درگذشت یان بری

عکاس خبری که تصاویر دستگیری او فاجعه انسانی را از ویتنام تا آبرفان و به ویژه در آپارتاید آفریقای جنوبی ثبت کرد. در 21 مارس 1960، جمعیتی در خارج از ایستگاه پلیس در یکی از شهرستان های ترانسوال جمع شدند، بخشی از اعتراض سراسری علیه قوانین تصویب آپارتاید که برای کنترل محل زندگی، کار و سفر سیاه پوستان آفریقای جنوبی استفاده می شود. یک عکاس جوان بریتانیایی راه خود را به سمت جلو هل داد و چند عکس از پلیس در

در 21 مارس 1960، جمعیتی در خارج از ایستگاه پلیس در یکی از شهرستان‌های ترانسوال تجمع کردند، بخشی از اعتراض سراسری علیه قوانین آپارتاید که برای کنترل محل زندگی، کار و سفر سیاه‌پوستان آفریقای جنوبی استفاده می‌شد. یک عکاس خبرنگار جوان بریتانیایی راه خود را به سمت جلو هل داد و چند عکس از پلیس در سراسر حصار که بالای نفربرهای زرهی خود ایستاده بودند، گرفت. بدون اینکه اتفاق خاصی نیفتاد، برگشت و به سمت ماشینش رفت. سپس - بدون هشدار - صدای تیراندازی شدید به گوش رسید.

بری و همکارش، همفری تایلر، گزارشگر درام، هشدارهای پلیس مبنی بر دستگیری آنها را نادیده گرفته بودند و تنها روزنامه نگاران آنجا بودند که تیراندازی شروع شد. این اولین باری بود که بری مورد اصابت گلوله قرار می‌گرفت یا می‌دید که دیگران کشته می‌شدند، اما این آخرین بار در حرفه‌ای نیست که او را به بحران کنگو پس از استقلال در سال‌های 1960-1965، جنگ ویتنام، فاجعه آبرفان در سال 1966، که در آن زباله‌های زغال سنگ روستای گلامورگان را فرا گرفت، و جنگ شش روزه بین اسرائیل و همسایگانش در ژوئن16، نبود.

در سال 1968، هنگامی که دفتر مگنوم در پاریس از او پرسید که آیا با تجاوز تانک‌های شوروی به پراگ می‌رود، او با هواپیما به مونیخ رفت، ماشینی کرایه کرد و به سمت مرز چک حرکت کرد، اما متوجه شد که روزنامه‌نگاران دور می‌شوند. بری با مکر معمولی صحبت کرد و یک افسر روسی را متقاعد کرد که در حال رفتن به کنفرانس معماران است که در پرواز درباره آن خوانده بود. او تصاویری به یاد ماندنی از مقاومت مسالمت‌آمیز را در جریان اول ثبت کردچند روز پس از تهاجم، آنها را برای انتشار در پاریس مچ به بیرون درب و پانل های درب فولکس واگن بیتل اجاره کرد.

ایان که در پرستون، لنکشر به دنیا آمد، پسر والتر، صاحب گاراژ، و اتل (نیه مک کیمگز)، خانه‌دار بود. او یک شبانه روزی در مدرسه راسال، در ساحل در فلیت وود بود و از سنین پایین به هوس سرگردانی مشغول بود. یک طرح مهاجرت کمکی پس از جنگ او را در سال 1952، زمانی که 17 سال داشت، به آفریقای جنوبی برد.

بری به کار در استودیو و وظایف تحریریه در شهرهای کوچک ادامه داد، و برای روزنامه رند دیلی میل کار کرد، و آغاز محاکمه خیانت در سال 1956 را پوشش داد که شامل نلسون ماندلا به عنوان متهم بود. بری پس از شنیدن اینکه تام هاپکینسون، سردبیر سابق پیکچر پست در لندن، برای ویرایش درام، یک هفته نامه تازه تاسیس آفریقای جنوبی با هدف مخاطبان سیاه پوست می آید، او را متقاعد کرد که به او شغل بدهد. چند ماه بعد، هاپکینسون او را به شارپیویل فرستاد.

او در جلسه محاکمه مجروحانی که متهم به ممانعت از کار بودند، احضار شد. این تصاویر همچنین او را مورد توجه گسترده‌تری بین‌المللی قرار داد و از طریق هاپکینسون با Magnum Photos آشنا شد، آژانسی که تا زمان مرگش در کنار آن بود.

تکالیف سفر برای Life، Paris Match، National Geographic، Geo و دیگران، بری را به سراسر جهان بردند و اغلب به مطالعات طولانی‌تری پرداختند. همکاری مستمر او با آپارتاید آفریقای جنوبی منجر به سیاه و سفیدها: L'Afrique du Sud (1988) و Living Apart (1996) و پروژه های دیگر شد.تغییر زندگی روزمره در چین و اتحاد جماهیر شوروی سابق را بررسی کرد.

همسر اول بری شرلی بود که یک آفریقای جنوبی بود که با او یک دختر داشت و او یک پسر از رابطه دیگری داشت. هر دو فرزند از او فوت کردند. از او کتی به جای مانده است.