فایل های داخلی به شواهدی مبنی بر یک کمپین فریب آب و هوای ExxonMobil اضافه می شود

پرونده های دادگاه جزئیات جدیدی را در مورد دهه ها مذاکرات داخلی اقلیم اکسون نشان می دهد.

پرونده های دادگاه جزئیات جدیدی را در مورد دهه ها مذاکرات داخلی اقلیم اکسون نشان می دهد.

پالایشگاه نفت اکسون موبیل در بای تاون، تگزاس.

اگر سالی بود که جهان با تغییرات اقلیمی از خواب بیدار می شد، شاید سال 1988 بود. در ژوئن آن سال، جیمز هانسن، اقلیم شناس ناسا به کنگره شهادت داد که آب و هوا در حال گرم شدن است و تا زمانی که انسان ها آلودگی سوخت های فسیلی را به جو پمپ می کنند، این روند ادامه خواهد داشت. ماه ها بعد، سازمان ملل متحد هیئت بین دولتی تغییرات آب و هوایی را تأسیس کرد.

و تنها چند هفته قبل از رای گیری سازمان ملل، فرانک اسپرو از بخش تحقیقات شرکت اکسون در یادداشتی داخلی به همکاران خود هشدار داد: "اگر یک اجماع جهانی در مورد نیاز به اقدام برای کاهش اثرات گازهای گلخانه ای ایجاد شود، ممکن است اثرات منفی قابل توجهی بر اکسون رخ دهد."

یادداشت اسپرو بخشی از مجموعه اسنادی است که قبلاً فاش نشده بود که در اوایل سال جاری بدون هیاهو به عنوان بخشی از شکایت جاری ماساچوست علیه اکسون موبیل در سال 2019 منتشر شد. در حالی که این یادداشت در مقاله ای در سال 2023 توسط وال استریت ژورنال نقل شده بود، به طور کامل منتشر نشده است. چندین سند دیگر موجود در پرونده‌ها برای اولین بار در اینجا گزارش می‌شوند، از جمله اظهارات اخیر دانشمندان اکسون که ادعاهای راه‌حل آب و هوای این شرکت در مورد کارش در مورد سوخت‌های زیستی و جذب و ذخیره‌سازی کربن را به چالش می‌کشند.

در حالی که اسناد با صدها پرونده محرمانه هماهنگ استکارشناسان می‌گویند که قبلاً از طریق گزارش‌های Inside Climate News و سایر سازمان‌های خبری و همچنین شکایت‌ها و منابع دیگر آشکار شده‌اند، کارشناسان می‌گویند جزئیات جدیدی در مورد مذاکرات داخلی اکسون از دهه 1980 تا 2010 ارائه می‌کنند.

انتشار این اسناد در زمان مهمی برای صنعت نفت و تلاش‌ها برای مسئول دانستن نقش آن در دامن زدن به تغییرات آب و هوایی صورت می‌گیرد. این هفته، دادگاه عالی ایالات متحده استدلال های اکسون و تولیدکننده نفت سانکور انرژی را شنید که دعوای قضایی ارائه شده توسط شهر و شهرستان بولدر، کلرادو، باید متوقف شود. نتیجه این تصمیم می تواند تصمیم بگیرد که آیا بیش از دوجین ادعای دیگر علیه شرکت های نفتی ادامه دارد یا خیر.

آرون رگانبرگ، مدیر پاسخگویی آب و هوا در گروه حمایت از شهروندان عمومی، گفت که اسناد پرونده ماساچوست نشان می دهد که چرا اکسون و سایر شرکت ها در حال مبارزه برای جلوگیری از ادامه دادخواست ها حتی تا مرحله کشف هستند.

