنید، یا این چیزی بسیار بدتر است، همانطور که در زمان قرنطینه اولیه ووهان برای COVID؟ روسیه اکنون می گوید که اقدامات پیشگیرانه را کاهش می دهد، اما چرا این اقدامات گسترده در وهله اول ضروری بود؟
مرگ اسرارآمیز در آزمایشگاه طاعون روسیه اقدامات احتیاطی فراگیر را در حالی که ایالات متحده از نزدیک تماشا می کند
ما ممکن است هرگز پاسخی برای هیچ یک از این سؤالات نداشته باشیم، اما متأسفانه، آنها نه تنها خاطرات بد کووید را زنده می کنند، بلکه فقدان مداوم یک شبکه نظارت بهداشت جهانی جامع برای محافظت از ما را نیز آشکار می کنند. اظهارات و اشارههای تدروس آدهانوم گبریسوس، مدیر کل سازمان جهانی بهداشت در کنفرانسهای مطبوعاتی، اکنون بیش از آن زمان اطمینانبخش نیست.
ایالات متحده، که در میان گزارشهای دومین مورد ذاتالریه، از روسیه درخواست کرده است.
درمان این بلاها، چه باستانی و چه مدرن، برای ترس و بیماری واقعی، همانطور که در کتاب جدیدم «فرشتگان در میان ما» می نویسم، پیام آورانی از جانب خدا است تا به ما اطمینان دهند، درمان کنیم و ما را راهنمایی کنند، درست همانطور که دکتر استیون کورنفلد اخیراً در کشتی هانتاویروس، MV Hondius، هنگامی که ویروس ترسناک دیگری با یک بیماری ترسناک دیگر همراه شد، انجام داد.
در واقع، ترس از یک پاتوژن ناشناخته که جرقه یک بیماری همه گیر جهانی را بزند، انگیزه یک فراخوان بین المللی برای یک شبکه جهانی از دانشمندان برای محافظت از ما بیش از دو دهه پیش بود. متأسفانه، آن شبکه به اصطلاح با کووید به شدت شکست خورد، زیرا پرده دود چین به طرز معروفی تقویت شد.طبق اعلامیه WHO در ژانویه 2020 که این فقط یک مشکل منطقه ای است.
چشم پزشک افشاگر کووید، لی ونلیانگ، که در فوریه 2020 پس از بازدید نیمه شب پلیس برای تعطیل کردن او در بیمارستان ووهان بر اثر کووید درگذشت، در اعماق آگاهی عمومی مدفون شده است. همینطور، همه دوستان و بیماران ما که در چند ماه اول همه گیری بدون تشریفات جان خود را از دست دادند.
آیا ایمان می تواند به بهبودی بیماران کمک کند؟ دکتر کهنه کار از اول فاش می کند که چه چیزی را شاهد بوده است
کسی که نمرد، همانطور که در «فرشتگان در میان ما» توصیف شده است، ایوی رودریگز بود که نه با داروها، بلکه با دعا نجات یافت. او در ICU در UC Davis بود و به استروئیدها یا یک درمان ضد ویروسی جدید (رمدسیویر) پاسخ نمی داد، اما به جای اینکه ترس بر او غلبه کند، به دعا روی آورد و فرشتگانی که توسط پدرش، کشیش سام رودریگز برای او فرستاده بودند، ملاقات کرد.
این به او قدرت لازم را برای مبارزه با فرشته مرگ داد. "من کاملاً بیدار هستم و روحی تاریک با دهان باز به اتاق می آید و می توانم احساس کنم که برای من آمده است. برای بردن من. بسیار سنگین و واقعی است، نیرویی تاریک. احساس می کنم روح مرگ است. نمی ترسم. عصبانی می شوم و از او می خواهم که برود. "اینجا چه کار می کنی؟" فریاد می زنم: "برو!" و آن را دور می کنم.
تفاوت بین سال های 2020 و 2026 ممکن است این باشد که عامل بیماری زا در حال حاضر، اگر طاعون باشد، به طور بالقوه خیلی مسری نیست، آنتی بیوتیک ها می توانند آن را درمان کنند، و در حال حاضر واکسنی وجود دارد که می تواند بر علیه آن استفاده شود.تغییر نکرده است بنابراین خطر فراتر از آن مورد اولیه بسیار بسیار کوچک به نظر می رسد.
اما ترس و آسیب پذیری جهانی همچنان باقی است. حوادث آزمایشگاهی همیشه رخ می دهد. و ما برای آنها آماده نیستیم، به خصوص وقتی صحبت از پاتوژن های خطرناک از مکان های خطرناک باشد. و حتی یک پاتوژن قوی تر از بیماری در میان جمعیت ما پخش می شود - ترس.
خلاصه نظرات برتر و محتوای اصلی را در طول هفته دریافت کنید.