زنانی که قوانین رقص بالی را زیر پا می گذارند

بازیگران میانسال نقش هایی را ایفا می کنند که زمانی مختص مردان بود و انتظارات مربوط به سن و جنسیت را در بالی به چالش می کشند. نوشته زنانی که قوانین رقص بالی را زیر پا می گذارند اولین بار در JSTOR Daily ظاهر شد.

این نماد دسترسی رایگان به تحقیقات مرتبط در JSTOR را نشان می دهد.

اگر از شما خواسته شود رقصندگان بالیایی را به تصویر بکشید، ممکن است گروه Luh Luwih چیزی نباشد که به ذهنتان خطور کند. این گروه سی نفره که در سال 1995 به‌عنوان شاخه‌ای از یک گیملان وانیتا (ارکستر زنانه) پیشگام تأسیس شد، بیشتر از زنان میانسالی تشکیل شده است که به گفته محقق، کاترین دایموند، «به اجرای تک تک ژانرهای مردانه پرداخته‌اند».

او می افزاید: «این گروه در انتخاب نام خود چیزی شبیه به یک پارادوکس ارائه می دهد. «لوح» به معنای مؤنث است و «لویح» به معنای مثبت، جوهر مؤنثیت است... اما این گروه «زنانگی» خود را با تخصیص فرم‌های مردانه نشان می‌دهد.»

در یکی از اجرای کچاک، گروه یک گروه کر تماماً زن و رقصندگان زن میانسال به جای خواننده های مرد که زنان جوان را همراهی می کنند، حضور دارند.

دایموند استدلال می‌کند که از آنجایی که تعداد فزاینده‌ای از گروه‌های کاملاً زنانه به شکل‌های رقص در می‌آیند که زمانی مختص مردان بود، اجراکنندگان بالیایی نقش‌های جنسیتی سنتی در هنرهای نمایشی را به چالش می‌کشند. رقص های نمایشی مانند ویانگ ونگ، بر اساس حماسه هندو رامایانا، و کچاک، یا "سرود میمون"، به طور سنتی برای زنان ممنوع بوده است. برای مثال، در wayang wong، اجراکنندگان صحنه‌های مبارزه بین میمون‌ها و شیاطین را اجرا می‌کنند.

اما Luh Luwih به دور از این گونه ژانرها، نوآوری های هنری خود را معرفی کرده است. برای مثال، در یکی از اجرای کچاک، گروه یک گروه کر تماماً زن و رقصندگان زن میانسال به جای خواننده‌های مرد همراهی می‌کنند.زنان جوان به گفته دایموند، مشارکت بی‌سابقه زنان بالیایی در سنت‌های اجرایی مردانه از لحاظ تاریخی «به طور کلی قدرت‌بخش بوده است، هم از نظر موسیقی و هم از نظر اجتماعی، در حالی که در عین حال سؤالاتی را درباره مدرنیته در زمینه ارزش‌های فرهنگی بالی مطرح می‌کند».

هنرهای نمایشی در بالی علاوه بر ارائه سرگرمی های سکولار، دارای بعد معنوی عمیقی نیز هستند. به عنوان مثال، بازی گاملان را می توان به عنوان ngayah یا خدمات مذهبی دید. این شکل از نگیا به طور سنتی مختص مردان بود، در حالی که زنان - که معمولاً بعد از ازدواج رقصیدن را متوقف می‌کردند - با تهیه هدایایی مانند کیک برنجی، از یاه استفاده می‌کردند.

تاریخچه کودا کپانگ، رقص اسب جاوه ای که مراسم خلسه آن همچنان جرقه بحث های مذهبی را برانگیخته است.

اکنون، زنان نوازنده گاملان را به عنوان ngayah نیز پذیرفته اند. دایموند می‌گوید از آنجایی که گیملان وانیتا از دهه 1980 محبوبیت بیشتری پیدا کرده است، «زنان با تصاحب حوزه‌هایی از بیان هنری که خودسرانه انکار شده‌اند، تعهد و مسئولیت بیشتری را بر عهده می‌گیرند.

موسیقی تنها عرصه ای نیست که زنان مسن در آن نقش های اجرایی سنتی را به چالش می کشند. بسیاری اکنون احساس قدرت می کنند که به رقصیدن ادامه دهند - و به محدود شدن به نقش هایی که به طور سنتی توسط زنان جوان تر انجام می شود راضی نیستند. دایموند می‌نویسد: «نقش‌های دختران جوان برای برخی از زنان که به دنبال بازنمایی مناسب‌تری از تجربه زندگی‌شان هستند، وسیله رضایت‌بخشی نیست. یکی از راه هایی که آنها سعی کرده اند کارنامه خود را گسترش دهندمناسب نقش های مردانه بوده است.»