رگونبرگ درباره شرکت‌های نفتی می‌گوید: «آن‌ها واقعاً از اطلاع عموم از این واقعیت می‌ترسند. او گفت، پرونده‌های ماساچوست نشان می‌دهد که "ما فقط تکه‌ای از شواهدی را دیده‌ایم که آنها واقعاً دارند دال بر اینکه آنها دهه‌ها را آگاهانه برای فریب دادن مردم در مورد این بحران سپری کرده‌اند. آنها روی چند گزارش دیگر نشسته‌اند؟"

اکثر شکایت‌ها تاکید می‌کنند که شرکت‌های نفتی باید به پرداخت هزینه‌های فزاینده‌ای که به دلیل آب و هوای شدید ناشی از آب و هوا بر مردم تحمیل می‌شود کمک کنند، زیرا آنها می‌دانستند که محصولاتشان چه خطراتی دارد، اما تلاش می‌کنند.علناً علم آب و هوا را زیر سؤال می برند و تلاش ها برای مهار انتشار گازهای گلخانه ای را متوقف می کنند. این هزینه ها افزایش یافته و در چهار سال از پنج سال گذشته در ایالات متحده به بیش از 100 میلیارد دلار رسیده است. در همین حال، اکسون تنها در شش ماهه اول سال جاری نزدیک به 19 میلیارد دلار درآمد داشته است.

اکسون به درخواست ها برای اظهار نظر پاسخ نداد، اما گمراه کردن مردم یا سرمایه گذاران در مورد تغییرات آب و هوا را رد کرده است. این شرکت در بایگانی سالانه اوراق بهادار خود درباره این شکایت‌ها گفت: «ما معتقدیم تئوری‌های حقوقی و واقعی مطرح‌شده در این دادرسی بی‌اساس هستند و نشان‌دهنده تلاشی نامناسب برای استفاده از سیستم دادگاه برای غصب نقش مناسب سیاست‌گذاران در رسیدگی به چالش‌های اجتماعی تغییرات آب و هوایی است.»

پرونده ای که توسط دفتر دادستان کل ماساچوست در دادگاه ایالتی مطرح شد، کمی متفاوت از موارد دیگر است، با این استدلال که این شرکت مصرف کنندگان و سرمایه گذاران ایالت را فریب داد تا فکر کنند در حال انجام اقداماتی برای محدود کردن گرمایش است در حالی که این تلاش ها بیشتر در مورد روابط عمومی بود تا اقدام واقعی. دولت به دنبال جریمه و حکمی است که مانع از اعمال فریبکارانه اکسون شود.

اسناد جدید که به عنوان بخشی از مناقشه بر سر این که آیا اکسون باید مجبور شود پرونده ها و شهادت های بیشتری را تحویل دهد، ثبت شده است، به طرح پرونده ایالت کمک می کند.

سوخت های زیستی مصرف کنید. برای سال‌ها، اکسون یک کمپین روابط عمومی پایدار اجرا کرد و تحقیقات خود را در مورد استفاده از جلبک برای تولید سوخت، که به گفته او می‌تواند جایگزینی پایدار برای نفت باشد، تبلیغ کرد.

در ماه مارس، وال استریت ژورنال گزارش داداسناد داخلی که نشان می‌دهد دانشمندان اکسون به مدیران اجرایی گفته‌اند که اهداف این شرکت امکان‌پذیر نیست. افشای جدید در پرونده ماساچوست با گزیده هایی از رسوب یک دانشمند اکسون که روی این برنامه کار می کرد، به شواهد اضافه می شود.

این دانشمند در پاسخ به این سوال که آیا یک بیانیه مطبوعاتی در سال 2018، که می گوید اکسون پیش بینی می کند "10000 بشکه سوخت زیستی جلبکی در روز می تواند تا سال 2025 تولید شود" گمراه کننده است، گفت: "بله" و افزود: "همه بندهای موجود در آنجا آشکارا نادرست هستند."

این دانشمند شهادت داد که دستیابی به هدف 10000 بشکه در روز "کاملاً غیرممکن است" و او این را قبل از انتشار بیانیه مطبوعاتی به دیگران در شرکت گفت.

در نمونه‌ای دیگر، دانشمند گفت که توسعه تحقیقاتی روی جلبک‌ها که اکسون علناً آن را به عنوان یک پیشرفت ادعا کرد، در واقع «بن بست» بود.

اکسون بعداً تحقیقات خود را در مورد سوخت های زیستی جلبک ها کنار گذاشت، اما به ترویج جذب و ذخیره کربن به عنوان یک راه حل اقلیمی ادامه داد. این اسناد شامل برخی اظهارات است که به گفته دفتر دادستان کل، نشان می‌دهد که اکسون می‌دانست که فناوری نیز بعید است راه‌حلی مقیاس‌پذیر برای کاهش انتشار ارائه دهد.