گردشگری همچنین سنت های عملکرد بالی را تغییر داده است. اقتصاد جزیره به طور فزاینده‌ای به بازدیدکنندگانی که به سمت جاذبه‌های فرهنگی آن کشیده می‌شوند متکی شده است. گردشگران مشتاق هستند تا نگاهی اجمالی به رقص بالیایی بیاندازند، اما انتظارات آنها نحوه اجرای جنسیت را نیز تغییر داده است.

میشل پیکارد گزارش می‌دهد که رشد گردشگری در دهه 1960 «به شدت باعث ایجاد نمایش‌های «رقص آزاد» شد که «از هر پیوندی با ماهیت نمایشی یا آیینی جدا هستند و فقط به شکلی تصادفی از یکدیگر پیروی می‌کنند». در نتیجه، آثار نمایشی به عنوان رقص های انفرادی اقتباس شده اند، در حالی که برخی از رقص های دادگاهی برای مخاطبان توریستی ساده شده اند.

این فیلد برای اهداف اعتبارسنجی است و باید بدون تغییر باقی بماند.

بهترین داستان‌های JSTOR Daily را هر پنجشنبه در صندوق ورودی خود دریافت کنید.

چه چیزی شما را به بهترین شکل توصیف می کند؟ * خواننده دانشجوی کارشناسی دانشجوی کارشناسی ارشد دانشجوی تحصیلات تکمیلی مربی / محقق کتابدار دانشکده

تصور گردشگران از رقص بالی به عنوان زنانه ممکن است مردان را از اجرای برنامه منصرف کند - به طور بالقوه فرصت‌های بیشتری را برای زنان ایجاد می‌کند تا نقش‌های سنتی مردانه را ایفا کنند.

برخی از زنان مرزها را حتی فراتر می گذارند. آن‌ها روایت‌های سنتی را برای ایفای «نقش‌های خشن یا تهاجمی» به جای ایفای نقش تنها اشراف‌سالاران اصلاح‌شده، دوباره تفسیر می‌کنند. برای مثال، کوک ساویتیری – که دایموند او را «یکی از خلاق‌ترین هنرمندان اجرایی بالی و یک فعال اجتماعی صریح» می‌نامد – داستان کلاسیک پانجی سمیرنگ را دوباره تصور کرد.در یک قطعه اجرای انفرادی در سال 2003، Aku Bukan Perempuan Lagi (من یک زن دیگر نیستم).

در اوج روایت اصلی، شاهزاده پانجی پس از برملا کردن لباس مبدل مرد خود، دوباره با همسرش کاندرا کیرانا متحد می شود. در مقابل، نسخه کوک ساویتیری، کاندرا کیرانا را به‌عنوان یک شاهزاده خانم ژولیده به تصویر می‌کشد – که در حالی که مبدل است، هم شاهزاده و هم معشوقه‌اش را اغوا می‌کند. اگرچه بالی مدت‌هاست مقصد هنرمندان خارجی و سایر گردشگران بوده است، زنان مجری بالیایی بیش از مدل‌ها و موزهای نگاه شرق‌شناسان خود را نشان می‌دهند.

دایموند می‌گوید، با بر عهده گرفتن نقش‌های سنتی مردانه و آوردن دیدگاه‌های جدید زنانه به سنت‌های اجرا شده، زنان بالیایی «آمیختگی‌های جدیدی ایجاد می‌کنند که … پارامترهای زیبایی‌شناختی هنر قابل شناسایی به عنوان «بالایی» را گسترش می‌دهند.

تصحیح یا نظری در مورد این مقاله دارید؟

جنسیت رقص مجله تئاتر آسیایی Bijdragen tot de Taal-, Land- en Volkenkunde Indonesia Liu Kang: مقالاتی در مورد هنر و فرهنگ

JSTOR یک کتابخانه دیجیتال برای محققان، محققان و دانشجویان است. خوانندگان JSTOR Daily می توانند به تحقیقات اصلی پشت مقالات ما به صورت رایگان در JSTOR دسترسی داشته باشند.

آتش در شکم موز: مجریان زن بالی مقاله هنرهای مردانه

مجله تئاتر آسیایی، جلد. 25، شماره 2 (پاییز، 1387)، صص 231-271

انتشارات دانشگاه هاوایی به نمایندگی از انجمن نمایش آسیایی (AAP) انجمن تئاتر در آموزش عالی (ATHE)