یک ارائه در سال 2014 در مورد نمونه کارها جذب کربن اکسون شامل اسلایدهایی بود که چالش‌های رسیدن به مقیاس تجاری را فهرست می‌کرد. وی خاطرنشان کرد که استقرار گسترده مستلزم "سرمایه گذاری گسترده" و نرخ ذخیره سازی نهایی "مقایسه با تولید فعلی نفت و گاز" است. گفت که هزینه ها بالا بوده و هیچ انگیزه مبتنی بر بازار وجود ندارد.

سهسال‌ها بعد، یکی از همکارانش از دانشمند متفاوت اکسون خواسته شد تا تبلیغی را برای این فناوری ضبط کند. او خاطرنشان کرد که این شرکت خود را پیشرو در جذب کربن می‌داند، اما گفت که او «طرفدار بزرگ» این ادعا نیست. در آن زمان، عملیات جذب کربن اکسون تا حد زیادی محدود به کارخانه‌های فرآوری گاز بود که آلاینده‌های آب و هوایی را از متان خارج می‌کردند و آن را به میادین نفت یا گاز تزریق می‌کردند. او گفت که این فناوری "ربطی" به نوع جذب کربنی که اکسون و دیگران برای نیروگاه ها و تاسیسات صنعتی تبلیغ می کردند، ندارد.

آن دانشمند بعداً در تبلیغی ظاهر شد که تحقیقاتی را که در مورد جذب کربن انجام می‌داد، بدون هیچ ادعایی مبنی بر اینکه اکسون پیشرو در این فناوری است، منتشر کرد.

به نظر می رسد ارائه دیگری از سال 2017 نشان می دهد که تبلیغات جلبک ها و جذب کربن جزو بالاترین عملکرد شرکت بوده و آنها را "برندگان همه جانبه" می نامد.

در سال 2021، اکسون همچنان کار خود را در زمینه جذب کربن تبلیغ می کرد. یک سخنرانی داخلی درباره یک کمپین تبلیغاتی که رهبران سیاسی و مالی را هدف قرار می‌دهد، گفت که هدف آن این است که مردم «باور کنند اکسون موبیل به کمک به حل تغییرات آب و هوایی متعهد است» و ثابت کند که شرکت و جذب و ذخیره‌سازی کربن «نقش ضروری در تسهیل گذار به سیستم انرژی کمتر کربن دارند».

در این ارائه تحت عنوان «آنچه ما انجام می‌دهیم»، یک مرکز پیشنهادی برای جذب کربن در هیوستون ذکر شد که اکسون دیگر آن را تبلیغ نمی‌کند.

در حالی که پرونده ماساچوستجفری سوپران، دانشیار علوم محیطی و سیاست‌گذاری در دانشگاه میامی، گفت: با تمرکز بر این کمپین‌های اخیر، پرونده‌ها شامل سوابق قبلی است که به عنوان نقشه‌های راه مختصر برای آنچه که در دهه‌های بعد به استراتژی اقلیمی اکسون تبدیل می‌شود، عمل می‌کند. او مطالعاتی را منتشر کرده است که بیانیه‌های عمومی اکسون را با اسناد داخلی آن مقایسه می‌کند و متخصص مشاور در برخی اقدامات حقوقی مرتبط با آب و هوا است.

نوامبر 1988، پنج ماه پس از شهادت هانسن در کنگره بود که اسپرو پیش نویس یادداشت خود را ثبت کرد.

او نوشت، با در پیش بودن خطر اقدام اقلیمی، تحقیق و توسعه این شرکت در مورد «گلخانه» باید دو هدف اصلی داشته باشد: «حفاظت از ارزش منابع ما (نفت، گاز، زغال‌سنگ)» و «حفظ گزینه‌های تجاری اکسون».

اسپرو سپس برنامه ای را برای چگونگی دستیابی به این اهداف تنظیم کرد.

او نوشت، با مدل‌سازی که برای علم آب و هوا حیاتی است، «می‌توان آن را در خط مقدم این تلاش مدل‌سازی مهم تلقی کرد». اسپرو پیشنهاد کرد "حمایت از یک نفر در کارکنان یکی از مراکز مدلینگ پیشرو (به عنوان مثال پرینستون) یا با فرستادن یکی از افراد ما برای کار در چنین مرکزی."

اسپرو همچنین نظارت بر فناوری‌های انرژی جایگزین، از جمله سوخت‌های هسته‌ای، خورشیدی و زیست‌سوخت‌ها را برای درک قابلیت حیات آن‌ها به‌عنوان جایگزینی برای سوخت‌های فسیلی یا در نهایت برای توسعه تجاری احتمالی توصیه کرد. در نهایت، او افزود، اکسون می تواند به دنبال "پیشرفت تحقیقاتی" در یکی از این زمینه ها باشد که با این شرکت هماهنگ باشد.کسب و کار

اسپرو به درخواست‌های Inside Climate News برای اظهار نظر پاسخ نداد، اما به وال استریت ژورنال گفت که یادداشت او به عنوان سیاست شرکتی پذیرفته شده است.

در اواخر دهه 1990، اکسون و سایر شرکت‌های نفتی قاطعانه تلاش می‌کردند تا مردم و مقامات دولتی را متقاعد کنند که اتخاذ سیاست‌هایی برای محدود کردن آلودگی آب و هوا هزینه‌های سنگینی را بر جامعه تحمیل می‌کند.

یکی از یادداشت‌های تازه منتشر شده اکسون که خلاصه‌ای از نشست سال 1997 یک گروه کنترل آب و هوا در مؤسسه نفت آمریکا، یک گروه تجاری، را نشان می‌دهد، بسیاری از عناصر کلیدی این استراتژی را تشریح می‌کند.

با توجه به اینکه دولت‌ها آماده مذاکره درباره توافقنامه بین‌المللی آب و هوا در کیوتو هستند، گروه راهبری توصیه می‌کند که API «به زیر سؤال بردن مبانی علمی و استناد به هزینه‌های اقتصادی بالای» سیاست‌ها برای رسیدگی به تغییرات آب‌وهوایی و «جلوگیری از فشار برای مذاکره برای مصالحه» ادامه دهد.

در این یادداشت به نظرسنجی اشاره شده است که کدام استدلال‌ها «با مردم طنین‌انداز می‌کنند».

همچنین گفت که اکسون در حال برنامه ریزی برای تامین مالی پروژه تغییر آب و هوا توسط جاناتان آدلر از مؤسسه شرکت های رقابتی مبتنی بر بازار آزاد است که به دنبال حمایت به جلسه آمده بود. اکسون از آدلر خواست تا پروژه خود را با دقت بیشتری روی تأثیرات پیشنهادات سیاست آب و هوایی بر افراد و رقابت تجاری متمرکز کند. این یادداشت یک کمپین مردمی و تلاش‌ها با اتحادیه‌های کارگری را تشریح می‌کند و می‌گوید که API به همکاری با مؤسسه امریکن انترپرایز، یک اندیشکده محافظه‌کار دیگر ادامه می‌دهد تا سمیناری درباره نامه‌ای نوشته شده توسطاقتصاددانان هدف "جلوگیری از سوء استفاده از آن توسط مدافعان یا اقدامات کوتاه مدت" بود.

سوپران، که یکی از نویسندگان خلاصه نامه دوستانه ای در حمایت از بولدر در پرونده علیه اکسون و سانکور است، گفت: "اینها استراتژی های پیچیده ای برای استفاده و مسلح کردن کارشناسان به منظور تداوم انکار آنها هستند." "این کتاب بازی همه در یک مکان است."

آدلر در مصاحبه ای این استدلال را رد کرد که او انکار آب و هوا را ترویج می کند. آدلر که اکنون استاد دانشکده حقوق ویلیام و مری است، می‌گوید: «نمی‌توانم درباره انگیزه‌های API یا اکسون صحبت کنم. "آنچه می توانم بگویم این است که کاری که ما در CEI در آن زمان انجام دادیم، بسیار متمرکز بر مواردی بود که دقیق و صحیح و مطابق با اصولی بود که سازمان بر اساس آن تأسیس شد."